3338 resultaten.
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 heb in muren
je naam gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op…
geen toegang
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.009 hoe je die avond een deken om me heen legde
je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol
in de tuin liep je van de ene kant naar de andere
en de buitenmensen keken met argusogen toe
pikten het groen weg uit onze vingers
we staarden ze donker hun huizen weer binnen
dat zwart wit denken het is de wereld maar
je rolde het…
Moeder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
650 Toch voel ik je heel dicht bij mij
jij laat me schrijven je vingers
omsluiten zachtjes die van mij
zo schrijf ik dit gedicht nu over
JOU EN MIJ.…
Alles is verval
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Steeds weer duidt het feest
naar hopeloze gasten, boekbinders
van de ergste soort die met valkuilen
analfabeten weet te scoren
we zeggen ongehoord
verschuilen ons achter vodden
wrijven met vinger kurkresten
uit het wijnglas om het vervolgens
in het geniep af te likken
ze schreeuwen dat de nacht
hun eenzaam maakt, herschrijven
telkens…
Ontsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 uitgestapt
terwijl jij
op dezelfde manier
doordenderde
verloor ik in de
loop der jaren
het plezier
ontspoorde mijn
wagon al snel
en hoe
ik ook probeerde
jou te waarschuwen
voor het rode seinlicht
om ons te behoeden
voor een ongeluk
trok je een zware
wissel op mij
langzaam gleed
liefde gestaag
tussen mijn ranke vingers…
Poetisch aids
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 vruchtloos ontoegankelijk
hoog glanzende culturele poepdoos
beschamend lijkenwaad
rechtstreeks uit diepe zielencultuur
vingerrijk verleden
verzuchtend het nodeloos weten
hoogmoedig steekspel
der gedrochten
de gouden spoelbak verblind
oogwaarschijnlijk
op dwarshout gericht
stinkend het riool indrijft
wetenschappelijk bewijs
de laatste vinger…
rookt nog na
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 verpulver het potlood
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
likken warm het slijk
de letters branden
aan rokende zinnen
de woorden knetteren
een zwevende waas
verzilver de katapult
het elastiek stil de spil
springt en velt tong
flarden mompelmoed
o nicotine o alcohol
o wierook o waanzin
dat alle heerlijkheid
genoegen vindt…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene vingers…
Verloren schat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 die de schat opgroef
is van taaie vechter
gaandeweg verworden
tot eenzame weifelaar
die in lange nachten
worstelt met het leven
kleine stapjes
zijn veranderd
in hoge bergen
echo's weerkaatsen
van onzekerheid
alles gefixeerd
op angst en falen
iets lijkt onderweg geknakt
waardoor energie wegstroomt
als zand tussen losse vingers…
vorstenbed
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
607 de koude buitenwacht weeft harde vingers
rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen
ons zachte bed geeft warmte
binnen streelhanden vol lust, je kust
waar al mijn toppen dansen
minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen
het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf
de liefde die zichzelf vergaf
en honderd lauwerkransen…
Tweetaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 kan nog altijd vrijuit ademhalen
Voorlopig schaak je simultaan
Maar ooit zal ik de prijs betalen
En hieraan ten onder gaan
Ik proef je lach nog op mijn lippen
Je hoofd tegen mijn schouder aan
Het noodlot heeft zich reeds voltrokken
Deze liefde dreigt me op te slokken
En in het flauwe schijnsel van de maan
Zie ik de wereld door mijn vingers…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…
Gedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
775 Steeds als er een gedachte is,
Glipt hij door mijn vingers weg.
In stilte zoek ik om me heen.
De koele ochtend bries verkoelt mijn geest.
Dromerig staar ik voor me uit.
En losse flarden van mijn denken
Dansen in het rond, ongrijpbaar stil.
Lachend kijk ik naar hun dansen.
Een verlegen zon verwarmt mijn denken.…
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
langs het maanmeer
veegt zout van zijn ranke lijf
streelt naam in hout
met broze vingers…
ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik kan niet troosten nu
de pijlen op mij zijn gericht, het
dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd
van tijd en daad
jij kromt jouw vingers en dept
goedwilligheid op een bank
zonder woorden – de piano staat
boven –
akkoorden vol zwijgbeloftes
doen het raam beslaan, er wordt
geschreven op het vluchtig water
dat zich wintert wanneer…
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets droomt zij nog
tenzij een vlucht
wanneer hij -nadien-
bloemen strooit
tussen haar vingers…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen –letterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…
reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
754 op de landkaart
volgen onze vingers
de kronkelende blauwe lijn
van een stilgevallen rivier
we lezen de namen
van steden in miniatuur
we beklimmen de bergtoppen
met wijs- en middenvinger
zonder poespas dribbelen we
over stippellijnen van de grens
waar een ander papieren land
in zakformaat
onze verbeelding tart
we schuiven de kaart opzij…
MOBIELTJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 Och, kijk toch eens aan dat arme zieltje
Ze zit daar alleen met haar mobieltje
Geen oog voor anderen om zich heen
Ze waant zich denkelijk heel alleen
Met een starende blik op het display
Flitsen haar vingers van boven naar benêe
De wereld om haar heen is niet in tel
Ze gaat volledig op in haar spel
Te midden van anderen gaat ze maar door
Ze…
Als dan het koperen keteltje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.520 Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw…
In de vroegte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Ik ben wakker en jij ligt naast mij
vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers
in je geopende hand, word gevangen
op je navel gelegd, op en neer
Mijn hart klopt regelmatig en jij
bent hier en zo nabij
Neurie ik een haast vergeten lied
iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Uit handen geregen
tussen dromende vingers gegleden:
verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt
zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren
alleen stilte begrenst
Door reuzelende bladeren dievelings
Over het mos geslopen
En gestopt door droge dennennaalden.…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
Romantisch belicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
551 ik zag je dansen
in zwart wit
mijn vingers op de toetsen
het klavier romantisch belicht
ik keek je aan
jij liet je gaan in
frank en vrij bewegen
op mijn melodie van dromen
ik wist dat je zou komen
na het laatste akkoord
je ogen nog in hogere sferen
een lach die mij applaus offreerde
weer gaan mijn handen
over het warm zwart wit
uiterst…
Ze ligt altijd stiekem
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.042 .
----------------------------------
uit: 'Vinger van de tijd', 2007.…
Geritsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 terwijl jouw geur waar ons thuis
op is gebouwd vervaagt en
de smaak van je hongerige
mond en gretige vingers van
mijn begerige huid worden
gewist door de lauwe lenteregens
terwijl de zachte voorjaarswind
onze kille, harde woorden, met
afschuw gevuld, voorbij de warme
veiligheid van ons paradijs verdrijven
hoor ik het verre gefluister…
wie toen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
499 11000 jaar geleden
vingen we al zalm
las ik in een bericht
en vooral dat 'al'
wie toen zalm ving
zou niet verbaasd zijn
over die tijd die er nog niet was
wel over ons die
niet weten wat zalm vangen is
terwijl je uitkeek
over de veenmoerassen
en daar doorheen ploeterde
met dezelfde koude vingers
waarmee je nu iets uit het…