3941 resultaten.
IJskristallen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.394 Blankberijmd, vol ijskristallen,
praalt en prijkt de lange laan,
waarop bleke stralen vallen
van de volle blanke maan.
Op wat takken neer mag vallen,
bleek en blank, één straal der maan,
kaatsen honderd ijskristallen
vlammenpijlen door de laan.
Plots, als van de daken, vallen
winden, brallend, in de laan,
dat, alom, al de ijskristallen…
Soms
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 scheurt de winter slagzij
daar waar hij heftig vaart
de verre staten ogen lijkwit
maar hier in het westen
krult hij amper nog
in warme vesten
ontdek angstvallig knoppen
die op springen staan
schreeuw: te vroeg, te vroeg
ga nog even terug
maar waar vandaan want
morgen als de vrieskou scherpt
zullen jullie triest vergaan ?…
Wintertroost.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 Door het raam
Kijk, trage sneeuwvlokken.
Perfecte vergankelijkheid.…
Een lentedag in januari
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Denken mijn gedachten in euforie
Geen uitglijders in deze winter.
Het is een lentedag in januari.
Een zonsondergang tijdens het diner.
Dat verlicht de onhebbelijke calorie.
De dag opent al mijn zintuigen.
Het is een lentedag in januari.…
wat een plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 de lucht is zwaar van de sneeuw
die nog moet gaan vallen
grijs is de lucht
eigenaardig licht
de eerste sneeuwballen kleuren
haar gezicht rood
wat een plaatje……
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
Ons kouwe kankerlandje
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
845 De vroege warmte pleegt ons blij te maken
Maar als het met die zon zo door blijft gaan
Dan zullen we dat zeker wijten aan
De aardkorst en daarmee verwante zaken
Genot en achterdocht gaan hand in hand
Zo is het D.N.A. van Nederland…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht
het oog reikt niet ver
het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Sneeuwdoos (Window dressing)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.978 Elke winter die valt is als een huis dat smelt
wat we moeten vasthouden en iedere vorm van spel
Gelaarsd en gepakt gaan we de boer op
spreken we van nestwarmte en een nieuwe dracht
Koperen onderleggers, smaragden vazen
elke kast heeft recht op haar uitzet
O u kan niet tegen knus
het maakt u wee en naar
Dat u dat dan uitlegt aan die man…
In verse lentesporen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
660 heb het brood
met je gedeeld en
uit je handen gegeten
in oogopslag
zijn woorden
veranderd in weten
ik zocht zon
jij scheen en samen
wolkten we blauw
een zuchtje wind
fluisterde bloemen uit
gras langs de bomenrij
we liepen in
verse lentesporen
de winter zo voorbij…
Fluiten in een lieve lust
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 geel wiegt
met oranje harten
in de lichte lentewind
blauwwit
kriekt de krokuspol
naar de warme zonnebol
er hangt
iets onbestendigs
in de eerste voorjaarslucht
vogels die al
vroeg ontwaken
fluiten in een lieve lust
na de lange
winterrust neemt
lente eindelijk zijn vlucht…
Lente komt van binnenuit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.062 krakend vriezen
sloten toe
een schaatser scherp
zijn streken
nog draagt
het riet de
kragen rijp en is
glad ijs verzekerd
maar onder sneeuw
spriet vorstbestendig groen
luidruchtig schikken
vogels zich in paren
het is niet sluipend
of opzichtig dat
gevoel onder de huid
de lente komt van binnenuit…
In bevroren geesten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 weer sneeuwt het
in bevroren geesten
de klaarheid van
de maan heeft afgedaan
bedekkend wit
effent de streken
waar cultuur de
bakens uit heeft staan
je winterslaapt
in hart en nieren
freewheelt door
de dagen heen
maar als gedachten
gaan ontdooien zal
lente zich na sneeuwruim
gaan ontplooien…
In duizenden kristallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
727 je wolkte wit
in gure lucht
vertolkte mijn gevoel
de warmte van gedachten
sloeg aan tegen het
donkere vrieskoude raam
je legde uit
in bloementaal en kleurde
op in duizenden kristallen
je vingers schikten
het boeket toen jij je hart
ontdooiend om de bloemen had gelegd…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
Hun eerste lentegroeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
651 mag ik je
winterslapend storen
de somberheid van korte
dagen kan mij niet bekoren
wil de witte vlokken
voor je vangen
ze draperen op
je warmrode wangen
laat het licht
maar breken in het
smeltend ijs haar kleuren
verschieten uit het grijs
om in het ontluiken
van de zon je
ogen te ontmoeten met
hun eerste lentegroeten…
"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Nederland komt weer in de "herfstdip"
ziek, zwak, misselijk, niet lekker
Nederland heeft zo´n mooie zomer
zo´n mooie herfst gehad, niet toch?
Nederland krijgt met wat regen te maken
'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en
Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat
velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
- Kerstontmoeting -
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.266 Nog even en dan zingen stille kinderharten
het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde.
De sneeuw valt betoverend tussen ons neer
het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes
krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer
vallen ontelbare kleine witte stukjes
wereldbevrijdend vredig ..
als eerste Kerstontmoeting op…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
In een heksenkring
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 je vlocht
madeliefjes
in een heksenkring
het leek alsof
de schaduw van drie
witte berkjes om je hing
heel voorzichtig
stapten lichte voetjes
over paddenstoelenhoedjes
je lachte zon
en danste vlinders met
de krans oranjewit
je straalde zomer
maar uit de berkjes viel
de eerste herfst op je gezicht…
Tweetonig winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 vormen van schijnheiligheid
worden de ijskoude tonen verborgen
een arglistig zomers gezicht
dient warme, bekorende beelden op
façades vol venijn
hemels toneelspel
chanson zonder zuiverheid
afgestorven handen strekken zich
hulploos naar het voorgespiegelde seizoen
een hunkering naar herleven
onwetend van het slinkse masker
waarvan de winter…
Afgezet met hermelijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
677 een vale wind
veegt het scharlakenrood
de mantel uit
al afgezet met
hermelijn vervaagt
haar regenvol venijn
en dansen
schaapjeswolken hun
ivoren wit aan hoge luchten
nog kraken wielen
onder volle oogst
hun dagenlange zuchten
maar het scharlakenrood
zal snel de wereld onder
een strenge vorst doen rusten…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Leven onder het witte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 turig is de koude wispel
gisteren was hij milder dan vandaag
in zijn vastgevroren natuur
rondom zie ik krokussende kleintjes
in het geel en paars gekleed
wijsneuzerig boven hun witte mutsjes
ze staan vriendschappelijk
naast hun evenknietjes
met pietepeuterige smoeltjes
waaruit dove klokjes klingelen.
als koude wispel de zin doorzet…