3605 resultaten.
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 ze komen op D-day bij elkaar
veteranen van de invasie
in ‘t dorpshotel bij de graven
in gehaat geliefd Normandie
al zoveel jaren
in z’n stoel op het terras
verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 Ik droomde dat het anders was
Drinkend van het puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 voor Jan Palach
Kale elzetakken flirten met grafzerken,
eenzaam als verstokte vrijgezellen. Winter-
licht valt op het plekje naakte aarde, niet
ver van de kerkhofmuur.
Ik ken zijn foto, de zachte jongenstrekken,
eenentwintig jaar, zijn toekomst legde hij
in de as (ofschoon geen zelfmoordenaar).
Ik weet de plek op de Wenceslasplein,
het…
De ziel, een kudde schapen
gedicht
2.6 met 46 stemmen
14.345 Brave witten, zoet klingelen, lief eten.
Paar zwarten, tuintje leeg vreten
rennen waar geen schaap nog ging.
En die slome die niet merkt dat
brroemmm! de jonge herder op zijn brommer.
Leuke ziel met krullen wol en suffe kop,
veelstemmig omlaag stromend naar zee.
Dan weer verplicht de bergen op.
Valt het onze jongens niet mee
in het doel van…
KORT OORLOGSGEDICHT
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.686 Een wagon, ik herinner mij
veel wuivende armen en handen
steeds denk ik aan die mensen
hun leed, hun tranen
het werd hun dood
ik leef er mee…
Nachtkinderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
923 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, in hen ligt
de waarheid zo schielijk verborgen
verweerde grond bedekt de stroom
die in het sterven was uitgemond…
- Oorlogsmelancholie -
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.249 De mythen over dood en oorlog,
wereld vol oorlogsmelancholie,
diep in het hart gebrand.
Weemoedig klinkt het oude lied,
diep gevangen in een houten viool.
Mijn vriend de strijder, hij speelt
een oud nostalgisch Russisch oorlogslied.
Er waren zovele intelligente zielen.…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Ze kwamen niet meer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 ze moesten op reis
wisten niet waarheen
ze waren met velen
toch was ieder alleen
er mocht niets mee
één koffertje maar
ze zaten vol met vragen
waarom, hoe, waar
de trein denderde voort
met wagons vol verdriet
bestemming onbekend
waarheen wisten ze niet
ze hadden niets misdaan
leefden in de verkeerde tijd
ze hadden geen enkele keus…
Hoeveel?
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.065 Hoeveel oorlog is er nodig,
hoeveel tranen en verdriet,
hoeveel stukgeschoten levens,
hoeveel gruwelijk geweld
eer de mens de waanzin ziet?
Hoeveel woorden zijn er nodig,
heeft 'vaderland' betekenis,
zal 'de vlag' haar kunnen troosten
als een moeder tijding krijgt
dat haar zoon gesneuveld is?…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…
oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.360 Zijn ouders heeft ie nooit gekend,
door oorlog omgekomen.
Soldaten in hun groene pak
hebben hem alles afgenomen.
Het kindje heeft geen eigen bed,
geen speelgoed om mee te spelen.
Ik hoop dat ooit een warme hand
zijn lieve toet zal strelen.…
- Opgesloten leed -
netgedicht
4.5 met 64 stemmen
1.137 Het nieuwe antwoord ingekleed,
had een lijst van joden gemaakt.
Leed heeft de lange weg afgelegd,
om zich opgesloten te verbergen.
Gruwelen die zo rap niemand vergeet,
dramadagen dragen ongerijpt begrip.
Gebaren gevuld met korte woorden,
verwijten met haast dodelijke stilte,
versterkt met intensiteit, ditmaal nood,
melancholie van duister…
De hemel als troost
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 je voelt het komen
intenser en dichtbij
verfletst de kleur van dromen
ooit waren we vrij
zorgeloos en onbevangen
met een warm welkom blij
totdat het vlekje kwam
het verkeerde plekje
dat snel groter werd
een tsunami van angst
overspoelde de wereld
onderdrukte het eigen gevoel
met de hemel als troost
leren mensen hun kroost
te leven…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
770 Indianenland
verentooi, geesten en visioenen
rode uitgestrekte krijgershand
bebloed niet de strijd om eigen land
Native spirit
moet donker in de vallei passeren
langs de vredespijp
van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan
mijn syndroom is zonder oorlog…
- Waar vrede geen vrede is -
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
1.134 Waar vrede geen vrede is,
maar een verworven must
perfecte vrede in jezelf
bescherming tegen wapengeweld,
komt de schijn meest onverwacht
oorlog begint, ontwricht,
daar onwetendheid heerst
als aanknopingspunt van mensen,
opgedrongen vrede slicht
de scherpe strijdbijl, faalt waar
men schittering zou wensen.…
Herinnering aan een kolonie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
761 Soerabaja
Atjeh.
Hoe je het schrijft is niet de vraag.
Hoe je het slijk van je schoenen krijgt,
De stank uit je sokken wast,
De vlekken van je broek veegt
Des te meer.
Soerabaja
Atjeh.
Keer op keer.
Blik op oneindig,
Handen in elkaar gevouwen,
Het beeld op zijn netvlies nog gebrand.
Te breken, ontsteken, te duiken, te zijn…
Onmacht broeit
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
911 onmacht broeit
en groeit in een beweging
die niet te stoppen lijkt
met bloed bekochte
opstand doet de
gemoederen koken
vrouwen jammeren
als de onschuld
wordt vermoord
het gereedstaande vliegtuig
een stille getuige…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind,
zo wanhopig om toch weer een oorlog.
Zij ging mee op een lange protesttocht
en stierf in haar bed na haar thuiskomst.
---------------------------
uit: 'Autogeografie', 1995.…
Zwaarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ideologie en religie
zijn beide een zwaard
dat aan twee zijden
broeders zal doorsnijden
voor wie in haar naam strijden
voor bloed en bodem
een waarheid van hogerhand
voor de claim op het land
bloed dat de bodem doordrenkt
onschuldig bloed
dat is gekrenkt
in naam van een waarheid
kinderen van Abraham of Ibrahim
verwant tot…
Oorlogstoerisme
gedicht
2.9 met 24 stemmen
11.818 Wij rijden met een boemel door de Knin
Waar enkel nog verlaten huizen staan,
Gedeeltelijk in vlammen opgegaan
Ofwel kapotgeschoten zonder zin.
Het schouwspel dat wij zwijgend gadeslaan
Is treurig om te zien, maar niettemin
Laat blijkbaar de Kroatische boerin
Bij ons in de coupé hierom geen traan.
Doodleuk neemt zij een hap van haar banaan…
Hollandsche Schouwburg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
787 dag en nacht die vlam
die namen en dat vragen:
bewaar me berg me
muren hier murmureren
niemand snoert nog Job de mond
27 januari Holocaust Remembrance Day…
DE GROTE TROM
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
938 Het ritme van de trom
dreunt vele jaren na
daar stonden ze
in streepjespak
hun nummer zwart gekleurd
de dood schreef reeds het laatste woord
een man, een vrouw, een kind
het leven kreeg geen kans
het sterven werd een dagelijks goed
het meedoen werd geluk
en alles wat er over bleef
was slechts
die grote trom…
VERRADERSHAND
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
948 Laarzen klakken naderbij
ineengedoken
hand in hand
de kindjes van
en met de ster
gezwollen voetjes
talhout mager
bekendheid met een lot
zo hard
verlossing
door verradershand
hun God
een God van smart?…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
Kind van Goebbels
gedicht
3.1 met 44 stemmen
17.132 Het meeste, oorlog, had ik je lief
toen ze in sneeuwvelden sneuvelden
ik beminde de bolsjewistische horden
ik vereerde de fascistische beul
vliegtuigen ontploften in wolken
het regende gierend metaal
hortende tanks in modder bevroren
vlammend karkas van industrie
walmende paarden in tuig van ijs
vaal masker met bloed geschminkt
neuriënd…
onze schuld
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
610 kinderen
zonder woorden
hun
blikken
vragend leeg
hun
speelgoed
de lege hulzen
hun
toekomst
zwaar verknald…
Waar het prikkeldraad ophoud.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
724 sluwe ogen kijken door de gaten
van ingedeukt prikkeldraad.
mensenmassa's zijn vervoerd
door treinen die de dood voor ogen hadden.
niemand wist waar ze het lot zouden vinden
niemand wist of ze de vlaggen
van de vrijheid nog zouden zien.
achter het gaas liggen massa's doden
en waar het prikkeldraad ophoudt
stierf jij-…
Le legionair pensonné
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Plots staat hij tussen mij en
De opgaande woestijnzon
Een man gehuld in 't zwart
Zijn blinkende sabel daalt
Als de weerlicht op mij neer
Ik pareer ‘t staal in ‘n reflex
En stoot met een angstroep
De bajonet in de schaduw
Van zwak vlees en bloed
De sabel valt in mijn voet
Ik veer rechtop in m’n bed
Masseer de pijnlijke plek
De…