2413 resultaten.
Verlangen van mijn hart
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.489 Met beide handen greep ik
naar dat, wat 'k haast niet pakken kon
en net toen ik het gevangen had,
sprong het stuk als een luchtballon.
Daar stond ik dan, met lege handen,
want al het andere viel kapot,
teneergeslagen en beschaamd
keer ik terug naar U, o God.…
je brak geen uren open
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.056 je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd verloren
in het weten wie je was
je draagt alleen de kleding
die een ander niet meer past
de jaren gaan te snel voor jou
je ziet alleen contouren,
je haast…
Warm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.384 naar me toe, met een lachend gezicht
heel dichtbij nu, ik ruik je onmiskenbare geur
Zo fris, zo jij, ik voel me licht
Als ik je omhels, voel ik hoe warm je bent
in die winterse wereld vol mensen
allemaal vreemden, jij bent de enige die me kent
En het voelt goed, niets meer te wensen
alleen wij, stilstaand en warm in de kou
We hebben geen haast…
Cruiseschip
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.495 Ik voel me haast een barones of prinses
Een miljonair of iemand van het witte doek
Zelfs de kapitein is een geweldig stuk
Hij gaat op z'n knieën en doet me een aanzoek
Ik voel zijn warme natte lippen op de mijne
Zoen terug….en doe mijn ogen weer open
Mijn vriend kijkt me aan en zegt liefje..
De roeiboot is weer vol met water gelopen…
Jaloezie
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.963 Ik zie jullie nog lopen,
je fluisterde wat in zijn oor,
't was zo'n liefdevolle aanblik,
'k ging er haast aan onderdoor.
Ík wilde in zijn plaats staan,
en zo liefdevol naar je kijken,
en m'n dagen met jou vullen,
m'n nachten met jou verrijken.…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Zo stoort me vaak bij heerlijk werk 't gevoel,
Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel
Van denken is, een halfbewuste drukte,
Tot plots'ling een gedachte, suizend, schiet
Dwars door mijn vrijheid, 't stof van oud verdriet
Waaiend over een vers, dat haast gelukte.…
Dromen en wensen
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.671 Auto’s schieten ons voorbij,
de een nog harder dan de ander,
we hebben geen haast,
moeten alleen naar huis
en ik droom verder.
Nog een uurtje, dan zijn we er,
sommige delen van ons wegen- net
zijn onverlicht wat het verder
dromen makkelijker maakt.
Ineens schrik ik op,
van een flits opzij, zie je dat,
rechts voor?…
stof zijt gij...
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.058 ouder worden
is de (on)zin van 'bestaan' ontdekken
je ziet het licht en bent opeens de enige bij zinnen
met om je heen een land vol gekken
die zich met koffers vol bagage
haasten naar het grote niets
al ben je nu een machtig mens
uiteindelijk bereik je niets
je vergaat tot louter stof
stof
de huisvrouw haalt de bedden af
wast lakens…
ga voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
787 tot heden
schijnbaar krakkemikkig
in u een weg baande
of nog gekrast moet worden op een lei
gelijk de tien geboden op stenen
ook zij vielen in duigen
leg die lei toch opzij
koestert u in het gevlei
gij zult niet buigen
neem de benen
ga bij voorbaat juichen
als u gewoon iets
van de toekomst mag lenen
nog bruikbare doch
haast…
Mamma gaat dood
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.630 een beetje pech
Het beetje pech werd steeds maar erger
er kwam geen einde aan
En met het erger worden
is ook ‘mijn stem’ vergaan
Heel stil zit ik te kijken
naar het kleine hoopje mam
zo mager en zo in de war
Ze eet niet eens meer, één boterham
Pappa fluistert: ‘ze zal nog stiller worden…’
Bereid je daar maar vast op voor
Ik kan het haast…
mijn lage land
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
960 nog verder dan de dijk
voorbij de lage drassige velden
schuurt de stroom
tegen overvloeiende lijnen
soms op mateloze wijze
maar ook in haast
aaibaar deinen
onderhavig aan
een onduidelijke macht
beheerst door het land
doch vaak evenzeer
wanneer het water
zijn kracht doet gelden
terwijl het weder
soms onberekenbaar
het strijden…
Annabel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.262 ene been schuift dan uit bed
terwijl de ander weerstand biedt
en zegt, ik volg later,
het kan nu even niet
al heb ik weet
van mijn edele dagelijkse plicht
blijf ik desondanks dromen
mijn blik blijft als vanzelf
naar binnen gericht
het is deze ochtend,
Annabel,
die de nacht verder draagt
en de scheiding tussen
slapen en ontwaken
haast…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Uitgedroogd, strompelend haast kruipend
komt de eenzame dichter hier weer tot rust.
Zijn hoofd vol vermoeienissen, het lichaam
getergd tot in elke vezel doch gelukkig
met zijn tijdelijke oase.
Tussen het welig groen zwerven
driftige duiven, pikkend en wijzend
naar elkaar, druk debatterend
om een korstje brood.…
Koffie
gedicht
2.7 met 16 stemmen
11.980 onze Egyptische
overbuurvrouw wist hoe de pijn
weg moest zei ze zij wist het middel
zei ze namelijk met koffie uit het
koffiepak zei ze en ze smeerde de
koffie in het donkere gat op mijn
hoofd en ik voelde de prik van de
koffie in mijn hele hoofd en in mijn
lichaam en het deed nog veel
pijn en sindsdien drink ik nooit
koffie en slaap ik haast…
Leeftijd
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.893 geduldig verhalend van zijn school
van meester die hem niet begrijpt
van kinderen die zijn fantasie niet vatten
Dat leven is zo mooi, zo hard,
zo onbedorven, zo echt, dat ik
stilaan begin te wensen
dat hij me niet geloven zal als ik
hem zeg dat
Het leven eigenlijk anders is,
zo anders dat 't meer gelijkt op sterven
zachtjes, ongemerkt haast…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Daartussen,
tanden, hard
parelend wit,
haast voelbaar.
O, warme
lieve mond,
ik vraag je,
ik smeek,
sluit je rond mijn
zo verdroogde
lippen, zuig vast,
versmelt in een
eindeloze
vermetelheid.…
Leeftijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.025 geduldig verhalend van zijn school
van meester die hem niet begrijpt
van kinderen die zijn fantasie niet vatten
Dat leven is zo mooi, zo hard,
zo onbedorven, zo echt, dat ik
stilaan begin te wensen
dat hij me niet geloven zal als ik
hem zeg dat
Het leven eigenlijk anders is,
zo anders dat 't meer gelijkt op sterven
zachtjes, ongemerkt haast…
Erop of eronder
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
939 de één naar de andere deadline
waarbij degene waarvoor hier bijeen in de
finale helaas het onderspit moest delven
en terwijl vogels kwetterend alsof er niets is
gebeurd het leven door laten gaan
daarin over een klein uur gevolgd door hen
die thans nog het zwijgen bewaren
daalt de kist in de aarde en slaat mij de
schrik om het hart – haast…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
Liefde is
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.641 liefde is een sterk gevoel
het doet je strakke broeken dragen
of korte rokken, omdat zogenaamd
de ogen erom vragen
en een plan zo goed beraamd
moet toch haast wel slagen
zou je toch zeggen, niet
het is maar hoe je alles ziet
ook wolken kunnen zweven
en dromen door de dagen
en spinnewebben weven
vol overvloede vragen
maar liefde is wat…
je ogen dromen vager
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
633 brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd nog niet
verloren in het weten wie je was
je draagt alleen de kleding
die een ander niet meer past
jaren gaan te snel voor jou
je ziet alleen contouren
je haast…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 er zijn zo van die momenten
ik ken er meer dan een
die mijn wortels doen vervagen
in een reeds gestorven lente
het zijn van die dagen
van schrijnend onvervuld verlangen
dagen van verloren licht
mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 D'r hart was haast gebroken.
- Geen taal of teken. O, wat had ze 'r lief!
't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.
'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,'
was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde.
Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten.…
Mocht je
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.290 Mocht je aan het einde van de straat
Soms een Beer tegen het lijf lopen
Pas dan op voor zijn klauwende poot
En haast je twee zalmen te kopen
Mocht je onverhoopt het pad
Van een losgeslagen Olifant kruisen
Wees dan waakzaam voor zijn slurf
Verschrik hem met wat witte muizen
Mocht je geheel tegen de verwachting in
Tussen een groep Elanden…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Onherkenbaar dezelfde
gebleven en moet zich enkel haasten om tijdig
het draaien van de aarde aan zijn laars te lappen. Is ook de
zoutgescherfde spiegel van het veld ziet een gekrakkeleerde
boer. Wil spontaan weer op play nijpen. Heeft jammer genoeg
de afstandsbediening nog niet uitgevonden
schraapt snedige s’en van het dorre zand.…
Klauwen in mijn schouders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.536 heuvels
met prinsessenhofjes, strelen rakelings
tot prettig koud kippenvel
bijkans verteerd, stil
verspeel ik met opwinding
door precies genoeg te weinig kleding
korte adem
vleesgeworden droomdrift
lijft mij in
vreemde handen om jouw middel
zachtjes nee dan geschokte zuchten
in verschillende ritmes
klem, langzaam strakker
verlaat je haast…
Drie geslaagde veranderingen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
596 Hij zei: 'Ik deed het wel in groote haast.
Door snel beslissen ben ik nu gelukkig
verhuisd, verwijfd en bovendien verbaasd.'…
Dorpje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Na welvaart van zo'n vijftig jaar
herken 'k je haast niet meer.…
het stofgoud van de Heer Wietewuiten
netgedicht
3.3 met 85 stemmen
9.360 kreeg ik zulke brieven
van zacht allooi
waarin beelden zich neerleggen, haast stervend
zoals het kan zijn tussen twee mensen
pastelbroos
dan schreef ik woorden, vingertikkend licht
als heildronk, wensdroom
in een witte eindigheid
het waden waardig door fluisterlingen; een liefdessaga
in deze gorgel des levens
kreeg ik zulke verzen,…
Opstandig verleden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
655 Moe en gedachteloos word ik
overvallen door herinneringen
die mij al dagen belagen en
nu m’n gedachtegang kraken
Verleden verdringt het heden
uit de spotlight van ‘t bewuste
elke herinnering is ‘n hint voor
de volgende, haken in elkaar
tot ‘n haast naadloos verhaal
Zwiepende losse eindjes van
onverwerkte zaken ranselen
in een…