6043 resultaten.
winterportret (acrostichon)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
821 sneeuwlandschap, warme kilte
yin en yang in evenwicht
liggend onder de stilte
van vleugels in het zonlicht
isoleert jouw silhouet
alle schaduw uit 't portret…
de dans der manen
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
716 ademloos
maar immer nabij
draagt de maan het zwarte linnen
van de nacht
ik word geboren
in de eerste schreeuw
en baar de dood, onvoorbereid
het tij
blijft leven door het onbekende
en vertelt het zichtbare
weg uit mij
blind gemaakt ben ik niet anders
dan wat ik ongeweten
heb geweten…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
overgevoelig
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.349 vraag nooit aan een aardbei
of hij op een beschuitje valt
daarmee verkruimel je zijn ziel
wie wil dat op zijn geweten hebben
een aardbei is toch al snel rood
en rijpt waar je bij staat
het arme ding kan ongezien blozen
en je gefrustreerd aanstaren
mocht de aardbei groen ogen
dan zal hij extra kwetsbaar zijn
doordat het een puberaardbei…
stop-contact (senryu)
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
599 virtuele min
sluit werkelijk aan op een
fantastisch contact…
de nacht braakt schaduw
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
617 mijn ziel
liet zich niet vinden
op zolder
en later, toen ik voor
het eerst besefte dat het huis
vele kamers had
herhaalden mijn ogen
de ononderbrokenheid
van het kwaad
uiteen gebogen door
stilzwijgende schaduwen
die mijn onbekend gezicht
naar de wind droegen
voorbij maanlicht en
kindervertrouwen
ik zweeg toen alles…
dipsaus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 eenzaam vals zijn hoofd:
tijd zonder belang
lijdzaam als pijn dooft:
't schreit onder 't behang…
sneeuwbank
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
598 het was niet
de taal van de winter
ijzig in het wonen
het was ook niet
het wachten van het blinde kind
dat minder weende in de stilte
het was de geur van afscheid
toen je me neerschreef
in de dag van
morgen…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.
II
Achtervolgd door de tijger
en gejaagd…
eruit komen; 06 puntje puntje..
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.127 hallo hallo hallo lieve jongens
meisjes dames en heren
fijn dat jullie er allemaal bij zijn,
wat nooit vertoond werd, gebeurt
nu wel, reacties op verkochte apparaten
Hi, ik ben Jack en heb pijn in mijn nek
hoi mijn naam was Joy nu forever gek
hello hier Johanna de Wit, ik lig nog
steeds in de split, maar mag niet klagen
je zou er calorieën…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 We denken — het is nauwelijks te horen —
dat de authenticiteit van ons denken
ons voor dwaal-angst kan behoeden.
Maar het kompas van onze harten
deelt zich slechts duister toe,
waar licht ons meer dan welkom is.
In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes
verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden.
Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder…
Interteddy
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.160 Hey, ik mag dan wel een
onbehouwen oude beer zijn
met onwijs knuffelgehalte
zo ik ben ik nu eenmaal
maar zit hier wel de hele dag
gedichten aan jou te schrijven
om daarin vol te rijmen
dat ik je liefheb in de boom
en strooi miljoenen rozen
op jouw gevoelige pad
al weet ik niets van poëzie
het zal me eenvoudig wat..
ik ben doodgewoon…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 De zee wordt
mijn lichaam
wanneer ik duinen
in handpalmen verander;
bloeddoorlopen
door avondzand
en vastgelijmde schaamte.
Wind
weerspiegelt mijn wankelen;
vel over been
verwaaiend
tussen dikke lagen schaduw
en meeuwen die vluchten.
Morgen blijft
zonder tegenspraak
wanneer mijn mond zich
gehoorzaam sluit
ongewijzigd…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…
wat ik zag, zonder
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
900 niets beweegt voort
in je gezicht, niet de kleur
van mijn zakdoek of die van
jouw mond
je haar is grijs en vol
met regen, uitverteld
nog niet over de rand
van herhaling
en hoe je klein mijn woorden
wegveegt, haastig en zonder
omarming, tot as
verschroeid
met ogen, stil in tijd,
woon ik nergens
ook al hoor ik
bij dit…
aan de rand van lakens
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
675 help me, zeg
schreeuw, vloek desnoods
hoe lenig de minnaar
de tafel dekt en lakens opgooit
over smalle heupen
ik wil liggen, likken, verdrinken
in woorden, veel hoger dan benen
en borsten
verover me
in niet minder dan liefde
en zeg
wanneer het daglicht vertrekt
dat ik groot genoeg ben
om je te strelen
zomers en winters,…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.259 ademen zonder morgen
is omgaan met het nu,
het heden,
waar geborgenheid
in vandaag
moet zijn verborgen
het is niet meer verlaten
op een verwachtende hoop
een droom met in wezen
onbekende baten
of zo men wil,
fantasieloze gaten
je bent op…
Waterspel
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
800 een lied van januaridruppels
danst op papier, over een toverkoord
van ingehouden zachtheid
zo innig strijkt zij haar weke vleugels
als een intieme fluistering
over mijn aangespoelde eenzaamheid
de nacht schrijft zich in verre havens
waar ieder woord een droom
van thuiskomen is…
schakelaar
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
887 een groeter kwam voorbij en zei
beleefd ander mens wat ben jij
in het echt gesproken dan hé
de aangesprokene zei.. hé voorbijganger
ik ben ook een toevallige groeter
en wat ben jij als hier geen dag iets zegt
verbaasd keken we naar het beeldscherm
knopjes zeiden wij, dat geeft best licht…
ochtenden zonder ogen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
813 als een moeder zwijgt
en haar kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt
te komen
in een niets dan lege kamer
van onverschilligheid
vraagt het kind zich dan niet af
of zijn naam bestaat
in gedichten, vernietigd door
gebrek aan gelijkenis
en zal de stilte dan het einde vinden
in verwilderde dromen
wetend dat de werkelijkheid
die…
wonderlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Zo gebeurden er vreemde dingen. Een kindje
zomaar verloren dweilend langs de lindelaan,
een hinde,
als het hertje uit mijn sprookjesboek.
Een doek over haar smalle hoofd en zangers
uit het bos die haar toezongen alsof ze
de prinses was, maar ze was mei en zomertonen.
Ze droeg haar lot, zocht, rook
de geuren van haar moeder en de verloren…
Verwarde geest
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.049 Verwarde geest, door haar schaduw weergegeven
Huilend tot in het diepste van haar ziel
Ach, kwam de lieve heer mij nu maar halen
Fluisterde ze in al haar kinderlijke eerlijkheid
En de pijn kwam diep van binnen, zuiver leed
In pure eenzaamheid verdronken
Omdat geen mens begrijpt hoe haar gedachten
Haar eigen geest haar zo bedrogen heeft
Ik…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 ik raak je niet aan
je zou kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
Waanzin
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
837 het regent
letters in zijn hoofd
die hij uitbraakt
niemand wil ze horen
water vliegt
ramen huilen
poëzie
drijft op straat…
Verandering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.292 Gek,
hoe iets een totale omwenteling kan maken,
van 90 graden naar 270 graden kan omdraaien,
van positief naar negatief gaat,
een verandering maakt.
Raar,
dat sommige mensen meer bezig zijn met kijken naar wat een ander heeft,
van in plaats te kijken naar wat jezelf hebt,
dat deze mensen er alles voor over hebben om het af te pakken,
en dat…
Weemoed (senryu)
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
673 Weemoedig de mens
gevangen in z'n verlangen
naar 't verleden…
wachten
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
908 je geeft
en ik luister
-verder-
naar zichzelf
woorden
of de mogelijkheid van
binnenin beloften
haastig
druipend op
mijn maanwoning
en zoutiger dan ik me
herinner
je geeft
en ik hoor
-dichter-
bovenwind tegen sterren
klotsen
onrustig door de holle vaart
en dubbelhuidige
liefde
transparant voor mij
door…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…