1642 resultaten.
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Met de seizoenen rijpte ze in een omgeving sereen,
je zag hoe zij tot jonge vrouw openbloeide.
Ze plukte ervaringen, voelde vreugde, soms ook leed,
in de schaduw lagen dingen waarmee ze geen raad weet.
Zoals het fragiele weefsel van leven, broos en teer,
de kleuren op het schilderspalet gaven nog niets weer.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 we hebben pieken en dalen gekend
kenden zonneschijn en storm
alle kleuren van de seizoenen
hebben wij samen zo doorstaan
we hadden heldere en donkere dagen
maar steeds stonden wij naast elkaar
in elke winter en elke zomer
was jij het licht in mijn bestaan
jij bent mijn liefde, mijn enige alles
of het nu regent of stormt
ik ben helemaal…
June tune
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
236 Maar niet naar Lidi
doch geniet in plaats daarvan
van de Stagioni
de vier seizoenen van Vivaldi
Op een klein kiertje nog
lig ik ergens of ooit
waar de wind onophoudelijk
Mary Ann huilt
in de altoos en eeuwig
ruisende bossen
als fermenterende droesems
sub deo iuvante
de god die mij bijstaat van alle kanten
was daar een verificatie…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 gedenk Uw Heer, gedenk Zijn Dood
wikkel het moede lijf in rouw en passend boetekleed
aanvaard de zware tocht naar Huis
dwaal nimmer af, negeer
de lokroep van de bandeloze vrijheid
doch tors opnieuw en zonder ommekeer
Uw daag'lijks Kruis
..en verder trekken zij
het oude leven zeulend naar een nieuw seizoen
de hoeder en de danser
de melkmeid…
Minnelied
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.163 Al zijn het seizoen en de vogels triest,
toch kan de echte minnaar zich wijden
aan de liefde, gepaard met lijden:
Hij weet maar al te goed
-Zoet en wreed,
lief en leed-
wat de liefde met hem doet.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 gebogen hoofd verbetering af
En als deze regelmatig uitblijft geeft de foetushouding
de opmaat van gedachten, dat het afgelopen mag zijn
Dat zij, mijn overleden moeder, die mij baarde weer op mij
mag rekenen mij te nestelen in haar veilige buik,
alhoewel mijn vader daar weinig rekening mee hield in '51 en '52
En als ook door het seizoen…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Zoet nestje, voor de zomer best,
Doch niet in elk seizoen.
Het oude, daar voor 't eerst mijn hart
Gesmaakt heeft, wat niet al!
Een liefde, een zaligheid, een smart,
Die 'k nooit meer smaken zal!…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 miniaturen bewerkt
Als ornamenten die de Athener
Zijn rijkdom en overvloed moesten bewijzen
[Kroisos:]
'Mijn gast uit Athene, tal zijn de verhalen
Van uw eruditie, uw studies en reizen
Naar volken en landen van velerlei aard
Wat mij de prangende vraag heeft doen rijzen
Of u op uw tochten door verre landen,
Op onderzoek uitgaand in alle seizoenen…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 en toe een sigaretje verstikkend
het liefst doe ik het meeste staande
met de rug recht en het hoofd omhoog
als artiest optredend voor de achterste rij
slapen gaat slechts op een zij
de andere moet ik echt ontzien
van slijtage tot slijmbeursontsteking doet pijn
Ik kijk in de spiegel en mag niet klagen
Narcissen heb ik ook buiten het seizoen…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Ik ben de Grote Moeder,
ontwaar mijn gelaat
in de veranderlijke maan
en de kringloop der seizoenen.
Ik ben de vruchtbare Aarde,
de zegen van een regenbui,
grot en rots, bron en stroom,
de diepe oceaan.
Mijn schoot brengt alles voort,
ik voed en ik koester,
bemin en leg af.…
poëtica
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
338 vergankelijkheid, over gedachtes en gevoelens, en de sleur van alledag, in mijn verzen vrij ik met vrouwen, mannen en mezelf, drink ik meer dan goed voor me is en klaag ik over katers, ik foeter op het verfoeilijk kapitalisme, op racisten en op nazi-tuig, roep op tot revolutie, flower power en free hugs, ik zwerf vrij en blij door de wereld en de seizoenen…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 De keer der seizoenen
Moog dorren of groenen,
Onze Echtkrans blijft fris:
U, mijne te heten,
Is, al te vergeten,
Wat buiten ons is.…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 Wij zien de kringloop der seizoenen,
En hoe uit ieder morgenrood
Een blanke dag deint, en het groenen
Van 't lover uitgeelt in de dood.
De dagen wenden zich tot nachten,
De dorre takken groenen weer, -
Wij armen zien, in blij verwachten,
De nieuwe kentring telkenkeer.…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 De keer der seizoenen
Moog dorren of groenen,
Onze Echtkrans blijft fris:
U, mijne te heten,
Is, al te vergeten,
Wat buiten ons is.…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 gedachtensprongen, toen ik promoveerde
tot ballenjongen
hoe zij glimlachend wacht
op haar kamikazepiloot
en ik met devote ademstoot
"Speak Low" fluit voor mijn lotgenoot
heo zij elke ochtend wordt geboren
een lome blik verlaat de droom
hoe handen dan de streng ontwarren
het polychroom van het nachtfantoom
hoe zij tijd en getijden badineert
seizoenen…
John - eerlijk heerlijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 een naai- en breiclub
het werk als werktuigbouwkundige
maakte jou expert dieselmotoren
die jij van de hoed tot rand kende
tot jij vereist de XDS35i maakte
die van bibliotheek tot archief
alle boeken en papieren ontzuurde
om zo de geschreven geschiedenis
voor het nageslacht te behouden
er was vreugde en er was plezier
in onze seizoenen…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Zolang er mensen zijn
voor wie de winter een vijand is
en geen seizoen,
is elke warme sok een kleine opstand,
elke onderbroek een stille demonstratie
tegen de gedachte dat iemand minder waard zou zijn
omdat hij nergens de sleutel in het slot kan steken.…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 :
waarop men liefde
mag verbouwen
oh, ik mens
op houten botten
hoe moeilijk is het buigen
om vruchten te rapen,
zacht gemoed op te zuigen,
jouw sterven te beknotten
toch heb ik weet
vraag niet hoe het is
wat de hemel meet
het schijnt aan overgave gepaard
doelend op gemis
die ieder ooit baart
met jou pluk ik bloemen
aan het seizoen…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Weet u wat het is om seizoenen te beleven
als het ademen van de kosmos in plaats
van eeuwig op en neer gaande afzet- en
aanbodcurves, telkens wisselende omzetten
kansen die zich maar één keer voordoen
waar we nu op in moeten springen
hoe het is om samen te werken in plaats van
op te kopen, overvloed te delen in plaats van
schaarste kweken…
Minnelied
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.172 (XIIIe eeuw)
Liefdeslied
Al zijn het seizoen en de vogels triest,
toch kan de echte minnaar zich wijden
aan de liefde, gepaard met lijden:
Hij weet maar al te goed
-Zoet en wreed,
lief en leed-
wat de liefde met hem doet.…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 in de oceaan
Totdat dolfijnen hoger vliegen dan de spreeuw
Totdat de zon zal smelten door de laatste sneeuw
Want echte liefde stelt geen vragen
Je hoeft het alleen te laten zijn
Ja, 't leven geeft de liefde onvoorwaardelijk tijd
Voor altijd te zijn, voor een eeuwig termijn
Zoals tijd vandaag en morgen steeds zal blijven
Een seizoen…
De vrouwen van Holland klagen aan
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.707 hyacinten - hun zoetzware geuren
bedwelmen in 't jonge seizoen;
Tulpen, die vlammend beuren
hun kelk uit het zachte groen;
door de straten der volkrijke steden
trok de koopman zijn bonte vracht;
't armste vrouwtje naar huis bracht mede
een bos, waar de zon in lacht.…