7023 resultaten.
Weg...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.072 De rode gloed
van de ondergaande Zon
tekent op je gezicht
Ik weet dat dit de laatste keer is
Je handen op de mijne
Een laatste kus
en alles is Weg.....…
hun laatste graf....
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.531 in de rust der doden
sterft het gekerm
ijzingwekkend zacht
hun zucht gehoord
waar vergoten bloed
als rode sneeuw
tot kleur herschapen
slagvelden eert
bedelven tranen
in engelenwit
als deken van liefde
hun laatste graf…
noord-hollands licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
511 op een zomerdag lopend
langs uitbundig bloeiend gras
in het glasheldere
noord-hollandse licht
denk ik aan jou
de onverwachte weelde
het grote geschenk
dat ik zomaar kreeg
maar ook aan alle kamers
van de herinnering
sommige voorgoed afgesloten
versteend in de tijd
andere leeg zonder degenen
die er horen te wonen
als adresboeken
waar…
Nieuw licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.098 In de duisternis van het leven
Wil ik me niet langer begeven
Terug naar het licht
Opnieuw een lach op mijn gezicht
We zijn elkaar definitief kwijtgeraakt
Dat heeft mij tot een ander mens gemaakt
Na veel pijn, verdriet en eenzaamheid
Begint mijn leven opnieuw... een nieuwe tijd
Mij wacht een onbekende levensweg
Zonder jouw navigatie en uitleg…
een schim
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.241 ik bewoog nog eenmaal
mijn handwarme glas
keek met weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was
achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig priëel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim
ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn…
pap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
978 pap, soms vraag ik me af
hoe het met je gaat
en hoe het is daarboven..
Speel je daar ook piano?
Lees je de donald duck?
Eet je daar ook nasi
en is de printer ook wel eens stuk?
pap, ik zou graag willen weten
hoe het daar nu is
en ik wil je even zeggen dat
ik je ontzettend mis!…
Tasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
841 Waar daagt de horizon
voor ogen
die verloren
dwalen
in hun eigen zicht
vroeg ze me
zwijgend
en ik zei:
in de beelden
van voorbij
Wat zoeken handen
in het schemer
als er
enkel
leegte ligt
was haar vraag
voordat ze ging
en ik zei:
herinnering.…
Kerst zonder jou
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
6.247 Lichtjes, muziek en heerlijk eten
met elkaar zo weldadig één
hoe anders is dat zonder jou
zo onbereikbaar, stil, alleen
Het is zo moeilijk te geloven
dat ik jou straks wat minder mis
en dat nu elk moment van warmte
ook eens onbereikbaar is…
Heel weinig blijft er nog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Heel weinig blijft er nog
van wat in lange zomerdagen
ons hart verheugde
door zijn klank en kleur.
Nu is er vaag de geur
van sterven en van dwalen,
van weemoed en van scheiden
en alles wordt zo traag, zo traag...
zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
Afscheidsbrief
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.147 Ik doe mijn hart in een mand
dan kan die bij de voordeur
wat zal ik doen met mijn verstand?
ik plaats het bij mijn hart
beide zijn nu overbodig
neem alles mee voor mijn part
ik heb niets meer nodig
ik weet niet waar ik heen ga
oh ja, mijn papieren liggen in het zwarte kastje
in de la…
Binnen gesloten bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.484 De gouden cirkel
glanzend op het witte vel
zijn ongrijpbare waarheid
in wankele letters
Ogen zuigen het landschap
rond gesloten bomen
wringende handen
kneden gebalde vuisten
Staal op staal
rolt de afstand op
duistert leven
in opstropende vlakken…
goed persoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
767 Al het goede wou ze aan iedereen geven.
Nee, niemand genoot meer als zij van het leven.
Niks gaf ze om haar veel te lage loon.
Iedereen die ik ken vindt haar een geweldig persoon.
Een geweldig persoon dat is ze zeker.
Voor al haar goede daden verdient ze een beker.
Als ze iemand kon helpen dan deed ze dat meteen.
Lachen en praten dat deed ze…
Nog raarder dan dat
gedicht
2.5 met 78 stemmen
39.812 Nog raarder dan dat
we niet meer kunnen lachen
praten elkaar aanraken
is dat ik je portret
heb neergezet en dat je
nu al bent veranderd
in verhalen.
Dat je over nog wat jaren
via de prullenmand
bij oud papier belandt
vergeeld, een beau
van oma, geen één
van je opeens extravagante
gepassioneerde onberedeneerde
jongehonderigheden heel.…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Sirene
Onheilsbode
Eenzaam en hoog
Afscheid
Van de fiets op het grindpad
Zijn hand
Zwaaiend naar mij
Stilte
Adem stokt
Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen…
Voor Anne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.057 Als bloemen de kelken sluiten
De moede hoofden buigen
Als vlinders de vleugels strijken
Het tere lijf ten ruste wordt gelegd
Als de dag haar einde nadert
En de nacht al zwijgend op je wacht
Dan zingt de merel
Van het leven
Dan zingt de merel
Van de volgende dag…
Niet meer
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.858 Mijn zusje mocht de wereld
alleen maar voelen
Ze deed dat
met een glimlach
Nu
niet meer…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 ik ben hem kwijt
mijn grote ruige met
sexy wimpers omfloerste blik
op vier poten die mijn billen
nietig doen lijken
de onvervalste bariton blaf
als heerlijk welkom voor zijn
speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met…
ik blijf achter
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
792 ik blijf achter
keer mij om
ben mijn eigen
poortwachter
uit nood geboren
het was niet aan mij
te zeggen
kom blijf nog even
ik had haar
bij voorbaat
al verloren
zij kwam zo plots
in mijn beeldentuin
van zoete kersen
een zachte stengel
met een vederen pluim
en groeide in mijn leven
bloeide haast ongeremd
tot kostbaar zielengoud…
Tot ziens!
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.816 Je wist mij te raken
Met een pijnlijk gebaar
Je wist mijn hart te kraken
Ja juist die ene gevoelige snaar
Geen hand of een zoen
Nee enkel twee woorden
Een afscheidsgroet
Die mij toebehoorde
Jouw scherpe woorden
Blijven altijd bitter klinken
Maar die ene afscheidsgroet
Geeft mijn wankele hoop moed…
Opa
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.219 geen ziel heeft bedrogen
Met warmte ontvingen we de wijsheid die we aanhoorden
Je herinnering nemen we mee naar alle oorden
Met jouw bescherming zal eenieder ons gedogen
Een rijkdom die nimmer op zal drogen
Bij de geleden tegenslagen was het jouw kracht die we aanboorden
Jouw onvoorwaardelijke bestaan,
gaf en geeft ons leven inhoud
Het afscheid…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons…
over de brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.278 het is de laatse keer
als ik traag voortga
over de ijzeren brug
voel heel sterk
verdoofde blikken
in mijn verstijfde rug
het lukt mij niet
om terug zien
mijn lijf verbiedt
te keren
mijn hoop wil
alleen op
toekomst teren
naarmate ik verder schrijd
spant de licht gebogen brug
mij tot pijl van verwarring
een hand aan de overkant…
Man
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.885 Je strooide glasscherven
waar ik mijn liefde gezaaid had
IJzerkrullen
in mijn harmonie
Je knakte de bloemen
die ik vers geplukt had
Je kerfde diepe groeven
in mijn hart
Met spijkerschoenen
liep je mijn gevoel binnen
Ik heb mezelf bijna verloren
maar diep in mij
wilde iets eruit
Groter groeien
sterker worden
Sterker
en nog…
windstil
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.049 De wind
op je lippen
is stil gaan liggen
hij waait niet meer in mijn gezicht
Een storm
begint in mij…
vlakte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.221 het gekerm van versplinterend hout
en de doffe dreunen van zelfmoordbeton
snijden als glas in mijn ijsbevroren gelaat
ze kerven diepe groeven door mijn huid
ik staar de vlakte in
terwijl verkreukte foto’s
door mijn vingers wegsijpelen…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
het zwarte dorp
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
870 en weer luidt de doodsklok
geen klompengekletter
vandaag begraven we
met schoenen aan
nestelen ons in verdrietstoelen
luisteren naar een hemelse stem
die langs kaarslicht heen
gewoon tot ziens zegt
en rouwen…
verhaallijn
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.066 storm verwart me
veegt met koude vingers het haar uit mijn gezicht
in mijn adem woont de rust van voorbije dagen
onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag
ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte
de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot
gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog
heel even, omdat dromen nu geen afscheid…
papieren ogen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.373 opgevouwen
in een handpalm
van hagelwitte
schaterlachen
zie je hoe
de sterren
weggewassen zijn
tussen de meisjesdagen
die je met kartonnen vingers
spelde op mijn arm
wist jij echt
dat de goudenregen
zou buigen
onder al die vlindervleugels
kom, geef een laatste kus
fotogedicht bij een meisje in een doos…
Deadline
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
830 toen je zei
dat het tijd was
om te gaan
hield ik je
niet tegen
ook ik dacht
aan later
-wist ik veel-
nooit was tijd
zo ontregeld
als nadien…