14941 resultaten.
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 ’s Morgens tussen zes en zeven
is mijn uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
brommend geluid van bloem tot bloem,
wordt nog niet door menselijk…
Toch weer
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.705 'n oren
Het kan niet, het mag niet
maar 'k heb m'n hart aan je verloren
En ik zou moeten weten
dat 't voor jou alleen een spel is
Toch speel ik het mee
omdat ik bij jou vind ik wat ik mis…
Bij de psychiater
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
990 Soms vertrekt ‘n patiënt zwevend
zegt de psych, die het vak koos om
met mens en zichzelf te leren leven
Ik zie mij als ballon aan ‘n draad
meegenomen door mijn vrouw;
met reden bang dat ze me loslaat
sluip ik weg door ‘n kierende deur;
de psychiater op vier hoog staart
naar ‘n raam dat wijd open staat
De broeders van Sint Adelheid…
Snelle beweging van het oog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 N-ooit
G-enoeg
W-ijsheid
E-motie
L-iefde
L-ust
is
T-evens,
H-oe je het ook wendt
E-n/of keert
B-eslist
E-n
S-ubtiel
T-egenstrijdig. Hoe
R-aar
E-n
V-aak contrasterend
E-igenlijk, dat
N-are
G-ezichten
E-volueren...
Living well is the best revenge; R.E.M.…
De Koning
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.903 Als een schoft om een praatje verlegen zit
Vindt hij altijd wel op straat
Een schoft die om een praatje verlegen zit
Met wie hij dan praat
Maar koning, met wie praat jij in zo'n geval
Je zoekt je dood, je blijft alleen, ik zie het al
Want een koning heeft alleen maar minderen
En z'n kinderen en z'n vrouw
Zelfs als een hond wil…
Dichterliefde
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.884 Mijne tranen baren bloemen
lijk lentelach over de wei,
en mijne zuchten worden
een nachtegalenrei.
En wils du mi wederlieven,
voor di bloem op bloemken ontschiet,
en voor dijne venster zal klingen*
der nachtegalen lied.
-----------------------------------------------
klingen: geluid van glazen voorwerpen bij bewegen.…
Valentijn
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.851 Mijn Valentijn mijn maat
mijn eega nee, geen kaart
geen bloem geen cadeau
ik zeg het je zo.
Mijn Valentijn, mijn maat
mijn makker mijn bedgenoot
ik geef je niks
vraag me waarom
We hebben elkaar,
daarom Valentijn of niet
geen cadeau geen bloem,
geen kaart als je elkaar
elke dag ziet
is dat ook niet nodig.…
De primus inter pares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
510 ik voel je al
van binnenuit
een vlinder
die wil vliegen
niet opgesloten
in de spanning
van een zachte buik
jij slaat je vleugels uit
wiekt van bloem
tot bloem
op jacht naar het
ultiem schakeren
van kleuren
om het leven
in al zijn volheid
te proberen
eet maar
uit mijn hand
jij de primus inter pares
uit het vlinderland…
In het valer worden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik voeg
steeds nieuwe bloemen toe
aan mijn droogboeket
recht in het hart
zodat het stof de kleur
niet kan vergrijzen
pas later
in het valer worden zullen zij
naar ouderdom verwijzen
ik selecteer
en plaats de bloemen
bij elkaar in contrasteren
door hun bloeien
heb ik alles van het leven op het
scherpst van de snede meegekregen…
Vlinder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Van bloem tot bloem,
zal zij zich verplaatsen.
De vrijheid zoals een
vlinder dat heeft.
Dat zou voor de mens
ook eens moeten bestaan.
Helaas, is dat niet zo
natuurlijk hebben wij veel vrijheid.
Toch er zijn wel regels,
waar we ons aan te houden hebben.
De vlinders zijn prachtige insecten,
zij schenken ons veel plezier.…
De ware
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.736 zit zij in m'n hoofd.
Mijn leven was donker en zwart,
maar nu ....
zit zij in m'n hart.
Ook al is het nu zwart,
dan .... zie ik toch licht.
Ook als is het nu donker,
dan .... sluit ik m'n ogen en zie haar gezicht.
Geloof nu toch echt in de ware,
maar ..... ben ik ook de hare?…
@Last
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
472 Geen lied van hem dat mij is bijgebleven
Wel albumtitels en zo'n Duitse Show
Ik weet er een: 'Trompeten a Go-Go'
Zo'n plaat die op het einde wat gaat zweven
Wie daarvan hield was op z'n minst bekrompen
Ter ere van draai ik 'James Last op klompen'.…
Voorbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Ik ga
aan de Kerk voorbij
de spits
geen opgeheven vinger
meer
Die ene keer
zal ik
niet gauw vergeten
Een brief
aan 'n herder
die onbeantwoord bleef
Een smeekbede
van 'n vluchteling
waarvoor geen oor gevonden
Ik ga
aan z'n Kerk voorbij
weet God....
op andere plaatsen.…
Straatmadeliefje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.088 met een ongekende elegantie
floreert zij
tussen het onkruid van de straat
glimlacht schalks
naar de volgende kikker op het witte paard
dromend dat ooit
de zon zal schijnen in dit beloofde land
en niet slechts de maan
die haar slavin maakt van de nacht
hopend dat wanneer
het eindelijk morgen wordt
ze deze rode schaduw van zich kan…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het worden stippen.
--------------------------------------------------
uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.…
versterven
netgedicht
3.7 met 48 stemmen
1.891 wat is het toch
dat in mij zo
dreigt weg te vloeien
ligt er misschien
een voortschrijdende
onthechting te broeien
of verlies ik de wereld uit het oog
alwaar in de gejaagde mallemolen
het steigerend paard mij afwerpt
om mij, in wat nog rest aan adem,
even rond te laten dolen
schuurt de tijd soms aan het stof
dat over mijn beleving…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
de rolverdeling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 wanneer ginds het licht achter
de verste einder onder dreigt te gaan
de waanzin halt gehouden op arm afstand:
het briesend paard galopperend op de plaats
trekt het decor in haast voorbij
de rolverdeling berust als vanouds
op louter misverstand en mag geen naam hebben
het beest in mij dat vrijheid ruikt
rukt onrustig aan de ketting…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren voor haar nest.
----------------------------------------------------------
Uit: Tirade nr 200.…
de onvermijdelijke dingen des levens
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.339 droom zonder morgen
als een paard dat dartel spartelt in de
eerste weide
het oog dat wentelt in de doornen van de nacht
ziet alles;
de wilde lianen van mijn haat hebben haar
in de hals geprikt,
droom zonder morgen
als een wind die gaat liggen in het struikgewas;
de harde schors van haar kanker sidderde
als een parel in mijn hand.…
De lente ingedaald
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
556 Het gras drinkt
paardebloemengeel,
hyacinten geuren
zacht naar regen, wat
speurt in diepe voren,
gelaten na de winternacht,
sneeuwklokken luiden
jouw toekomst in, op -
gedragen aan de lentezegen,
verleiding van jasmijn,
verleidt de paarden
te ontbijten van het
bloementapijt, maalt
de kilte tot voorjaar,
van wei tot mei,laat
het…
Vrij zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.374 Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een wild paard,
galopperend over het eindeloze strand,
met de wind wapperend door mijn staart.…
Laatste woord
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.114 Zo ver buiten alle waarden
in burgernummers vastgelegd
ver van huizen en van haarden
heb ik het laatste woord gezegd
volg mij in het spoor der paarden
bezing mij als een boerenknecht
die in leven niet kan aarden
omdat zijn grenzen zijn verlegd
wuif mij uit in rieten kragen
waar onze liefde is bevrijd
ik zal alle lasten dragen
van onze…
Onderstroom
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.646 Zoek me in de uiterwaarden
achter het riet van de rivier
volg het karrenspoor der paarden
en breng je diep verlangen hier
wil mijzelf met jou vermannen
tot natuurlijk vrouwelijk schoon
vul de kruiken en de kannen
met passie uit de onderstroom
tussen lelies wil ik dansen
tot we samen overvloeien
op het veld waar levenskansen
met de laatste…
Het end is zoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Melk met een kankerverwekkende stof
mensen het is toch allemaal niet tof
amandeltaart met een bacterie van poep
wat je eet of drinkt is gewoon troep
er wordt een potje van gemaakt
straks is er niets meer wat normaal smaakt
ezel paard of rund
ook zo iets waar men mee stunt
wij moeten letten op ons eten
hebben deze personen geen geweten
want…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Zo eenvoudig
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.352 Zo eenvoudig als een waterdruppel,
zo helder als een splinter berkenhout,
Omdat het veulen geduldig en voorzichtig
uit het paard valt en kan staan,
De vis als een metalen traan ontluikt
en kan vliegen, de mens after all
Moeizaam leert zwijgen en wegzijn
tussen zijn gewapend steenslag,
Zo eenvoudig, zo helder is het niet
wat ik overhoud…
Spielerei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Waarom nog zoveel vragen
als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”,
hijgend en schuimend in de piste lopen:
verkrotte wijken door tijd verzopen?
Zal ik rusten gaan in nooit
of blijf ik dralen in ooit?…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog…