3533 resultaten.
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
met jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 jij en ik
al zo lang samen
zoveel samen
meegemaakt
in goede en kwade dagen
ik heb jou nodig
elke dag weer
ook al laat ik dit
niet zo blijken
zonder jou
stuurloos en verloren
als ik dreig te vallen
reik jij me weer de hand
jij gaf me het mooiste
dat iemand ooit kan geven
een heel nieuw leven,
verrijkt door jou
ons pad is veeleer…
een meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 ze lopen samen het water in
een inham naar de zee
twee jongens en een meisje
op pad, in bad, of toch net niet
ze zijn ver weg, te ver van mij
om goed te zien van wie ze zijn
waarom het meisje stil blijft staan
haar hoofd voor even strekkend
ver achter in haar nek, ze kijkt
strak hoog de hemel in
dan loopt ook zij weer verder door
en alle…
parelende lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
939 Een bosnimf kwam op ons pad
Uit het niets opgedoken
Heur haren rossig, en dat
Had zij heel hoog opgestoken
Wat ons opviel was haar lach
Zij gooide het naar buiten
Het klonk, als ik het zeggen mag
Zoals de vogeltjes fluiten.…
Overpeinzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het gegeven
Dat mijn leven
Kostbaar is
En kort
Doet mij denken
Aandacht schenken
Voert mijn pad
Naar waar het hoort
Maakt het blij
Brengt het zelfs mij
Uiteindelijk naar het licht
Met dien verstande
Hou ik voorhanden
Dat ik mij focus
En ook richt
Op grote lijnen
Negeer het kleine
Inzicht krijg als mens
Doet het verzengen
En verschroeien…
Gloeide maanlichtgeel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 de vleermuis
en een glazen kat
schedeltjes van ratten
ik had van alles wat
nam de donkere
schaduw van het pad
een paar lijkbleke skeletjes
ging er snel mee aan de slag
mijn raven zaten
op hun tak te rouwen
maar wisten vliegensvlug
de restanten te verstouwen
het elixer gloeide maanlichtgeel
fonkelde wat sterrenpracht
ik roerde het…
Het is stil nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 De laatste zin heb je uitgesproken
al hoor ik nu nog de echo van jouw stem
Waar ik uit put zijn slechts herinneringen
deze stilte is voor mij echt geen rem
Want jij leeft voort in mijn gedachten
Al zijn er andere mysterieuze krachten
waardoor onze paden zich nu scheiden
Ik laat mij daardoor niet afleiden
Jij blijft dezelfde zoals ik jou…
Maanlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Soms loop ik in het duister
Dan weer in het licht
ik voel de koude regen
Verfrissen mijn gezicht
Kijk ik dan omhoog
En aanschouw ik dan de maan
Wil ik roepen, lieve mensen
Zie dan aan
Dat in dit duister
Een lichtstraal neerdaalt
Zodat een ieder
Nimmer meer verdwaalt
Volg daarom met vaste tred
Het door Hem verlichte pad
Pas dan…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
Verbondenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.498 samen in de milde oktobermaand
van ons leven
met een wirwar van wegen
hebben we een pad gebaand
we proefden rozen in zachte liefde
wijnen met gevangen zomers
zo zorgeloos, zonnedromers
soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde
steeds omarmden we onze kinderen
herkenden hun vreugde en pijn
die we niet konden verhinderen
al was…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
SNEEUW....VOORZICHTIG!
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Wij zetten nu
voorzichtig onze voeten
in sneeuw neer
Niet langer meer
willen we uitglijden
bot of been breken
Wij zetten
voorzichtig schoen
voor schoen
De prent,afdruk zegt
wat over de maten
van onze onderdanen
Besneeuwde paden
straten en lanen
die wij belopen, begaan
Na uitglijers zullen
we gaan opstaan:
standpunt, ponteneur…
WIJ GAAN SCHEIDEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 dus bewust ziet
dat je niet alles zonder meer kan
Dan doe je bepaalde dingen niet,
zei ik laatst tot de overbuurman
Als je overtuigd bent van ’t feit
dat niet alles op één hoop moet
Dan heb je later niet zo’n spijt;
word je voor uitwassen behoed
Als je dit alles nu beslist bevat
dan kun je veel nood vermijden
Dan kies je voor het goede pad…
De hemel te zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 het guurt
de bomen in
het vlakke land
zijn mijlenver weg
ze lijken
te verdrinken
in de regens aan
een grijze horizon
ik dwaal
steeds verder
de leegte in die mij
bang en angstig maakt
panisch hol ik
langs het pad
dat buigt en oplost
na een flauwe bocht
tot ik struikel
val in grint en gras
voel het met mijn handen
zand tussen…
Karkas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Het enige wat restte is een kaal karkas
wat nu al weken het pad ontsiert.
Begrijpen doe 'k het niet,
wat deden ze nou dan toch verkeerd?
Kabaal verstoorde de morgenstond,
inmiddels twee maanden geleden,
de bomen staan nog net als toen,
kaal, een karkas gelijk.
Die mooie bomen zijn hun prachtige takken
en bladeren kwijt!…
Winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten,
op steeds dezelfde route,
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen
wervelen wollig en woelig langs mijn raam,
Ik gaap, in winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt
en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…
In plaats van
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
593 ~
~Ben je mal~ zei tante Leentje,
waarop ze haar nicht bezwoer:
~Mijn kachel rookt, de goudvis drinkt
en Hector blaft me af en stinkt
en Kareltje mijn ouwe kat
gaat bijna elke nacht op pad.
Dus Annemiek zoals je ziet
een man in huis ontbeer ik niet.~…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
Is 't nog ver?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 we wandelden door het bos
ik, aan de hand van mijn vader
tot de schemer van bomen
schimmen maakte
dan lijken alle paden op elkaar
staat de auto bij elk dwaallicht
'een stukje rechtdoor en dan
links, nog even, we zijn er zo'
de dood van blinde wegen
ging geduldig aan ons voorbij
de zondag is al lang in een
zachte doek gewikkeld…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 Zo ploeg je voort in wind en regen
door restanten van oude wervelstormen
die zich willen laten horen en voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon…
gevallen dorp (1916-2016)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 op een open plek
in het bos
waar het dorp was
het cafe, de smederij en
de vele boerderijen
daar ligt de dood net
onder de oppervlakte
verbergt de aarde de vele
lichamen van de doden
onder de grond
in het dorp staat
geen boom overeind
de verwoeste bodem is een
maanlandschap met diepe kraters
waarin nu zeldzame padden leven
elke…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Hoe vredig kan het dwalen
tussen graven zijn
zoekend naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden…
Het wonder van de verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Het wonder van de verwondering over
de verbijzondering te mogen leven
met de genade uit die ene hand;
dat zich richt naar de zonestand
immer hellend tegen een schok bestand
in de berusting dat meer niet hoeft en
nimmer verder zal helpen; in het besef
dat het goed is zoals het is in dat leven
dat knispert over dat pad, dat vrolijk
slingert over…
Clematis.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.120 Clematis, 'k heb met eigen hand
Voor menig jaar, u hier geplant,
Clematis, maar nooit heeft mijn jeugd
Uw violette bloei verheugd,
Clematis, zeg, hoe is 't dan, dat
Ik nu van morgen, op mijn pad,
Clematis, stil bleef staan,
Daar, tussen blanke acerblâen,
Clematis, mij uw bloesempracht
Verraste, op 't onverwacht?…
Nevelige waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Nevelige waas
bedekt de ochtend met natte dauw
reeën lijken te zweven, vogels
fluiten met ontzag
bederf
geeft mulle aarde in het bladrijke pad
en tussen de bomen
hangend op het vochtig gras, zo zacht
legt de stilte een laagje
rond de tederheid van de dag
april toont haar laatste stuipen
met reeds bekoorlijke lentekleuren
en tussen…
Ho, ho ik ben bezig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 wat waren zijn laatste woorden dan
ik ben zo blij voor jou
blijf op je hoede voor de charme van mooie volzinnen
dankbaarheid is nu op zijn plaats
dus toch een doorbraak in je leven
dus altijd weer pieken en dalen
vertel verder, waar was je gebleven
wees trots op je leven
samen dus weer op pad
voor ik het vergeet, wil ik je nog vertellen…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
Onnavolgbare verschijning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
485 Je vage blik helderder dan ooit
Al mijn emoties waren gekooid
Gedoofd en verdord
Mijn levenszender voorgoed gestoord
Alle paden dichtgegroeid en verlaten
Mijn hart een verzameling gaten
Je vult die gaten met je onbegrensde talent
Als ik nu verga heb ik gekend
jouw ontelbare onnavolgbaarheid
die mijn gloeiende hoofd verleidt
te denken in zinderende…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 van het volgende pad geen weet
dolende in het rond
zij heeft zich in het wit gekleed
als stilzwijgend verbond
naderend in het doffe licht
maagdelijk zelfs, nog onbetreden
gebukt onder vers gewicht
zomaar uitgegleden
wat doet eigenlijk nog zeer?…
vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 wat ik vrees is de waarheid van
mijn gedachten, ze struinen
onbeholpen op zoek naar
die ene nacht
waar ik niet zal spreken tegen de
duisternis met zijn verlaten paden
telkens is er die ene til, het honk dat
me het uitvliegen belemmert, mij
herinnert aan een metgezel
die als verstekeling in me huist
te graag breng ik mijn waarden
ter…