6195 resultaten.
landman
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
805 zijn schim loopt over velden
de wegen laat hij, want zijn schapen
vragen meer
boven hem een zwaluwdans
geschreven volgens dat, wat regelloos
verschijnt
als de dag verdwijnt
verdwijnen ook de vogels, tureluurs
rond landerijen
vleugellam nu hij -verdwenen is
ergens
in de mist
verblijft zijn stap
in dat buitenland dat door zijn vrouw…
met liefde
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.393 het raam gaat open
en ik draai rond
verdwijn voortdurend
in de wind, gekruld
zoals een zee-adem of een woord
van trouw dat minnend
tot mij komt
het zal zacht zijn, zachter
dan de binnenvleugel van
een vogel
die geen
andere naam heeft
dan die waarmee hij geboren is
uit het blauwe
uit het lichaam van het licht
in de…
Buiten de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 Tweehonderd jaar geleden
Ben ik geboren
Of was het honderd misschien -
De tel ben ik allang verloren
Opgevoed met
Het gedachtegoed
Van rond 1860 of zo
Van recentere datum
Heb ik qua gedachten
Niets meer overgehouden
Dan alleen liefde
Liefde alleen
Liefde die is van alle tijd
En ik, ikzelf, heb ongezien
En onopgemerkt geleefd…
Het zal geen klap geven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
552 Ik loop zeven keer rond de molen.
Mijn enkels gebonden.
Die steen is een verzoeking.
Ik hang mijn zonden aan de wieken
en wil eerzaam sterven,
verlost van het spleen.
De molenaar schudt zijn kop
-Wat moet ik met een martelaar,
wat is dit voor land
waar iedereen mag malen,
bestaat er nog zoiets als boerenverstand?…
Johannes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
649 In natter blauw
lig jij te liggen
heb jij je neergevlijd
onbegrijpelijk voor ons,
tweevoeters, daar jouw taal
niet de onze is
harten laaien in de wind
verwaaien pogingen tot
bevrijding
onvrede zingt rond
met liefde als leidraad
lijkt hoop vervlogen
nu de hemel jou zachtjes
welterusten kust…
In een schildering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 lief, mijn lief
ik moet je,
wil jou nog beminnen
rond de maanlach
bij de roep van de uil
het blinken van de grote beer
lief, mijn lief
ik zie straallichtjes
een weerschijn
langs het hemelsbaldakijn
o, hoe vertel ik jou…
van de betovering
hoe een nocturne
mijn hart bespeelt
duizend noten
in een schildering
geluksmoment
in…
Een klein mensje
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
844 een handje
knijpt zachtjes
rond mijn vingers
zo beeldig is ze
glimlachjesschenkend
vol van dromen
schaduwschimpend
lijzig springerig
langs de bomen
haar voetjes bungelen
over de rand
van het bankje
op het spelende
bedachte ritme
van dwalende liedjes
een klein mensje
dat onbevangen geeft
deelt van de liefde
zoals die…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Drama-docu
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.150 ‘n Rauwe, hedendaagse streekroman
Rond zaken die bij woningbouwbuurt-buren
Al vele jaren wringen, schrijnen, schuren
Waarop dan steeds ‘n plan komt voor ‘n plan
‘n Docu vol oud zeer in arren moede
Ik spreek de taal niet, maar ik voel de woede…
Reiken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ik reik je de hand
maar je ziet het niet
stuurloos dobber je
rond in een moeras
waar ogen elkaar
niet vinden kunnen
liefdevolle woorden
opgaan in de mist
ik kijk en aanschouw
hoe jij angstvallig
je hoofd boven water
probeert te houden
nog altijd sta ik daar
met een uitgestrekte hand
zachtjes fluister ik jouw naam…
Verjaardag (1 juni)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.541 maar kunnen je ook zomaar verlaten
ogen die zien, speuren rond en kijken om
naar het hart dat langzaam weer open bloeit,
de vele gelukkige jaren achter mij
laten meer nog in het verschiet.…
Nog even
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 ik zoek naar woorden
maar vind ze niet
langzaam kruipen ze
in het rond
al is van blootgeven
geen sprake
wat gister nog
vanzelfsprekend was
hangt vandaag
aan een zijden draad
daar tijd onverbiddelijk
nee schudt
stoppen, ik zou 'm
willen doen stoppen
om samen te genieten
in het geniep
ijzig de stilte
die geduldig wacht
op…
Verbroken Zegel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 depressie kan verworden
tot sluipmoordenaar
zij dringt ongevraagd binnen
in schijnbare veiligheid
waar wijkplaats zou zijn
het benauwende net
wordt aangetrokken rond
resten levensblijheid
duister groeit tot
morbide zwart, verstikkend
is de ademnood
angst gruwt met golven
hoeveel kan een mens verdragen
vóor hij het zegel verbreekt…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…
woordbewegingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 de woorden
rennen wat rond
ze zijn een soort
kinderen op een schoolplein
maar dan opeens volwassen
zeggen ze dat ze stilstaan
en denken aan de lucht
en de vallende sterren en
met Kerst een volle maan
terwijl je in het Vondelpark
aan vroeger denkt en zo lekker
ooit een zoete Zatte in het proeflokaal
met een goeie vriend
die je…
Bloemen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 De een overleeft de ander
Het muizennest is stil
ze hebben hun plek gevonden
op naar de volgende ronden
wat is er over van hun tijd
van hun zielenwezen
kennis die voortstroomt in een ander weten…
Zittend naakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Waarin ze neder zit
achter glas
waar ik haar-versteend-
zie zitten, broos, breekbaar
Herfst heeft haar
tot op 'r huid ontkleed
't herfstblad
is rond 'r lijf gevallen
Was zij
-voor de kunstenaar-
meer dan een model
een vrouw van lijf en leden?…
Langs het pad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 ik heb bloempjes
voor je gepakt zij bloeiden
gewoon langs het pad
de eerste stralen
zon heb ik geregen
tot rozerode kralen
uit het blauw
van de lucht streepte ik
wit kant van de wolken
heb alles verpakt
in het bies van de mand
die rondde onder mijn hand
zo groet ik jou op dit
vroege uur waar lente nog
schemert naar het zomervuur…
Stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
567 het regent
katten hier en
daar een hond
beestenweer
is het weer
ik maak een
grote gele
ronde zon
van spiegels
en lampen
ik creëer
ochtendmist zelfs
het zonlicht
breekt de bui
het is warm
werkelijk warm
als ik baad in
het aanzicht van
mijn mooie
onbeschrijflijke zon
ik ben buiten
als ik
binnen ben
stralend…
XXXII - een ballingsoord - 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 op eindmorenen
het gevoel voor verhouding
steenkamer steenwijk
is het links of rechts
wij kijken steeds achteruit
waar de zee licht -
rond middernacht
scheen daar in de volle maan
een helm van geel haar
over de leuning
leunen de hunebedden
op zachtroze huid
overijssel's kop
daar gaat alles nog rustig
de ruimte in -…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
zwaluwstaartjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 gisteren nog hun hoogmis
vierend, rond wit
en grijze wolkenflarden
gelijk de vluchtige kokardes
op mijn zomerhoed
geplukt uit goud en lilablauw
de trouwe kleuren
in een vlinderlicht bestaan
ze moeten gaan
mijn kleine vrienden,
hemelhoog wuiven ze hun laatste groet
dat doet me goed
zij weten dat hun thuiskomst
altijd meer dan welkom…
Wetenschap
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.868 Je kunt wel alles denken
dat je wie weet wat,
dat de wortel getrokken
uit je bestaan
een mooi rond getal geeft,
het product van je wezen
een hogere macht is
maar
waar kiemt de liefde,
waar wortelt je lust,
door welke trage lagen
sijpelt het sap
van de groeiende onmacht,
wie legt van je zijn
de bleke uiteinden bloot -…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
442 Er loopt een haasje vrolijk rond.
'ik wil hier nooit meer weg'
komt er uit mijn mond.…
Ashanti Maathai
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Jambo Wangari
Ashanti Maathai
Jouw plan was het stoppen
Der urbanisatie
Rond dorpen en steden
Door 'n Gordel van Groen
De Vredenobelprijs
Voor grote verdiensten
Het planten van bomen
Wel dertig miljoen
Ashanti Wangari,
Als eerste donkere
Vrouw, Keniaanse,
De Vredenobelprijs
Ashanti Maathai…
De gekroonde arend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.308 Een gekroonde arend
cirkelt boven de stad en het bos,
haar standvastigheid ligt aan vleugels
steeds vaker stilt zij haar honger
dichter bij huis en zweeft niet verder
met de wind mee rond het gebergte
maakt dan een stille ommekeer
naar wat wij in hogere sferen
niet beheersen
wendbaar toont zij haar veren.…
De oortjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik keek
het rijtje langs
smartphones
in de hand
de oortjes
verbonden
luidkeels
sprekend met
open monden
de hoofden
geknakt in
lange wacht
de bloem
der natie
met alleen
schermogen
schouders al
rond gebogen
de bus heeft
de gnomen
en hun wereld
meegenomen
om ze elders
te droppen als
ledenpoppen
hun monologen
zijn niet te…
Als het ware
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
538 .
__________________________________
AHW
Het lijkt een blauwdruk van
de hof van eden
Humanoïden, lichtjaren
geleden
De kleine prins in eeuwigdurend heden
Een toekomst zonder last
van een verleden
Zo rond volmaakt en eindeloos
als pi
Reïncarnatie of een
outopie?…
Een octaafje hoger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
401 ik hoorde
levende muziek
in je ademhalen
zag de huid
rond je mond
in een kleine lach
lief bewegen en
genoot je melodie
een octaafje hoger
de rust voelde
sacraal aan in
de lage middagzon
waar stofjes woonden
in levendig bewegen
dat gevoed werd
door warmte
die zichtbaar in
weerkaatsing steeg…