28897 resultaten.
Voor een verre tak
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.873 zo zoekt het hart zich een huis
treft in alle kamers witte muren
tikken van verwarmingsbuizen
in ons is alles besloten
daarbuiten sluimert eenzaamheid
storm, wind en regen
men gaat weg om terug te komen
verliest om vrij te zijn
verdwaald te raken
handjes geplakt aan vogellijm…
Ode aan Gottlob Frege
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
663 In 't jaartal 1848, Wismar
Een plaats in Duitsland, werd geboren Frege
Ontdekker van de logica en mede
een filosoof der taal al is 't een wirwar
Hij stelde wetten van de waarheid op
Het spreken van een held're taal is pré
Dat gaat met logica en met een grüner Tee
van opsmuk zei hij: "das ist Falsch." (Gottlob)
Retorisch of esthetisch…
achterom zien zonder sporen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
646 Geen gedachten in mijn hoofd
Het is windstil binnen en buiten
Het voelt niet eens verdoofd
Niets meer om te uiten
Waar was het ooit geweest
Dat wat zijn en zo duidelijk was
Nu leeg en hopeloos op drift
Was er maar iets dat dit genas
Voelen bewegen zien
Aangeraakt worden
Gekend misschien
Het is niet meer…
Het rond archief voor Isabella Blanca
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.210 Ik noem je blank en rond
je heupen en je mond
je heet Isabelle en je blankheid
verlicht de nacht
De maan zegt daar niets over
de wolken halen hun schouders
daarover op, verdoezelen
je borsten, die opvliegen
tussen blad van bos
loofwoud in winter
dat zichzelf verliest
droomt van maretakken…
Democratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.080 Een kudde communisten, een zwerm socialisten
en een groepje fascisten praten wat.
Linkse liberalen, een twaalftal creationisten
en een veel rechtse rakkers denken wat.
Het volk spreekt met veel kabaal
over meningen en overtuigingen.
Als de feiten spreken wordt het stil.
Als realisten praten is het duidelijk.
Dromen en idealen horen erbij…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 De diepte verweet me
mijn onbegrip. Het geloof
dat zij het antwoord was
Verder! riep ze me toe.
kom verder!
En sleur je alles
met je mee
aan een zijden draad
Groene enkels
in de poel van kennis.
Koude massa.
Ik zal zwemmen kunnen
tot ik sterf en verder
Achter me het leven
Lust, strak gespannen.
Het vuur zo behaaglijk
gebouwd…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 de lucht ademt onrust
en maakt lange uren
zwenkt tussen dag en nacht
ademt haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als…
Terrorisme
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.319 Ik denk dat het komt
door de manier waarop
zij "lieverd" zegt
Misschien meer hoe
zij dat tussen de oren vult
werkelijk wordt
Bommelding een andere betekenis krijgt
als men geen Marten Toonder leest
Jij omsluit mij als een handschoen
die ik even later verlies
en tot eenzaamheid verdoem
haar in vrieskou achterlaat…
HET STILLE LATER (1)
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.614 het was in dit meer
dit water
waarin haar zoon van acht
verdronken was
het water lag stil
windstil
vogels eerbiedig zacht
aan de grote waterplas
een bloem
voor de derde keer
ze boog voorover
en spiegelde zichzelf
een traan viel te water
om haar zoon van elf
die wegdreef in rimpels
met een bloem
naar het stille later
( met dit…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.
Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 In rood, grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 Mevrouw, ik zie jouw ogen
Zo bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 Dagen zullen nooit sterren strooien
vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal…
De Rede
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.184 Het merendeel der mensen
stelt zich weinig vragen.
Toch is er een kleine groep
die stil en zonder klagen
elke dag de zoektocht aanvat
naar belangrijke levensvragen.
En in die groep daar is er één
die de juiste vraag kan stellen
maar nooit vindt hij diegeen
die ons de oplossing kan vertellen.
Oh god! U moest eens weten
hoe vaak we U dat…
de dood kijkt voor zich uit
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
2.133 de dood kijkt voor zich uit
in zwarte ogen vol met stilte
slechts kaarslichtvlammend
doet iets doods ontwaken
overpeinzend het leven
met vreugde en verdriet
liefde, haat ontspringt in oorlog
waar zij laat, wat zij ooit kreeg
de mooie roze zachte huid
verbleekt in korte tijd
ook mijn hart klopt niet langer
haar zien, stokt het verstijfd…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.
Een omgeving vol met nieuwe elementen
je kunt ze haast niet missen
er is een grote verandering…
Altijd te laat
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.076 Ergens in het onbekende
schuilt een terugkerend verlangen
dat niet verborgen kan blijven.
Ver weg tussen alle hersencellen
schijnt een ster vol schittering
te wachten op haar beurt.
Droom maar, doe maar, ga maar
alles kan 'het' nu nog gestolen worden
het komt toch wel aan de beurt.
Onbekend, soms bevreesd en in schemer
weet dat er…
Afscheid zonder sterven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.543 Slechts een herinnering blijft
rusten in mijn ziel
het besef van sterven
daarvan is jouw lichaam al bewust.…
Ruimschoots versimpeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
936 Dit strand leek me te leeg
menigte minuscule kiezeltjes
dat de gedachte stenigte
met dit blikveld
voorwaarts
te gaan…
Winterse Nagalmen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
922 Doordringbaarheid van de winterse nagalmen.
Vreemde lichtsignalen van onbekende bronnen.
Blijkbaar dwaallichten die het onaangename beschenen.
De winterse nagalm die verlichting geeft aan de onbekende goede weg.
Heilzaam voortwaarts. Genoegzaamheid en opluchting.
Daarom doordringbaarheid, vooralsnog en voor altijd!
Gewenste goedhartigheid en…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…
Disparu
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
808 ergens moet je beginnen
met verdwijnen
in geschriften
ik probeer mijn tuin
waar de hondsdraf
aardbeien vergaloppeert
er is echter altijd
dat stokje
omringd door
narcissen dit jaar
en uitgerekend nu
loopt het zaad
van mijn koffieboontje voorbij
met zijn vriendin
ik ben nog niet beneden
of ik wil alweer naar boven
naar binnen…
Over het toeval & het denken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.124 Het denken dat gedachten
niet bij toeval ontstaan.
Het je afvragen waarom
toeval bestaat,
als het geen invloed heeft op het denken.
Het weerleggen van de idee
dat gedachten niet toevallig zijn,
want.
Het je erbij neerleggen
dat dit niet per toeval is gedacht.
Het in het midden laten hoe het
zit en het toeval er buiten laten.…
STATUS QUO
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
797 Een meisje van een jaar of 20,
liggend op de sofa van haar dromen,
dinsdagmiddag om een uur of drie.
Het gerinkel van een bel,
mannen op zoek naar Le Courbusier,
Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema.
Over welke namen hebben we het hier?
Kunnen in een ruimte werelden
zo verschillen dat er sprake is van
opruiming of ruimtegebrek?
Ruim…
droompad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.403 we wandelden, rustten uit op mos
keken elkaar aan en zucht uit ons
ik, een mannetje ik, jij een vrouw
mijn hand zocht die van jou
ze verkenden de ik en de jij
we werden rood toen ze zoenden
ik hield jouw hand steviger vast
jij gluurde tussen wimpers uit
wat onmogelijk leek hield stand
in het hoofd was rust en stilte
brak bij het zingen…
Moederschap
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
4.848 Veilig onder handen
in moeders armen
een klein gehuil
veel geluid
en weinig bewust.
Kind zijn
is niet waar je voor kiest
wel wat je bent
en vaak
verweten wordt.
Neem me
zoals ik ben,
want jij
wilde mij toch ook?…