Alle inzendingen over den haag

3651 resultaten.

Sorteren op:

Blarenlied

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.585
Wij suizen in de hagen, Wij fluisteren 't voor uw voet. Wij komen ritselend klagen, Dat àlles sterven moet. -------------------------------- uit: Maart-April (1936)…
Alice Nahon24 september 2026Lees meer >

De trein loopt prachtig binnen

gedicht
3.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 14.810
Breekt het landschap in, regen slaat het raam, rechts een huis gegeseld ­ zag je dat, een tuinschuur klapte open, er golven hagen op de wind. Onvermoeibaar kuiert de landweg, wegen binnendoor, staat onverwacht een ladder, glimmend, hemelhoog.…
Frans Bude9 januari 2004Lees meer >

vondelingskens

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.390
In 't vertellen van wat wind..., 't Rits'len van de hagen..., In de kijkers van een kind..., 't Scheem'ren van de dagen... 'k Vond z'in 't eigen stil gedacht..., In wat bloemen-zegen...; 'k Vond ze,spelend langs de gracht Van verlaten wegen... ... Zoudt ge weelde vragen toch Van die schaam'le dingskens...?…
Alice Nahon20 februari 2004Lees meer >

winter van ongenoegen

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
wachtkamers het ligt er vol scheurprenten' plakboeken het koude frisse overtrekt al het rot verschoont zich in een permafrost en ik speel survivorman in de lente in mijn leeggevroren moestuin met aanmaakstokken en hittekuilen boormachines en overhangen van zomerstapels maar nog liever geef ik er de brui aan deze winter van ongenoegen over de haag…

Een ware nachtmerrie (II)

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
Hoe nu te blijven staan, het haken in de haag te benoemen, lieve vogels vallen net als de dag stil waar het onuitsprekelijke steeds het spreken zocht. Kunnen wij u nooit meer gewoon noemen spreken en verstaan met tonen van toen bent u verdeeld in uw eigen rebelleren. Alles klinkt naar klieren, vroege gaafheid ligt in puin.…

De tuin der zintuigen

gedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.584
ruik je de geur van natte hagen in de doolhof de geur van neergeregend stof het kruidige basilicum, de selderij het luie parfum van lavendel? voel je de champagneblaadjes van de rozen de stekels in je vingers, de druppels over je rug voel je de beweging in de lucht het ruwe hout van de hekken?…

Het roosje.

poëzie
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.195
En toen zij rondreed in haar wagen, De boezem met de bloem getooid, Toen zag de tuinman 't uit de hagen, En blijder sloeg hem 't harte nooit.…

Lentelust

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.518
Dan zullen bomen, hagen, Langs weide en heuvel en dal, Zo menig nestje dragen Waar 't heimlijk piepen zal. Dan zal ik langs de velden, In geur en kleur en licht, Haar 't zoet geheim vermelden, Dat diep in 't hart mij ligt. En wil zij knikkend blozen, De zoete liefste mijn, Dan zal 't vol zang en rozen In beide ons harte zijn.…

Vat vol rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
dagen breed en wijdlopig tussen de winterdijken in een zondvloedige era zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd de oevers wenken nog wel niet overtuigend en verbreken verbindingen de holle paden lopen dood en nat gevallen kleurig blad vaart derwaarts herfstver weg van de bakermat hagen…
Kees Keizer20 november 2013Lees meer >

gevonden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
De handeling is anders, alledaags, gras maaien, het plukken van uitgebloeide bloemen uit de haag met kamperfoelie mieren lopen langs mijn benen, armen de zon verdroogd het zweet op mijn rug de blauwe hemel is zo hoog, zo heet iets luidruchtigs verdwijnt uit het zicht iets een vaag gevoel als een huivering niets.…

Een traan

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Een traan een zoute traan van verdriet rolt over een wang Ook zonder de traan is het aanwezige verdriet voelbaar Het verdriet in de ogen Het verdriet in het hart Zelfs in een lach hoor je verdriet en de pijn is voelbaar Zelfs de niet gewonden zijn gewond Aangetast door het verdriet dat ongeneeslijk is…

EEN HOOFD ZO WOEST...

gedicht
3.2 met 455 stemmen aantal keer bekeken 53.815
Een hoofd zo woest en ledig als het gruis van 't pad, dat blind omhoog kruipt naar het huis, waar in de holle en verschrikte kamer 't onnozel bloed kleeft aan de bitse hamer; waar het hooghartig voorhoofd van de deur en 't stuurs gordijn met de verbeten scheur zien naar 't onthutst en half ontklede bed, de houten stoel, gebroken in 't verzet…

Jij bent mijn alles

hartenkreet
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.225
De allereerste keer dat ik je zag was voor mij een bijzondere dag ik krijg je maar niet uit mijn hoofd en ben haast helemaal verdoofd je bent mijn prins op het witte paard en jouw liefde is mij alles waard in het water, bij de branding, op het strand het maakt niet uit waar ik in jouw armen beland mijn gevoel is met geen pen te beschrijven…

bedankt

hartenkreet
3.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.962
Bedankt voor alle dingen jij laat mij weer zingen Jij veranderde mijn leven je hebt me veel gegeven Bedankt voor iedere dag voor de gein,voor de lach voor de lol,voor het plezier je bracht weer leven hier Bedankt voor de dromen Bedankt dat je in mijn leven bent gekomen.…

Het Net

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.305
De duisternis slokt mij op De zon breekt door het dode wateroppervlak Om mij heen stijgen luchtbellen Dan word ik gevangen In een ragfijn net Het zit strak om mijn weerloos naakte lichaam Zo strak dat het afdrukken achterlaat Het doet pijn Ik ben opgesloten in het water Een gevangenis, en toch niet…

Eindeloos Dichtbij

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Met een kapot gezicht Moet ik mij afwenden Van het geziene leed Dat ik in mij kerf Eindeloos ver weg Toch zit jij naast mij Ik kan je warmte voelen Maar jouw warmte is niet voor mij Als een litteken Is mijn gezicht vertrokken Zoals jij nu ook bent Vertrokken, voor eeuwig ver weg En blijvend dichtbij Eindeloos heen, en ver van mij…
Jos den Bakker13 september 2004Lees meer >

"In de Liefde is het altijd lente."

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.279
De bomen dorren in het laat seizoen, en wachten roerloos op de nabije winter. Wat is dat alles stil, doodstil..... Ik vindt er mijn eigen leven in dat heen gaat spoeden. Ach,ik had zo graag heel heel veel willen doen, wat verzen en wat liefde,want wie wint er ter wereld door klagen of door huilen? Ik ga dan stil en tevree, en neem geen…

Zuidlaardermeer

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.069
De avond is zo simpel blauw, er zweeft iets van stil berouw over het wijde water. Daar bij de biezengroep klinkt van heel ver, wat schuw geroep een weifelend gesnater. Een snelle zeilboot komt naderbij, een snelle zakdoek wuift naar mij over het wijde water. Ik voel in mij een vreemde pijn, zou er dan toch nog.........iemand zijn? Die mij…

Ouder worden

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Een zachte wind waait over de beek. Ik buig voorover en kijk in het water. De golfjes vervormen mijn gezicht. Ik zie dat de rimpels boven mijn ogen worden meegenomen in het water tot over de horizon. Ze worden gedragen in deze glimlach van God.…

Jij en ik

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Wij zijn hier samen in het gras De zon is weg, het is nacht De wind ruist door de bomen, ik fluister zacht je naam Hand in hand lopen wij, Wij tweeën eeuwig saam. Want in mijn geheugen is gebrand, de klanken van jouw naam. Ik zie je in het maanlicht staan Ik kijk omhoog naar de sterren en in mijn hoofd de vurige wens: Laat deze nacht voor…

Donkermooi

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
donkermooi en zacht zonder duister donkermooi gedicht en gefluister in je oren over jou en jouw mooie, grote ogen en je open gezicht in het witte licht ik zie het donkermooi en zacht zonder duister donkermooi, jij dicht en ik luister…

zieltogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.508
een mens zingt zijn zwanenzang rochelt, roffelt het golft in hem nog even zich voortslepend hoor, de voeten van de dragers de pendule slaat, luid wat straks voor hem het klokkengelui niet meer telt het rochelt, roffelt golft in hem zijn trommelaar blijft aan zijn zij het doodsfloers hangt reeds voor zijn ogen vingers graaien…

oorlogspel

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 796
bom, kogel granaat met kennis gemaakt buitenkant glanzend staal binnen satansgeest speelbal van de groten aan de ronde tafel werd besloten in welk land er wordt gespeeld scherven wat overblijft…

Samen slapen voor altijd

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.639
In gedachten lig ik elke nacht naast jou, Wetend wat ik dan allemaal doen zou. Samen gaan we naar die ene plek, Voorzichtig streel ik je lichaam, ik kus je nek. Die speciale plek, zo mooi dat het je stil maakt, Die speciale plek, waar je hartje altijd over waakt. Hele nachten denk ik aan jou, Ik draai me om, waar ben je nou?…

stokoud

gedicht
3.3 met 66 stemmen aantal keer bekeken 17.809
Vijfenzestig. Men gaf mij een stok. Een stok, niet om mee te slaan, maar een stok om ermee te gaan van mijn bed naar het kippenhok of tot het café in de laan. Een stok, die ik nergens laat staan omdat men mij er niet mee griefde, want hij leidt mij, verkommerde haan, naar de laatste en hoogste geliefde, die, aan 't eind van mijn schamper bestaan…

Vertrek

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Heel tevreden wachtend Op vertrek naar bestemming Zonder aandacht te besteden Aan de dingen buiten jouw bestaan Herinnering van zoet verleden Wordt verdrongen naar het heden Door jouw kloppen op het raam Ik volg je naar de uitgang En zie achter je verlegen rug Een bosje onwillige bloemen Geef het maar, maak ik een gebaar Terwijl de trein…

De enige, waarvan ik hou

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.708
De enige die me gelukkig maakt met een lach. De enige die me goedemorgen wenst en good night. De enige die mijn tranen weg kan halen met een zoen. De enige die me liefde, vriendschap en vertrouwen geeft in een kus. De enige die ziet hoe ik me voel, als die me ziet. De enige waarvan ik hou. De enige met een hart van GOUD.…

de gepeste

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.588
Hij zou graag ontzichtbaar willen zijn. Op een knopje kunnen drukken of een toverspreuk weten en voor hun roofdierogen in rook opgaan. Maar is het weer zover, dan blijft hij als aan de grond genageld staan. De grijzende gezichten, het getreiter en tot slot de vuisten... Er is geen ontkomen aan.…