3533 resultaten.
hongerogen staren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 je raakt aan geesten
tot een vonkje overspringt
behoedzaam in het tasten
kijkt in de gedachten
van ogen die verwachten
wendt dan de blik
en schrikt beduusd
van vreemde krachten
ze reiken naar je ziel
voelen aan je geest
hongerogen staren
en baren zo je angst
er zijn er op je pad
een paar geweest
in wie je wel
vertrouwen had
je…
stofjes die in licht verdwalen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
980 zonnestralen
zomaar voor het spel alleen
gedachten vangen
die in zonlicht hangen
een vage schijn die niet
anders blijkt te zijn dan een
stukje uitgesteld verlangen
je mag de warmte
van mijn handen voelen
als ik je troost omdat tranen
van je wangen spoelen
als de regen in je hoost
omhels me dan
kom bij me als je kan
samen is het pad…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
Ja
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
968 pak mijn hand
wanneer ik verlies
en struikel
over gisteren
luister
wanneer ik fluister
hoor mij aan
door te verstaan
bel mij
als ik jou niet bel
deel mij
maar nu even niet
schrijf mij
maar verwacht geen antwoord
lees en begrijp
ook mijn taal
al zal mijn pad
nimmer het jouwe zijn
zeg mij nooit
hoe van jou te houden
ja, pak…
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans een bloementuin
maak voor jou de hemel open
kus me liefste houd me vast
dit pad…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans een bloementuin
maak voor jou de hemel open
kus me liefste, houd me vast
dit pad…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 toen ik nog water was
in onschuld en jij
van drijven wist
kleurde ik ineens van
krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen…
jouw stem
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.418 niets lag er langs het pad - zelfs
jij was verdwenen in de dunne stilte
teder hulploos was je geraakt
gesponnen in klamme angst
je toekomst vaag mistig
verdronken in het licht van lelies
jij hemels moois waarom moest
jij vergaan – in mijn blanke gedachten
werd je stem gewist- in
het oefenen van geduld
droogde…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
in de wereld van je hoofd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 ik ben erin gestapt
je schoenen maken blaren
op het verkeerde pad
zocht je schaduw
om het licht te kennen
wilde bij je zijn
zag teveel
om snel aan je te wennen
verwarde nu en virtueel
ik wil weer spelen
met je in de
wereld van je hoofd
wil de toekomst
delen met een hart
dat mij gelooft
jij kleurt mijn hemel
met een blauwe…
Ritsels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
892 dwarrelen
bedekken en bevlekken
jagen en vervagen
geuren en verkleuren
verzachten de gedachten
omwoelen het gevoelen
Fel gekleurd bij zonneschijn
vervagend door de nevels
Winden vol venijn
plettend op de gevels
spiegelglad op wegen
zacht glinsterend in de regen
ik tol mee in ieder blad
het ritselende leven door
zo zoek ik mijn eigen pad…
open in naam van
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 liepen wij samen
op het leven af
daar waar dat licht
al zo lang schijnt
door eeuwen heen
zijn wij gegaan
opnieuw geboren
onder de zelfde
maan
ga en beleef
vlieg mee
en geef het door
we zingen samen
in koor
we zingen
zijn niet gevallen
wij zijn de engelen
iets wat aangepast
alleen de demonen
zijn wij tot last
we zijn op weg
op pad…
De Labbekak
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
1.566 gestrekt en scheef gebekt
hun smart aan lappenlaarzen hingen
en genoten van de labbekak
die dronken iets vergat
Ze hadden voor de maan gedanst
in grote lanterfantenkringen
want ze bleven zonderlingen
die hun lol hadden gehad
toen ze bij dageraad -als onverlaat
hun kuierweg weer gingen
en er floten van de flieren
die schuin lagen op het pad…
Venijn en onschuld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 Hij bewandelt het pad van het slachtoffer,
de zelfverklaarde regenwormentrapper.…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft dat iets aan dit pad…
Blootsvoets één
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.423 de zonnemond
kust het avondrood minnestrelend
op zachte appelwangen
van bevriendheid
stroomt warmte dorstig
aan de oever van jouw voeten
als je stille paden loopt
waarop dromen verdelen
tussen duizenden zandkorrels
rijs jij op als Afrodite
blootsvoets één met de golven
die je lichaam strelen
vriendschap bindt ons samen
beroert het…
Scherpe driehoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
670 liefde soms verdwenen lijkt
de wereld vernauwd tot een boek
je komt er wel achter
het leven is toch niets
de heer is mijn herder
besluit zij dan zachter
je kunt wel een goed mens zijn
maar toch nooit voldoende
als het belangrijkste ontbreekt
mis je de hemel zodoende
meestal laat ik haar maar praten
met haar leeftijd op haar smalle pad…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten
ooit gezet tegen beter weten
op het pad…
het allerliefste
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
1.289 Misschien moet ik dankbaar zijn
voor alles wat komt op mijn pad
Het geluk wat nu mijn kant uitkomt
al het moois wat ik eens met je had
Misschien moet ik leren accepteren
dat je me in de steek hebt gelaten
Me gaan richten op mijn eigen leven
ik heb te veel lief om te gaan haten
Misschien moet ik je maar vergeven
voor al je leugens en je…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil
daarom schreeuw en til jezelf naar dat licht
draag gewicht mee op je pad…
Bijna dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 Een warm gevoel wat soms overvalt
Een onbewaakt moment terug naar weleer
Spanning in het lichaam, blijdschap
Hoe mooi de eerste echte liefde
Onbereikbaar tot het bereikbaar werd
Weg de onschuld, hier realiteit
Het moment waarop ik volwassen werd
Door een tunnel van echtheid
Niet door de daad, maar door de redding
Kwam liefde op mijn pad…
Een uitweg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
883 Op een keerpunt van je leven, een nieuw ingeslagen pad,
Op zoek naar grip op jouw leven, op zoek naar naar rust in je hart.
Een onwerkelijk verhaal, zag voorheen niemand je staan,
Krijg je nu de steun, voor al het leed wat je alleen hebt moeten doorstaan.…
Op weg naar eensgezindheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
458 Een vredesduif at
in een snackbar patat
en daar ging ze heel rustig mee door, doch
ineens kwam een pad
die een spuit bij zich had.
Hij bestelde 'n patatje met oorlog.
De vredesduif zei:
'Wat onrustig doe jij.
Zulke saus geeft alleen maar gedonder.'…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.
De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 Er is geen noodzaak om de drup
van de regen te scheiden
of het licht van de dageraad te mijden
bij een eerste oogopslag
Er heeft niet meer dan verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van…
HOE KOM IK ER NU UIT?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.206 Spelen met gevoelens
is geestelijk oorlogvoeren
als de balans wordt opgemaakt
zijn er alleen verliezers
wijs naar de aarde
aanschouw de hemel
besef de oneindigheid
aanvaard het licht
ook midden in de nacht
samen met mijn schaduw
ga ik nu toch weer op pad
we raken maar niet uitgesproken
er is één en al zelfbeklag
mijn wijsheid is begrensd…
Levensreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Het onbekende land ligt voor mijn voeten
Mijn reis leidt verder voorbij de horizon
Alles wat ik op mijn pad mag ontmoeten
Vertolkt het avontuur waar ik aan begon
Het spoor naar voor mij bekende wegen
Draag ik steeds al op mijn weg terug
Het is mij nu als waar voedsel tot zegen
Vormt voor mij als het ware een goede brug
Dat gene wat in mij…