5115 resultaten.
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 Vroeg in de koude, heldere ochtend
zittend aan de kant van het meer,
Staar ik nietsziend naar het water
denkend aan de tijd van weleer.
Heb geen oog voor de vissen
zie de herten niet gaan,
Zelfs de vossen en de vogels
laten me helemaal links staan.…
Heloise en abelard
poëzie
2.4 met 165 stemmen
33.919 Nooit in 't bitterste uur van lijden
vroeg het hunkrend hart: tot waar?
Alles had ons moeten scheiden,
alles bracht ons tot elkaar.
Liefde die geknecht moet strijden
wordt eens luide en openbaar;
eens dekt ons dezelfde baar
die voor eeuwig zal bevrijden.
Alles had ons moeten scheiden...…
decibellen draaien me al dol
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.325 ik wil het stil
ontbreken van lawaai
is niet genoeg
herrie irriteert
me mateloos, begint
ook veel te vroeg
een paar uur
rust is mij gegund na
het sluiten van de kroeg
ik houd het niet
meer vol, decibellen
draaien me al dol
vlieg naar lagen
die steeds moeilijker
de tonen kunnen dragen
vlucht naar een tekort
aan lucht, hier…
Dichter in het park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Het lijken lang vervlogen dagen
dat ik hier op een bankje zat
en de jongen van mijn dromen
me vroeg hoe lief ik 'm wel had
En ik dan, zacht giechelend
met schaamrood op mijn wangen
niet durfde te bekennen
dat ik brandde van verlangen
En terwijl ergens een merel
een prachtconcert ten beste gaf
schoven wij dichter naar elkaar
dichter in…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.…
De ijsprins en zijn geliefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
790 Eens was hij van ijs
vele kristallen
tooiden zijn gelaat
diep in de koude wereld
waar zij hem vond
en keek in helblauwe ogen
harten smolten tesaam
in zielsverbond
zij vroeg hem mee te gaan
zo kwamen zij
door de vele nevels
in de wereld van de zon
kristallen smolten
toverden een ware prins
een bijzondere liefde begon…
vader sprak
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.172 bracht ik er slechts tegenin
daar moest hij even over denken
die bedoelde hij
knikte hij met tegenzin
vroeg nog eens of ik nog bad
hij had er veel aan gehad…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
de dood draagt geen schoeisel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
832 draagt geen schoeisel
het bekokstooft haar tijd
in nieuwbakken manoeuvres
een overkoken van het bestaan
het waken van leven afgelast
anoniem in een zoete val
je blik verloren in het laatste licht
in een omhullende eindeloosheid
ver ginder in de schoot van stilte
bewaar jij je herinneringen
in een hemelsdiep verlangen
gapende in de vroege…
Het afscheid echt
hartenkreet
3.6 met 41 stemmen
3.496 Je riep ons bijeen
Wetend wat wij nu weten
Ondanks je zwakte
Gaf je kracht
Zonder woorden
Neem je afscheid
De man met de zeis
Lonkend bij de deur
In je ogen je verhaal
Hunkerend om los te laten
Ik lees de pijn
Voor ons, niet voor jezelf
Dan de zin
Gevreesd, altijd te vroeg
‘Wil het bezoek afscheid nemen’
En ditmaal is het afscheid…
De schoot van de dageraad
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
640 drauw flieren druppels
gestaag langs hemelstee
tranen troebelen ‘t zicht
wijl de blaren breidelen
zacht zingt een zwaluw
door de draaldauw heen
versluiert zich zoekmistig
achter zil’vren zonnezoden
vroege vuurvliegjes vrijen
in de schoot van de dageraad
totdat hun vreugdevonken
voldaan vervagen in de nevel…
Rood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.319 Wanneer zij de trap opgaat
vangt vroeg morgenlicht
haar spaans rode haren
voorzichtig
maar verbeten neemt
zij de laatste trede
alsof de zolder
gevuld met haar
stralende lach
alles kan wissen
dozen, gestapeld
met vergeten jaren
verbergen niet
maar weten
muren verdwijnen
uit het zicht
alleen haar diploma
hangt nog aan de muur…
Liefdesverdriet 3
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.351 De vroege vogels bakenen zingend
hun rijkjes af, roepen me naar buiten
Van slapen zwaar verlang ik lucht
die koud mijn longen vult en warm
het gewicht lichter maakt
Vandaag zal ik eindelijk weten
of ik uit buigzaam riet besta
zich heffend van de platte grond
terwijl de storm verdergaat
of van afgebroken eikenhout…
Niemand
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.771 Er komt een dag voor iedereen verschillend,
voor de ene vroeg, voor de andere laat.
Dat zij die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent
nooit meer ben je iemands kind,
Nooit was iemand je zo dierbaar
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.…
Even slikken
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
3.294 uit een winterslaap
getrokken tast hij
zonder sokken
heel voorzichtig
krabbend over
mossen op
zijn tuinterras
een bedje krokus
en een vroege tulp
hangen stijf van schrik
schuin over hellend
naar de kiekkast
van zijn gulp
die half openstaat
buurvrouw heeft het
tafereeltje door
lacht zich een bult
over de schutting:
kan geen toeval…
Gloed
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.469 De ochtendbries verwaait
de eenzaamheid
van de nacht
die je het gevoel geeft
verdwaald te zijn
in het dichte woud
buiten jezelf
waar krachten
strijden met je hart
het ochtendgloren
betovert de stilte
van de vroege ochtend
geeft inzicht in de passie
die op een dag
je hart doordringt
om eeuwig
te blijven
branden
een…
lentezon
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
889 Vandaag was ze er weer
een beetje sterker, elke keer
nog niet warm genoeg
het is nog een beetje vroeg
maar het gaat er van komen
nieuwe bladeren aan de bomen
bloemen zullen ontknoppen
en vlinders ontpoppen
nog eventjes wachten
het weer zal verzachten
en sterke zonnestralen
zullen ons opnieuw naar buiten halen
en de…
ROOS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Aan deur
of raam
dorpel of drempel
Onder ons
zijn halve woorden
genoeg
Je hoeft slechts
met een oog te wenken
knipperen zou zelfs volstaan
Het antwoord
waarom ik
nog niet vroeg
Daarom...
wil ik je
deze roos schenken.…
Erfenis
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.634 buiten
zwaait de morgen
naar een vroege wandelaar
die daarvoor de nacht
gemeten heeft met
het splijten van woorden
net zolang
tot vernedering
zijn jonge vrouw met
het kind aan haar borst
had gegrepen
hij doet het plichtsgetrouw
sterfelijk, zoals zijn vader
hem heeft geleerd
om in gebonden schaduw
eigen pijnen te genezen
plichtsgetrouw…
pennenvrucht
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
629 ik verhaal van taal
tonen en toetsen
van rustige rijm
uit pennenvrucht
een pagina poetsen
een wuivende wevende hand
schept in een scheve letter
door kille kool geholpen
een prille parade op blank blad,
nog onbeholpen
een gretige geest
vreet vroege verzen
waar woorden worden,
spichtig of sproeiend,
tot wat u nu leest…
Zonsondergang in de morgen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.558 veelbelovend scheen je
de dag tot leven te wekken
maar je ging al vroeg onder
door rinkelende wolken
een stem druppelde binnen
ritmisch als neerslag
parelend zweet
vormde een zandloper
onderweg naar op tijd
gekleurde mist
dauwde doorzichtig
ineengestrengelde handen
tot warm en koud
zich vermengden
tot lauw
nu
regent het
harder…
lijkt wel een gevang
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
749 ik zie de mensen weer
van lang geleden
ze groeten me
ik was verbaasd
vroeg ze naar hun heden
maar iedereen had haast
ze maakten me onzeker
ik wilde naar mijn huis
maar niemand wist mijn thuis
ik weet nog dat ik
ben gaan dwalen liep
gewoon door vroegere verhalen
de nachten zijn hier lang
het lijkt wel een gevang
wie zal…
afrekening met de tijd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
724 hoe is de tussenstand, vroeg zij
toen hij de kamer binnensloop
om tussentijds te innen
ik weet dat je verloren hebt
sprak hij, als ik de keren tel
dat je het lopen liet
verlies genomen hebt
of teruggegaan naar af
zoals ik zie niet tot het uiterste
je best gedaan of opgekomen
bent voor wat je dierbaar was
ik vind je dus een loser
maar…
Modern ongemak
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.123 Woest brullend
verscheurt een straaljager
de vroege ochtendstilte
alles achterlatend
in een oorverdovend vacuüm.
Rustvredebreuk in vogelvlucht.
In de weergekeerde rust
cirkelt gierend op hoge toon
een zaag
schrijnend en schril
zich door de nieuwe stilte heen
en zeurt de rust
hoorbaar in stukken.…
Handen vanuit de hemel.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.048 stilletjes waren de tranen over wangen
van oorlogskinderen die de toekomst
niet zeker waren en vroegen om een hand.…
Voorbij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.817 Voorbij
Jouw twee armen om me heen
Terwijl we lopen
Langs de vloedlijn
Het is voorbij
Voorbij
Je zou altijd van me houden
Je hele leven lang;
Loze woorden
Want het is voorbij
Voorbij
Jouw alles eisende
Dwingelandij
Je vroeg meer dan ik kon geven
Maar het is voorbij
Voorbij
Verdriet om wat geweest is
Vermengd met opluchting…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Je kon me toen geven
wat ik eerder al vroeg
en niet telkens wachten
tot 'k de wens
niet meer droeg.
Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.
De dagen vergingen
het wachten voorbij
jouw tijd is verlopen
dus laat me maar vrij.…
Onrust in een blijspel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
638 ik sprokkel je lieve beelden
bij elkander en vraag me af
of jouw vuur mij
nog kan laten branden
en jouw stem nog boeit
nu de herfst te vroeg in
mij is ingetreden
nog zie ik zwaluwen
als kraamvrouwen hun
jongen voeden, ganzen nog
tegen de wind in vliegen
doch ook heeft onze
perenboom te zwaar beladen takken,
ik hoorde zo-even
al een…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.673 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…