5489 resultaten.
Gemerkt
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
839 Nu tal van ouders in Amerika
Hun kinderen naar merken gaan vernoemen
Verwordt vast dit vernoemen tot verdoemen
Want ga de consequenties maar eens na:
Men noemt een kind bijvoorbeeld vlot Armani
Om zo een schijn van stijl te concipiëren
Terwijl het enkel zal stigmatiseren
Die uiterst statushongerige branie
De hoon die zo'n Armanikind zal…
Onzinnig
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.097 De zinnen van een schrijver
zijn al voor de geboorte dood
ze worden enkel kleiner
en minder devoot
De zinnen van een schrijver
zijn immer onbevredigd
het is
hoe hij vooruit kijkt
en zijn schamele geest ledigt
De zinnen van een schrijver
zijn altijd onbeschreven
het papier is witter dan wit
de tragiek van zijn leven
Een zinloze schrijver…
Ontgoocheld
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.889 De draad al tijden kwijt
Enkel druk ik twijfels uit
Gevoelens overrompeld door spijt
Nooit voelde ik me zo uitgebuit
De ooit zo dikke draad
Is langzaam afgebrand
Ooit in onoverwinnelijke staat
Niets leek er aan de hand
Gevoelens zo gestorven
Over en uit met onze smart
De draad lijkt nu echt bedorven
Ooit de draad naar jouw hart…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
Stappen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
831 Ik stap zonder doel
de vloedlijn aan mijn zij
woorden stappen mee
op golfslagritme
aarzelend, onregelmatig
komend, steeds meer
regen sijpelt ongenadig
door mijn jas heen
wind zoekt toegang
tot mijn lichaam
gebogen silhouet
proberend warmte te behouden
gedachten
diep, onzichtbaar
vrijmaken van
stilte
enkel stappen
in regen en…
Steeds weer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.032 Wat blijft er van me over
als mijn zinnen
enkel verlatenheid vinden..
als ik nooit meer kan zijn
en ongestorven steeds maar
weer in de nacht verglijd.…
Respectvol zwijgen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.354 Een mooie krans
gevlochten van margrieten
met daartussen
een enkele roos,
de stilte hoorbaar
en allen zwegen
een hele poos.
Toen werd er gesproken
een laatste groet
een laatste woord,
snikken werden geuit
of stilletjes gesmoord.…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
Schaduw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 ogen niet mag zien
schuilt je ziel in de schaduw
dat je daar voor kiest
jezelf zodoende voor mij bevriest
wil je mij het liefst ontwijken
of ben je ongrijpbaar schuw
in ieder geval trek je de nacht
verder naar je toe
ik die naar je lacht
botst tegen een “ duistere” macht
die zegt, laat me met rust;
“ Ik toon je niets “
enkel…
jaargetijde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
895 nu nog schaduw in de tuin
tien zonnebloemen blinken zwaar
de kat strijkt en vogels zoeken naar
een enkel evenwicht
perzikkruid verzoekt een wilde bij
om toch ook een vlinder
toe te staan
in haar gaan ging zomer mee
ze stierf aan armoe en het vallen van
de nacht
ik heb gewacht, geschreeuwd, gebeden
maar het heden biedt niets meer…
bellen in het water
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.331 bij dezen zij gemeld
onrust in de Venen
men wandelt
over bellen
in het water
onder aan geblazen
door onbekenden
soms klinkt krak
dan breekt wat
anders enkel kraakt
naar zeggen volgt
vaak een kreet
kort plonzen
klampgedrag
van losse vingers
hoger handen tellen
nu plonzen en bellen
bij onrust en geschater
over fluiters onder water…
Dichterskind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 enkel schrijf ik gedwongen door mijn pen
het klamme passionele zweet drijft mij zover
hoe bewonder ik de dichters schrijfsels spinsels
doorzie het geworstel het lijden van geest
mijn beelden liggen verankerd gesloten beheerst
soms explodeert een bloesemknop in mij
en verlang ik naar het rijpen en de pluk…
Het vijfde seizoen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.240 zonder verbeelding
raak je de winter
een handbreedte
van mij af
er rust geen tuin
meer onder je
woorden
of de enkele bloem
die ik van je lippen pluk
wendt zich af
van het geluid
wanneer ik het veld
meet, dat doodstil
de vlokken telt
in onrustige dagen
van verweer
ik vind nog slechts
het zwijgen, rouw
tot bloedens…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
4.193 Het zachte schijnsel van de haard
bloost de wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in haar schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als…
Door het stof
gedicht
3.9 met 15 stemmen
9.119 ik stuif melig door de gangen
die vandaag nog zijn behangen
met wat schamele restjes jou
fladder een stofdoek langs gedachten
aan de afgelopen nachten, nog ver
voor je vertrekken zou
nooit eerder was je deelbaar
zo weergaloos ongrijpbaar
als in het stof dat nu verwaait
dromerig verschoon ik de lakens
verzet met liefde enkele bakens…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Een netwerk van enkel vragen.
De uitweg is verdwenen.
Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.
Een antwoord,
maar nog niet gevonden.…
kalendervlucht
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.423 de kalender hangt nog steeds
met zijn rug tegen de muur
het is een maand eerder
met 1 januari op zijn gezicht
er wordt niet meer gescheurd
de dagen niet langer geteld
wat voor zin dat ook heeft
als men er geen extra krijgt
in die lange uren van nood
rest er enkel te vergeten
wat nog is komen kijken
toen er nog leven was
al was het machinaal…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
flinterdun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 scheiding tussen links en rechts
goed en kwaad
ik verketter elk geloof
ik doe morgen
de deur niet open
als u daar staat met uw gelijk
ik doorzie uw opgeheven vinger,
uw bomriem,
voor mij geen baard van de profeet,
ik draag geen enkel kruis
ik werp alles verre van mij
maar u staat mij wel dichtbij
ik haat u
ik heb u lief
begrensd…
Als epiloog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
477 ontluisterend
is de klap als er
wordt gezegd dat je niet
meer past in haar bestaan
je valt pardoes
van eigen trap die je
uit vage beelden in
elkaar geknutseld had
de doos met dromen
kan weer dicht
slechts een enkeling
is moeizaam uitgekomen
en dan nog
in het verkeerde licht
want haar gezicht heeft
altijd boekdelen gesproken…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
er komt geen dag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.878 buiten de tulpenboom
enkele bladeren slechts
intens gekleurd geel
het oude huis
verstikt in loden leegte
de trap naar het vertrouwde boven
bezweek onder doodse stilte
we zijn elkaar onderweg kwijtgeraakt
de tijd kan niet helen
ik hoor je in mijn verlatenheid
nu je er niet meer bent
buiten de tulpenboom
er komt geen dag
dat ik niet…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
Kristallen bol.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
914 Luidruchtig geboren nu
stil in de morgen
lig je hier aan mijn voeten
Welk een luidkeelse entree
voor wie ga je zorgen
wie neem je deze keer mee
Gissen, raden en voorspellen
wat zegt een kristallen bol
Is alles nog oningevuld
of staat net als anders
het programma al vol
Hoopvol tegen beter weten in,
berusting door ervaring
verzet heeft geen enkele…
De vuurdoop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 ik sta in het vuur dat door God is ontstoken
vandaag is 'n heel nieuwe tijd aangebroken
mijn doorns en distels verbranden als gras
van de duisternis in mij rest enkel wat as
nu wetteloosheid de geest heeft gegeven
ontvang ik de vonk van goddelijk leven
vurige liefde ontvlamt in mijn hart
gehuld in genade begint mijn nieuwe start…
Suites voor Annemieke XVIV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 plaatsverandering
tussen de geluiden door
zie ik jouw gezicht
vogelreservaat
geen enkele vrouwtjes eend
bij vijf woerden
de reizende boeddha
en het dikke engeltje
gaan nooit meer samen
negeer lorelei
schiet op de zaken roepen
loop op de klippen
twee eenden landen
in de singel een hoge
woerd volgt op afstand…
betovering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
741 betoverd werd hij
door haar
betoverd
door haar woorden
haar lach
door haar stem
zoals schippers
bij 't verleidelijk zingen
van de Lorelei
met hun schip
op de klippen liepen
zoals Odysseus
bij hemels gezang
van Sirenen
aan een lokkende dood
ternauwernood ontkwam
een betovering
die werd verbroken
in één enkel moment…
Graf van Stilte
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.767 Vandaag werd gepast
en gedragen door raven
de laatste gezant
van de stilte begraven
Het was niet zijn land
dat vreemd van verbazen
zich enkel nog vond
in trillende glazen
Hij stierf op straten
in eindeloos razen
waar spelden verloren
slechts vielen voor dwazen
Vandaag werd de stilte
door raven begraven
slechts een huilende hond…