4227 resultaten.
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
Teef
hartenkreet
4.1 met 65 stemmen
2.489 Daar loop je
Uitdaging in’t verschiet
Je neus omhoog
Je ziet me niet
Je staat stil, kijkt om
Je blik verstard
Je merkt me op
Je lijkt verward
Je geur
Komt trillend in m’n buurt
Heeft een boodschap
Die je stil verstuurt
Je houding
Vol van zekerheid
Creëert een lust
Die zich snel verspreidt
Je draait je om
En ik ruik krachtig…
De durian
netgedicht
3.8 met 45 stemmen
1.461 Golven vocht
druipen langs ons gezicht
geuren vermengend
als beesten bijtend kwijlend
in liefde verzengend
Elkander berijdend
stotende gelijk
in ritmisch harmonie
Soenda muziek kling klong
op de achtergrond
Zo heerlijk
doch zo prikkelbaar
als de durian
gekliefd en verslonden
penetrant en bitterzoet
in het midden van
bedwelmende…
Eerste liefde
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.282 eerste liefde lange paardenstaart
kijken in kleuterliefdekleur
babyzeep en blond haar
snikkend snoof haar geur
zij snoof een eigenwijze kinderblik
jongens horen er niet bij vind ik
dacht ze toen hij haar naam zei
en staarde naar de deur
alsof ze lucht en bloemengeur wilde
een lonk over haar schouder trilde
zijn laatste weerstand stond…
Niet te stelpen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
648 Niet te stelpen is de lente
in haar bloeien, geur en kleur;
ook al moet ze later komen,
ze komt aan met goed humeur
en ze doet mijn hart weer zingen,
juichen, danken, luid en licht.…
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Niemand rook de geur van je liefde
niemand wist
van de nachtegaal op je tong
of dat er hinden door je schedel holden
en bloemen zich in rijen
achter je adem verschansten.
Ik klampte me vast aan je lenden
tussen kruiden en schoven
werd je blik een verre wolk.…
Herkenbaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
916 Door je poriën
parfumeer je mij,
van enige twijfel
is geen sprake
de arm versmolten
op een zachte dij
in de warme holten
van de nachten
in het waken
van de dagen
kan dié ene geur
mij raken.…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar dauw
aan zilveren draden
naar bomen
en schors
en de geur
van hars.
Heimwee naar echt
oer
eerder.…
De T van Tuschinski
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.139 TechniColour
verstomt elk gemaar
knijpend met mijn ogen
draaiend met mijn hoofd
gedachten die verlangen
naar meer aangenaam verdoofd
maar, onder de T van Tuschinski
een zwerver op de stoep
en de tram die aandacht eist
daar, daar pleegt de ratio een coup
een strijd, bij voorbaat verloren
tegen wil en dank weer thuis
alleen nog de geur…
Omhoog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
809 Een traan biggelde langs m'n wang omlaag
En vond zijn weg naar het diepe dal
Opgejaagd door m'n geweeklaag
Geen tijd voor herstel na de rauwe val
Stuitte hij op een zaadje in de grond
Omringde het even met z'n vocht en zonk
Daarna was 't een kiem die daglicht vond
En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
Ravian
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.344 De liefde had een geur,
ik greep er gretig naar.
Nu groeit de wereld dag op dag,
en ik die nog niet ken,
ik drink, ik huil, ik lach,
en weet niet wie ik ben.
Voor mij is toekomst nog een droom,
die slechts mijn ouders raakt.
Ik dobber verder op de stroom,
ik ben nog heerlijk naakt.…
m'n zomertuin en ik...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.304 ik doezel samen weg met haar
mijn dromen worden waar
tussen de bloemen, hier in de zon
is 't waar onze liefde begon
herinneringen keren
ik zal ze niet weren
gloeiende wangen
in heimelijk verlangen
de geuren in mijn tuin
maken me steeds lomer
ik heb geen haast, ze zijn er
de hele zomer...…
Op het ritme van de nacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.015 Ik hou van de nacht,
van haar stilte, van haar geur.
Vaak legt ze mijn dromen bloot
en schenkt ze mij haar zoete hoop.
Soms loop ik verloren in haar rust
en dan kom ik mezelf tegen.
Ik duik onder in een doodse kleur
en bezwijk, lig helemaal uitgeblust.…
Heb ik jou al verteld...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.782 Jouw hart is
gesmeed
in de kleuren
van de lente
Jouw ziel is
bereid met
alle zomerse
ingrediënten
Jouw haren
blozen in
de zachte stralen
van de zon
Jouw tranen
gedijen in
de dauwdruppels
op het gazon
Jouw ogen
stoeien met
het blauwe van
korenbloemen
Jouw lippen
kruiden
de geuren
van al het groene
Heb ik jou al…
we wikken woorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
604 we wikken woorden
wegen zinnen op
een gouden schaal
maar de betekenis
gaat weer voor ieder
aan de eigen haal
wat naadloos lijkt
te passen geeft bij een
ander soms gemene krassen
een bloem die geuren moet
zet bij een derde
onbewust kwaad bloed
toch laten we de poëziezon
schijnen al verbreken eigen
wolken soms haar…
Scirocco
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
858 Vanavond zullen de vuren
aromatische geuren
en licht verspreiden
terwijl wij oude verhalen
van kruisridders en Saracenen vergeten.…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?
Waarom hangt de maan
als een koperen bel
aan de nachtelijke tempel?
Wellicht als ik nu mijn hand uitstrek,
zie ik het licht van het Zuiderkruis
tussen mijn vingers door schijnen.…
Hunnebedden
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
710 ode aan de doden
uit een ver verleden
onder grijszwarte stenen
kolossaal
de gele brem
verbergend
naar God zoekend
dwaalt hun ziel
boven korrelig zand
de hei
kleurt paars
hun aura
verdwaasd
hun geur kwijt
zonder lichaam
verdoold
vechtend vol afkeer
tegen verder verval
leven
is zolang
geleden
Hun
eeuwige vraag
waar…
verloren
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.086 loeiende lavenis
ik weet niet wat er is
maar voel mij aangebrand
tot aan mijn navelrand
dit ranzig Nederland
zet ik maar aan de kant
ik eet niet langer pizza
en heb straal genoeg van Rita
geef me bloemenharten
laat me geuren snuiven
maak me haarscherp zien
dat alles draait om mien
en haar betonnen rozen
vertolkt door holle dozen…
de ware zonder zekerheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.205 de lach in het donker
glimmend in het licht
het verlangen gevonden
een schaduw van jouw gezicht
jouw ogen warm en lief
ben jij mijn hartendief
je armen om mij heen
ik wilde niet dat je verdween
dromen die niet stopten
en ik die jou fopte
gedachten over jou
waar jij over denken zou
ik wacht op je zwoele blik
en de geur van je haren…
Lente met zomerbloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
858 je wuift lente
met zomerbloemen
bloeiend in je hand
jij woonde al jaren
aan de andere kant
waar wij modderen
in sneeuw en ijs
geeft winter spaarzaam
een groen kleurtje vrij
in zon en op jouw zuiden
maar bol en knol
hebben in herfstig rust
elan vitale kunnen vergaren
in lentepril gaat onze kleur
en geur het jouwe weer evenaren…
Ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
551 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden en zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd
blijven…
Zij, liefdesinstrument
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
4.661 Gelijk een glanzend erotisch instrument
zo wordt het voluptueuze lichaam bespeeld
vingers beroeren de roze verharde knoppen
zij spannen de onderhuids gevoelige snaren
stuwen haar trillend tot ongekende hoogte
Om dan over te gaan in een passionele paringsdans
en ritmisch golvend ineen te smelten
omringd door exotische vrijgekomen geuren
welke…
Op neusvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Op neusvleugels
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Memento
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
995 hoe groot toch het verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons onbevangen
laafden aan het boezemmeer
waar ik aan knoopjes prutste
jouw zoete geur opsnoof
zweet van onze lijven gutste
speelde een bloesje met het loof
een minnelied zo warm van kleur
dat in weemoed aan komt waaien
door de openstaande deur
wil ik lezen in het avondlicht…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…
het pad van de beloftes
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
605 hier liepen wij tezamen op
bekend met wisselende wegen
van het juichen op het hoogste pad
tot huilende verlatenheid
in storm en regen
bezwerend en vrijlustig
waren onze blikken
als was een zwoel seizoen verzegd
de geur van liefde
als een erewoord gegeven
vertrouwder dan in het verleden
leek ons dit pad van de beloftes
hoopgevend als…
Ouder...
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.441 Laat mij ziende voelen
de geuren van jouw lichaam.
Laat mij sprekend horen
een deel van jouw bestaan.
Laat mij voelend kijken
naar elke stap die je zal gaan.…
Ranzige kwartiermaker
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.155 Het is een warme dag
en geen plaats vrij op
mijn favoriet terras
Ik bel neefje Windy die
terrasgasten verrast met
zijn meurende geuren
Vuisten balt tegen zijn
zelf verzonnen bron
'een mest uitrijdende boer'
Hij waait het terras leeg
rent als de ‘onschuld’ met
vluchtende gasten mee
Dan zit deze egoist al op
z’n terras…