2556 resultaten.
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast met
herinnering er netjes ingepast
maar het bos is laag gebleven
storm…
donar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 opstekende storm wilde luchten
windstoten teisteren de bomen
angstig vlucht het veluws volk
in schaam’le hutten bijeen
ineengedoken bij het vuur
luisterend naar het woeden
kolkende wolkenhemelen
zijn vol razen en flitsen
donar heerst daarboven
zijn hamer flitst blauwe slangen
zijn bokkenwagen rateldondert
het primitieve volk huivert…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 orkaankracht, die nachtelijke storm
al ontelbare jaren zieltoog ik gelaten
boegogen gericht op het land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Na lange dagen door storm geteisterd
En somtijds uit de kooi gesmakt te zijn,
Door ’t leven van ’t zacht Lisboa nog verbijsterd,
Vind ik mij zitten op het zonnig plein.
Geleund in de uithoek van een balustrade,
zie ik als over hemelsbreed kozijn
’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade,
De gele stroom, de kleurge oeverlijn.…
Werveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 moment van lichte schrik
fluisterende streling op de schaal van Richter
zoals wind zonder haast water
in de armen van zachte oevers blaast,
en riet aan de rand doet rillen
zo gleden je vingers door mijn haar
het eindigde in stilte
alles was
goed zoals het was: een ogenblik,
vier lippen zonder mond
één kus gedaan met stilte
voor de storm…
verloren onschuld
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.837 elke herfst,
met duizendkleurig pracht,
kent valse stormen
terwijl de lente nog dartelt
in eindeloos zomerse warmte
het was niet haar schuld…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen
en dachten zo voldaan
de lange winter te verdragen
maar de buien waren zwaar
storm…
lacht in vleugjes lente
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.311 vleugjes lente
je ogen schijnen zon
ik zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga
je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen
ik adem op je huid
streel je in een zacht
bewegen en kleed
je tergend langzaam uit
we duiken in de zee
van passionele golven
de storm…
verhaallijn
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.067 ik laat de regen mij doorweken, storm verwart me
veegt met koude vingers het haar uit mijn gezicht
in mijn adem woont de rust van voorbije dagen
onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag
ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte
de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot
gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog
heel…
met aangepunt venijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 ik wil stormen
om de wind te kluisteren
die dwarrelt
vlaagt en fluistert
in en om me heen
wil snijden
als een mes een zwaard
gewet op scherp gekarteld
in tweezijdig zijn
met aangepunt venijn
wil branden
om de zon te verzengen
met hete passie van kracht
tomeloze hitte
van vurige macht
wil huilen
met golven verdriet
zeeën van…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Het schip waarop wij stonden zocht cadans
in storm en branding en het slaagde niet
dan door dwars op de golven te gaan staan.
Hevig schommelde het gevaarte, liet
zich dan toch in het lichtend noodweer gaan
vol overgave aan de boogbalans.…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 transformatie van vlucht in landing
kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige…
eens heb ik je zo liefgehad
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
708 dat met ragfijn gouden zonnedraden
harten keizerlijk samensmolt
met tedere overvloed beladen
leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog
en nu de herfststorm raast
oceanen overstromen
tornado woest en wild en niets ontziend
al wat lief is heeft genomen
rest daar de roep van het kind
het wonderlijke kind
zo uit magie geboren
dat 't storm…
wereldmuziek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
789 toen de storm op zijn hevigst tussen
haren brulde, kwam er ook een ander geluid
het huilde en het zong
warrelend rond buizen die zijn stemmen vingen
dwars door gaten; hoog.. laag..…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 armen
vol schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door die akkers
waarop mijn doemgedachten grazen
ze houden mijn vechtlust onder de plak
als stormen…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 scherpe helmranden
vlijmen blote voeten
rode druppels sporen
in het blonde zand
tussen duintoppen
verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 En op ‘n dag droegen er vogels
duizenden rozen overzee
die in de stilte teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij…
wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
476 zelfs de vogels dwarrelen
hun witte buiken beurtelings gekeerd
in lichte flitsen kleurt de zon, vrij spelend langs het dons
geen waterkou rond zachte vleugels
boven bomen hangt het aardse van de weg
daaronder schemert schaduwleed
in krullen
rond de oudste stam
er blaast een zucht, tot lucht gekeerd
en bladeren vereren thans een storm…
afdruk van je tenen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
473 ik wil iets schrijven
dat tussen regendruppels schuilt
zich droog door buien danst
maar met gewicht
je aankijkt
in een leeg hoofd als het mijne
blijft zo’n gedachte hangen
weerkaatst weerkaatst
vergeet tot hij
zich niet verder weet
en instort
stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong
de gedachte die droog blijft, heel blijft…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 Wat meer dan rozen in de storm gebogen
En bladerloos geschud boven de eigen blaren,
En oude tederheden, die geteisterd waren
Met droefenis en die geen troost vermogen.…
De wieken van 't leven...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
818 Stormen vanuit alle windrichtingen,
voerde mij radeloos heen en weer,
geen zin aan al die verplichtingen,
"is dit 't leven ?" of is er meer ?
Ik trok mij terug, windstil bezonnen,
van alles en iedereen, gewoon alleen,
onverwachts draaide weer mijn wieken,
'n zachte bries als nooit voorheen.…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Zomer
Herfst met wind
Witte winters
Raam met bloem
Joseph, krachtig, pakt
dan door
Trotseert vele stormen
Vingert post. Blik alert
Mensen zien uit
Naar bericht
Van geliefde
door Joseph
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
n.a.v. 'Portret van de
postbode Joseph Roulin'
van Vincent van Gogh
gedateerd 1889…
Zo’n dag
gedicht
4.8 met 5 stemmen
14.347 Kon ik maar altijd leven in september,
maar da´s waarschijnlijk meer dan ´k verdien
Oktober komt, november en december,
kastanjes, houtvuur, storm, het laatste feest,
waarop wij samen vieren dat het mooi was
om jij en ik en ik en jij te zijn geweest.
---------------------------------------------
uit: Het heelal van jouw hart (2012)…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Weer jaagt gierend de storm
door de vrijwel kale takken
van de stokoude boom,
die nu echt kraakt en steunt;
de knoestige bast van zijn stam
vertoont zeer diepe scheuren.
Knarsend kreunend verliest hij
uit zijn zwaar gehavende kruin
de gebroken dorre twijgen.…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat;
eeuwig geborgen. Maar dan...
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Dáág.
----------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin.…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Als ik huilen wil
maar de tranen willen niet komen
troost ik mij met de gedachte
dat ik niet de enige ben
En dat van tijd tot tijd
als de regen bij bakken uit de hemel valt
het die verborgen tranen zijn
van mij en vele anderen
En dat als het ook nog
gaat stormen en bliksemen
er nog zo veel meer aan de hand is
in de zielen van ons mensen…
Berk
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.350 Maar lenig zijt gij en de zware stormen,
die trotser bomen kracht te machtig vond,
gij draagt ze buigend en op schraalste grond
kan uw bescheidenheid haar voedsel vormen.
Als daagse wind en warmte zijn gevlucht
en alles wat uw lichte schoon moet vrezen,
dan tekent gij uw liefelijke wezen
in stille heerlijkheid op de avondlucht.…
Zonder voorkennis ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 stroom mee in de getijden
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
rusten, slechts een woord
met vleugels houdt stand
in het stof van tegenwind.
een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis
om het schoonste wat ik
bezit in te lijven en
een blijvende honger stilt.…
Veel verhalen.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
753 Het wrakhout zegt mij veel verhalen
van gevechten tegen stromen,
van eind'loos hunkerende nachten,
van noodweer, donderende stormen
van daar, ergens in de verte.
De wind vertelt mij veel verhalen
van landen ver van hier.
Daar buldert hij in alle talen
en vloekt en raast en tiert
van daar, ergens in de verte.…
blijven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 alles ademt rust
lucht en water
in deze ommuurde
kiezelsteen tuin
een verdwaalde boom
de enige die blijft
staat dichtbij
de oorsprong
de kosmopoliet woont
geworteld thuis en
reist oneindig met
de elementen
als een waaier van
liefdes beweegt zijn
wuivend bladerdak onder
de verzengende zon
de storm beproeft
teisterend de…