Alle inzendingen over storm

2556 resultaten.

Sorteren op:

Van wolletjes en pluis

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 695
huis langzaam naar de grond gegleden waar haar wortel houvast vindt rustig klimmend met de jaren als verdienste schaduw sparend vrienden zijn er al bij bosjes bang voor eindigen als klosjes samen groeien naar een bos de seizoenen als een kleuring draaiend om je bast met herinnering er netjes ingepast maar het bos is laag gebleven storm…
wil melker21 oktober 2007Lees meer >

donar

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
opstekende storm wilde luchten windstoten teisteren de bomen angstig vlucht het veluws volk in schaam’le hutten bijeen ineengedoken bij het vuur luisterend naar het woeden kolkende wolkenhemelen zijn vol razen en flitsen donar heerst daarboven zijn hamer flitst blauwe slangen zijn bokkenwagen rateldondert het primitieve volk huivert…

aan een verre kust

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 930
orkaankracht, die nachtelijke storm al ontelbare jaren zieltoog ik gelaten boegogen gericht op het land half verzakt in zwaarmoedig zand grafdelver klus gestaakt, voortijdig steigerend nog over kokende golven sloeg het rijkvergaarde overboord aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer de stranding niet verhoeden evenmin geroutineerde boots…
stater3 september 2008Lees meer >

aankomst

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.104
Na lange dagen door storm geteisterd En somtijds uit de kooi gesmakt te zijn, Door ’t leven van ’t zacht Lisboa nog verbijsterd, Vind ik mij zitten op het zonnig plein. Geleund in de uithoek van een balustrade, zie ik als over hemelsbreed kozijn ’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade, De gele stroom, de kleurge oeverlijn.…

Werveling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
moment van lichte schrik fluisterende streling op de schaal van Richter zoals wind zonder haast water in de armen van zachte oevers blaast, en riet aan de rand doet rillen zo gleden je vingers door mijn haar het eindigde in stilte alles was goed zoals het was: een ogenblik, vier lippen zonder mond één kus gedaan met stilte voor de storm…

verloren onschuld

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.837
elke herfst, met duizendkleurig pracht, kent valse stormen terwijl de lente nog dartelt in eindeloos zomerse warmte het was niet haar schuld…
Wim Niesten31 januari 2008Lees meer >

bloemen groeiend uit vergetelheid

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.254
niet op kon je gaf me lente met de smaak van eeuwigheid er bloeiden bloemen groeiend uit vergetelheid we zomerden in warmte met lange dagen zon donker koelde onze huid verliefde krekels zongen luid we deelden in de oogst van bontgekleurde herfstdagen en dachten zo voldaan de lange winter te verdragen maar de buien waren zwaar storm…
wil melker15 januari 2004Lees meer >

lacht in vleugjes lente

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.311
vleugjes lente je ogen schijnen zon ik zie geen steen of grauw beton als ik mijn armen om je sla met woorden verder ga je fluistert kus als een beginnen woelt door mijn haar verleidt me tot beminnen ik adem op je huid streel je in een zacht bewegen en kleed je tergend langzaam uit we duiken in de zee van passionele golven de storm…

verhaallijn

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.067
ik laat de regen mij doorweken, storm verwart me veegt met koude vingers het haar uit mijn gezicht in mijn adem woont de rust van voorbije dagen onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog heel…

met aangepunt venijn

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
ik wil stormen om de wind te kluisteren die dwarrelt vlaagt en fluistert in en om me heen wil snijden als een mes een zwaard gewet op scherp gekarteld in tweezijdig zijn met aangepunt venijn wil branden om de zon te verzengen met hete passie van kracht tomeloze hitte van vurige macht wil huilen met golven verdriet zeeën van…

De regenboog

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.105
Het schip waarop wij stonden zocht cadans in storm en branding en het slaagde niet dan door dwars op de golven te gaan staan. Hevig schommelde het gevaarte, liet zich dan toch in het lichtend noodweer gaan vol overgave aan de boogbalans.…

springen vóór het vliegen. voor D.R.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.179
transformatie van vlucht in landing kranige confrontatie met de branding vastberaden de vleugels ver uitgeslagen geselende storm en soms de wind die jou wil dragen onder die vluchtige, vermakelijke veren woon jij die het springen niet kon leren geen gefladder, springen en weer opstaan vloog je alsof je niet anders had gedaan onder die veelkleurige…
j.bakx24 oktober 2006Lees meer >

eens heb ik je zo liefgehad

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 708
dat met ragfijn gouden zonnedraden harten keizerlijk samensmolt met tedere overvloed beladen leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog en nu de herfststorm raast oceanen overstromen tornado woest en wild en niets ontziend al wat lief is heeft genomen rest daar de roep van het kind het wonderlijke kind zo uit magie geboren dat 't storm…

wereldmuziek

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 789
toen de storm op zijn hevigst tussen haren brulde, kwam er ook een ander geluid het huilde en het zong warrelend rond buizen die zijn stemmen vingen dwars door gaten; hoog.. laag..…
switi lobi27 oktober 2010Lees meer >

lichaam

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.541
armen vol schaterende bloemen zodat ik je zonder schroom een bondgenoot kan noemen bolster mijn stoutste dromen in vliezen van handgeschept papier zodat ze spelevaren tot in de bomen als ik de zonnewende vier en haal eindelijk eens de ploeg door die akkers waarop mijn doemgedachten grazen ze houden mijn vechtlust onder de plak als stormen…

vluchtsporen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
scherpe helmranden vlijmen blote voeten rode druppels sporen in het blonde zand tussen duintoppen verdwijnt een hoofd duikt elders weer op vertwijfeld op zoek naar wat niet deert sporen vormen paden uitgesleten in het zand na iedere nieuwe storm onherkenbaar toegedekt maar als het lot niet valt te keren vluchten een redding…
geeraardt17 februari 2011Lees meer >

Septemberrozen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 760
En op ‘n dag droegen er vogels duizenden rozen overzee die in de stilte teer ontloken voor de wind hen zijdezacht naar paarse heidevelden bracht waar ze in zonlicht wilden bloeien als vrijheidsbloem voor onderdrukten maar geen vrede kon zich vormen in verraderlijke stormen die hen ruw van de stengels rukten ze dreven zonder einde voorbij…
sacrajewa17 september 2011Lees meer >

wind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 476
zelfs de vogels dwarrelen hun witte buiken beurtelings gekeerd in lichte flitsen kleurt de zon, vrij spelend langs het dons geen waterkou rond zachte vleugels boven bomen hangt het aardse van de weg daaronder schemert schaduwleed in krullen rond de oudste stam er blaast een zucht, tot lucht gekeerd en bladeren vereren thans een storm…
switi lobi25 november 2011Lees meer >

afdruk van je tenen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
ik wil iets schrijven dat tussen regendruppels schuilt zich droog door buien danst maar met gewicht je aankijkt in een leeg hoofd als het mijne blijft zo’n gedachte hangen weerkaatst weerkaatst vergeet tot hij zich niet verder weet en instort stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong de gedachte die droog blijft, heel blijft…

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.194
Wat meer dan rozen in de storm gebogen En bladerloos geschud boven de eigen blaren, En oude tederheden, die geteisterd waren Met droefenis en die geen troost vermogen.…

De wieken van 't leven...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 818
Stormen vanuit alle windrichtingen, voerde mij radeloos heen en weer, geen zin aan al die verplichtingen, "is dit 't leven ?" of is er meer ? Ik trok mij terug, windstil bezonnen, van alles en iedereen, gewoon alleen, onverwachts draaide weer mijn wieken, 'n zachte bries als nooit voorheen.…

Portret van de postbode

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Zomer Herfst met wind Witte winters Raam met bloem Joseph, krachtig, pakt dan door Trotseert vele stormen Vingert post. Blik alert Mensen zien uit Naar bericht Van geliefde door Joseph ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ n.a.v. 'Portret van de postbode Joseph Roulin' van Vincent van Gogh gedateerd 1889…

Zo’n dag

gedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.347
Kon ik maar altijd leven in september, maar da´s waarschijnlijk meer dan ´k verdien Oktober komt, november en december, kastanjes, houtvuur, storm, het laatste feest, waarop wij samen vieren dat het mooi was om jij en ik en ik en jij te zijn geweest. --------------------------------------------- uit: Het heelal van jouw hart (2012)…

Voortleven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Weer jaagt gierend de storm door de vrijwel kale takken van de stokoude boom, die nu echt kraakt en steunt; de knoestige bast van zijn stam vertoont zeer diepe scheuren. Knarsend kreunend verliest hij uit zijn zwaar gehavende kruin de gebroken dorre twijgen.…

In het heelal

gedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.461
Kosmische stormen trotserend zweven zij die grote ruimte in en vereenzamen. Er valt gelukkig ook te lachen. Lekker ineens verdwijnen in zo'n sympathiek zwart gat; eeuwig geborgen. Maar dan... Een twee drie supernova hoepla, daar ben ik weer. Dáág. ---------------------------------- uit: 'Aan het eind van het begin.…

HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 910
Als ik huilen wil maar de tranen willen niet komen troost ik mij met de gedachte dat ik niet de enige ben En dat van tijd tot tijd als de regen bij bakken uit de hemel valt het die verborgen tranen zijn van mij en vele anderen En dat als het ook nog gaat stormen en bliksemen er nog zo veel meer aan de hand is in de zielen van ons mensen…

Berk

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.350
Maar lenig zijt gij en de zware stormen, die trotser bomen kracht te machtig vond, gij draagt ze buigend en op schraalste grond kan uw bescheidenheid haar voedsel vormen. Als daagse wind en warmte zijn gevlucht en alles wat uw lichte schoon moet vrezen, dan tekent gij uw liefelijke wezen in stille heerlijkheid op de avondlucht.…

Zonder voorkennis ?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
stroom mee in de getijden van het bloed, ruisend bladgoed van synthese die na de storm is gaan rusten, slechts een woord met vleugels houdt stand in het stof van tegenwind. een opmaat tot het nemen van de laatste hindernis om het schoonste wat ik bezit in te lijven en een blijvende honger stilt.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

Veel verhalen.

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 753
Het wrakhout zegt mij veel verhalen van gevechten tegen stromen, van eind'loos hunkerende nachten, van noodweer, donderende stormen van daar, ergens in de verte. De wind vertelt mij veel verhalen van landen ver van hier. Daar buldert hij in alle talen en vloekt en raast en tiert van daar, ergens in de verte.…

blijven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
alles ademt rust lucht en water in deze ommuurde kiezelsteen tuin een verdwaalde boom de enige die blijft staat dichtbij de oorsprong de kosmopoliet woont geworteld thuis en reist oneindig met de elementen als een waaier van liefdes beweegt zijn wuivend bladerdak onder de verzengende zon de storm beproeft teisterend de…
J. Bakx16 december 2013Lees meer >