7546 resultaten.
Verhaalt van lente...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Het blad kleurt
't blad valt
de zon
z'n kracht verloren
Alleen wind
blaast van
de hoogste toren:
'loslaten'
De Magnolia
wil al praten
over:
een nieuwe lente
Geef haar eens ongelijk.…
Figuur..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 Een sprookjesfiguur
ben ik
gestapt
uit een verhaal
Betovering
is er
in elk sprookje
de rode draad
Ik spreek
een oosterse taal
hul me
in oosterse gewaden
De zon
is me meer lief
dan regen
parasol, m'n maat.…
Kruk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Dit is...
geen kruk
maar een zetel
waarop
je niet neerploft
Je hebt je...
gekleed, opgedoft
en wacht op
je chaperonne
Zijn invitatie
op geschept papier
wil je nogmaals
....overlezen
De arm....
zal hij je straks reiken
nadat hij
je kledij heeft geprezen.…
Wij, reizigers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 Het zijn wij
die reizen maken
naar en in andere oorden
andere werelden
willen zien
en horen...
in andere talen
verhalen
uit koffers
van andere aardbewoners
daarmee
worden we onszelf.…
Engelen rond mijn schouders
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
682 Ik wil niet meer denken
Ik hoor de violisten de muziek binnensluipen
Een grote vermoeidheid overvalt mij
door lang terug te denken aan het verleden
transformeer ik vanzelf
ben in mijzelf vol herinneringen binnengedrongen
forceerde de sloten en verbrak de spinraggen
nu engelen rond mijn schouders
zij speelden een belangrijke rol in dit drama…
Herhaalknop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Op de oude telefoon
staat nog haar stem
op het antwoorapparaat
alsof het gisteravond was
dat ze zei: Bel je me gauw
Veel zou ik er voor over hebben
om haar te kunnen antwoorden
maar helaas kan dat niet meer
daarom druk ik af en toe
maar op de herhaalknop…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
445 Hij roeide rond in scherven
maar bleef uiteindelijk steken
in zijn eigen spiegelbeeld
het verleden leek vergeeld
maar wilde toch niet sterven
daarom wacht hij hoopvol
op dat reddende teken
al kost hem dat een hoge tol…
Geschonden bewustzijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Flarden van vroeger
achtervolgen mij
als jachthonden
waar is de gouden morgen
het ongerepte voorjaar
waar is de gaafheid
die ik de mijne kon noemen
mijn bezit, mijn universa
ze zijn verwoest…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
De steiger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Verstuivend heden,
we getuigden mee
met het verleden.
Onze dromen neigden
naar de eeuwigheid
maar kwamen maar
tot het einde
van de pier.
Op elke reis blijft
een stukje achter.
Dat belooft als we
ooit onszelf opnieuw
zouden verzamelen ...…
Sint-Amandsberg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 De bloemenwijk
herinnert
maar met naam
aan het fleurige verleden.
Wie erin graaft,
stoot op
s h r e
c e v n
en stopt wegens snijwonden:
het verleden laat zich niet vangen.…
Het koningspaar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
477 de poppenkast
zit vast tussen
heden en verleden
nog spelen handen de
personages en vertolken
stemmen hun geluid
maar het jeugdig
tegenspel geeft
veel te vaak niet thuis
dan gaan de poppen
in herstel met grote
wasbeurt van de kleren
schuren en plamuren
een likje kleur
past dan wonderwel
het boek met teksten
is altijd leeg…
Wij schetsten jouw beeld
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
904 Wij schetsten jouw beeld
maar dit beeld kwam niet tot leven
Wij keerden terug in het verleden
Maar haalden jou niet naar het heden
Het lukte Orfeus’ gezang evenmin
In Paradisum voor jou, de hel hier voor ons
Wij ervaarden de nood om bij jouw dood stil te staan, maar
Het dagelijkse leven holde voort, ons voorbij en bijna omver
Woorden…
Zoekende woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 Of voorgoed in het verleden verdwenen?…
De weg is
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 De weg is een weg
van het heden weg,
van het stuk verleden
dat maar niet wou gaan.…
De tijd van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 Een scherm van bomen
voor het verleden
dat ik door de nevel
even ontwaar.…
Perspectief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 De dood is de toekomst
het leven het heden
de jeugd het verleden
Alleen aan het heden
kun je wat veranderen
de dood komt toch wel
en de jeugd kun je
niet meer terug halen
Als je er iets mee kunt
als je er iets mee doet
biedt deze conclusie
best toekomstperspectief…
Een ander licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 zo vertrouwde in
een ander licht
nog bleef in
lichaamstaal
je expressie rustig
en vooral nog
heel neutraal
maar ik voelde
het verkeerde raken
zag woorden lichte
beschadigingen maken
in niet verkende lagen
heb in een
sussend gebaar
je handen genomen
om samen tot
ontspanning te komen
stilte aangedragen
om de pijn van
verleden…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
onder een oude plataan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 een oude plataan
duizend slapen verder
op losliggend schors
ontwaken we onder
het bladerdak van
een oude plataan
een buigende tak
verwijst naar ons verblijf
vroege ochtendregen
brengt het blad in
glanzende pracht
traag pas jij je hand
op een blad
parels op je borst
soms is het verleden
ineens overal
duizend slapen verder…
Verdwenen verdriet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Het deed met denken
aan de dag dat ik
door de natte straat
van het verleden liep.
Ik wist spoedig zou ik dansen
dansen om verdwenen verdriet.
Werd het die middag warm?
En wisten we dat allemaal?
Reizend langs de paden,
wegen, meren en dalen.
Stranden vol kabaal.
Het gewone.…
van jou naar jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 het verdriet dat ik vergeten was
is alleen maar stil geworden
roerloos voelt mijn hart de zwaarte
de vergane tijd sluipt verder weg
jij komt steeds dichterbij
ik wandel van boom naar boom
van jou naar jou…
bij haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 het zijn de bekken die
mijn keel nog beknellen
dan zonder naam want
namen zijn de onrust
stokers van mijn geest
de weg was kort, doch
hoekig in de gemeten
vlaktemaat , te lang reisde
deze reis met als doel
het niemandsland
het licht was schaars doch
priemend op mijn toen nog
onbevlekt vermogen om te
zien of er welkom op het
cocos…
Stijlfiguren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 ik vraag me af
of er verschil is tussen
droom en belofte
aanraakbaar met de hand
op roerloos bezit, volstrekt
en zonder eindig weten
de adem van nu
gulpt met sluimerbesef
aan lichtjaren voorbij
sporen van naamlozen
beklijven met wildkrassen
aan steile wanden
toch, hemelgewelven
krimpen tot kleine boeken,
zijn in oogwenken gewist…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.
Op…
Mezelf weerzien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Als ik mezelf na al die tijd daar weervond.
Zou ik blij of boos zijn om het weerzien?
Wie ziet zichzelf nu graag terug?
Zou ik mezelf voorbij lopen?
Op zoek naar de voorbije ik
Vraag de weg aan mijn huidig ik
Als de dood voor mijn komend ik…
voorheen Hengelosche Trijp Weverij
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
624 trijp en velours
uit een zwaar
bestoft verleden
de verlopen tijd
drukt een laatste stempel
op het straatnaambordje
Trijpstraat te Hengelo…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 wij hebben het
weer aangekaart
de zoveelste keer
in ons leven
van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen…
aanhef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
573 vooruitlopend op een zon
die ook toen scheen
op bladeren die zich
destijds ook verloren
volgens het strijdbare, het tegengas
van het tegenstrijdige
dankzij een verlate kennismaking,
het voedzame van een
maaltijd die wacht
dit zich neerleggen
in eerste aanleg,
nog voor het voltooien
dat alles achterhaalt…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…