31786 resultaten.
Haar Ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
925 onder haar kekke hoedje
kijkt zij kwetsbaar
de wereld in
de krassen op haar ziel
leerden haar in openheid
te onderscheiden
haar innerlijk licht
raakt verborgen schoonheid
die zij zacht beroert
in haar stilte-uren
beschrijft zij wat ze ziet
in heldere taal…
Zuiver wit
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
518 De wereld slechts
in schamele uren
getooid in zuiver wit.
Maagdelijk nog,
blind door schoonheid,
en eindeloos stil.
Onder zoete balsem
zijn beelden
dichtgesneeuwd. Enkel
een streelzachte adem
geeft de zekerheid
dat jij er nog bent.…
Queeste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 laat me toch niet zo dwalen
tussen dag en tussen nacht
slinger mezelf van links
naar rechts in de hoop
gevonden te worden door
put ik me uit met boeken
tot het duizelt voor
mijn ogen maar toch
dient dromenland zich
niet aan, uren dolend
door gedachten ben
het verband niet meer gewaar…
Onderweg
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
587 Nog altijd zegt
afstand me weinig
Maar trek ik rond in uren.…
probleem
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.280 Ik staar al uren naar mijn lege glas
De wereld is vergeven van problemen
Ik wou dat daar een oplossing voor was
Ach, waarom zou ik zelf niets ondernemen
Bedenk ik wel eens met een zwaar gemoed
De wereld is vergeven van problemen
En er is niemand die er iets aan doet
Zo diep zijn wij als mens dus al gezonken
Bedenk ik wel eens.…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 Mistroostige uren glijden
traag in minuten over,
minuten worden
weer lange uren.
Zelfs de zon vertoont
vlagen van neerslag
en weent om de duisternis
van de dag.
De herfst verliest haar
bladeren aan de winter,
vergeefs hunkeren ze nog
naar een laatste geborgenheid.…
Dromen en Wonderen
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
3.195 waar jij leeft
Te versmelten in jouw geur en kleur
En geluksgevoel in mijn aura zweeft
Uren en dagen verdrijven de tijdsgeest
Dromen en wonderen in hoop gehuld
Gevangen in een paradijs van verlangen
Hart tot op de bodem met liefde gevuld…
ZO EEUWIG ALLEEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Bomen praten zachtjes met elkaar
ik hoor hun fluisteren in het lover
Bomen, zonder zelfs een takgebaar
Ik vraag mij af, waar gaat het over
Bomen prevelen uren met elkaar
ik hoor van hen ’t stille fluisteren
Klinkt dan de stem van God daar
of zou God alleen maar luisteren?…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het is nacht
en de wind speelt met de houten gong
de maan straalt
zachtmoedig
op de daken
de kamer is gevuld
met pianoklanken
klanken
die klimmen en dalen
In de stad
verstrijken de uren
gedwee
uren gevuld
met zoeken naar geluk
Zoeken
dat het geluk
verhult
Geluk
niet te vatten volheid!…
Zinloosheid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.025 We zullen vallen als de uren.
-------------------------------------------------------
uit: 'De encyclopedie van de grote woorden', 2005.…
UREN, DAGEN, MAANDEN, JAREN
snelsonnet
3.6 met 17 stemmen
2.207 Bij ‘t zachte ruisen van het ranke riet,
ben ik een God in ’t diepst van mijn gedachten.
Ik luister naar mijn eigen jammerklachten,
maar daarbij mis ik een-twee pruimpjes niet.
Het was een fijne, stille dag voor mij.
Er kwam weer heel wat poëzie voorbij.…
Familie Reünie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.754 Tijd geleden
dat ik je zag
waar blijft die tijd
ik kijk er op terug met een traan en een lach
Te lang geleden
dat ik je vertelde hoe het met mij ging
dat wij elkaar ontmoetten
zo deed ieder zijn ding
Familie zijn we
vaak al tientallen jaren
de één woont dichtbij
voor naar de ander moet je om te gaan, sparen
Het familiebloed stroomt…
Tunnelvrees
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
1.241 Wij reden door de tunnel met de wagen
En waren toch wel lichtelijk bevreesd
En daarom was het eventjes groot feest
Toen wij wat verderop het licht weer zagen.
Het einde van de tunnel, meende ik,
Maar niks, er stond een auto in de fik.…
Nieuwe klompjes
poëzie
2.7 met 10 stemmen
5.833 Mijn Kees-oom is een timmerman,
Daar is geen knapper op de werf:
Hij maakt in huis en op het erf
Al wat-je zien of denken kan;
Zijn hand is ruw, en grof zijn stem,
Maar ‘k ben daarom niet bang voor hem;
Hij kneep me lestmaal in mijn oor
En zei: ’Nu, als ge vlijtig leert,
Uw Vader en uw Moeder eert,
Dan krijgt ge er wat op kerstijd voor!’…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Ik ben in een script geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, rolverdeling
lijkt overbodig, isolement
van de verbeelding deel ik
met elk primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Ach, de dood is maar een korte
leemte in de levensloop van de
levende taal, als de geest haar
duivelse masker vallen laat.
De Poëzie de winst opeist, haar
Muze het laatste woord verbindt
in stervenszeeën van beroering,
lijst dit als een tijdloze weg in
het geweten en de richting wijst.
Vanuit die cultuur, de abstractie en
objectiviteit…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karrenwiel
strijkt de plooien van de
laatste morgenstond
op zijn voorhoofd glad.…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop ik
als redacteur zijn
stem en z’n zegen
rust, de tijd verslaat
op het hete aanbeeld
van de waan, daar
gloeit in nachten de
blaasbalg van het
nieuws weer aan.…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Ik kijk vooruit naar het vangnet
van de tijd, waarvan ik de mazen
nog moet boeten, in welk dwangmatig
gesponnen geluk ik ben beland, misschien
word ik voor die laatste stap gered.
Illustratie Claudio Dacosta ( Brl )…
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 Op de blanke toppen van de
duinenrij maakte ze haar
uitzicht en boezem vrij,
de adem van de horizon
borstelt het golvende helm
en bindt het gebronsde haar,
gebleekt door het zout van
eerdere jaren, waaruit haar
meeuwen waren opgestegen.
Zij dingen naar de hand in een
volgende vallei en naar de verste
uithoeken van de zee, zich…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik strelen, in het
grauwe boetekleed van verlangen
gaf je mij een laatste nacht, liet
je slagen beuken op het holle vat
van gegiste beloften, die snel waren
vermorst, ik zal met een sleutel van
de tijd de opening herwinnen voor de
toekomst verborgen in je moederborst.…
Wanorde ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 De twijfelaar zegt, dat ik een
ander fust aan moet slaan met
flexibele duigen, wankelmoedige
ruggengraat door de tijd geringd.
Eikenhout doordrenkt door loog en
listig bier, schaars verlicht door een
spongat waaruit alleen de duivel zich
bezondigd aan het tappen van het zielennat.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik streelde je wakker in een
morgendicht, onderzoek wat
je eerder hebt geloofd en
vervloek de gisting tussen de
engel en de sater, waarin je
z’n minnaar werd in donker licht,
ik verdoof de duivel met een
gelijke waan die rondwaart door
de botte hoornen op het hoofd.
Ik wil niet strijden met
een verwachting, die
de geest verwart…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.
In een ontmoeting met de waarheid,
start een begin…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.
Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Spelend onder een stolp
van glas wat geen glas meer is,
de substantie beperkt en
versterkt het in en uitzicht
van plakjes geschaafde tijd..…
Suikerspin ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
633 Geluk is een meervoudig equivalent
enerzijds gewogen in een
gesponnen web en door een suikerspin
verleid, raakt ik een schuwe droom
niet kwijt waarin ik in haar zoete
wederkerigheid werd gekend.
Anderzijds als het handvat breekt
en het genot in de werkelijkheid
verbleekt, wat kan ik verwachten
in de sluwe ironie van spot
door de schaduw…
Zuurstofrijk ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 Geschuimde regels
op een gedachtezee
in oceanen van
onvoorspelbaarheid
waarin ik tijdloos onderga.
drenkeling naakt zonder
vinnen en schubben,
filter de woorden met
de kieuwen, om het
zuurstofrijke vocabulaire
uitzicht te vernieuwen.
elders, een landschap al
weet ik niet waar dat ligt
als ik het rijmen kan met
de mond en ogen dicht…