Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Inval

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
woordgespeel ik dep mijn kwast in een zomermeer en scherp de glans van druppels in een kelk de honing wijst zoete spelingen naar het hart van vingerlicht gekras de pen met schutterskwaliteit spreekt aan het verlangen de liefde de sterren in de stilte van het maanlicht rimpels in de mist eenzaamheid van koestering wakker klinken ogen in de verte…

ALCYONE

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.219
ik loop langs het kanaal het duistere water wenkt zeg dag met mijn hand maak een wegwerpgebaar een binnenvaartschip glijdt golven slaande voorbij de schipper tuurt in de verte ik zie de plechtnaam: Alcyon googlend vind ik Ovidius het verhaal van koning Ceyx die tijdens stormachtig weer omkomt op zee zijn geliefde Alcyone gaat hem achterna…

Strand .....

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 789
Strand staat synoniem voor mij met intens leven romantiek, warmte, stilte, storm, alles wil 't geven Ook spreekt het oneindige me zo aan wanneer we, de honden en ik, aan de vloedlijn staan In de verte zie je dan de horizon als kind wilde je dat je het pakken kon Het gevoel van innerlijke rust vind ik eigenlijk alleen maar aan de kust…
metha10 juli 2003Lees meer >

Misschien gedroomd?

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.168
In de verte, plots de melodie van een panfluit, een vreemde figuur komt dichterbij, en vleit zich neer in het hoge gras, bij de oude eik. Het water verrimpelt en daar verschijnen enkele waternimfen, die met hun hoofd op hun handen, tussen het riet gaan zitten, om te luisteren.…
Ditheke5 november 2002Lees meer >

Hampshire

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Uit de verte komt wat wind langszij, voorbij een toren. Een paard staat stil bij 't hek en spitst de oren en vlak daarbij, vreemd dat ik het nog weet, een schichtig bewegen bij verscholen vosseholen.…
john darger18 december 2002Lees meer >

de trein

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Een mooi Lente dag Ik en mijn zieke lijf rijden door de natuur Ik snuif de geuren van herboren gras voel de zon op mijn huid lammetjes dansen zorgeloos in de wei Ik zie een jogger in de verte Het is een jonge vrouw net als ik...…
angelique18 december 2002Lees meer >

Andere tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.183
me van geen kwaad bewust dat ontij zou kunnen komen waar voorspoed was beslist De klap was enorm en plots besef van dwaze utopie vernedering en ontgoocheling in een leven zonder kleur Opeens stond daar de muur deed openbreken wat was verstard de ellende van het lot wegvallen van elke vorm van genot Nu kijk ik soms wel eens in de verte…
Tristan Ratza27 december 2002Lees meer >

San Gimignano

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Ergens in de verte Klinken zachte tonen. De stad, diep verzonken In een slaap, wordt wakker op golven van muziek. Een oude man, een fluit, een melodie die danst. De dag zal zich vullen Met geuren en geluid, loomheid en verlangen De traagheid van warmte spreidt zich uit langs torens, van rijkdom en hoogmoed. En vergankelijkheid.…
Arjen17 juli 2002Lees meer >

Kortlevend plankton van de Brahmanzee

poëzie
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.702
Door golventop laat ik omhoog me tillen, En 'k zie de verte parelmoerig trillen, En 'k voel me toekomst, ben, wat eens zal zijn; En laat de glazige afgrond neer me glijden, Dan zie 'k schemeren langverzonken tijden, En 't diepst verleden voel 'k bestendig mijn. --------------------------------------------------- dit sonnet is het 7e…

Hoekje

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Bij licht van kaarsen kan ik in je ogen lezen : "Hoe mooi het leven had kunnen zijn" In de verte hoor je het slaan van de golven En het maanlicht kleurt het zeeschuim blauw Je lacht en je glimlacht en je praat over vroeger En ik besef : ik ben heel graag bij jou.…

Homo huwelijk

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Het huwelijk van dezelfde seksen Tussen acceptatie en mutatie Het gerechtshof geeft nu gratie Om zo democratie goed te kletsen Ergens in de verte klinkt Het woord van een christen Kortzichtig de homo te betwisten En zo acceptatie in een hoekje wringt De homo loopt verloren verder Een droevige stilte valt Totdat hij zijn vuisten balt…
jouke17 oktober 2004Lees meer >

Cruiseschip

hartenkreet
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.495
Met mijn handen leun ik op de railing Kijk naar de zee.. oneindig groot Kan zo uren blijven staan en staren In de verte zie ik een rubberboot. Neem de trap af naar beneden Kom in een eetzaal prachtig, mooi Zilveren kandelaars op gedekte tafels En de ober die wacht op een fooi.…
moon18 oktober 2004Lees meer >

een mondvol eeuwigheid

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.411
wacht af de zachte golvenslag en laat je naar de oorsprong dragen tot aan de avond van de eerste scheppingsdag waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren dwars door woestijn windt zich een pad komt uit de verte uit een zwarte wolkenband een windhoos als met hoge hoed in zondagspak rent heen en weer door ’t hete zand de grond is overal met…
sunset1 september 2007Lees meer >

je keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht zag hoe jij de tijd vergat je ogen stralend in verhalen we zochten rust, een uitkijkpunt de zee bracht zoveel vragen zag weer de pijn, het pesten dat je niet meer kon verdragen we staarden samen in de verte…
wil melker30 september 2005Lees meer >

Eenzame kinderjaren

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Je ogen staren in de verte, en ik hoor in je stem een snik wanneer je over een jongetje verteld en zegt:dat ventje, dat was ik. Dan vlei ik me aan je voeten neer en leg mijn hoofd tegen je been ik beleef zelfs de woorden die je zegt en voel de warmte door je kleren heen.…
Moeke11 november 2005Lees meer >

Winterse zondag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
uitgezongen zon hen zorgvuldig met zijn laatste slierten inzicht Uiteindelijk beslissen de twee hun hartstocht maar beter binnenshuis te beleven en vertrappelen onbewust de laatste poging van de schaduw Beteuterd staakt hij zijn afkoelende hoop en ziet evenals zon en warmte dat hun vurige veldslag even nutteloos als hopeloos was In de verte…

in een hemel zonder vrees

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 850
in de verte klinkt muziek attracties spreken met veel stemmen er ligt een gouden glans op het publiek in alle ogen blinkt plezier er is geen tijd meer voor verveling je lacht en koopt gewoon vertier het fluit en toetert om je heen je ziet de mensen dansen kijkt hoe meisjes sjansen voor een blik alleen je botst de auto en vooral een…
wil melker25 december 2005Lees meer >

Niet thuis

gedicht
3.1 met 110 stemmen aantal keer bekeken 31.758
had ik je maar liever schim of wolk gelaten blauw-blauw voorgoed vanuit de verte niet telkens elkaar vragend hoe het met ons gaat ik ken geen taal waarin wij moeten praten ik had een mooi grijs schimmenspel ergens op zolder van je staan tussen een lappenpop een doos vol ongeschreven brieven een snoertje krokodillentranen en gedroogde kindergrieven…

De startbaan

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.238
De snurk-wolk Met het geluid van een DC zeven dendert die door de slaapkamer met dát verschil een vliegtuig wat over komt verdwijnt in de verte, zo ook het geluid en in bed ronkt hij nog steeds en dát verdwijnt niet en zo draai ik me in bochten druk mijn handen tegen de oren om dat doordringende geluid maar niet te moeten horen.…

Wioe-Wioe!

gedicht
3.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.628
Op een van de tafels In de kantine van de verte Ligt een appel zonder bewustzijn, Zonder de wens om te worden gegeven. Kek-kek-kek! Kek-kek-kek! Vie-bie! Kauw-kauw-kauw! Kek-kek-kek! Kittiweek! Kie-urr! Kie-urr! Kauw-kauw-kauw! Tsju-ik! De appel spreekt met een Chileens accent, Met Amerikaans accent of met een Argentijnse tongval.…
Arjen Duinker27 februari 2019Lees meer >

Annabel

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.262
het is de nacht die al voor de avond het licht heeft besmeurd en in zwijgen is vermomd als ik plots, uit de verte een stem hoor roepen "kom op, Julius, geen zelfbeklag, blijven praten. ik mis de bevrijdende opening".…

Indië

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
In de verte: de fonkelende zee. Het oude Fort waar Hollands Glorie werd herdacht en hoog daarboven al die sterrenpracht. Nog steeds ervaart men in 't grote magazijn, en in die oude huizen de heimwee van weleer, de verre echo van zovele voorbije levens met daarbuiten de oude palmen die altijd rustloos zullen ruisen.…

Tussen wijde leden

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 965
wat boller dan normaal doch zijn gebruikelijk omrand met een dunne harige heg nog beschermend, echter vaal het zegt iets over mijn ogen en de sprekende klank waar van ik verhaal let wel, ze begaan niet zomaar een willekeurige weg zonder inspanning wordt u tevens: gewogen, bewonderd, dan wel, middelpuntvliedend, naar mijn verte…

Herstel

netgedicht
4.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Mijn nieuwe buren hebben hoeven Met grote ogen kijken ze mij aan Hun hoofden grazen in een stille cadans De herfst krijgt met hun hulp een buitenkans Intussen is mijn heg gans kaal gegeten tussen de bomen gloort thans de horizon in de verte kauwen hooglanders op de bosrand mijn huis staat nu in psychisch vaderland rust valt versterkend…
Rikus Kiers14 november 2006Lees meer >

Weerzien

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
samen op de roltrap kwart over zeven wijde broek verhult je manke been arm in een mitella zwarte haren kleuren vele tinten grijs breekbaar, gebroken staren blikken in de verte waar zij eenzame leegte vullen met hoop al mijn vragen kennen slechts één antwoord ‘oorlog’, zeg je nauwelijks verstaanbaar snijdt ijzige wind woorden af…
Marianne29 januari 2007Lees meer >

Nieuwjaar, Nouvel An

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
'Là où les rochers s'allongent vers l'Océan nous nous reposons dans une vallée verte qui nous a reçu sans réserve, accueillant comme la vie devrait être pour nous tous en nous donnant un Beau Regard sur tout que nous gardons dans le plus-que-parfait' Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan rusten wij uit in een groene vallei…

en dan zal ze komen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 989
In de verte klinkt het als driewerfsecho, maar wie met de lente luistert hoort teefjesgeblaf.…

Dissipatio A.V.

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Maar alles verandert zodra ik ver in de verte zie komen de klucht om hun luidruchtige drukte berucht. Kijk welk een stommiteit ik bega! Eenzaamheid brengt mij wie ik ben. Dus waarom blijf ik staan waar ik sta? misschien is het trots door hoogmoed bevrucht speelt mijn ego op die geen tegenstand ducht.…

de lach nog op je lippen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 710
de wolkenbank hangt verte omdat blauw dichtbij wil zijn wind jaagt op de randen speelt kleur met allerhande laat wolken verwaaien zo dat de zon zijn boog kan draaien we liepen uit het paradijs de lach nog op je lippen jij liet mij de appel slikken die de slang bevolen had ik at met jou de hoogmoed die van Hem gestolen was het bleek…

'K WEET NIET OF IEMAND ...

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.338
Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat; - zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat, onopgemerkt als 't leven rustig vliet en 't helder oog in blauwe verten blikt, doch al te luide, in tijden van verdriet, op scherpe maat de slepende uren tikt.…