4130 resultaten.
schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 langverwacht toch snel
verkleurt onze wereld
eens waren we zo pril
en loom in de lentezon
dartel in zachte regen
wij blozen in de tijd
als de roodgouden
lanen en plafonds
onder weidse luchten
in 'n feest'lijk najaar
jij zo mooi en onvergetelijk
met ‘t goud van jouw herfst
op je gezicht en in je hart
versierd door goede jaren…
Verdriet
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.455 Je bent een mens van goud, waar ik zielsveel van houd
Een kus op je voorhoofd, je voelde nog niet koud.…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.…
Uit een zilveren nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 je bent mijn ster
speelt eenzaam
op de planken
je vingers
beelden woorden uit
die je ogen weer verklanken
pakt rekwisieten op als
hoofdstukken in een verhaal
volgt rode draad tegen verdwaal
dirigeert muziek
zonder orkest haalt gouden
tonen uit een zilveren nest
danst tussen zon en maan
maar in de ijle lucht
zie ik je staan…
feest
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.227 ze heffen het glas op de toekomst
een bruid lacht naar een bruidegom
met een koekjessigaar in zijn mond
haar wijn is ook niet echt
de rest is puur als het goud in hun ringen
er valt een zonnestraal op haar tiara
de vader snuit niet voor de laatste keer
zijn neus die dag
’t is feest maar toch
de dochter
ze heeft zijn zegen
die van de…
De bruidsspin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Vaak gaat bij hem een mondje open
De rups ontrolt aan zijn gezicht
In droef vermaak spreekt hij verholen
de bruidsspin toe, die hem verslindt
Als laster van de tong gesneden
uit luider keelgat gillen moet,
verweert de wanhoop opgespleten
de toedracht van een slinks verzoek
Natuurlijk spreekt zij van de liefde
en van een gouden bruiloftskrans…
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.051 Nog even kleurt het goud, nog even
hoor ik vogels zingen. Maar in dat
'even' gaat het wringen, want vogels,
bomen, worden eigenlijk niet oud.
Ze zijn zoals ze waren in mijn
kinderjaren, zoals ze in mijn laatste
herfst weer zullen zijn.
Ze keren telkens weer, terwijl ik
meer en meer in een decor van
mist en bladeren verdwijn.…
Niemandsland
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
699 Keer niet terug naar 't niemandsland
waar niemand op je wacht
in de door God vergeten stilte
van alweer een hopeloze nacht
wend je niet af van de horizon
en de dromen die niet reizen
bedenk opnieuw waarom 't begon
je hoeft niets meer te bewijzen
het poppenspel gaat niet om goud
schrijf het maar van je af, ik luister
zonder dromen word…
roest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom
zo leek het
en zo torende hij
luidkeels hoger in de blauwe herfst
de kilte brak in honderd stukken
een wagenwiel vol goud verdraaide allengs
alle hoeken
in het oude gras
langs hun glanzende stipjesjas
gleed de dag ineens omlaag
de hond pakte de stok en ik hielp zoeken
tot de morgen…
Maanschone ogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 als aan mijn oog zich
een regenboog ontvouwt
blauw intenser is
dan
hemelsblauw
het rood van
karmozijn
fluister ik
pril is de jeugd
goud van haar
zilver
het ouderschap
in het pure grijze
vind ik
jouw
warme armen
kijk in het maanschone
van Moeder Aarde
in een
ogen blik
puur en zacht
het morgengloren
God wat…
Warme Kerst
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
2.525 Een tijd van verlichtte nacht
De poedersneeuw die alle voetstappen verzacht
De winterziel helder wit en koud,
de verlichte kerk met warm rood en goud.
Grootse maaltijden met vele dranken en spijzen,
Kerst laat al ons goede herrijzen.
De warme Kerst in ons aldaar,
onder een witte deken, ieder jaar.…
Ladies in Lavender
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
533 zie, de mooiheid
van een gouden zomer
bespeelt de violist
laat hem herrijzen
in een klein vissersdorp
ontwaakt een dromer
in de druppels
van de morgendauw
speelt hij zijn zoetste klanken
verkwikkend, ontluikend
flaneren lady’s
tussen lavendelblauw
ogen gaan fonkelen
als volmaakt kristal
schoentjes klikken
zetten minnepassen…
Afspiegeling
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
553 (deel II in een serie van vijf)
Kerk van de Verlosser op het bloed
Kleurrijke koepels met één
Van goud. Majestueuze
Blikkering in warme zon aan blauw
Gewelf
Kerk van de Verlosser op
het Bloed.…
Tranen...
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.314 (Tranen van geluk..zijn gouden tranen..)…
INLEVINGSVERMOGEN.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
748 Een dag doorweven met een gouden draad
Mijn hart dat vreugdevol slaat.
Waardevolle contacten, rijkelijke gesprekken
Heerlijkheden waar ik me aan op kan trekken.
Sprekende mooie ogen waar je in kan verdrinken
Warme rode lippen, woordenschat om aan te likken.
Tact, respect en zalige lichaamstaal
Dit waardeer ik echt helemaal.…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 Die winter houdt ons nu gevangen
maar ’t duurt niet lang meer tot de zon
in gouden glans weer warm blijft hangen
en zingen zou als ze dat kon.…
sterk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
863 beiden dragen we een leeuw in ons hart
de dood sluit jouw ogen al
als nachtvlinders zweven ze, langs
onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes
ik zie hoe jij dit draagt
jouw afstand in mijn handen legt
maar in liefde zo dichtbij
gouden uren in dit stervenshuis
we beleven meer dan witgestreelde haren
immer zijn we
samen thuis…
Diploma-uitreiking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.760 Veelkleurig schilderen we
delen van het leven
een groot vlak sociaal
boven het cultureel
door ’t hele doek
zien we onszelf verweven
hier iets te weinig
daar weer iets te veel
het sociale buigt zich
naar de ander over
het culturele haalt
het anders in de ander boven
ziet het ontplooien in verrassend
tot een gouden zonneboog
zo komen…
B-kant
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Dat was ooit dromen voor een gouden verzilvering.
Nu draait de B-kant van de driftig gedraaide single.
Met het gevoel als souvenir van de laatste tinteling.
De bliksem laat jouw gezicht met voltage reflecteren.
De alternatieve harde volume speelt als donderslag.
Als een donkere wolk drijft de B-kant over mijn hoofd.…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.330 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
Hobo.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
540 Als je luistert hoe het oude zingt
en sterft tussen eb en vloed, in golven
uitdeint, in afdruk in het natte zand,
als een hobo in de kristallijne lucht,
een gouden stemvork. Stil is mooi
als je fluistert, in lange halen, in wind
over snaren, als je fluistert dat je mij
graag en de meeuw op het strand
en dat je wacht. Stil is mooi.…
Krans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik leefde met een krans om mij heen
We gingen samen bubbels blazen
Het was al goud wat er scheen
Alsof we enkel mooie boeken lazen
Onze ontmoeting hield op te bestaan
Enkel een gedachte bleef over
In een kerkje
Jou hand gepakt
Alsof het leven
In draadloos verlangen
Heel even boven
Mijzelf uitsteeg
In de mooiste gezangen…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Hij is zo mooi, zo droog, zacht leer,
een zaak voor goud, een voor de ouderlingen
op tafel neergelegde wel-
gevulde, dungesleten kerkezak.
De dood is een omhelzing van de wind
waarachter van nature niets dan onbruik
en dor geraamte zich bevindt.…
Medicijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
673 het bollende zeil
als een leven van vrijheid
niets dat nog meer jaagt
enkel de spelende wind
een streepje zilver legt zich
over mijn rozige wangen
glanzend de vreugde
die ik op het water hervind
de zere plek verstrooit zich
geleidelijk als een luchtbel
die de zeeboezem verlaat
ogen voor verstoring blind
wolken drijven weg
een gouden…
Veranderd perspectief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 VERANDERD PERSPECTIEF
Hier zou ik tevreden kunnen zijn
de bomen kraken, suizen en ruizen
bewogen door een zuidwestenwind
het langzaam draaien van de aarde
Rustend zacht in de volle ondergrond
op het vochtig zachte, gouden zand
jij bent verstild tot minimale gebaren
de tikkende stiltes van een distelvink
Hier kan ik gelukkig zijn met blazen…
Vogeltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Zonder iets te zeggen komt hij
binnen, kleedt zich uit en wijst
vanuit zijn gouden lokken naar mij
met de kracht van zijn heerschap
het natuurlijke wapen van mannen
onbeschaamd en zelfzuchtig
maar een overweldigend genot
als het in mij komt, ritmisch
me in vervoering brengt
en weg laat drijven
voorbij het bewustzijn
van lichamelijke…