3179 resultaten.
Bloedende rozen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.688 Ik heb in mijn hand een rode roos
met doornen die me blijvend steken
waardoor de pijn hardnekkig kleeft
voortdurend mijn gevoel in zweeft
zonder zich los te kunnen weken
Ik heb in mijn hand een rode roos
met blaadjes van fluwelen dromen
waarlangs trillende tranen blinken
die langzaam in het hart bezinken
om daar opnieuw volop te stromen…
ik lach de warmte uit die pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 ik zit
de zon schijnt
over velden
zover achter
mijn gezicht
ik keer
in luwte achterover
gedachten stromen
uit het licht
van gouden kleuren
zie ik sporen
ver weerkaatsend
in een dal
ingeperkt
door de flarden
van een jeugdig
ideaal
beelden
stemmen
in mijn denken
door het weelderig
gegroei
hoor ik ruisen…
Paarden
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.371 Je richt je op, bestijgt
en omklemt er één,
met je armen en benen,
voelt de warmte van zijn hals
in je aderen stromen;
je spoort aan, ontvouwt je
in galop en rijdt naar
het heiligdom aan de horizon.…
Er is een kindeke…
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.807 En in het donkerst van de nacht
schijnt een ster het held’re licht
op haar die de blik ter hemel richt
en Hem zwijgend bidt om kracht
zij houdt een baby op de schoot
die stil tussen haar borsten rust
teder heeft ze z’n wangen gekust
toen hij vermoeid zijn ogen sloot
terwijl de tranen bitter stromen
legt zij hem in zijn wiegje neer
want…
GEWELD OP AARD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.653 mensen zoeken waarde
Voor hun spullen en hun geld
En om dat te bereiken
Gebruiken ze wapens en geweld
Mijn buurvrouw huilde zachtjes
Toen haar zoontje overleed
Zijn lichaam niet te herkennen
Nadat die tank er over reed
Het huilen en de tranen
Stromen…
Vurig bloed
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.861 Hete klonters stromen in mijn bloed
Ik ben gevaarlijker dan jij vermoedt
Was 't niet dat 't zou wegen op 't gemoed,
Ik zou dat vuur smoren met jouw bloed.…
DE MIN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.417 Al sluiten
Hem buiten,
Met grendel en boom,
Benagelde poorten;
Al dreigt hem een stroom;
Twee achjes,
Twee lachjes,
Hij 's binnen, de Guit!
En duizend sermoenen* ...
Hij is er niet uit!
---------------------------------
* sermoen - preek…
GEK VAN VERDRIET
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.493 Laat mij weten als ze naderen
met de dwangbuis in hun hand
als ze stappen door de bladeren
naar ’t gesticht waar ik beland
Laat mij weten als ze kloppen
op de deuren van ’t alleen zijn
dan kan ik mij nog verstoppen
in het laatste beetje hartenpijn
Laat mij weten als ze komen
en mij van ‘t verdriet beroven
dan laat ik m’n tranen stromen…
MET GESLOTEN OGEN
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
3.186 Met ontspannen armen spelen
tegen mij aan in ons zalige bed,
mij je hele lichaam laten strelen
zonder enige vorm van verzet
Met nog alleen maar overgave
zoek jij begerig naar mijn mond;
heerlijk in onze lekkere enclave
zonder een bezwaar, vanavond
Met je gesloten ogen dromen
intens genietend van mijn hand
zo laat jij het lief in je stromen…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 Het kerkhof dat in rust verzonken
Te wachten lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen…
simpel wat liefde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.493 een roze schoot
ontspringt,
bewaart de geur in dalen
tussen avond en de nacht
en uit een mond gretig haar tong
strelend langs ’t hele lijf
aaiend mijn borst
het doffe vel tot glans
wordt ochtend daar geboren, de zon
kamt groene oevers, legt licht
op breed golvende stroom
en laten wij ons dragen
op gevoel om lippen
en in…
irisdame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
658 nog steeds verborgen
achter de thans woekerende iris
aanschouwt zij de rimpelstroken
rond haar geloken ogen
in het spiegelglas van haar serviceflat
de handschoen over haar knoken
tegen 't jichtig reumavuur
herinnert haar het verloren uur
dat zij nog het mes hanteerde
voor het avondeten
vlak voor hij thuis zou komen
de straten stromen…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.
- Gij moet u niet meer laven:
gij zijt aan walg gelest.
---------------------------------------------
uit: De modderen man (1920)…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 Vannacht was ik veilig
In jouw sterke armen
Je hield me enkel vast
Om mij te verwarmen
Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom…
Stroming
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 Klimmend tot grote hoogten met beleid,
In de psyche van mijn persoonlijkheid,
Wordt het landschap leger,
Kalmte omarmt me teder,
De inzichten die naar binnen willen,
Bouwen druk op en doen de ventielen trillen,
Laat de wijsheid maar naar beneden stromen,
Vruchtbaarheid geven aan alle planten en bomen,
De stroming is voelbaar in mijn…
liefde op dagwaarde
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.142 roezemoes in de rookkolom
hij dacht verterend liefdesvuur
van zij van kauwgom en mal figuur
ga maar rennen haar dag vliegt om
zwevend verliefd in extase
jaren alle pijltjes tot haar gericht
kreeg hij weer kleur op zijn gezicht
kocht rode rozen voor haar vazen
bij haar doorzonwoning aangekomen
voelde hij zijn bloed weer hevig stromen…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
Adem ik Adem
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.213 Adem ik adem weer
stromen vol met lucht
Vrijer wordt mijn lijf
in iedere warme zucht
Luister naar muziek
zwoel relaxt geluid
Zielenpijn stil gesust
spanning loopt eruit
Soms sluit ik mij af
even helemaal alleen
Orden mijn gedachten
door alle emoties heen
Kwetsbaar toch sterk
dat ben ik van binnen
Bang en strijdvaardig
is verliezen…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Ik moest maar weer eens
naar de rivieren gaan kijken,
vond ik,
die stromen en
die gaan ergens heen tenminste.
Wij gingen.
Het was koud, de Maas kroop
met tegenzin uit de nevels,
lag dof en grijs in de regen,
verdween bij de bocht
weer de mist in.
Kijk, zei je,
een rivier weet zich
soms ook geen raad met zichzelf.…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
dag lieve Marja
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
3.527 wereld
uiteen met haar handen
en dan lachte ze, zo heerlijk
op haar gemak
soms zijn ziekten niet te overwinnen
dan moet je berusten in de lengte
van je bestaan
onzeker wanneer het einde zal beginnen
is er de pijn van alles laten gaan
maar jij en ik weten dat dit einde
niet echt het einde is
er zal altijd water van jou in
mij blijven stromen…
Instroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
899 Geklaagd wordt, dat het vol wordt in de Staat
der Nederlanden, daar uitheemse stromen
het dichtbevolkte landje binnenkomen.
Een hoge druk beheerst het leefklimaat.
Door zeer bezorgde vaderlandse lieden
wordt aan klimaatexperts om raad gevraagd.…
Vonkjes op mijn huid
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.968 Rode wangen van verlangen
Mijn borst gaat hevig op en neer
Onzeker voor wat komen gaat
Maar ik vlei me naast je neer
Je handen toveren vonkjes op mijn huid
Ik sta volledig onder stroom
Je voel me trillen als een blad
M`n verlangen wordt steeds meer
Ik fluister zachtjes
Maak me nu de jouwe
Laat ons samen komen
Laat ons samen één lichaam…
DAN ZIJN ER MENSEN......
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.035 Dan stromen tranen langs je wangen
het lijkt of je borst wordt ingedrukt
maar als je alles van je af hebt geschreven
dan weet je: het is je toch gelukt.
En dan zijn daar weer die mensen
die proberen om je op te beuren
die jij jouw vrienden noemen mag
omdat ze je dag weer kleuren.…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 Dagen zullen nooit sterren strooien
vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal…
Enigma
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.909 maanlicht
gedompelde dichterlijke ziel
baken voor sterren
stabilisator voor de polen
zodat de maan niet
als een marionet
langs het zenit zal dolen
een door zonnewind bevruchte cel
oertempel levenswel
toegang tot een andere tijd
vertragingssleutel
tot de eeuwigheid
Carnac, Stonehenge
mysterieuze, magische kracht
tellurische stroom…
Casu Quo
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.104 Stel dat je de dag plukt
Heb je dan ook tijd voor anderen
Reageer je overal op als ben je verrukt
Kan de tijd die je hebt je veranderen
Als de levensrivier niets anders doet dan meanderen
Geen stroom die volgt en niets lukt
Ga je dan onder de dag gebukt
En heb je geen tijd voor anderen
In welk geval ben je klaar voor elke dag
Sta je op…
spraakgebrek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
764 in de spinsels woelt er een magere fret
onder het kalken gewelf van mijn schedel
hardnekkig knaagt hij aan de draden
tot de stroom breekt, een schicht in het merg
waarna het tandwiel van de klok stokt
in een grijze, lillende kwab
kweek ik woorden die ik losschraap
als een fluim die aan de strot kleeft
en dan stolt tot een korstig vlies…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 Wanhopig vreet mijn zee
aan de wering van jouw ik
dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar stromen…