35386 resultaten.
Jij, die is
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.099 jij die is
en verder wordt
onzichtbaar mens
in prille lente
van een warmtebron
nog ver van onbewust
wiegend in een zon
en toch in alle overgave
de vruchtbare donkerte kust
jij die is
en steeds verder wordt
geeft aan verbeelding
een pure kracht
al heet het nog kort,
voor je schepping,
ongekend voor mij,
is al…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de gave
van leven…
Station Bosvoorde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Tussen ons,
een heel leven.…
Niemand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Eens bloeide hun naam
met
de gloed van de periant
de kelk in smaragd
de bladen geweven goud
en het lied
dat zij zongen
boven de doornen
de rand
van de leegte
De duisternis boetseerde hen
In klei leefde de droom
Niemand herinnert zich nu
hun as
in de urnen van de tijd
Niemand…
Verborgen tuinen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
684 Voorbije vlinders uitnodigen
en een lieveheersbeestje
dat haar leven uitstippelt
mischien mijn dromen laat leven.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Er ligt een onderhuidse wens
in morgen, een gedachte
die zich wortelt in mijn ziel.
Een ritme dat mijn hart beweegt.
Een onaanraakbare verte. Een zucht.…
een eindeloze ommevaart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 midden voorbijgangers
wierookwalmen
galmende psalmen
laat het licht zich
met zoveel leven ontdekken
dat het de tijd breekt
tot een eindeloze ommevaart
van kleurrijke ogenblikken
die me helpen om voor het eerst
benevens leven te begeven…
Geschilderde afbeeldingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Iconen als
aanbeden stil
Serene rust
komt over jou
Stilte deli-
bereert verhaal
dat zichzelf graag
wil vertellen;
geschilderde
afbeeldingen
die laten zien
dat leven toen
boven alles
gratuit moest zijn
Sofia/Bulgarije
September 2013…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 als ik zo in de nacht vertoef
en even achterom wil zien
ervaar ik het licht en tegenlicht
de adem waar ik me van bedien
vloeit over helder zicht
maar ook de zwaarte
waarvoor een mens haast zwicht
ik zou zo graag willen,
ook door mijzelf te verstillen,
jou bevrijden van zwijgende
doch knagende last
wat het hart doet verkillen
en de zon…
het geluid van stilte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 Nu de poorten sluiten
Moeten wij gaan
Er wacht een wereld buiten
Zwevend in je baan
Volgende ronde
Pak het beet
Anders is het zo zonde
Het zand wordt heet
Onder je voeten
Daar begint je reis opnieuw
Je moet het voelen
Zuurstof door je kieuw
Heen
Zoals dit levende
Wezen…
Kerst.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.127 Kerstmisabecedarium .
Koningen komen uit het oosten
Engelen zingen in de nacht
Refreinen nu aaneen geregen
Stil het kind dat is gebracht
Trotse 0uders, blij, volkomen
Mooi klein wonder, reeds bepaald
In de heldere nacht gekomen
Ster van Bethlehem die straalt.
Peterdw.
En hoe ik daar stond, met die jongen die daar op de straat lag…
Thuisgeroest en vastgevoeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 hoor
tussen het fluisteren van glazen
het scheuren van een ziel
onder de ogen van tientallen
gedrogeerde toeschouwers
slaat een wanhopig hart
de tenenkrommende aanblik
van dit ene lege glas getuigt
van het hopeloos thuiskomen
en de conversaties die echoën
tussen uren en hoofden
zijn pantoffels voor de ego
genageld aan het concept…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 De snelle trein die mij door ‘t leven jaagt
loopt op een vaste tijd vrij van vertraging
met ongekende vaart zonder bevraging
of mij die barre snelheid wel behaagt.
Ik had het jaren lang niet in de gaten
hoe snel de trein me door het leven reed
ik was nog jong en had van tijd geen weet
bemat het leven met de ruimste maten.…
Ondanks al het mooie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Ondanks al het mooie in het leven
wordt alle ellende in de wereld
veroorzaakt door
onwetendheid
onverdraagzaamheid
hebzucht
macht en liefdeloosheid
waar religie, opvoeding
omgeving en
afkomst aan ten
grondslag ligt…
Droesem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 in tijd is er geen leegte
om te vullen; het ene moment
hangt gewoon aan het andere
zo simpel kan het zijn
en met of zonder mij
slingeren de feiten zich
door de geschiedenis
van nuttig naar nietig
zo vertelt mij de bodem
van deze fles…
Vertroebeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 deze stoel zit aanzienlijk beter
en mijn gezicht hoort hier thuis
er is rook, maar elk vuur wordt geblust
er is niets meer te vinden hier
dan de anonimiteit die ik zoek
geschonken in slecht gespoelde glazen
tussen jou en mij
druppelen de woorden…
Goed in grijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 je druppelt binnen
met in je ogen een belofte
in je haren de jaren die je koestert
en in je handen de warmte die ik zoek
je voeten dragen je nubiele lijf
het wiegt door de ruimte
als een bootje op zee
ik ben niet meer als vroeger, fluister je
ik kus je krullende lippen en zeg
je bent precies goed…
Stemming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 vandaag
onder het sterrenblinken
dacht ik aan een lied
oud en onnozel
met niets om het lijf
hangend aan een gedachte
we zongen en we hoopten
op iets beters dan dit
niemand ziet meer
de kaders van de leegte
van de dagen vol dingen
en het ontbreken van een ziel
onze tijd is loos…
Op ieder potje past een deksel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
783 Een te grote, een te kleine of één die past, het is passen en meten in het leven.
Ooit komen we de juiste tegen.…
cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Het leven is het mooiste cadeau
maar velen hebben moeite met uitpakken…
Dit is wie ik ben
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Dit is wie ik ben, ik ben ik, Ik ben mezelf,
Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg
Mag je me niet dan heb je pech
Niemand heeft gezegd dat je me leuk moet vinden
Maar geloof me het kan me helemaal niks schelen
Ik maak mijn eigen keuzes in het leven
Ik moet met me zelf leven
Bevalt het je niet blijf dan uit mijn leven
Je kan me niet veranderen…
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Er bloeit een klaproos tussen de keien
van de oprit. Dit is een dag om te wachten
op wat niet komt : regen van november,
het graf dat openrolt, een oude moeder
die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar er is wat altijd blijft. Onder de grond
kiemt het…
Brief.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
765 Op de tafel ligt een brief met woorden
in potlood, half opgegeten. Hij was bijna
schoongemaakt : de laatste kruimels op
een hoopje geveegd. In het watermerk
het punt gegrift van grafiet en schilfers
klei. Ze arceerden samen houtskooletsen,
veegden met de bal van hun hand zachter
vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel
nu bruusk…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen
om bestwil.…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 ’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt
in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken.
Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit,
verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven.
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds
balsemt…
Water en Bloed
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 Leven is als een eeuwige oceaan,
waarnaar water altijd terugkeert.
Bloed, dat terugkeert naar het hart.
Zonder water kan geen vis zwemmen.
Zonder bloed kan geen mens bestaan.
Als kind genoot ik al van fonteinen.
Als oude man besef ik pas waarom.…
Nu
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
460 Mensen we leven
Nu
Sta daar
Maar
Eens bij stil
Begrijp je dan
Nu
Ook wat ik wil…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Langzaam deinde een bootje,
Deinde een bootje,
Langs het riet.
Verder en verder,
Deinde het bootje,
Terwijl het plek na plek verliet.
Sneller wanneer de wind opstak,
Trager wanneer deze ontbrak,
Dan werd het water reeds weer vlak.
Maar altijd bleef er die deining,
Een deining die nooit verzwakte,
Die het bootje deed dansen,
En de boeg golf…
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen, je kunt
te laat komen, te vroeg
op de verkeerde plek
of met je neus in de boter
je kunt verbergen, zwijgen
schreeuwen
prachtig zijn
niets meenemen na de dood
je kunt je overgeven aan leven…
Samenloop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 vroeger, achter ons, of later
in de verte, een spoor in kalk
vingers op beslagen ruiten
ergens in de massa, op zeker
moment in een eindeloze tijd
nog dieper in het binnenste
van het blauwste van de zee
de monding van de rivier of
een wollen streep in kille vlucht
grondkleur in onbedekte termen
een smalle samenhang waar
onze wegen zich…
Leven als God in Frankrijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 Leven als God in Frankrijk
gemakkelijk en onbezorgd leven
dat is nu wel voorbij
velen hebben hun leven gegeven
Hun onbezorgde leven
is wreed verstoord
door een stel gewetenlozen
het is werkelijk ongehoord
Welk recht heb je
om voor een ander te bepalen
hun leven te vernietigen
voor jouw "idealen"
"Idealen" moeten zijn medemenselijkheid…