4214 resultaten.
wars van uitpuilend vet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.151 steek je vinger in zijn zij
je knalt meteen tegen de grond
dat zijn huid het nog houdt
het gutst het drupt het zweet
alles ingeteerd en opgeslagen
vet in zevenendertig lagen
de stank een-en-al ranzigheid
vijf minuten onder de zon
rooie puntjes van de kaantjes
of toch een berg reuzel
in zakken die voor je uitbollen
jij blij dat-ie net…
grondig getest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
806 de natuur dan wel verkracht
ligt er als verdoofd bij toch
is ze nog springlevend en
experimenteert ze er op los
ik doe dan maar de test
plant een stok in de grond
en wacht gespannen af
wat er zal gebeuren
de stok wordt geen boom
nee, dat niet, maar wel
klimt een plantje omhoog
vinden vogels een rustplekje
en houterige wormen bij de vleet…
kinderen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.234 Strekte mijn armen uit
Een glimlach rond mijn mond
Een hart, dat klopte van geluk
Ogen die glinsterden als sterren
In de wolken vertoevend
Zwevend van gelukzaligheid
De harde werkelijkheid
Maakte van mijn glimlach
Een uitdrukkingsloos gezicht
Het hart klopte van ellende
De ogen werden verdoezeld
Door hete tranen
Kwam met beide voeten op de
Grond…
Mist gein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
991 mist in mijn hoofd
De vangrail dwingt me
Hij vangt me niet op
Maar duwt me
Loodrecht de verkeerde kant op
De zon schijnt weer
Schijnt
Om vervolgens
De regen weer op te zuigen
En de wolken uit te spuwen
Wacht op een afslag
Het einde van de tunnel
Nadert niet
Als je stilstaat
Niet links
Niet rechts
Niet rechtdoor
Recht door de grond…
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig
maar de kunde ontbreekt
mijn ogen, mijn oren
met beperkte ontvangst
houden mij vast op de grond…
Plastic bloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
752 De roos die ik had geplukt,
rolde in een fabriekshal
van de lopende band
Toch smakte haar kus,
en smaakte naar
grind of grond
Het gestroomlijnde lijf dat
ik soms beklom, viel af
als een bergpad
vol steenslag
Inmiddels rot mijn hart
weg in 'n zompige wei
naast de Hoogovens
Wanneer water
Wanneer zand
Waar mengt men
koude lijven…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
een vouw denkbeeldig strijkend
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.390 gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond…
Het Kleine Zoeken...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.301 Wanhopig zat ik op mijn knieën,
zoekend op de grond.
Turend onder een wagen,
die daar geparkeerd stond.
Ik had mijn contactlens verloren,
net voor de moskee
en zoeken met vertroebelde ogen,
dat valt echt niet mee.
Toen hoorde ik een kuchje,
naast me stond een oude Marokkaan.…
voor even langs je heup
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
970 ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte wat zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond…
Ononderdanig
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.082 De arts echter vond
deze eis ongehoord
en hij zei onverstoord:
'Nee, u krijgt hier geen voet aan de grond.'…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
Geen bloem of vrucht
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
763 steeds wanneer ik gebukt ga
onder de afgestorven boom
zie ik die struik
ooit droeg ze
vruchten
nu liggen er alleen maar
bladeren
die krampachtig
het onkruid
bedwingen
met stuiptrekkende
trillingen
op de vlakke grond
breekt
het beloofde land
en snoeit
ruw
met wilde uithalen
de brandende wraak
uit ieder slagend uur
dat…
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 Vlak boven de grond.
I
Ik wil voor haar een tekening
maken. Wat zal ik tekenen,
een zee? Hoe berekenend
moet ik zijn. In de weigering
van haar voet zie ik steeds meer
dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten
vernauwen zich naarmate ik haar dichter
nader.…
What goes up must come down
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.636 Het was gaan waaien, die dag,
alles kwam met geweld
naar beneden
Zo leek de cirkel rond
op de natte grond.…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad mijn beide
voeten op vaste grond…
KWETSBAAR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.719 Ik zou mijn kop
boven de grond willen steken
me koesteren
in het volle licht
zonder angst voor de sneeuw
of de koude
Maar ik ben geen sneeuwklokje
Ik zou mij hoog
in de lucht willen verheffen
groots zichtbaar
draaien en buitelen
zonder angst voor de wind
of de zwaartekracht
Maar ik ben geen Jonathan
Ik zou mij vrij
aan de wereld…
Ochtendgrond
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
887 Jij was mijn ochtenstond
geopenbaard in blond
gesmeed leven in elkaar
gekruld versiert verbond
van boven met al wat
het recht van rond
met al wat zacht is
onder mij,gevat in
water, diepe grond
en stil gevaar.
Je lachte als mijn
verwondering.Ik lag
te wachten of
de tijd zou vergaan.…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Gepest
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.228 Gepest
Elke keer de grond in geboord
Gepest
En nú heb ík een keer het woord!…
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 ooit had ik de levensvorm
van een astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware…
Stapje dichterbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
666 Zou wensen in jouw hart
waar je slaapt en droomt
een zingend leven dansend
misschien jouw stem horen
terugkeren, hoop bewerend
zal weer de grond omspitten
de zolder opruimen,
het jaar afserveren
een nieuw huis inschrijven
de bomen laten groeien
naar jouw hemel, de zoete stem
die naar mij roept, telkens
een stapje dichterbij
het nieuwe…
Kleren maken de man
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.405 Ik kijk tv op mijn pc
een documentaire over een boot
die naar een eiland vaart
en terug: Idjwi
zoete aardappels, maniok-
door het bos vervoeren
vrouwen hun oogst op het hoofd
ze bewerken hun grond
met handwerktuigen
et voilà
op de boot kleurige kleding
de kapitein en zijn stuurman
in smetteloos wit overhemd
met gouden strepen…
Die muur zo onyxlang
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 allemaal gezien
mij overkomt dit niet
dat einde ik ben bang
kies mijn woorden
nu secuur
als ik geplaatst word
op die muur zo onyxlang
ik wil niet
eindigen achter behang
ja ik ben bang
dat weet je
nog leef ik hier
jij daar en weet je
kleine schat ik heb
zoveel met je gehad
ben bang dat
chaos alles openbaart
maar hoop dat nieuwe grond…
Lente tranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.089 zij zochten een weg
naar buiten
toen regen én zon
mijn geleide waren
het was even luchten
na een lange donkere nacht
en mijn gevoel slechts eentonig
de partituur kon bedwingen
het was
ingekapseld in een klank
van afstandelijk dreunen
ik depte
overjarige tranen
totdat het tere mos
mijn voeten raakte
en het sap van de grond…
uitzicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 tracht het recht te trekken
het touw dat slap hangt en mij
tussen de gebouwen, eroverheen
te lopen en niet hopen op een wonder
maar gewoon zo zonder dollen
ik dit uitzicht van torens en straten
en huizen onder mij als een platte-
grond door te lopen en dan het dak op
en het trappenhuis de trap af om uit
te komen in de wolken?…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Goten gutsen gulpend
het water in de grond.
Regen ratelt de luiken los
met roerige klaterklanken.
Binnen zoemt het zacht
door buizen die verwarmen.
Lampen schitteren stilte
in de laat verlaten laan.
Bomen druilen druppels
langs de bladerloze stammen.
Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Dan zal ook jouw anker
zich zetten in vaste grond.
En kan je weer gaan leven,
alsof er geen storm bestond.…
Jouw dodenakkerzaad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
575 blauw tussen het koren
geboren als bijzonder kind
het tegendraadse groeien
in steeds gewraakte tegenwind
jouw wereld was geen paradijs
altijd een hoofd vol spoken
het ijs is nooit gebroken
nog ga je over lijken
want warmte en gevoel
zijn er zelden komen kijken
jij hebt de wegen niet bereid
jouw dodenakkerzaad
heeft nooit de grond…