4149 resultaten.
Medelijden
netgedicht
2.8 met 44 stemmen
6.594 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Loze woorden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.204 Het waren maar loze woorden,
losse letters,
aaneen geregen tot een zin.
Waarin je mij de hemel op aarde beloofde,
mij van m"n zinnen beroofde.
Het heeft geen zin meer,
met jou door te gaan,
aan je zijde te staan.
Je hoeft me niets meer uit te leggen,
Ga nu maar, ik heb je niks meer te zeggen.
Het is over, uit en voorbij.…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Stil en geluidloos los ik op
in de warmte van je lichaam
als een druppel laat ik me meevoeren
op de golven van het zijn.
Vanuit een wolk zwevend
in de kringloop van het leven
val ik als een sneeuwvlok
in alle rust , op mijn plaats.…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 61 stemmen
43.040 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
Rood verbonden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 jij hebt met
subtiele hand en
lange armbeweging
geluiden aan
elkaar gevlochten
met een rode
draad als toon
daaromheen
vibreerden golven
rapten teksten
hun akkoorden
vloekten dissonanten
in een straattaal
die hier niet hoorde
in de veelheid van
muziek knoopten
losse einden snel weer
hun begin in eindeloze
mantra’s en repeterende…
psoriasis (6)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.329 mijn rechterhand gaat onbewust
doelbewust naar de linkerelleboog
tast het ruwe oppervlak af
voelt of er een velletje los zit
even gaat het mis de huid is dun
mijn zakdoek stelpt het bloed
de rest van de plekken is rood
kaal afgezocht cellen delen snel
mijn linkerhand gaat onbewust
doelbewust naar de rechterelleboog
herhaling van het voorafgaande…
Waar ik op heb gewacht
gedicht
3.5 met 12 stemmen
12.175 Waar ik op heb gewacht
maakt zich van mij meester;
en laat mij kort daarop los
ik ben gehuld in mijzelf
en dezelfde dingen zijn nog
van kracht: het ene doet niet
onder voor het andere.
Nadat ik zo geweest ben
wordt aarzeling betracht.…
standvastig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 wortels die aarde binden
vasthouden tot één geheel
vochtig door grondwater
gevoed met regen
niets van dat komt los
zelfs niet als de zon schijnt
om iets van warmte te geven
want hét wordt niet gevoeld
elke bouwsteen vraagt het
maar zonder goedkeuring
en vrees voor liefde
is het gewoon niet toegestaan
de tijd schrijdt voort
en wortels…
Bin-Jip
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.052 de plaatsen
van bewoners, in verlaten huizen
herstellen wat stuk is, slapen
in hun bedden, nemen een bad
eten resten uit koelkasten
maken schoon, wassen kleren
elke dag een andere woning
onzichtbaar worden
alleen nog maar elkaar zien
zo scheppen wij bewoonde huizen
wachten op het openen
van het slot in de deur
om onszelf los…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 tussen regenboogkleuren en biergeneugten
wachten ze op antwoorden,
als poppen aan een draadje, ritmisch op en neer
buiten zijn ze los
van de nacht en heersen met hun hakgeklik.
de jongens van het lamme tonggebral
op hun knieën in de goot
avances zijn het licht van hun verstofte ogen.
ze draaien in het dansen om.…
Bevrijdende slaap
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.056 Seconden glijden in minuten
groeien uit tot lange uren
gedachten maken overuren
in het verre holst van de nacht
De slaap komt als bevrijdend
voor de gedachtenvolle geest
die de dag niet los kan laten
de nacht niet kan laten komen
Dag volgt wreed op korte nacht
uitstel helpt niet op den duur
een wereld van uitgeslapenen
wacht meestal vol…
Met de Stroom mee...
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.963 In een stroom vol woestheid
Als een waterval op dreef
Krijgen mijn emoties ruimte
Weg te glijden in de diepte
Vol kracht en met overgave
Laat ik al mijn verdriet los
In duizenden druppels gevat
Vol weemoed, pijn en woedde
Weg heel erg ver weg van mij
Verdronken dromen opgeslokt
In de koelte van het stille water
Onvindbaar met de stroom…
Ave Maria
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.285 Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg
over de stad galmen de klokken
van de Jacobskerk om zeven
even later de Michaelskerk
Verderop de zon maakt zich los
rood van inspanning van de heuvel
In mij trilt het water van millennia
evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog
Jij slaapt nog, draait je in het dekbed
tegen de ochtendkou uit het open raam…
Beklemmend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.675 Mijn dagboek is volgeklad
Morgen is een open einde
Op de trein volg ik de stroomdraden
De dunne boog neerwaarts
Ze zingen onbestemd eentonig
Sneeuwvlokken smelten op het raam
Shaduwvlakken schuiven over het gelaat
Een donkere woede zet me klem
Snoert de strop om de strot
Tilt me op
Laat me los
Tot ik oplos in een luchtbel
Alles gaat…
in de lente - ik weet waar
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.434 in het amsterdamse bos
van alle mensen los
daar is een slootje
en ik weet waar
de brasem paait
in een modderpoel
met rotte bladeren
bellen uit de bagger
uiteen spattend
we zullen stil zijn
wachten je ziet
het wentelen
reuze grijze
vissenlijven
heel enge waterschuddingen
tot overstromen toe
nee zal ik zeggen
ze eten geen mensen…
huisje van papier
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.333 ik bouw je een huisje van papier
met klinkers en medeklinkers
invoegen doe ik later
ik denk aan je
met liefelijke letters
die je makkelijk ontcijfert
met losse woorden
zonder tekens in een open brief
een zegel kleef ik niet
ik schuif mijn brief
onder de deur naar binnen
ik bel niet aan
binnenshuis lees je
met ogen die vanzelf vergroten…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 de vlinders die de gek benoemt
in een woordgeschilderd omlijsten
van stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier…
Nog vragen je ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 al hield
je de knuffel
ondersteboven
ze keken je altijd aan
heb geprobeerd
weg te lopen
maar hun blik
ving mij voor ik de
deur had gesloten
ze hadden
iets vragends in
een verbazend
waarom kom jij
niet dichterbij
speel met mij
koester en kriebel
met warme handen
dan zie ik weer je
blijdschap en lach
nooit heb ik
jou los…
Goddelijk dwalen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 soms stap ik over
op een eiland
onbewoond en
voor mij alleen
laat de wereld los
die in mierenhopen
leven met hun eten
drinken en gebeden
zie eindelijk
in verbanden hoe wij
mentaal onthand zijn
met ons fysieke lijf
heb mijn grip
voor even prijsgegeven
lig daar beneden terwijl
mijn geest is uitgetreden
de rust geniet
van niet…
Thermosflessen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
842 Een hijskraan
hijst
stalen buizen
naar vijfhoog
De metselaar
dwingt
losse stenen
tot een muur
Een bulldozer
ronkt
monotoon en
laat een dode
zwerfhond in
zand bijten
De uitvoerder
roept:
'Ja, koffietijd!…
Melk is goed voor elk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Ze was een goede relatie, daarom vroeg ik haar mee
Om met mij te eten tijdens het zakendiner
In de rij bij het buffet vroeg ik haar of ze ook melk dronk bij haar eten
Onverwijld liet ze me weten
Dat ze geen melk meer dronk voor het lessen van haar dorst
Sinds ze los was van de borst
Voor mijzelf koos ik melk in een kan
En zei haar dat melk…
Als...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
696 als je niet meer wilt weten
wat ik voel
en ik het niet meer zie
zoals jij het ziet
als je niet meer luistert
naar wat ik vertel
en ik niet meer wil horen
wat je zegt
als je wegloopt
wanneer ik huil
en ik je dan laat gaan
als we nooit meer
samen praten
en we elkaar los
moeten laten
omdat het nooit
meer is zoals het was
en het…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
*
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Want je liet alles los.
Ook nu.
Op het hoogste verdiep.
Je hielen op de overloop.
Je handen tegen de muur.
Je ogen gesloten.
"Niet loslaten."
Hoor je deze woorden nog?…
Bijsluiter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.177 Uw biechtgeheim is bij ons veilig
jammer en kwezel er lustig op los
we luisteren natuurlijk niet echt
Er verandert door de biecht niets
schulden blijft U zelf betalen en
voor misdaden komt U voor 't gerecht
Het lichte gevoel in Uw moede hoofd
als U zich opricht van bidden en biecht
na bekentenis en spuien van zielenpijn
Komt niet door hemelse…
Vrij spel voor de bierkaaien
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
2.041 dit gevecht is niet te winnen
steeds weer val ik op mijn snuit
elk pogen opnieuw te beginnen
vloert me keihard onderuit
bierkaaien houden zich vast
aan alle neerwaartse spiralen
voelen onverminderd nog de last
van dwars genomen hinderpalen
ze laten nooit los maar bijten
zelfs met ruggelingse zinnen
een verdraaiing in beleefde feiten
nee…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
oversteek
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
753 nog net geen avond, zwerf ik
over het golfgewassen strand
als vuurtorenlichten
bestrijken mijn ogen
het grijsgroen golfgeruis
zuigend danst zeewier
tussen waterlijn en branding
zilveren zeevogels krijsen
een slaande regen los
de zee uit mijn gezicht
maar wat nog zou ik turen
naar haar, die vanochtend
de vrijheid verkoos
over zingende…
rode bomen
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.011 gekras
langzij
de woudzoom
september kraait
herfstvogels
kelen luids
de grond ontbindt
het gele gras
daar, wat kinderen
zich niet bewust
van de onbestendigheid
der dingen
trekken zich los
van de ouders
tussen rode bomen
in hun herfst
nog
zeg ik niets
verpest niet
hun onwetendheid
lach
en zeg:
fijne dag
tussen rode bomen…
Jack Sparrows zus
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
610 Tranen golven breken harten loos
Bloed golft kabbelend in zoute wonden
Hete nachten missioneren een wilde mossel
Een pruik van groen wier over blote borsten
Een stinkende stoot tot onder de gordel
Zwemt zij alle warme stromingen mee
Overvloed gooit haar dorstig in de branding
Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk…