28897 resultaten.
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 Zo bouwt ieder zich
een huis van taal
waarin men schuilen kan
tegen een boze wolf
een slachtbiggetje vervuld
van heerlijkheid
met romig schuim van vet
een appeltje in de bek geknepen
Het is de kracht van taal
die ruimte schept en gelijkertijd
twee mensen nader brengt
tussen wie afstand piepend ontsnapt
een eigen energie van warmte opbouwt…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.
Beschreef en beschrijf…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind klinkt als een kletsende mep,
kolkend uiten scherende vervlochten wolken
en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad
buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat.
De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.
Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs
weerhoudt menig…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Wellicht zijn je vingers olifanten, te slakachtig
net als sommige regels aangetrouwd of zebra’s zijn,
missen ze te snel bladerend een zegevierend gevoel
net die ene latere zonnestraal ‘t achterliggende doel.
Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken…
Woorden van kant
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
562 Figuratief stelt waarheid niets voor
figuratie met figuranten die figureren
filharmonisch en demonisch
filomeren die fingerend infiltreren
filosoferend iets uitproberen
figuratief en de figurant
woorden van Kant…
On uit put te lijk
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
665 Ik doorzoek
als kind op het strand
korrels zand
met mijn zeef en beef.
Emmer en schep
in mijn bed
sleep gejut uitgeput
blootsvoets en gedwee
heel veel water naar de zee.…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Als liefde voor regels boerenland nabij ’t Noordzeestrand.
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.
En immer als het gloren kwam
openden zich die handen klam,
palmen vol liefde leven en lust
‘t leven dat mij teder wakker kust.
Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas.
© 2004…
Doodsoorzaak
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
771 Wat is het stil
zo om mij heen
en waarom
lig ik in een kist?
Ben ik soms gestorven
en hoor ik daar verdriet
wie mist mij toch
ik ben nu net zo blij.
Even later lijkt het
dat ik zweef
maar wordt gedragen
tot aan mijn plaats.
Langzaam zak ik af
en hoor de aarde dalen
alles wordt donker en stil
en ik? Ik geniet optimaal.…
- Unieke tweelingenziel -
hartenkreet
4.5 met 36 stemmen
1.848 Geen tweelingenliefde vraagt een "morgen" vol twijfels
tweelingzielenherkenning beleefd wat men haar aan liefde geeft.…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
- Het stof der aarde -
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.130 Waarom voeren mannen oorlog,
worden mensen terrorist, terwijl
deze verdorvene aarde, liefde en
zachte warmte zo vreselijk mist?
Waarom huilen mensen en
hebben zo ontzettend veel verdriet
en anderen een stenen hart dat
geen ruimte voor gevoelens bied?…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 De toevertrouwde tijd staat stil,
en als wij op zoek naar haar gaan,
dan leren wij meteen..
het is niet wat men zoekt wat zo
belangrijk is, wat zoveel geven kan.
Omdat herinneringen tranen
weer opwellend wegdromen laten.
De minuten ze passeren dan.
Ze gaan voorbij jouw wereld,
in enigheid die enkele jaren
in die je gelukkig leefde…
lichtvaardige perceptie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
956 Soms ben ik breder
dan het probleem 'zijn'
mijn naam alleen al
is lichtvaardig langer
dan enige belichaming
waarvan akte
'te zijn of niet te zijn'
het futiele buigen
het niet zijn is geen optie
dan ben ik het werkwoord
'buigende'
mijn voorhoofd zwellende
en soms eet ik meer op
dan het woord lang is
maar nog eens kauwen
want met…
Wensput
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
930 Ik heb je ogen nog niet gezien
wel je woorden gelezen
ken je nummer
en hoef je niet te bellen
want er is niets
te vertellen.
Alles dat je weten moet
is al lang bij je bekend
want elke ziel heeft
een tweede op deze kloof
alleen moet je die
wel weten te vinden
en jij hebt haar gevonden.
De maan geeft rust vannacht
en sterren stralen…
- Dakloosheid heeft vele namen -
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
999 Als liefde voor het hele land ontbreekt
en "houden van" wordt ondergebracht in tenten .
Als schoonheid niet wil buiten slapen,
voldoende middelen bezit, station maakt waar
veel daklozen mijn hart aan het wenen maken,
en eenzaamheid en pijn, de liefde niet meer raken.…
Uit de dode hoek
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
546 je bekeek
het leven
uit de dode hoek
maakte brokken
als je afsloeg
van het rechte pad
vergat altijd
richting aan te geven
als je koos voor nieuw
we hebben je nu weggebracht
naar waar je wilde leven
begraven in de dodenhoek…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Wie wilt niet steeds gelukkig zijn,
over rozen met schoenen lopen,
reden hebben om kinderlijk te lachen.
Niets meer redelijk zeggen, hoop
nog steeds spoorloos, onvindbaar
weggelopen op duizend open wegen.
Wie wilt niet vrede in zijn hart,
gouden bergen van gevoelens delen,
vermiste personen later waarderen,
pas als hun namen weggeëbt zijn…
Hulde! (goeroe 4)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Terwijl het schouderklopjes regent
en hij als ziener wordt bejegend
ziet hij zijn eigen duisternis
en kijkt hij waar de uitgang is.…
Visionair (goeroe 2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Zijn kaken zijn in steen gehouwen.
Zijn voorhoofd is een blok beton.
Zijn lippen zijn omlaag gevouwen.
Zijn denken is van bordkarton.…
God als de maat der dingen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
778 Denk niet dat je een ster geworden bent
zo één van stralend licht en wijsheid
Maar een zeester, die zich krakend
om schelpen windt, ja zo één
Daar zie ik jou wel voor aan
want God bekommert zich
niet om kleine dingen
wel om het niets…
- Nagels van roest -
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
875 De nagel in de muur,
slaat men dikwijls
ongewild ernaast, en de
kracht die je uitoefent
wordt niet doorgegeven.
De betonmuur is harder
dan men dacht,
mysterieus,
de nagel buigt als
een ongewoon ijzer
roestig, hard,
met een spitse punt.
Ruwe nagels
vormend in een muur duwen
slaan in met bruut geweld.
Druk die je op de kop
van…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Ijstransparantie van sculpturen glas
deed alsof het glas niet gebroken was,
een treurig lied vol jeugdherinnering,
zoals een ijsculptuur romantisch zeggen wil,
met grote lichtblauwe onschuldbloemen.
Een kindsheid, kind zijn is soms niet echt,
schaakblind aanleverd, diep ongerecht.
Herinneringen aan en uit de kindertijd,
het grote herenhuis…
- Als waarheid leeft -
hartenkreet
4.2 met 41 stemmen
1.491 Hoe eindeloos
leeft vertrouwen onopgebouwd,
hoe raakt illustere illusie
troostloze doffe liefde kwijt?
Als waarheid leeft,
onbevreesdheid
in vragen die bij het leven horen.
Als de leugen verschuilt
waar eerlijkheid verschijnen kan,
waar geen liefde macht weergeeft.…
- Voorbij de andere tijd -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
589 Voorbij de andere tijd
toont gepaste plaatsen
vertelt over de cirkel in ’t hemelrond,
individuele liefde, sterren bewogen
om verder te gaan zonder grenzen.
Waar niemand om een ander geeft
niemand het ruizen hoort en weet
van de afgelegene rurale gebieden
die naar de top geklommen zijn.…
- De weg naar triomf -
netgedicht
4.0 met 52 stemmen
562 Stijl boven drukke elementen
klinkt het grootse applaus
op indrukwekkende wijze.
Ziet de talrijke complimenten
met snelheid als doel
voor koppelmomenten
om stand te houden
in leegstaande pauze.
Verdriet
spit reeds enkele onderdelen
op de weg naar triomf
naar boven
hergefineerd met goudlaag overtrokken
de tellers zijn al bijna te oud…
- Harder dan diamant -
netgedicht
4.1 met 52 stemmen
738 Verandering van staal,
trekt het smidse aambeeld verblindt
het gebeitel ongeloofwaardig
betrouwbaar de hamer.
Een grote kracht duwt omver,
slijpt gierig diepe fijne gravures
bijhorigheden onschatbaar veel
harder dan ruwe diamant.
Zie dan de kracht
van natuurlijke paarden
vele malen sterker
met hun wilde ondiepe glans.
Sterker…
- Geboren uit overwinning -
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
571 Het antwoord schuilt
en de vraag
geeft overwinning uit handen.
De betekenis van een hymne,
vol glorie en geloof, dat
de mens groots zal kunnen zijn
"overwinning" laat weten wat strijd is,
waar victorie
geboren in het rampenlicht.
Geboren uit overwinning
na vele jaren
ter veroordeling van verdragen
toch verslagen toen men opstond.…
- De nacht was het kind -
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
934 In het park onder het licht
wonderlijke grond
straalt een straatlantaarn
duidelijk ritueel de dag
werd verbijsterd, stond,
bezorgt onderdak.
De nacht perfekt,
achtergelaten stoffig
vindt vrede getekend
in behoefte aan verlichting
was als kind 'teruggekeerd'
onaangeraakt net als wij.
Geboren om te gaan
bevangen geesten
wintermensen…