3808 resultaten.
Eendagsvlieg
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.241 Vroeg in de ochtend geboren
Geen ouders
om hem te begroeten
Meteen al zijn jeugd verloren
alsof hij
voor het leven moet boeten
De tijd gaat snel, is beperkt
Geen ruimte
om volwassen te groeien
De tegenslag is niet verwerkt
als zomaar
een romance op gaat bloeien
Hij schrikt van de aanblik
'dag leven'
en wordt steeds maar banger…
maanziek
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
852 de kale man kijkt naar de maan
met zijn handen in zijn zakken
hij heeft zijn ochtendplicht gedaan
want het brood is bruin gebakken
en boven langs de hemelbaan
daar groeien de sterrentakken
het lijkt of ze heel langzaam gaan
net als glinsterende slakken
de kale man lacht heel voldaan
maar laat zich niet verlakken
al gaat hij op zijn tenen…
Bloemen
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.813 Bloemen
groeien en geuren
eindeloos mooi
ontelbare kleuren
harmonieuze tooi
Bloemen
water om te leven
meer hoeven ze niet
ze bloeien zo even
einde in`t verschiet
Bloemen
die langzaam sterven
hun geur die verdwijnt
bruine bladernerven
de knop die verkwijnt
Bloemen en Mensen
overeenkomst is daar
hun korte levenscyclus…
zon
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.525 Ze laat ons stralen en groeien.
Ze laat ons al het moois zien
dat door haar zo mooi kan bloeien
Haar romantische zonsondergang,
haar betoverend noorderlicht,
haar schaduw om in af te koelen
als ik voor haar hitte zwicht
De wereld draait om de zon
En jij bent mijn zon…
'Een klein beetje sterven...'
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.128 Afstand blijft groeien,
zoals nieuw leven, zeer gestaag,
maar nieuw leven blijft boeien,
en de afstand blijft zo vaag
Ik kon altijd controleren,
de staat van jouw gedachten,
nu blijft het domweg gissen,
en niemand om dit te ontkrachten.…
Geef me een tuin!
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
3.741 Met mijn hark hark ik
de blaren bij elkaar
die op elke beknelde gedachte groeien
en in de avond zit ik
in de schaduw van mijn moederboom
en kijk hoe de bloemen bloeden.…
madeliefje
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
678 in tere tinten en gebogen lijnen
groeien witte blaadjes in een krans
om het gouden hartje van het madeliefje
ze bloeit in het buiten schijnen
het zonlicht schijnt op haar
in zacht gebogen twijgen
in het liefelijke ochtendlicht
van blank goud golvend pronken
kleinmoedig sluimer jij door de wind
glimlachend in een woest spel
onuitputbaar…
je geld of...
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.166 ik zie opnieuw de bloemen groeien
plastieken stapels liefde
voor een leven veel te kort
om nu reeds weg
grijze vegen door het patroon
recht op recht, de tegels hullen zich
quenast in donkerbruin
zo gewonnen, snel geronnen
leven weggevloeid
dit is geen grijns, mijn vriend
maar het laatste staal
voor jou speciaal gevat
in mijn koude hand…
Kindprostituee
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.112 bij me blijven bambi-ogen
uitvergroot bij neonlicht
en jouw iele meisjeslijfje
in de groei ontwricht
bij de drank geschonken
aan het drek
dat na zessen zonder gêne
bovenborrelt
nog onthullen wimpers hunker
maar de lege maag ontkent
je raakt hier snel vertrouwd
met afkoopgeld
dat wist en went
Cambodja, november 2007
Opgenomen…
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Zie ze razen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
730 mag ik bloeien
in de nacht
door jouw licht
even groeien als
je langs me rijdt
ik berm nog altijd
zie ze razen
de dwazen van
klokken en tijd
maakt niet uit
wie het laatst
komt die snijdt
jij bent gestopt
streelde me even
voelde jouw handen
mij warmte geven je
lachte zei je bent lief
jou vergeet ik echt niet…
O stadje mijn plaats,
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.483 weet, in jou niet geboren
weet, in jou niet getogen
maar me aan je verloren
en me honkvastgezogen
want in jou mocht ik geven
al wat ik had
mijn liefde, een leven,
o plaats van mijn hart
waar mijn kindlief mocht groeien
van mensje tot mens
nergens mooiers zien bloeien
ik, homo sapiens
weet in jou me geboren
weet in jou…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
Achteloos machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.031 Gedreven in een verdomhoek
De tegenactie die ik beraam
De ring, de handdoek
Tref ik blaam
Ben ik zwak als ik me schaam
Is de situatie op eigen verzoek
Ben ik zelf degene die ik vervloek
Er is zoveel meer dat ik beaam
De droom anderen te doen groeien
Zelf groot zijn in het klein
De ongewenste medemens weer doen opbloeien
Is de grijze…
Samen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
835 als we dan een bankje vinden
met de zon op onze rug
denkend aan de jaren terug
wat is geweest maar toch tevreden
zoekt jouw oude hand de mijne
blijven wij zo uren zitten
zonder kijven zonder vitten
geheel apart ineen geweven
dan zullen er bloemen groeien
eentje voor elk grijze haar
een voor het verleden jaar
en middenin daar bloeien wij…
Splijtzwam ?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
593 Oude wilgen, met
gespleten stammen,
gesnoerd tot buigzaam
griend, verwijten taaie
takken de schemerzon,
die het heimelijk licht,
openlijk laten vloeien,
waar harten branden zullen,
groeien vermolmde zielen
de hemel in, verspreiden
sporen van narcistische
zwammen zich in de grond, die
te splijten en zich te behoeden
met het overschot…
leven in die zin
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
521 als alles dood lijkt is er weer leven
waar de dood voor wijkt
als voedingsbodem naar nieuw leven reikt
mijn vriend dat nieuw leven dient
hier ben ik groei bloei
in de bodem van die zin
is de kern levenszin
wortelt daar in een schijnbaar
zinloos ding die zinnen
waard zijn in tegenstelling
met de pijn
die schoonheid is overweldigend…
In de herfst.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
620 De zon mogen zien die elke
dag weer opkomt ons dan
zijn warmte geeft en om
ons heen alles laat groeien.
Zodat wij de herfstkleuren
steeds kunnen aanschouwen
blij zijn dat al dat mooie van de
natuur ons nog kan verwarmen.…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 Ik leg mijn hoofd
in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn…
Het broeit (OCCUPY)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 het broeit
de ogen glanzen weer
mensen pikken het niet meer
zij willen
vogels horen fluiten
zonder stress naar buiten
het economisch groeien
kan hen niet meer boeien
geen jacht op geld en macht
breken met afhankelijkheid
van kapitaal en speculaties
een eigen koers zonder hun malversaties
de maatschappij zal
in zijn voegen kraken…
de boom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 'warmte vergt jaren groei'
schreef de dichter Willem Hussem ooit
en zo is het ook werkelijk
we komen dikwijls zoveel tijd tekort…
Onder felle tegenwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 onder felle tegenwind
zichtbaar zijn de sporen
die maatschappelijk verval
in het weidse land getrokken heeft
het snel door bochten maaien
maakt modderpoelen
in het al jong gekneusde gras
eindelijk knakken zij die
jarenlang hun zaad hebben geschoten
in de luwte van het onverdiend succes
worden beschamend zichtbaar
in hun hebberige groei…
ik ben op zoek naar jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.167 3-12-2012
Soms ben ik losbandig
Soms ben ik onhandig
Maar zo voel ik mij dan wel
Ik speel géén spel
Nu ben ik op zoek naar een vrouw
Misschien wel naar jou
Die mij wil laten voelen
Dat ze mijn liefde kan laten bloeien
En er zo iets tussen ons kan groeien
Ik wil je dit laten weten
Dat je het nooit meer zal vergeten
Mijn grote liefde hoop…
Couveuse
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
611 hoofd
in de couveuse
met alleen wat warmte
en veel rust
het was lang
het was zwaar
tussen scherven
in het mulle zand
waar het wel deerde
wat ik niet weten wilde
dat het pijn doet
zonder jou
leg mijn hoofd
in de couveuse
voor wat warmte
en misschien wat rust
maar dim wel de lamp
sluit de gordijnen
het vertrouwen
moet nog groeien…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
God doet nooit zomaar iets ( E. )
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Jij, op mijn pad,
het zat al langer in onze groei,
jij naast me
was noodzakelijk voor onze bloei,
apart en afzonderlijk,
uiteindelijk ook samen.
God doet nooit zomaar iets,
bracht ons bijeen.…
Ommekeer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
489 Voor groei van de zaad die je zaait.
Maar het is geen alt, tenor of sopraan.
Wederom geen haan die daar naar kraait.…
Lef en moed
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
664 Geen enkel bloed hoefde te vloeien;
alleen daar waar bloemen groeien
moest men de strijd met het eigen hart
laten vervloeien.
Dwars door duisternis brak het verlangen
naar lichtwording.…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van de naaste
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te vervolmaken
zo huldig met de bloemen des velds
neurie de hemelliederen
die door hun klanken vrucht afwerpen
die weer bomen doen groeien…