3375 resultaten.
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 natuurlijk ben ik vrij
als de eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar…
belofte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 lacrimosa (w.a.mozart kv626)
als het amen
nog naklinkt in je hoofd
je tranen op zijn
en de bloemen
zijn verwelkt
op het gele zand
de ruisende bomen
serene muziek maken
boven een kille steen
laat me dan in jouw
herinnering wonen
laat me niet alleen
sluit me in je gedachten
tot we samen zijn
verenigd in de aarde
namen in steen…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 vinden iets terug, het is niet meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte zand…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 Stille woorden
Worden verlangens,
Opwaaiend in het zand.
De lucht kleurt lichtpaars,
Met poëzie gevuld,
Gedachtelang.
De avondhemel,
In eenvoud gedeeld,
Schrijft licht neer in jouw ogen.
Zachtjes zoekt de wind jouw armen,
Nog mooier dan de zee,
In mijn dromen.…
De sterren bleven stralen...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.045 We lagen snachts
op het strand
Verliefd, languit
in het zand
Kijkend naar de
sterren en maan
Die daar voor ons
leken te staan
Ik voelde me licht,
leek te zweven
Genoot van al die
sterrenpracht
En de magie die 't
gaf deze nacht
Zo tegen het zachte
ochtendgloren
Voelden we ons als
herboren
Een nieuwe dag met
nieuwe kansen
Een…
conflict
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
1.573 De een strooit zand in de ander zijn ogen
De ander duwt het kasteel van de een om
De een heeft gejokt, de ander heeft gelogen
‘Jij bent dom!’ ‘Dat is niet waar! Jij bent stom!’
Bemiddelen kan helaas niet verhinderen
dat het blijft zandstormen in die lege bak
Het kan ook niet anders: het zijn kinderen.…
Verlangen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.503 De sprakeloze schoonheid
van jouw kust
bedwelmt mij
Laat me geen rust
Oh mocht ik stranden
op jouw strand
Mijn vormen drukken
in jouw zand
Mijn warmte voelen
in jouw hand
Verdrinken in je
peilloos blauwe ogen
Ontstijgen aan het heden
jouw knisperend pad betreden
Het is mij niet gegeven
De feiten van het leven
onthouden mij…
In rood gedood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
491 schuimwitte bloemen
die in lange rijen
omsloegen met
donderend geluid
zon weerkaatste
op ontelbare botten
die de vloedlijn
markeerden als het
vroegere kruiend ijs
bizar beschreef zo
dood het sterven
der mensen in een
niets ontziende
onvoorspelbare vloed
in rood gedood
hebben zij zich bij het
laatste oordeel neergelegd
op het zand…
Lief
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.215 als ik er niet meer ben lief
lees jij dan mijn letters nog
of stoppen plots de zinnen
zal de zee dan nog zee heten
zullen strandkorrels mijn naam
nog vinden in verdronken zand
als ik er niet meer ben lief
zal het zout jouw lippen laten
zwijgen in verloren toekomst
zal "answer" dan klinken op
klanken van ooit waar vragen
nog geen…
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Kunst zet het leven naar zijn hand,
brengt het terug tot dunne lijnen
die zich, tegen verval bestand,
tot het verstilde beeld verfijnen
van windfiguren in wit zand
waarin ik veilig kan verdwijnen.
------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…
Sprinkhaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 dorre aarde, het gestorven gras
uitgeteerd vee en als de goden het wensen
luizen en sprinkhanen op het gewas
De inmenging van de rijken der aarde
heeft het volk hier geen goed gedaan
als sprinkhanen roofden zij alles van waarde
en opgevet zijn zij weer verder gegaan
Hoor de sinistere tsjirpende kreten
de zwermen verteren de akkers tot zand…
St. Palus
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.296 Ze zat in de zon
met haar zonnebril op
ze had iets berustends,
de tijd aan zichzelf
de jongen die haar
de bestelling kwam brengen
kwam loom-onverschillig
de onze opnemen
nog voordat wij de
eerste slok tot ons namen
stond zij alweer op
en verdween uit het zicht
de wind die het zand
meenam langs het terras
voerde ook, 'en- passant…
In vallende vloed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
458 sprankelde hoger
mijn tonen klonken
vaak lager in
samen praten
de uiterlijkheden
waren niet congruent
zij een heerlijke griet
en ik tenslotte
ach een aardige vent
maar in ons
liefdesland was het
zelden hand in hand
altijd lokte zee en onder
geweldige wolken de verte
nog weerkaatst
in het grijsblauw
van je ogen stilte
die golven en zand…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten
gedicht
2.2 met 1295 stemmen
174.233 Het is alsof een zeedier 't zand omwoelt..
------------------------------------------
uit: 'Ingelijfd', 1985.…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
Jij
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
5.482 laat zandkorrels, ruw en grillig
zacht een naam schrijven
in vochtig zand waar afdrukken
van vriendschap tijdloos zijn
wanneer de zon bloedrood
haar nieuwe dageraad begroet
vouwen handen licht duister samen
en vlechten een nieuwe morgen
ogen vinden elkaar in het gemis
van gisteren waar langs de lijn
van eb en vloed elke golf
weer die…
Door contrast gekust
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 ik staar
naar een
stokoude vijgenboom
droom er zand
en heuvels bij wat
gebergte verder op rij
het zon
doorstoofde land
vraagt een verfrissend bad
in overgeërfde
kleuren spreken
decennia hun rust
de helderheid
van licht is door
contrast gekust
voel historische
gebeurtenissen uit
het stof herrijzen
hoor generaties
in bloed…
Verloren synchroniteit
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.274 Cirkels die ze tekenden
verdwenen op het strand
onder de zachte deken
van het stuivende zand
Kastelen die ze bouwden
werden uiteindelijk prooi
van de gulzige zee
met zijn zilte golven
De zin van de chroniteit
symbool van hun liefde
uitgesleten weggespoeld
verwaaid tot zinloosheid
Nu bouwt hij zijn cellen
ondoordringbare cocons…
Het blonde
netgedicht
3.9 met 138 stemmen
515 ik zag zand
tussen je vingers
verglijden in een
constante stroom
van stukjes lijden
een enkeling
glinsterde positief
vlaagde speels
in de wind het
blonde van een kind
een constante
trits boodschapte
zwaartekrachtmoedig
altijd inwisselbaar
en diepbedroevend
jouw handen
hebben teveel
leven gegeven in de
afgelopen jaren zonder…
Morgen Stimmung
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
1.140 Hanen steken hun kammen in het zand:
het ongeremde licht verbrandt
hun vogelvrije kleuren met een brede grijns.…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
ROADBOOK
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
548 De wereld is van ijs
Door dubbele, valse tongen
Zijn wij uiteen gezongen
Ik Dakar, jij Parijs
De wereld is grauwgrijs
Ik, troostvrouw, jij troostjongen
We slaan op watergongen
Meeuwen doen het gekrijs
Dat ik niet van mijn lippen krijg
Ik schrijf met schelpen in het zand
Hoe of het tweepersoonsland heet
Dat ik nu te verliezen dreig…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden ons goden
rustend op het zand…
Aardbijenvoel van weleer
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.705 Gedachten tollen
in het rond
droevig hollen
terug denken doet zeer
aardbeienvoel van weleer
stormen van binnen
gaan tekeer
haar ogen zwaar
als een zak zand
zij ziet kristalklaar
woestijn in brand
onrustig als vogels
die gaan en komen
heeft zij de kat waargenomen
zij kruipt afgemat
tussen het groene blad
slapen kan zij niet…
Machteloos
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.033 Het witte zand zuigt mijn voeten op
en geeft mij het sterke gevoel dat ik
door de ontembare kracht van de natuur
in een andere wereld kan staan.…
TREURNIS
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Westhoek, vergeten land
Waar de poëten wonen
Samen met hun demonen
Stikkend in ‘t Vlaamse zand
Stemmen als Brussels kant
Dichten op zachte tonen
Zingen van doornenkronen
Ieder kruis jankt er en brandt
De Leie is een Eufraat
Een Tigris stroomt er niet
De Hof kent men van horen
En zeggen, niet van zien
Daar waar het godslam blaat
En…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 spanen hangen langs de boot
een stroom drijft me voort
ik weet niet naar waar
van het vreemde hier
in het uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar…
de warmte van jouw zuiden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.110 vannacht droeg jij mij
in luwte van je duinen
het zoete zand van het verlangen
omarmde ons lijf
toen jij me bedde in
het glinsteren van jouw schaduw
die maanomspoeld
de wereld daar herschreef
jij sierde mij de huid
met ’t strelen van de golven
totdat jouw vloed
zich op mijn stranden brak
jij roesde mij met lippenzout
en op de vleugels…