3717 resultaten.
De weg naar Sippenaeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 Voorbij de snelweg,
voorbij Vijlen ligt een donker bos
Een tunnel naar een andere wereld
Het stille staren van de bomen daalt
in de auto neer.
Een enkeling steekt schuin de weg over
Kwijt, verloren, zonder GPS.
Uit het hooggelegen bos daal ik
Af, op zachtremmende treden.…
Het theehuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Het is elke dag gezellig
in dat theehuis in het bos.
De dames genieten van hun thee
en kletsen er lustig op los.…
OUDERDOMMEN als leukste OpaPaGiulia, tralala ,Giulia!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
18 met haar stromen
Voor de voeten, de kuiten,
De rug en ook de billen, die willen
Ik heb het gehad na ¾ eeuw
Die eeuwige jeugd en vitaliteit
Voor mij ligt de eeuwigheid
Want bang uitgevallen
Dat was en ben ik niet
Maximaal vertrouwen in 't hiernamaals
Hé ouwe Meneer Jan Jacob Krediet
En ook om mijn moeder te eren
Veel wandelen in het bos…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
(T)huis
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.253 Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde
Het prikte aan mijn voeten
Ik moest op blote voeten
Zo voelde ik dat ik leefde
In het huis
Was de kamer
Waar het bed kraakte als je ernaar keek
De dekens een huis
Een huis in een huis
Mijn geheime hutje
Buiten het huis
Was de straat
Waar stenen mij in verzoeking brachten
Het grotenmensen bos…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
's Morgens op het witte laken
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.056 's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan --
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
de wereld
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
12.778 de wegen van de wereld zijn soms wel ver
niet zo ver is de weg naar ons
een brug die men dan bouwde
werd gevoed door met de plons
de werelden vertrouwde
een vlucht van zwanen zwierend
de schemering omlijst
hetgeen je zag die nacht
mooier alles dan het lijkt
maar wat wat wacht
in het bos ruikt het kabouterig
smeulende geuren dringen binnen…
Een herfstdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
940 Bleekjes komt de zon
door de bomen schijnen
het dwarrelt door het bos.
De melancholie is
elke herfstdag
alom aanwezig.
Dat mystieke
is de hele dag
met je gevoel op weg.
Tot de zon
bloedend
onder gaat.
Dan komen de
mistflarden
over de verkleurde
blaadjes op de grond.…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Zo, wit en weg, zo, schuinsaf door de takken
weinige, ruige vlokken op de vlucht,
als vagebonden in een winters bos
't spoor bijster.
--------------------------------
uit: Gedichten (1918)…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Wat opent het wuivende bos?
Beklimt hij stroomopwaarts bodem
verliezende stuwwal?
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt hij traag mij een weg vraagt
wat ritselt zo geel aan de wandel.
Het is een herfstblad vader pas gewaaid.
------------------------------------------
uit: 'Drievuldig feilloos vals', 2005.…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne!…
zonnestralen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
582 Zonnestralen verlichten het bos
gefascineerd laat ik mijn gedachten gaan
het is een mooi gezicht
zoals de bladeren door de zon worden verlicht
Takken het lijken wel twee handen
gestrengeld zitten ze door elkaar heen
het is een wonderlijk fenomeen
de dennenappels liggen verspreid
het ruikt heerlijk die geur wil je niet kwijt.…
Voorbij
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.007 'Papa boos?' vroeg
die kleine, blonde schoonheid
naar boven.
Onmerkbaar knikte het hoofd,
maar wij zagen het,
de blonde en ik.
Zij vroeg niets meer
en ik begreep het wel,
ook al had ik er niks mee te maken.
Op weg
naar een punt in 't perspectief
zwikte ze nog eens door haar enkel
en brak een naaldhak.…
Vier dagen carnaval
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
5.252 Als de boer boos is,
staat zijn gezicht net zo strak.
Als de boer vrolijk is,
blijft het stil op de boerderij.
Als de boer verdriet heeft,
stopt hij zijn tranen diep in de klei.
Onder zijn huid groeien emoties
die hij een jaar lang heeft geplant.
Ze worden in het voorjaar geoogst
gesterkt door het vruchtbare land.…
Rekwisieten
gedicht
3.1 met 20 stemmen
12.377 Een donker pak, een bos bloemen en
een setje stukgelezen strofen, het was duidelijk,
ik speelde de minnaar zonder weerga. Verleiden
deed ik niet, jij begreep het niet en
het duister personage uit de vijfde akte
zweeg.…
De vlucht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
7.474 Een boom met een uitkijk,
Over een grootschalig bos,
Op zoek naar de hoogste top
Gestuurd door de wind,
Drijvend door de wolken,
Maar, naar beneden kijkend.
Uiteindelijk mijn boom,
Met mijn vleugels flapperend,
Strijk ik neer.…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
De kijkdoos
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.410 schoenendoos
verborgen onder het stof der tijd
op zolder bij de herinneringen
het plaatje van die kleine meid
ze knipte fragmenten uit de bladen
een compositie van haar ideaal
en plakte het in die schoenendoos
zo fröbelde ze haar mooiste verhaal
een kijkgaatje bood in perspectief
kabouterfiguurtjes uit de libelle
elfenbankjes op bomen in `t bos…
Vruchthuid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
775 zoeken
in gestikte zakken
ooit gevuld
met haar hand
in de mijne
vinden gekromde vingers
een tamme kastanje
geraapt tijdens
die laatste boswandeling
goed tegen reuma
zei je nog
terwijl kleine deukjes
in de schil haar glans
juist versterkten
een schuchtere lach tilt
plots beide mondhoeken
iets hoger en de versleten
sleutels aan de bos…
april
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.401 niet aan denken wil
die maand schonk ik
jou het leven
maar dat is jou
nu om het even
zo gelukkig ik was
zit ik alleen nog
in zak en as
zie jij mijn liefde
als onecht
bestempel jij mij
als heel slecht
digitaal moest iedereen lezen
dat ik geen moeder was
en niet kan wezen
ontspoord
ik radeloos
ontgoocheld
verdrietig
verdoofd
en boos…
Van man tot man 3
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
727 ik word alsmaar kaler
en jij, jij draagt veren in je haar
hoor ze naar de meisjes fluiten
zie hun speelse blikken, ogen
die jouw bloesem roemen
en ik, ik mag me schikken
in een bos waar bijen zoemen
ja, je mag er wezen vriend
ik blijf wel in jouw schaduw
die voortglijdt door het gras
jaloers op jou, zei je dat?…
voorwaarts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 mijn benen beginnen te bewegen
uit de hemel valt de regen
voor eeuwig en altijd
het geluid van ruis
boven alles uit
de beat vloeit door
op naar dat geheime woord
verstopt aan de oevers van jouw hart
we bewegen voort
dansen door
de beat is hard
in het magische bos van smart
dit gaat er gebeuren
de bliksem slaat in als een bom
de bomen zingen…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Op een stille plek in het bos
zie ik de dag langzaam ontluiken
als een waaier tussen de struiken
en de herfst schudt zijn veren los.
Ik probeer de vogels te verstaan,
maar ranke verzen houden mij aan.
In het bebladerd hemelgewelf
zie ik gelaatstrekken van mezelf.…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.093 Een lange reis vol verlies en pijn…
Waarom zouden ze zo boos op ons zijn?
Ramen ingegooid en huizen vernield…
Ik weet niet wat die bruinhemden bezield.
Oproer en geweld…
Is de partij alles wat nog telt?
Afschuw en haat in hun ogen…
marcherend in hun parades, allemaal voorgelogen.…
Er waren eens...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.438 Het is zo eeuwig lang geleden
tijdens de schoonheid van onze jeugd
liefde was er even, passie vooral
strand, bos en gewone wandelpaden
jouw lippen, een mond vormende perfectie
we spraken over later, ooit… eens zouden we…
toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven
daarna nooit gelukkiger geweest of geworden
nu ben je er niet meer, weg… ziekte…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 De meeste stemmen zwijgen
ze baden pootje in het werk of
neuriën langs wandelpaden,bos en dijk.
Talloze schreeuwen: Gamma!
In treinen die vertraging hebben
hoor ik poëzie zonder pen.
De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.…
bestuurlijk bastion
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Boos botsende bestuurlijke blikken
flitsen curieus fel over en weer
Wild wapenende woorden
verjagen de harmonie van weleer
Strijdlustige star stramme strategen
bestormen klunzig hun schans van besluit
Hete hardleerse harten
verstoken de bres voorts vol binnenshuis
Bescheten bang beroete bestuurders
slaan verbleekt hun ruïnedrôme gade…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 het voelt als
voor het laatst
in al haar broosheid
nog eenmaal haar stem
voor de stilte spreekt
Gisteren
mijn zoon van vijf
huilt bij stef bos
want na de dood
komen we elkaar
nooit meer tegen
ik beloof het
hij gelooft me
op mijn blauwe ogen
die neigen naar groen
En jij en ik wentelen
in onze wrede dans
van verlangen
en vrijheid…