1969 resultaten.
Nevelen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
583 ontwaken in slowmotion
onder een wollen deken
van zeven tinten grijs
pikzwart wordt langzaam lichter
een dikke mist verdwijnt
waar Avalon verschijnt
gerechtigheid wint altijd
waar ridders rond een tafel
Godinnen eren en begeren
vergeten lijkt de tijd…
Snelle beminde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
456 Zij bedreef als ziel
de liefde met mij, zoals
wetenden dat doen...…
Enya's alchemie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
430 In het hemelbed
van haar kasteel versmolt ik
met haar blote ziel...…
Intermezzo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
443 We zijn op missie:
vanuit het Licht komen wij,
naar het Licht gaan wij...…
Jotie T'Hooft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hij was bezeten
van de dood, totdat de dood
bezit van hem nam...…
Uit de donkere aarde ...
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.502 Uit de donkere aarde
Komt op het licht,
En het Heelal zweeft in het licht
Der Liefde.
Gij ligt in 't licht der Eeuwigheid,
In dat licht, dat zich om ons breidt,
Zweef ik.
O niet van mij het licht,
Dat zich over u breidt,
Het is, het is het licht
Der Eeuwigheid.
O niet van u het licht,
Dat zich uit u verspreidt…
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ik kwam laatst een steen tegen
en die zei
“Ik ben rots, ik ben steen
ik ben de onverzettelijkheid”
Ik werd bang en vluchtte
Ik keek nog achterom
maar ik zag hem gelukkig
niet meer
Er lag een blad op mijn pad
Eens was ie met velen
Genietend in de zon
Maar het licht dimde
De warmte werd koud
en het blad viel
“Let maar niet op mij…
Merkwaardig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
583 Ik kreeg vandaag via een drone
een liefdesbrief van
Marie Antoinette van Oostenrijk.
Je zou denken,
dat kan natuurlijk niet, maar
op paranormaal gebied is alles mogelijk.
Ze houdt ontzettend veel van mij,
schrijft ze en ze hoopt dat ik nog
op tijd kom om haar van de guillotine
te redden
om daarna voor altijd op Ibiza feest
te vieren…
Elisa's magie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 Haar ziel flitste door
mijn ziel en zij legde haar
diepste geheim bloot...…
horizon
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
647 mijmerend staren
diep in de verste verte
dromen van vrede
een hemel op de aarde
de einder lijkt nog… ver weg…
Nooitgedacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Geef mij een penseel en
ik schilder je in woorden
geef mij een beitel en
ik hak je uit op een doek
geef mij een pen en
ik kalligrafeer je in marmer
Nooitgedacht dat het kan
geen echte vrouw geen echte man
zal zich aan zoiets wagen
geef mij slechts mijn fluit en
ik zet het voor u op muziek
spits uw oren en luister
want echt het kan
in…
Zigguramurdi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 In je kamers huizen heksendromen
slaapdronken duik je op
terwijl ik nachten wakker lig
je ingewanden voel verstenen
in mijn vermoeide lijf
je verhaal broeit onderhuids
laat zich lezen in een glazen bol
waarin vleermuizen luchtledig
schud me wakker
leg je stenen ziel bloot
laat de zon het uur aanwijzen
het is tijd om terug te keren…
Naroep
gedicht
3.4 met 12 stemmen
2.868 Vanonder wolken, gij, die ontstegen zijt,
roep ik u na -
vanuit de wervelende storm der blaren
waarin wij samen waren,
waar ik nog sta
geschroeid van dromen en van licht berooid,
roep ik u en bezweer ik u: als ooit…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gedrag,
dat wij mensen vertonen,
is niet wat wij ten diepste zijn.
Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.
Wij mensen zijn…
Droomlot
gedicht
3.5 met 13 stemmen
3.306 Je toonde me vannacht de kamers weer;
geheel dezelfde. 't Werd de eerste keer
dat ik ze zag van duizend malen meer.
Jij was toen nog mevrouw en ik meneer.
We stonden waar wij later zouden leven.
Er was nog niets over ons heen geweven.
Zo is het tussen ons een tijd gebleven
en daarna kwam je voornaam op een keer.
In deze doodsslaap…
Volle maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 huilen naar de volle maan
als wolven in het bos
het gemoed raakt in de war
door haar zachte glans
tel tot tien als je wat zegt
maan maakt vreemd loslippig
stap niet in een heksenkring
zij zal je ontvoeren
sprookjes worden waar
in een volle maannacht
.…
Engel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is de engel
die mij dicht
licht
bij jou trekt
als het ware
wij samen
geborgen.…
In - en uit de put
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 In mijn weiland zit
een oude waterput
eenzaam zonder
huis – verlaten
een restje water
bevat ze nog
wat ooit via dakgoten
in haar uit kwam stromen
nu echoot en weerspiegelt ze
slechts oude herinneringen
en langzaam vervagende dromen
dat is het enige en toch
toch is dat voor wie van
dromen en oude weggespoelde verhalen houdt
ze wil ervaren…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 ik speel piano
met mijn tanden.
en dans de tango
op mijn handen.
ik maak goud
van oud spinrag.
en moet lachen
met wat zonneslag.
ik streel netels
met mijn lippen.
en brei jarretels
van kersenpitten.
ik kan zwemmen
als een glasaal.
maar ook remmen
met het gaspedaal.
ik kan vliegen
zonder vleugels.
en ook liegen
zonder leugens…
Spinnewiel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
591 Laten we dansen
Laten we dansen!
In het licht van Volle Maan
Waar de sterren samen staan
Om een nieuwe weg te wijzen
Van plezier en nieuwe reizen
Laten we dansen
Laten we dansen!
Tot de Zon de Maan weer kust
Egeltje in nestje rust
Laat de nieuwe dag beginnen
Laat de spinnewielen spinnen!…
tuin
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.959 Achter het oog gezeten, opengezet
op alles wat al gebeurd is, de bliksem
waarmee de wimper het boek dichtslaat
hoor hoe de roodstaart onzichtbaar
zich in de bruidssluier opwindt en ontzeg
het potlood het doodgaan
de hond die opkijkt naar de verbazing
zijn licht dat blind op iets nieuws wacht
de boom waaruit langzaam
een slang valt, steeds…
zonnig papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik heb met
schaduw op
zonnig papier
contrast geschreven
scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood
venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht
waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang
verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij…
Nooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 als twee malle neven
familie van de tijd
nu en later geheten
elkaar ooit een hand
zouden kunnen geven
dan is wat wij weten
dat er voor altijd even
een onzichtbare muur is
die hen scheidt
echt we zullen het nooit
maar mochten we het
toch beleven
dat ze daadwerkelijk
elkaar een hand kunnen geven
dan bestaat er dus geen tijd*
dan zal…
Zielespinsels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
673 Ben in mijn eigen herinneringen binnengedrongen
forceerde alle sloten en verbrak de spinraggen
ineens kwam er duidelijkheid in mijn leven
ik leefde eindelijk het leven, dat ik wilde leven
deze transformatie gaf geestvernieuwing
zeg maar rustig een enorme verruiming
blikvelden werden geopend, die ik niet kende
dit alles kwam door lang terug…
Metamorfose
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 Lauriertakken en
marmeren sterren verlichten
Daphne's aureool.…
Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Uitgestrekt
tussen schelpen en
aangespoeld zeewier,
drijfhout
beweegt zich mee
met de zee.
Zon vraagt:
‘Zou je vlees zich hechten
aan je beenderen,
als je ‘nee’ zei
tegen mijn zomer?’
drijfhout drogend
Maan trekt aan
mijn water,
maakt vloed
en ebt weg
drijfhout neemt gewicht
Sterren banen zich
stil
een weg van licht.…
helen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 als jij je
toevertrouwt
aan de aarde
ik je blinddoek
en begraaf in
het zachte zand
van de woestijn
als dan een
muur van zand
je hoofd van
het ongeziene
lijf zal scheiden
dan wachten
jij en ik
tot de maan
haar schaduw op
de aarde werpt
en de kracht
van de eclips
je helen
zal…
IN DE WOLKEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
551 en altijd altijd
blijf ik maar denken
dat ze iets vertellen
die witte wollige wezens
die in allerlei vormen
licht en luchtvaardig
voorbij sluipen
zelfs onderwijl nog
van gedaante veranderend
om mijn gedachten
daarmee te stimuleren
of te kwellen
maar wat ze vertellen
ik vraag het aan
het kind in mij
het zwijgt
maar kent wel degelijk…
de klaproos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 de klaproos bloeide die ene dag
de lucht was korenbloemenblauw
een vlinder zocht haar laatste bed
heeft wijds haar vleugels neergezet
alles in eenvoud
de liefde van Jou
anne c. possel, uit: 'wij bestaan voorbij de woorden', 2019…
DROMEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 ze laten me beven
en leuke en mindere gebeurtenissen
als nooit eerder herbeleven
die welke ik uit mijn geheugen
niet heb weten te wissen
of die ze uit de diepzee van
m’n geest hebben weten op te vissen
ze smeden ze heel brutaal
aan en door elkaar in
een onbekende taal
zodat je als je alles herbeleeft
belandt in een volslagen nieuw of…