2935 resultaten.
herfstgedachte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.267 hoe vergankelijk
het leven zich openbaart
in dwarrelend blad
hoe gedreven mijn bestaan
zich nestelt in zon en wind
(tanka)…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
Ontkleding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
817 Wiegende bomen
knielend voor de gure wind
langzaam ontmanteld…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
Pepernoten
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
675 Late herfstdag en
luid gesnater over lekker hapjes,
middagdutje, mooie uitstapjes.
Plots stilte.
Enkel nog beeld, want
allen zijn gevlogen richting het hoge blauw.
Kijk die vogellijfjes uitgestrooid, net als
pepernoten in de lucht.…
Herfstbijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
892 de vroegboom voor het raam
bijt blaadjes af
het laatste geel van sacherijn
klampt zich aan het zwieren vast
dit jaargetij heeft pech
had ‘ie maar wat eerder moeten zijn
want al het andere gewas dacht
dat het alweer lente was…
AETERNUM VALE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.496 Ik kijk naar de poel, de poel van mijn leven
De poel waar ooit mijn dromen op dreven
Als groene bladeren jong en teer
‘K zie nu pas haar diepte, ik kijk er op neer.
Voorover gebogen, mijn blik op het water
Op zoek naar mijn vroeger, niets is meer later.
Wat is verdwenen, wat zal nog dagen?
Veel is vergeten, veel ook begraven
Ik zink naar…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.
Verbijsterd zie ik…
Wakker worden op een herfstochtend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
725 Achter de gordijnen is de wereld.
Buiten is hemelsbreed nog geen twee meter weg.
De schaduw van een gestalte, meneer Esdoorn
zwiept als een dronkeman, onvast ter wortel
lonkt naar de ruiten die mijn ramen zijn.
Opengeschoven stukken doek geven mij
terug wat ik nooit zou kunnen missen.
Esdoorn is nuchter, leunt gelukzalig
Op het leven van een…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
fotocamera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.076 een openbaring zijn
kijken naar de natuur heel fijn
door jou ging de wereld voor me open
kon ik scherper kijken door jouw “ogen”
ik richtte mijn focus door jouw lens
aanschouwde de wereld als fotomens
een tweeling paddestoel met rode stippen
wist ik zo mijn camera binnen te knippen
door de natuur slechts een kans te geven
kon ik de herfst…
Vlinder
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.122 De herfst valt in,
Mistnevels ontsieren het land
En regen bedroeft mij.
Ik kijk uit het raam
En zie tomeloze somberheid.
De kilheid bevangt me tot het bot.
Ik loop buiten en lopenderwijs
Dwalen mijn gedachten af naar zomerse streken
Waar de druiven rijpen
En honing vloeit.…
herfstplagen
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
6.813 opgejaagd door herfstplagen
valt de stortbui in het nat
schuurt de wind zijn gure vlagen
tegen ramen die beslagen
trillen van de donderslagen
en zo de regen tikt een gat
in openstaande mantelkragen
uitgeraasde autowegen
vervuld van vallend blad
schuilt de man zich pruilend tegen
uitgestorte najaarsregen
die plengend en zeer ongelegen
neerstort…
Ze stapelt wolken
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
633 ik ken de
plotse zomerwind
volle takken brekend
nog niet mijn herfstkind
ze stapelt wolken
in het blauw tot
grote hoogte hun grijze
onderkant verregent gauw
ik bliksem schrik
met weerlicht in jouw ogen
je lacht zo lief en
met een tikkeltje gedogen
we donderen heel zacht
want niemand hoeft
te weten van ons onweer
dat zal komen…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De zwoele nazomerbries
Zwanger van zompige geuren
Voor ons is er geen treuren
Over wat niet was
Het prille herfsten
Doet de bladeren kleuren
Jichtige gewrichten zeuren
Hoog staat het oude gras
Loom strek je lijf en leden
De ogen gesloten in stil genot
Verbonden zijn wij, dicht bij God
Tweezaamheid kleurt ons bestaan
Eens…
Weersvoorspelling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.092 Donkere dagen worden voorspeld
Aan de hemel drijft een eindeloos wolkenveld
Maar vandaag is toch anders.
Zo anders....
In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek
Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek
En de bomen, die wuiven me toe.
Ik voel me goed, maar toch ook moe.
Interpreteren, door fantaseren
Over de prachtigste meren.
en een…
Nu komt de tijd
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
959 Nu komt de tijd van herfst en van verlangen,
van regen en van wind, van ergens blijven hangen
omdat het sterke licht verdwenen is
en nachten vol van dromen, zwanger van geheimenis,
het denken en het voelen weer bevolken.
Welk woord kan wat vermoed wordt, hier vertolken,
welk beeld het teken zijn van droom en daad?…
Groen is nog het gras
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
932 Moet ik dan treuren om vergankelijkheid, om alles
wat nu in deze herfst doet denken aan de dood?
Ik weet het niet, ik wil niet heel melancholisch worden
en deze droefheid maken tot mijn brood.
Leven wil ik, hopen, liefhebben soms ook
al is dat moeilijk, maar we gaan dapper zijn en
niet steeds alleen maar klagen, nu.…
In herfstig rijpen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 mag ik je
een bloem geven
gewoon een bloem
waarin het groen
ook nog kan leven
ze bloeit nog
in mijn geuren
maar jij bepaalt
hoe zij jouw dagen
in gaat kleuren
we wachten
samen op het zaad
van zomers dromen
in herfstig rijpen
zal onze liefde blijken…
November
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
921 Over gouden stoppelvelden
vluchten de schaduwen
van late vogels.
Als donkere wijn
spreidt de avond
zich uit over het land.
Nu kruipt mist tussen
de kalende bomen
aan de bosrand en
van verre klinkt
het roepen
van een bronstig hert.…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 herfst guurt in koude vlagen
regen kilt de bomen leeg
licht verdonkert traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten…
De grote oude eik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.871 op de plek waar wij vroeger samen speelden
staat nog altijd de grote oude eik
in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen
die jij en ik hier achterlieten
vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren
verbleekt door de zon, waarvan kleuren
verwaterd door de tijd
met beide armen vol loop ik langzaam om de boom
mijn passen worden…
ontgroening
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
611 in één herfstige nacht
vol onrust voor het hoofd
hebben heftige stormen
mij den kool gestoofd
alle groene bomen
bij avondlijke scheem'ring
vol nog in hunne pracht
alle blaad'ren ontnomen
het is weer kaal
op mijn plein…
Donkerharig opent zich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
754 aarzelend stil ontluikt de morgen
sprankelend licht in speelse kleur
bloemen die zich openend richten
geven al hun eerste geur
verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?
de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de…
Haiku [Oker]
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.284 Oker
het verwaaiend blad
het trage licht…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 schimmel, bepoederd met gelen
De zon, gegaasd achter wazige wolken
Trilbeverig vergeefs tegen vuile ruiten
Vliegenvleugels die de vensterbank bevolken
Grijsdood als waren ze niet te stuiten
Miststoffig vingerdikke natte hoest
Witbloedroze door tranen-dalige melk
Windwoedende verplaatsing van roest
treurbungelend de verlopen kelk
het is HERFST…
huiveringen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
839 november, gure maand
de oude Tijd is daar
zijn Zeis alweer klaar
voor het snijden in draden
zonder waardig leven
hij is enkel gekomen
om mee te kunnen nemen
onder de huid de rillingen
ijzige huivers uit besef
dat het deze maand kan zijn
de laatste na al die jaren
bezigheid vol futiliteit
en de rekening overdreven
gepresenteerd zal worden…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 Reeds voor negenen
komen ze aangereden
in hun chique sleeën
die ze nonchalant parkeren
op het erf van de boerderij
bezit van een der heren.
De pachter aanhoort
aandachtig hun wensen.
Dan trekken ze
met hun zware laarzen
de lege weitassen
en de leren jassen
losjes pratend
de bossen en weiden in.
De zenuwachtige honden
nog rillerig op…