9511 resultaten.
DUALISME
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.180 Negativiteit is iets dat zich in de ziel bijt
Iets wat onze innerlijke tempel ontwijdt
Waar je met zoveel moeite tegen strijdt
En dat zich tergend langzaam uitspreidt
Waardoor het hart zich pijnlijk openrijt
Positiviteit is iets dat de geest verblijdt
Iets dat je vredig en blijmoedig belijdt
Waardoor het gezichtveld zich verwijdt
Al gun je…
interim
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
915 ik vouw mijn handen in mijn schoot
ten hemel richten
zou teveel druk geven op de aangesprokene
hij zou dan God moeten zijn
zover kan ik niet gaan
een tussenstop, een stand- in
is voldoende voor mijn bescheiden vraag…
eeuwig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
808 de spiraal van eeuwig leven
tekent het centrum van mijn groei
in elke cel van mijn bestaan
en in de adem van geschiedenis
zoals de opgerolde slang
de conisch gevormde schelp
hemelse galaxieen
draaikolken en wervelwind
voert mijn adem mij terug naar de kern
van mijn cyclisch bestaan
waar hemel en aarde elkaar ontmoeten
in verheffende…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 landschap
de vochtige grond
de dampende aarde
de baarmoeder van een kreet
na de stilte
de nacht als sluier
de maan in de kring
de man erbuiten
verzonken in de dans
van onvergeeflijke woorden
de auto’s op de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap…
Een visuele weg
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.644 Er is een weg
die niet belopen wordt
als het begin
van het einde
niet stopt
Als dit wel het geval is
bij bepaalde mensen,
hebben die mensen
het begin wel meegemaakt
maar het einde
moeten missen
Dat zijn de mensen
die de weg nooit meer zullen zien,
denken we
Mensen bij wie het begin
nog voortduurt
zien de weg van dierbaren
bij…
Beschermengel
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.396 Ik kwam je weer tegen
zei je naam en je keek
alsof je me herkende
aan het geluid
niet aan hoe ik eruit
was gaan zien
je omhelsde me
fluisterde "Jesus Christ"
En ik "Hi Sis"
tot we gescheiden werden
door een body-guard
vervuld van zijn plicht…
Waar de hemel aarde werd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
904 Dode vogel in het hoge gras
Waar eens zijn koninkrijk vol wormen was
Schone kunstvlieger van
Spreidt zijn vleugels nimmer meer
Zijn laatste vlucht
Een enkele reis
Waar de hemel aarde werd…
Sinterklaas bestaat
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.692 ‘Cogito sum’
R. Descartes
Sinterklaas keek in de spiegel.
Hij twijfelde aan alles: zijn baard,
zijn mijter, zijn tabbert, zijn staf.
Alles een groot vraagteken!
Toen ging hij zitten. Een oude wijze
man keek in de spiegel van zijn ziel.
En hij zag dat hij bestond: een oude
wijze man die nadacht over het leven.
12-11-2006…
het raakt
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.080 dat ieder woord gezegd
een eigen leven leidt
blijft iets wonderlijks
om je over te verbazen
het licht heeft weer
een golfbeweging gemaakt
het is een ster van ver
of een brandende meteoriet
opnieuw maakt zich een gedachte los
het spreekt zich uit, trilt na en slist
van gespleten verhemelte naar gehemelte
knippen vingers, houden…
Voor een verre tak
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.873 zo zoekt het hart zich een huis
treft in alle kamers witte muren
tikken van verwarmingsbuizen
in ons is alles besloten
daarbuiten sluimert eenzaamheid
storm, wind en regen
men gaat weg om terug te komen
verliest om vrij te zijn
verdwaald te raken
handjes geplakt aan vogellijm…
Het delicate bloem-schikken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
785 vanwaar komt die tocht
onder het verhullende gordijn
dat ooit werd gestopt met
oude vergankelijkheid op stok
De bloemstukken van weleer.
je graag zien zet me
in tochtig warme lijnen
in de zacht wervelende verbinding
van onze tegenstellingen
niettemin
het tegendraadse in ‘het houden van’
dat soms moeilijk te dragen is
het te dragen…
Ode aan Gottlob Frege
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
663 In 't jaartal 1848, Wismar
Een plaats in Duitsland, werd geboren Frege
Ontdekker van de logica en mede
een filosoof der taal al is 't een wirwar
Hij stelde wetten van de waarheid op
Het spreken van een held're taal is pré
Dat gaat met logica en met een grüner Tee
van opsmuk zei hij: "das ist Falsch." (Gottlob)
Retorisch of esthetisch…
achterom zien zonder sporen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
646 Geen gedachten in mijn hoofd
Het is windstil binnen en buiten
Het voelt niet eens verdoofd
Niets meer om te uiten
Waar was het ooit geweest
Dat wat zijn en zo duidelijk was
Nu leeg en hopeloos op drift
Was er maar iets dat dit genas
Voelen bewegen zien
Aangeraakt worden
Gekend misschien
Het is niet meer…
Het rond archief voor Isabella Blanca
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.210 Ik noem je blank en rond
je heupen en je mond
je heet Isabelle en je blankheid
verlicht de nacht
De maan zegt daar niets over
de wolken halen hun schouders
daarover op, verdoezelen
je borsten, die opvliegen
tussen blad van bos
loofwoud in winter
dat zichzelf verliest
droomt van maretakken…
Democratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.080 Een kudde communisten, een zwerm socialisten
en een groepje fascisten praten wat.
Linkse liberalen, een twaalftal creationisten
en een veel rechtse rakkers denken wat.
Het volk spreekt met veel kabaal
over meningen en overtuigingen.
Als de feiten spreken wordt het stil.
Als realisten praten is het duidelijk.
Dromen en idealen horen erbij…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 De diepte verweet me
mijn onbegrip. Het geloof
dat zij het antwoord was
Verder! riep ze me toe.
kom verder!
En sleur je alles
met je mee
aan een zijden draad
Groene enkels
in de poel van kennis.
Koude massa.
Ik zal zwemmen kunnen
tot ik sterf en verder
Achter me het leven
Lust, strak gespannen.
Het vuur zo behaaglijk
gebouwd…
Terrorisme
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.319 Ik denk dat het komt
door de manier waarop
zij "lieverd" zegt
Misschien meer hoe
zij dat tussen de oren vult
werkelijk wordt
Bommelding een andere betekenis krijgt
als men geen Marten Toonder leest
Jij omsluit mij als een handschoen
die ik even later verlies
en tot eenzaamheid verdoem
haar in vrieskou achterlaat…
HET STILLE LATER (1)
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.614 het was in dit meer
dit water
waarin haar zoon van acht
verdronken was
het water lag stil
windstil
vogels eerbiedig zacht
aan de grote waterplas
een bloem
voor de derde keer
ze boog voorover
en spiegelde zichzelf
een traan viel te water
om haar zoon van elf
die wegdreef in rimpels
met een bloem
naar het stille later
( met dit…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.
Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 In rood, grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 Mevrouw, ik zie jouw ogen
Zo bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 Dagen zullen nooit sterren strooien
vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal…
De Rede
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.184 Het merendeel der mensen
stelt zich weinig vragen.
Toch is er een kleine groep
die stil en zonder klagen
elke dag de zoektocht aanvat
naar belangrijke levensvragen.
En in die groep daar is er één
die de juiste vraag kan stellen
maar nooit vindt hij diegeen
die ons de oplossing kan vertellen.
Oh god! U moest eens weten
hoe vaak we U dat…
de dood kijkt voor zich uit
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
2.133 de dood kijkt voor zich uit
in zwarte ogen vol met stilte
slechts kaarslichtvlammend
doet iets doods ontwaken
overpeinzend het leven
met vreugde en verdriet
liefde, haat ontspringt in oorlog
waar zij laat, wat zij ooit kreeg
de mooie roze zachte huid
verbleekt in korte tijd
ook mijn hart klopt niet langer
haar zien, stokt het verstijfd…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.
Een omgeving vol met nieuwe elementen
je kunt ze haast niet missen
er is een grote verandering…
Altijd te laat
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.076 Ergens in het onbekende
schuilt een terugkerend verlangen
dat niet verborgen kan blijven.
Ver weg tussen alle hersencellen
schijnt een ster vol schittering
te wachten op haar beurt.
Droom maar, doe maar, ga maar
alles kan 'het' nu nog gestolen worden
het komt toch wel aan de beurt.
Onbekend, soms bevreesd en in schemer
weet dat er…
Afscheid zonder sterven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.543 Slechts een herinnering blijft
rusten in mijn ziel
het besef van sterven
daarvan is jouw lichaam al bewust.…
Ruimschoots versimpeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
936 Dit strand leek me te leeg
menigte minuscule kiezeltjes
dat de gedachte stenigte
met dit blikveld
voorwaarts
te gaan…