7277 resultaten.
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 Een zeemeeuw sloeg de zilverveder,
Dreef door het zilver van de heemlen,
En bleekte weg in 't zilverscheemlen
Boven de zee van licht doorglommen,
Waar kleine slaaprige golfjes zwommen.…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Ik hoor de winden lopen
Buiten langs de vrije reê -
Aanstonds gaan de donkre deuren open
Op de morgenlichte zee!…
De mooiste
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
1.018 Hij staat dik honderd jaar in storm en regen,
Maar zijn rood-wit is Ameland nu kwijt.
Door ongekende creativiteit
Lijkt Ameland het aards niveau ontstegen.
Nu is bereikt waarnaar steeds werd gestreefd:
Dat Ameland gewoon de mooiste heeft.…
kust
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
574 het geluid van de zee
ademt kalmte en rust
en ik ga daarin mee
waar het water het land kust…
Waterbloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik zag de zee
maar kon de snelle
waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand
waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt
ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren
wilde hen niet
in anonimiteit…
Zomert langs de kusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 het was warm
in het spel
van zon en wind
dat zomert
langs de kusten
verstrooiing
geeuwt zijn honger in
gedachteloos vervelen
schoonheid bleekt
in veel gezichten delen
drinken is gegund
omdat het dorstige
tekort wordt aangevuld
met bier en wijn voelt
verbranden nog geen pijn
pas veel later
als de vlakte weer
verlatenheid blakert…
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
strandwandeling
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
704 ik luister…
hoor enkel
wat ik horen wil
rumoerigheid trekt stilaan weg
gouden zand waait op
verblijdt een kind
zeewater speelt
een spel met de wind
ik luister…
hoor enkel
alleen nog maar
de zingende wind
dans met mij
hoor aan mijn lied
kom morgen terug
vergeet mij niet!…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
Aan de kust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
546 Als een vuurtoren aan de oceaan
Gelijk 'n adembenemend imposante sirene
die mij telkens doet verstenen
vast in het heden, nooit vergaan
mijn schepen op de woeste zee
die het leven mij heeft gegeven
zolang ik haar, perfect in licht geschreven
of in levenden lijve van dichtbij mee
mag maken, een minuut of tien, een halve dag
gelukkig met…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?…
Draagkracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Zij beweerde dat de grond onder haar voeten
Zou verschuiven als zij dwaalde
En de wereld om haar heen
Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte
Dus zij droomde over werelden van engelen
En speelde tussen wolken
Die al druppelend verdwaalden
Tussen ver verlaten volkeren
Tot de wolken zeeën werden
En het water haar gedaante verder…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
Draaikolk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
417 Soms ben jij de draaikolk
die ik moet ontwijken
toch wil ik zwemmen in jouw zee
of ik de ruimte daartoe krijg
zal blijken
vertrouw me
en zwem maar met me mee
Nee ik zal je niet gaan mijden
daarvoor mag ik jou te zeer
ooit komen er andere tijden
en vindt de kolk z’n
draai niet meer
Tot dan blijft het een beetje lijden
toch heeft het…
Scheepsratten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Van zeevogels en van de zee.…
Cefalu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
440 De zon daalt langs
de golven naar het strand
Onze blik beklimt ze
Tot wij mekaar ontmoeten
In volle geopende zee
Langzamerhand
Verbrokkelt de lichttrap
Wij spoelen weer aan
Laatste glinsters wuiven
De horizon glimlacht…
Bodrum
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
459 De landtong slurpt aan de zee.
Verrukt springen golven op.
Dit minnespel dooft uit, stilaan
wanneer de avond haar sjaal slaat
en het land tegen de bergen aanlegt.
Restanten van het festijn drijven
als verguld glas de haven in.
Nog lang pikken vogels
de dag al fluitend in.…
Strandjutten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
461 Grasduinen langs de zee
en nuttigen wat getijden brengen.
De horizon drijft gedachten
in golven naar wie zwemt.
De zon beklemtoont beweging.
Nieuws ruist tot in ons hemd.…
Het schaakbord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 De zee is een glinsterend schaakbord
met meeuwen en boten als pionnen
van een wind, een wind als een kind.
Wolken en golven zijn hier één
en dirigeren het ritme weer en heen,
dobberend over het sop in het rond
onder de schijnwerper van de zon.
Schaakmat sta ik
van ontzette bewondering.…
Alanya 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 harde noten gekraakt:
dommelend door de domme discodreun,
trein trekkend naar het land van zero
onderweg afgehaakt
op een smalle reep
tussen zee en strand
snel ondergedoken
in het volle zwembad
minder diep dan gedacht
wachtend op het blauw van de nacht
om te dobberen op haar golven zacht…
Cadaques I
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Inhaalbewegingen van de zee
weken niemendal los, korrelig
rollen ze ons in een ruis.
Zo zijn we ver van huis.…
Het krullend wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 de meeuw
scheerde laag
in een vlaag
van speelse
weerspannigheid
over spattende
golven in de
hoop op wat buit
ook jij volgde
de reis die hij
maakte op de
vlucht van wind
met het plezier
van een kind
hopend dat hij
zijn doel zou raken
danste op
het krullend
wit van de zee
proefde het zilt
dat hij heeft
genomen om
samen aan…
Windvogels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 zweven ijl
in de lucht
scheren rakelings
boven water
volgen alle winden
tot waar wolken
smelten in zee
onzichtbaar
voor het oog…
Hotelkamer in Rhodos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Herinneringen glijden
van heuvel naar zee
inslapend naar benee.…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
Kleur van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 perspectief de meest
mooie landschappen
uit elk natuurgebied
kleurt met
seizoengebonden kwast
de subtielste momenten
van het op de akkers
staand rijpend gewas
glooit bos
en weiderand
als gegoten langs
de speels meanderende
en fris kabbelende beek
draagt de
kleur van water
door het land
uitmondend in de
delta van een verre zee…
Grote schuiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 schelpen
jaren geleden in
mijn benen sneden
ik mocht niet
kinderachtig zijn
heb toen die pijn
verbeten maar
niet in vergeten
plastic schoentjes
heb ik in de tas
maar niemand die
ze dragen wil
ze komen niet van pas
zelf het voorbeeld
geven is geen goed idee
zie mezelf niet met die
grote schuiten over de
golfjes springen van zee…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 ik heb op de
mooiste plaats gezeten
een vergeten steen
bij het einde van de pier
om ongestoord
naar het concert van
de wind te luisteren
in grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles…
Levensvraagstuk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
608 dichters verstaat
zoals alleen de zee dat kan
heb ik je bij me of niet
lief rugzakje, zakdoekje, handtasje
het levensvraagstuk opnieuw paraat
hoe willen we dat het verder gaat
wat is de beste strategie om te overleven.…