5005 resultaten.
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend me naar het noorden.…
ijsvlinders
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.214 aan de zuidzijde
van een heuvel tast de aarde
een vreemde stilte af
draagstenen worden met koude bedekt
de avond, roerloos
wanneer ik kleine keien laat vallen
op de geslotenheid van je graf
met blinde handen
breekt de dood mijn winterschreeuw
ruw en ongekend
en zo komt de nacht
met niets meer dan dit
slechts wolken boven je naam…
In bed
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.542 voel ik me een paracetamol
op een snipperdag
mijn vingers tintelen en
dat draait niet makkelijk
roken is niet direct dodelijk
zo te zien op het pakje
ik leef
en ben er aan verslaafd
hop mijn kist uit
de poes ligt nog
uitgekotst naast de kater en
van bubbels cola boer je zo
lekker je maagzuur op
straks een pilletje en
een koude…
als jouw tijd is gekomen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.884 als jouw tijd is gekomen
zal ik samen met de zon wenen
mijn tranen van koud
vermengd met de hare van warm
in beelden van zwart op wit
weerkaatsend in schaduw
van het boek des levens
gewikkeld in silhouet van toekomst
ik zal je as verstrooien
op geurige velden
van korenblauwe violen
waar nieuwe stromen…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 Op het hoekje van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan…
brief uit de hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
767 het hemelraam staat open
terwijl het glas-in-lood
de nacht in staart
een wolkjesrand draagt
mijn gewicht, niet
zwaarder dan een ziel
onhoorbaar ben ik daar
omgeven door het
stille licht
beneden is het bijster koud
het wintert overal
in asemtocht
mijn dode blik richt zich
in orkaangeweld
het oog naar boven
een kille wolk
sluit…
Alweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 Er ligt een dag te wachten
voorlopig blind en koud
’t is ruim voor achten
en nog droog
ten zuiden van het oosten
scheurt de hemel open
toont het vermoeden van een dag
tot zover is het droog
er komt wat kleur in ‘t leven
de dag komt er echt aan
de eerste zonnestralen priemen
net voor er pijpenstelen staan…
Nachtillusies
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
983 De wind blaast in je oren
Rare woorden, mooie kleuren
Je fietswiel meld je piepend
Dat het koud is in de schuur
Het diep heeft diepe rimpels
Elke boot weer een verhaal
Een vergeetachtige kapitein
Kabbelt rustig voort
Het konijn springt uit een hoed
De aap komt uit een mouw
Brood uit je hersens
De eenden jamontbijt…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
altijd hoop
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.481 Helemaal alleen op de wereld
In de donkere nacht
Huilende wolven
Niemand die op je wacht
Geen mens loopt op straat
Alle lichten zijn uit
Een hond die schril blaft
Kippevel op mijn huid
Het huis is eenzaam
Koud en stil
Verwarming op zeven
Toch nog een ril
En je laatste gedachte
Dat het hier maar stopt
Geen weg meer terug
En dan,,…
ZONDER JOU
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.025 alles gaat goed
het leven is beter zo
voor jou
voor mij
de kinderen lachen weer
en zelfs de hond lijkt weer blij
je belt mij
net als ik jou
iedere dag
minstens twee keer
gewoon
om te zeggen
dat het goed gaat
het niet meevalt
maar wel goed gaat
maar het huis is zo leeg zonder jou
het bed zo koud…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.046 Wanneer jij de laatste traan
veilig wegstopt in je jaszak
koud en kil tussen
de grote bos sleutels
voor die ene deur en
het laatste boodschappenlijstje
waar op staat
dat je vooral de koffie
niet moet vergeten
pakken kromme vingers
dat andere briefje
waar op staat
geschreven
ik weet niet hoe laat
ik thuis ben
wacht maar
niet…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
uitgeklede berg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Koud, hard en uitgekleed,
staat hij daar.
Wachtend op zijn nieuwe pak,
jaar na jaar.…
nog even
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.262 langzaam sterf ik
in een huis
dat wacht
regen in de ramen
ik poets de laatste dag
hang wolken aan de nacht
koud, steeds bleker
de lippen achter glas
ik praat nog over stenen
en leg ze op mijn huid
alsof de stilte slaapt
in een verre dag na deze
het is de hoogste tijd
het
regent
op mijn mond
buiten
valt
het raam…
de zon en de maan
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
909 Het is een hilarisch gezicht
zoals de aarde wordt verlicht
door de zon en door de maan
de grote beer die je aan de hemel ziet staan
de poolster straalt in volle kracht
het is een koude heldere nacht
een ster gaat op de vlucht
ik geniet van de avondlucht
het is een prachtig fenomeen
ik vergelijk het met een edelsteen
een ster is net een diamant…
suites voor Annemieke LIV -proeve van storm-
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 boven het steegje
een wind tussen de sterren
doet het ijs regenen
in de nauwe straat
laat de wind sneeuw dwarrrelen
alle kanten uit
koude aprilwind
onder de magnoiaboom
een bloesemtapijt
een blauwe ballon
aangewaaid in de geveltuin
blauwe boragie
met winde in de rug
blaast de storm voor je neus
alle kades weg…
De Zomer van Veertig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Na de Zomer
Wordt het langzaam weer Herfst
En ook nog die koude lange Winter
Maar ook daarna wordt het
Wederom Voorjaar
Zolang er momenten
Zijn van geborgenheid en rust
En lachen van mensen om mij heen
Zolang verdraag ik het
Het wordt ook herfst en winter in mijn leven
Totdat mijn handen beven
Maar gelukkig kan ik dan zeggen
Ik ben…
Fantoom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
603 de laan wordt allengs smaller
bomen stappen kleiner langszij
wanneer het oog blijft puilen
is het waas der waan nabij
geen vogelkreet bekrast de lucht
er zijn slechts wolven, zij huilen
vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind
verdwijn uit dit verdichte woud
in de ruimte sluimert het kind
zijn bed voelde nooit zo koud…
Speel met poppen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
626 ik kruip soms weg
ver weg en wil niets
meer van mezelf weten
speel met poppen
waarvan ik de koppen
maar niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden diep
de kleinsten waren steeds mijn maatjes
ik word gespeeld
gezichten ken ik niet
de koppen hebben iets aparts
in lijven koud…
een andere weg
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
870 wat ik nooit zal overwinnen
zijn de uren die blijven slaan
slechts een drama kan mij vrijheid geven
wanneer morgen mij terug laat gaan
alsof ik wist dat dit ging komen
met heel mijn angst en wees gegroet
ik zal mij kleden als een bruid
voor wie ik zacht verleiden moet
mijn hart is ziek, het feest te koud
ontvolkt de stad, mijn sterven oud…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
10 maart 2010
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 de zon schijnt helder in een blauwe lucht
hoopvol huppelen de eerste zeilplanken
over de stevige golven
ze vriezen echter snel het water uit
de koude heeft immers
nog steeds geen schipbreuk geleden
er zijn ook optimistische wandelaars
met roodblauwe handen en snelle tred
om niet te hoeven klappertanden
op zoek naar wat warmte stranden…
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
Delend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
424 dwalend langs de grote rivier
zoek ik de kleine steentjes
die zonnewarmte dragen
geef ze in stilte over
aan de koud geworden hand
het hart vol dieptevragen
grijze wolken drijven over
we delen samen het licht
dat het donker verslaat
en langzaam zien we
hoe iets van een verlaten droom
weer in een werkelijkheid overgaat…
Klaarde op in blauwe ogen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
501 je blik keek
lichte wolken
in een heldere lucht
je stem stak op
in een aflandig
koude wind
ik zag de bui
al hangen in de
strakheid van je kin
letters neergepend
in schaduwwoorden
druppels vloeiend op papier
zinnen bliksemden
strofen donderden jouw
gedicht tot onweer hier
je klaarde op
in blauwe ogen toen
je lach was doorgebroken…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
Spel
gedicht
2.2 met 29 stemmen
7.797 't is bitter koud.
de vader zint:
ik zoek een vrouw,
ik maak een kind.
-------------------------------------
uit: De gedichten 1974-1983, 1987…