29241 resultaten.
pech
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.179 Nu de helderste ster,niet meer weerkaatst in mijn laatste traan
Nu mijn leventje op het absolute nulpunt is,
Denk ik dat het tijd wordt om omhoog te kijken en door te gaan
Verder de toekomst in,vooruitkijken,ondanks het grote gemis.
Want op mezelf kan ik vertrouwen,ga door merg en been
Verder de toekomst in maar....waar gaat die heen?
En wil ik…
zielig zieltogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.545 ik krijt krassen in je ziel,
kruip in littekens over je huid.
spoor me niet tot aardigheid aan.
ik huiver van huiselijkheid,
geurkaarsavonden, feestdecoratie,
zowat alles waar jij voor staat.
ik adoreer meer het minimale,
de hoeveelheid van weinig.
dat betekent niet:
broodkruimels tot bombarie
boetseren.
uit de dagen…
Houden van?
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.730 Teveel liefde, tevéél geluk,
teveel houden van, kan dat
eigenlijk stuk?
Trap met voeten en met woorden
op elkaars ziel,
vertrap de gevoelens,
vermóórd ze!
Dát gebeurt vanzelf, als praten
niet meer gaat, geen moeite
ervoor doen, nee, ben je mál?…
Ontgoocheld
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.889 De draad al tijden kwijt
Enkel druk ik twijfels uit
Gevoelens overrompeld door spijt
Nooit voelde ik me zo uitgebuit
De ooit zo dikke draad
Is langzaam afgebrand
Ooit in onoverwinnelijke staat
Niets leek er aan de hand
Gevoelens zo gestorven
Over en uit met onze smart
De draad lijkt nu echt bedorven
Ooit de draad naar jouw hart…
Een verschijning
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.561 Een mysterie dat onopgelost blijft
een leegte die gevuld zou moeten worden
door jouw herinnering die steeds bovendrijft
Ik schud mijn kaarten
maar alleen de boer valt te beklagen
en de ouden der dagen
kunnen mij verklaren
waarom hij verdween
En het licht dat hierbij verscheen
verlaat mij nooit meer
ook al bedriegt het me steeds weer…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 15 jaren heb ik lief en leed met je gedeeld.
Je had je gebreken, die heb ik ook...
Toch heb je me nooit verveeld,
ondanks dat ik regelmatig,
dat nare luchtje rook...
Het is tijd om afscheid te nemen,
je hebt het gehad...
Ik zal nog even de ramen zemen,
voor je geplet wordt
in dat donkere gat...
De beul drukt op de rode knop,
alles kraakt…
Jozina
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.354 Het is stil, verlaten aan het strand
ongestoord rollen m'n tranen in het zand
in de verte, schepen op de ruwe zee
snijdende wind, neemt de gedachte aan je mee
voor even hoef ik niet stoer te zijn
mag ik beleven: het leven is niet fijn
het ergste is gebeurd dat ik kon vrezen
er zal nooit een samen wezen
die gedachte maakt m'n hart als versteend…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Dansend met mijn ziel ontbloot
zoek ik die blik in het duister
ogen die de wereld beloven
wees lief warm lijf, geef me gefluister
met mijn ogen gesloten
lijkt hij bijna op jou
het is bijna liefde
bijna jou
bijna liefde
bijna jou.…
Over
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.968 Wel vertrouwd, maar niet oprecht
Het gevoel is over, de verliefdheid weg
Houden van, te snel, te jong
Ik zou willen dat het anders kon…
Pijn
hartenkreet
3.4 met 51 stemmen
3.906 Wat ik voel
Is de pijn
Van wat niet is
Maar had kunnen zijn
Afstand als schuld
Liefde voorbij
Pijn in ruil
Voor de liefde in mij…
Bijna volmaakt
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.848 Wat voelde het toch goed
Het kon ook niet verkeerd
Het leven is soms wreed
En hard als je niets leert
We waren zo verliefd
Het klikte bij elkaar
Als eenheid vreselijk hecht
We pasten als een paar
Ik snap dan niet
Waarom het is uitgeraakt
Dat uitgerekend jij
Tussentijds bent afgehaakt
Gestopt bent zonder mij
Je was er zo dichtbij…
Geluk wilde je vinden
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.164 Onze liefde was mooi
Maakte plaats voor verdriet
Het duurde niet lang
Jij wilde het niet
Geluk wilde je vinden
Zonder mij aan je zij
Nu niet, nog niet
Misschien later, zei jij
Een keuze van jou
Moeilijk voor mij
Nu zijn we vrienden
De liefde voorbij…
gedachten in werkelijkheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.891 ik dacht dat je anders was,
of dat ik iets voor je betekende.
Ik dacht dat we een bloem waren,
die groeide in het gras
en stilaan openbloeide.
Maar wat ik dacht is niet echt,
het is gewoon wat ik verwachtte.
En het is mijn verstand dat me zegt,
dat je maar voor schijn naar me lachtte.
En dat verstand houdt me tegen
vertrouwen te hebben in…
Want nu is het te laat
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.624 Hoe zou het voelen
Als je gelukkig was?
Hoe zou het zijn
Als je had gevonden wat je zocht?
Als je had gevonden
Wat je nu zonder mij wil zoeken
Hoe zou het zijn?
Als je had geweten
dat je met mij ook gelukkig kon worden
Want nu is het te laat…
mijn lief
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.026 ik vroeg aan de maan en aan de sterren
ik vroeg aan de zonneschijn
waarom lieten jullie haar gaan
die liefde die opnieuw begon
ik vroeg aan de schemer gaven jullie wel glans
ik vroeg mijn lief slechts liefde
wilde geven je dat gevoel
mijn zachte adem streelt je gelaat
net als de jaren van daar en toen
weg geslopen het stil zijn
nog zie…
op eigen benen
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
3.852 In mijn hoofd ga ik razendsnel
Langs alle spullen uit het verleden
Straks moet alles worden verdeeld
Het lijkt nog zo kort geleden
Dat wij met heel veel plezier
Al deze spullen vergaarden
De pijn in mijn hart is ondraaglijk
Maar ik moet het toch aanvaarden
Want jij gaat nu opeens
Je eigen leven leiden
Keuzes maken voor jezelf
En mij misschien…
Windstil
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.626 De dag dat ik je ontmoette
was een gewone novemberdag.
De wind speelde met je haren
toen ik je voor het eerst zag.
Sinds die tijd was ik de wind,
vulde jij al mijn dagen.
Onze dromen rijkelijk vervuld
meer antwoorden dan vragen
De dag dat je mij verliet
was een gewone dag in april.
Geen orkaan, storm of bries
Het is nog altijd,...windstil…
Fuga
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.415 In mijn handen ruik ik nog de jouwe
- blijft handengeur een maandlang hangen? -
en het snelle afscheid: jij gaat heen,
ik moet mij harden. Wenend worden
strepen stippen, versteend en in jouw
handen de mijne harden. Syl, de jouwe.…
François
hartenkreet
3.6 met 27 stemmen
3.138 Flets ruikt de vroege regennacht en
rauwt het natte licht
als deze onbepaalde dagen.
Niet één die clavecimbelt, mesto
cello speelt.
Of moet ik
in c
schrij(v)en?…
Schemerogen
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.762 à Guy
In je schemerogen
weemoedsregen zwemt
je zijn zigeunert
ijl
en melancholisch in do dorisch
uit je dove en waze ogen
een valtraan traant
en kriskrast in mijn hart
jouw laatste woord:
BARST!
Dans tes yeux de pénombre
une pluie de mélancolie flotte
ton être tzigane
vide
et mélancolique en do dorique
de tes yeux sourds et vagues…
matte spiegels
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.091 Matte spiegels tonen
beelden van tevoren
Weemoed die verloren
slentert door een dag
Vragen die toen rezen
Leugens nooit bewezen
Angstig overleven
af en toe een lach
Denken aan de tijden
die horizonten verwijdden
De opgave bestrijden
en spelen als een kind
Slapen in fel licht
handen voor gezicht
De waarheid opgelicht
Totdat ik je…
Poker
gedicht
2.0 met 322 stemmen
38.206 Het is tijd voor open spel, mijn
liefste. De kaarten op de tafel. Ik heb
er twee: mijzelf en wat ik schrijf. Ze
zijn van weinig waarde, om niet
te zeggen van geen tel. De
hand van jou is rijker: je lijf
is nog het minste, al is het lang
niet mis. Maar ook illusies heb
je nog, en hoop. Jij hebt alles
wat er is. Toch ben ik soms al
op…
vlaflip
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.677 voelbaar is en autentiek
voor dat ene nietige moment
alleen dan kan ik weer rusten
en verdergaan op het gekozen pad
niet terugdenken aan toen
aan zijn geluid in het sleutelgat
aan zijn zachte voetstappen op mijn trap
en aan zijn warme stem die lieverd zegt
niet aan het gekletter van water
dat van zijn vermoeide lijf afglijdt
vervuild met liefde…
Dag en Nacht
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.513 De dag heeft me geleerd
wat de nacht niet kon vertellen
over gevoel van puur en samen
over zonder dat te stellen
wat de zomer heeft gefluisterd
in een zeer gewillig oor
weet de winter te ontkrachten
terwijl ik mezelf verloor.
Ieder uur een stukje verder
per seconde uit elkaar
drijvend zonder enkele richting
mijn overtuiging, mijn gevaar.…
Vergane weelde
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.292 Mijn huid is strak gebleven,
een rekbaar vlies
maar het geheugen drijft haar zin door.
Krampachtig speel ik nog onder haar rok
In het begin was zij een sidderend standbeeld,
de laatste storm die mij omhelsde
met tentakels van tropenwind.
Een matroos in het kraaienest
kon niet zwijgen over haar wijkende lippen
met zijn zwijmelziek gezang…
te laat
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.403 Nooit gesproken woorden
op het puntje van mijn tong,
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong.
Woorden zo breekbaar als glas
gebroken in mijn mond,
die ik je graag nog had willen vertellen,
maar waarvoor ik de moed niet vond...…
traan
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.185 Waar ben ik je verloren
Was het na de tweede of de laatste lach
Ik zal het nooit weten
Maar een ding is zeker
Ik mis je, van de eerste traan…
Einde Van Je Huwelijk
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.572 Ik heb zoveel gepraat
Ik had zo veel te zeggen
Maar antwoord kwam er niet
nu heb ik niets meer uit te leggen
Mijn woorden zijn verstomd
Mijn mond is stil
Zo vaak al uitgelegd
Wat ik nu eigenlijk wil
't Was net of jij niks hoorde
Je wimpelde het af
Met holle, loze kreten
Je was dichtbij, maar ook zo erg veraf
De maat was vol
Zo wilde…
Keerpunt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.786 De BH afdoen, om te draaien
laten zien hoe plat ge bent
geworden van uw eens volle borsten
hoe bol slap uw platte, strakke buik
een heel ander licht werpt
op het lichaam, een tempel Gods
hoe het geloof verwaterd is
gestroomd onder de brug
Het is niet genoeg te zeggen
dat er liefde is of onschuld
maar een hand pakken en warmte
voelen om…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Een overgebleven zomer-
vlieg probeert haar
vleugels nog te slaan,
haar winter nog te mijden.
Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.
Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
terug de winterprelude
in c spelen,
ebbend in mijn kale…