Alle inzendingen over filosofie/bezieling/geroepen/liefde

28897 resultaten.

Sorteren op:

Voor een verre tak

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.873
zo zoekt het hart zich een huis treft in alle kamers witte muren tikken van verwarmingsbuizen in ons is alles besloten daarbuiten sluimert eenzaamheid storm, wind en regen men gaat weg om terug te komen verliest om vrij te zijn verdwaald te raken handjes geplakt aan vogellijm…

Ode aan Gottlob Frege

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
In 't jaartal 1848, Wismar Een plaats in Duitsland, werd geboren Frege Ontdekker van de logica en mede een filosoof der taal al is 't een wirwar Hij stelde wetten van de waarheid op Het spreken van een held're taal is pré Dat gaat met logica en met een grüner Tee van opsmuk zei hij: "das ist Falsch." (Gottlob) Retorisch of esthetisch…

achterom zien zonder sporen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 646
Geen gedachten in mijn hoofd Het is windstil binnen en buiten Het voelt niet eens verdoofd Niets meer om te uiten Waar was het ooit geweest Dat wat zijn en zo duidelijk was Nu leeg en hopeloos op drift Was er maar iets dat dit genas Voelen bewegen zien Aangeraakt worden Gekend misschien Het is niet meer…

Het rond archief voor Isabella Blanca

netgedicht
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.210
Ik noem je blank en rond je heupen en je mond je heet Isabelle en je blankheid verlicht de nacht De maan zegt daar niets over de wolken halen hun schouders daarover op, verdoezelen je borsten, die opvliegen tussen blad van bos loofwoud in winter dat zichzelf verliest droomt van maretakken…

Democratie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Een kudde communisten, een zwerm socialisten en een groepje fascisten praten wat. Linkse liberalen, een twaalftal creationisten en een veel rechtse rakkers denken wat. Het volk spreekt met veel kabaal over meningen en overtuigingen. Als de feiten spreken wordt het stil. Als realisten praten is het duidelijk. Dromen en idealen horen erbij…
Cor Pierik1 december 2007Lees meer >

Leren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
De diepte verweet me mijn onbegrip. Het geloof dat zij het antwoord was Verder! riep ze me toe. kom verder! En sleur je alles met je mee aan een zijden draad Groene enkels in de poel van kennis. Koude massa. Ik zal zwemmen kunnen tot ik sterf en verder Achter me het leven Lust, strak gespannen. Het vuur zo behaaglijk gebouwd…
Heleen14 december 2007Lees meer >

even maar

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 951
de lucht ademt onrust en maakt lange uren zwenkt tussen dag en nacht ademt haat en liefde braakt oorlog - fluistert vrede eindeloos zoekt zij balans tussen een en ander tegenstellingen binnen en buiten zingt zij de dag en fluistert nacht wervelend tussen licht en duister wordt zij vanuit haar midden harmonie herrijst zij even maar als…

Terrorisme

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Ik denk dat het komt door de manier waarop zij "lieverd" zegt Misschien meer hoe zij dat tussen de oren vult werkelijk wordt Bommelding een andere betekenis krijgt als men geen Marten Toonder leest Jij omsluit mij als een handschoen die ik even later verlies en tot eenzaamheid verdoem haar in vrieskou achterlaat…

HET STILLE LATER (1)

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.614
het was in dit meer dit water waarin haar zoon van acht verdronken was het water lag stil windstil vogels eerbiedig zacht aan de grote waterplas een bloem voor de derde keer ze boog voorover en spiegelde zichzelf een traan viel te water om haar zoon van elf die wegdreef in rimpels met een bloem naar het stille later ( met dit…

Voor Aphrodite

hartenkreet
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Heb je lief, daarom moet ik je verliezen Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen in een weerbarstige, zanderige bodem waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt van rivier en zee, in meer of minder rond versleten zijn tot er weinig meer overblijft…

regendruppel

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 819
opgevangen regendruppel in zoveel vormen reeds bestaan zon verdampt en opgestegen eengeworden wolkenpracht afgesplitst en neergedwarreld licht gesmolten hemeltraan neergevallen buienregen kristallen druppel zielsverwant boodschapper van elementen houd ik al is het maar heel even het universum in mijn hand…

Plaatsen, passages

gedicht
2.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 21.786
Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Zomer, nu alles in me terugkeert zie ik het paard weer, liggend met gestrekte benen, als was zij dood, met wieltjes, en de grijze, veel te dikke buik, waaruit een kraai pikt, dons en haren…

Uterus

hartenkreet
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 870
In rood, grotesk halfduister gevangen, een verdronken metamorfose, vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid, een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend, als was ik in de poten van een logge reus, sterk en onbehouden Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…

ik ben geen God

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.243
seconden tikten weg ik volgde en opende stapte drempelloos een universum in met mij als nieuw begin in omzien zag ik heden tot verleden tuimelen structuur in entropie herinnering vertraagde tot totale empathie geen adem om geluid te dragen, geen vragen want het weten is er al vergezicht mist afstand in mijn hand is het heelal…

Je Ogen

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 885
Mevrouw, ik zie jouw ogen Zo bloeddoorlopen Dat zelfs het breken van de hemel Boven onze hoofden Een rozenregen is Mevrouw, ik zie mezelf In de glans van je traan Staart een kind naar mijn blik Ziet de verbazing als ik schrik En sluit schichtig zijn ogen Mevrouw, kijk naar mij Achter de droefheid, het verraad En de schijn…
zeno31 mei 2004Lees meer >

de ribben zijn van het geraamte

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 11.533
de ribben zijn van het geraamte het mooiste onderdeel, ze doen aan vleugels denken of een soort accordeon waar leven in- en uitgaat je ziet ze beter na de hongersnood of in het massagraf het zijn de rimpels in het zand als de zee zich heeft teruggetrokken het zijn de breekbaarste takken van de bomen die in open vrachtwagens worden weggevoerd…

Onmogelijk

netgedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Dagen zullen nooit sterren strooien vrieskou zal nooit ijs ontdooien nooit zal water niet vochtig blijken of zal vuur de vlam ontwijken Golven zullen nooit zeeën weren storm zal nooit de wind negeren nooit zal nacht met zonlicht komen of zal neerslag opwaarts stromen Cirkels zullen nooit einden weten een uur zal…

De Rede

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Het merendeel der mensen stelt zich weinig vragen. Toch is er een kleine groep die stil en zonder klagen elke dag de zoektocht aanvat naar belangrijke levensvragen. En in die groep daar is er één die de juiste vraag kan stellen maar nooit vindt hij diegeen die ons de oplossing kan vertellen. Oh god! U moest eens weten hoe vaak we U dat…

de dood kijkt voor zich uit

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.133
de dood kijkt voor zich uit in zwarte ogen vol met stilte slechts kaarslichtvlammend doet iets doods ontwaken overpeinzend het leven met vreugde en verdriet liefde, haat ontspringt in oorlog waar zij laat, wat zij ooit kreeg de mooie roze zachte huid verbleekt in korte tijd ook mijn hart klopt niet langer haar zien, stokt het verstijfd…

Grote verandering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.178
De wereld ziet niet langer alleen de kleuren zwart en wit de regenboog komt tussenbeide en de wereld heeft meteen meer pit. Waarden die stil bleken te staan normen die leken te vervagen nu er weer beweging in is geschoten komen ook weer nieuwe vragen. Een omgeving vol met nieuwe elementen je kunt ze haast niet missen er is een grote verandering…

Altijd te laat

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Ergens in het onbekende schuilt een terugkerend verlangen dat niet verborgen kan blijven. Ver weg tussen alle hersencellen schijnt een ster vol schittering te wachten op haar beurt. Droom maar, doe maar, ga maar alles kan 'het' nu nog gestolen worden het komt toch wel aan de beurt. Onbekend, soms bevreesd en in schemer weet dat er…

Afscheid zonder sterven

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.543
Slechts een herinnering blijft rusten in mijn ziel het besef van sterven daarvan is jouw lichaam al bewust.…

Ruimschoots versimpeld

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 936
Dit strand leek me te leeg menigte minuscule kiezeltjes dat de gedachte stenigte met dit blikveld voorwaarts te gaan…

Winterse Nagalmen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
Doordringbaarheid van de winterse nagalmen. Vreemde lichtsignalen van onbekende bronnen. Blijkbaar dwaallichten die het onaangename beschenen. De winterse nagalm die verlichting geeft aan de onbekende goede weg. Heilzaam voortwaarts. Genoegzaamheid en opluchting. Daarom doordringbaarheid, vooralsnog en voor altijd! Gewenste goedhartigheid en…

Wiskunstenaars

netgedicht
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Zo trekken wij gevolg en wortelen dat leven en denken verzameld in een grote zak geen aaneenschakeling is van toevallige gebeurtenissen waar ieder naar welgevallen zijn/haar arm insteekt en op haar/zijn hand de werkelijkheid dansen laat op doet stijgen als een ballon Er is een wetmatigheid die naar een vast en vooraf vastgesteld einde leidt…

Disparu

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 808
ergens moet je beginnen met verdwijnen in geschriften ik probeer mijn tuin waar de hondsdraf aardbeien vergaloppeert er is echter altijd dat stokje omringd door narcissen dit jaar en uitgerekend nu loopt het zaad van mijn koffieboontje voorbij met zijn vriendin ik ben nog niet beneden of ik wil alweer naar boven naar binnen…

Over het toeval & het denken

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Het denken dat gedachten niet bij toeval ontstaan. Het je afvragen waarom toeval bestaat, als het geen invloed heeft op het denken. Het weerleggen van de idee dat gedachten niet toevallig zijn, want. Het je erbij neerleggen dat dit niet per toeval is gedacht. Het in het midden laten hoe het zit en het toeval er buiten laten.…

STATUS QUO

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 797
Een meisje van een jaar of 20, liggend op de sofa van haar dromen, dinsdagmiddag om een uur of drie. Het gerinkel van een bel, mannen op zoek naar Le Courbusier, Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema. Over welke namen hebben we het hier? Kunnen in een ruimte werelden zo verschillen dat er sprake is van opruiming of ruimtegebrek? Ruim…

droompad

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.403
we wandelden, rustten uit op mos keken elkaar aan en zucht uit ons ik, een mannetje ik, jij een vrouw mijn hand zocht die van jou ze verkenden de ik en de jij we werden rood toen ze zoenden ik hield jouw hand steviger vast jij gluurde tussen wimpers uit wat onmogelijk leek hield stand in het hoofd was rust en stilte brak bij het zingen…

Moederschap

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.848
Veilig onder handen in moeders armen een klein gehuil veel geluid en weinig bewust. Kind zijn is niet waar je voor kiest wel wat je bent en vaak verweten wordt. Neem me zoals ik ben, want jij wilde mij toch ook?…