14129 resultaten.
Wederopstanding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Zo kabbelt het leven voort
zoals alleen het leven kabbelen kan
en zo heb je dat van je ouders gehoord.
Een mens gaat maar door
zonder zich af te vragen waarvoor
hij stoot zijn hoofd keer op keer
maar probeert het telkens weer.
Vallen, opstaan dan weer doorgaan
zo heb je het geleerd
een wijsheid waarop je een leven lang hebt geteerd
en…
Groen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Ik zag haar groene mantelpakje
hangen in de kast
zag haar bijpassende schoenen
met natuurlijk een klein hakje
dat was haar hele leven
geen foto, dat wilde ze nooit
ik voelde me toch wat berooid
alleen met wat kleding die ze had gedragen
we hebben haar niet uitgestrooid
ik mag niet klagen
zou ik ook nooit doen
ik heb haar urn in de…
Onontkoombaar verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Geboren worden
Om dood te gaan
Is de enige
Zekerheid die
Mij is gegeven
In de spanne die
Mijn leven genoemd
Wordt - zo is het
Nou eenmaal, het
Is niet anders,
Laat het dan maar
Zo zijn - onontkoombaar
Verlies waarmee ik
Moet leren leven…
De verlegde steen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.249 De steen die je hebt verlegd
in een rivier op aarde is
zoals jij zegt van onnoemelijke waarde
want dood ben je nu, ondanks dat je zei
dat geldt niet voor dit persoontje,
dit geldt niet voor mij
Een steen heb je verlegd,
maar wat zou ik graag
tegen je zeggen
dat je zo waardevol was,
ik er geen woorden voor heb!…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…
Herinnering
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
791 Als mijn vader zijn Droomland zong
kreeg mijn moeder een brok in haar keel
het was een lied dat iedereen tot natte ogen dwong
en het werd vaak een ieder te veel
een mooie herinnering
altijd een mooi moment
in het leven van een pracht vent
en hij staat naast me als ik mijn Droomland zing.…
De klok
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
874 dat jij ooit eens
dit boek zal lezen
met zijn verborgen liefde
in elke zin geweven
en dat je hoort hoe
het fluistert zacht
dat ik ook na de dood,
nog altijd, op je wacht...…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
Herinnering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.132 Zij ging nooit dood
in zijn ogen
totdat ze ging
toen werd ze plots een herinnering.…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.606 Waarom heb je ons verlaten?
Waarom kan ik niet meer met je praten?
Waarom bleef je hart plots stilstaan?
Waarom is het met jouw leven plots gedaan?
Waarom was je maar 27? Zo jong!
Waarom was het geen bonma of bonpa?
Waarom moet ik nu zeggen slaap zacht, tot ziens?
Waarom rust in vrede...
Waarom heb je niet aan ons gedacht?
Waarom, is er…
Pijn.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 "Tot aan je dood was je bij ons, je zal er niet meer zijn
en dat doet pijn. Dat zal nooit meer over zijn".…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Ze sloegen en trapten hem dood.
Wij keken toe, wij hebben niets geleerd.
Hij liep langs de waterkant
van een gracht in Amsterdam.
Hij genoot van het stadsvertier,
van fietsers en wandelaars.
Hij beleefde intens plezier
en groette met gulle lach.
Fluitend liep hij om de hoek,
niets vermoedend langs een groep.…
Onverwacht geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Die na zijn
Eerste leven
Gereduceerd werd
Tot een armetierig
Bolletje verdroogde
Aarde maar liefdevol
Gekoesterd ook na
Zijn eerste dood
Geeft nieuw leven
In puntjes bijna
Onzichtbaar klein,
Leven dat door
De dood heen
Zichtbaar wordt
En tegen mij zegt
'Jij bent mijn'…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 voor de spiegel oefent
hij het nieuwe woord
dat sinds gisteren
bij hem hoort
weduwnaar
zachtjes mompelt hij
"ik voel me naar"
morgen maar opnieuw
proberen…
Sterrenstof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
960 Waarom dan bang zijn voor jouw dood?
Sterrenstof zijn wij.…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
Vriend Hein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Het is de Dood die ons laat leven.
Met strak bemeten eindigheid
tot op een duizendste seconde
bepaalt hij onze ademtijd.
De een krijgt uren, de ander jaren,
een enkeling slechts viert een eeuw,
doch ook voor hem bepaalt de zeis
uiteindelijk de laatste geeuw.…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 we doen wat we kunnen
in afwachting van de zekerheid
die de dood uiteindelijk biedt…
Euthanasie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Heeft de dood je geweten gesust?…
Dit is niet de stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
765 Dit is niet de stilte
die ik voelde toen mijn jeugd
een andere wending nam
geluidloos in mijn ouderdom
vol weemoed en verlangen
dit is ook niet de stilte
van verloren vriendschap
of liefde die een loopje nam
geluidloos in mijn hartstocht
vol melancholie en hunkering
dit is de stilte van jouw gestorven dood
in heimwee die geen weerklank…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 langs de grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig…
Ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Verstild lag je daar,
Omgeven door veel bloemen.
Vol ongeloof heb ik je aangestaard,
Het was alsof je lachte.
Sereen straalde je de rust uit,
Die ik onmogelijk kon voelen...
Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd;
Het was alsof je sliep,
Ik kon het niet bevatten.
Ik wilde je zo graag nog....
Aanraken.....
Maar...jij was het niet,
Die daar…
doodmoe
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.299 moe gevochten vroeg ik de dood
wordt het niet eens tijd?…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot de hemel groeien
misschien
laat je niet opjagen
de dood…
nu ik sterf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 mijn leven eindigt nu, ik ga
maar keer terug in wat de bloemen je vertellen
hun blaadjes zwellen in het
morgenlicht
de nacht is al gezwicht voor
zoete druppels dauw
ik zie je gauw
terug
laat me niet alleen - nu ik ga -
raak me aan en streel mijn rug maar
strijk niet tegen haren in
de lamp dooft zacht aan dit begin
van etmalen vol…
De participatiemaatschappij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 Hier is een spade
Twee bij een en twee diep graag
Ik doe de rest wel…
Laat ons sterk genoeg zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.071 Je komt naar me toe
als ik denk aan dood:
moe en grijs ben ik van binnen.
De liefde van toen:
Laat het zo sterk zijn
dat ik strijden kan
en richting weer kan voelen.…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts de vredige overgave
Gisteren schijnt wel erg lang voorbij
evenals de hang naar die aards have
Nu mijn allerlaatste dag is ingegaan
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Treed ik vredig uit de dood…
WITTE LETTERS IN HET ZWART
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.175 bent
Ogen, die schreien en die ogen tranen
om de dode stilte van een houten kist
Ach, waarom moest je al heengaan en
weet je, dat ik jou nooit zó heb gemist…
De laatste draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
897 Steeds minder herkenbaar
kwijnt het leven nog voort
de zin reeds lang vergaan
er is de wens niet meer te blijven
toch houdt iets haar nog vast
is er nog een drempel
voor de allerlaatste stap
ach moedertje ga maar
naar je eeuwige dromen
laat de laatste draad
nu maar langzaam los…