Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De natuur weet het niet zeker Blaadjes verkleuren wat Het is nog steeds zomer Maar het weer verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht…

met jou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 943
jij en ik al zo lang samen zoveel samen meegemaakt in goede en kwade dagen ik heb jou nodig elke dag weer ook al laat ik dit niet zo blijken zonder jou stuurloos en verloren als ik dreig te vallen reik jij me weer de hand jij gaf me het mooiste dat iemand ooit kan geven een heel nieuw leven, verrijkt door jou ons pad is veeleer…

een meisje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
ze lopen samen het water in een inham naar de zee twee jongens en een meisje op pad, in bad, of toch net niet ze zijn ver weg, te ver van mij om goed te zien van wie ze zijn waarom het meisje stil blijft staan haar hoofd voor even strekkend ver achter in haar nek, ze kijkt strak hoog de hemel in dan loopt ook zij weer verder door en alle…

parelende lach

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 939
Een bosnimf kwam op ons pad Uit het niets opgedoken Heur haren rossig, en dat Had zij heel hoog opgestoken Wat ons opviel was haar lach Zij gooide het naar buiten Het klonk, als ik het zeggen mag Zoals de vogeltjes fluiten.…
marijke39 januari 2013Lees meer >

Overpeinzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Het gegeven Dat mijn leven Kostbaar is En kort Doet mij denken Aandacht schenken Voert mijn pad Naar waar het hoort Maakt het blij Brengt het zelfs mij Uiteindelijk naar het licht Met dien verstande Hou ik voorhanden Dat ik mij focus En ook richt Op grote lijnen Negeer het kleine Inzicht krijg als mens Doet het verzengen En verschroeien…
Hookie17 juli 2013Lees meer >

Gloeide maanlichtgeel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
de vleermuis en een glazen kat schedeltjes van ratten ik had van alles wat nam de donkere schaduw van het pad een paar lijkbleke skeletjes ging er snel mee aan de slag mijn raven zaten op hun tak te rouwen maar wisten vliegensvlug de restanten te verstouwen het elixer gloeide maanlichtgeel fonkelde wat sterrenpracht ik roerde het…
wil melker10 december 2013Lees meer >

Het is stil nu

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.543
De laatste zin heb je uitgesproken al hoor ik nu nog de echo van jouw stem Waar ik uit put zijn slechts herinneringen deze stilte is voor mij echt geen rem Want jij leeft voort in mijn gedachten Al zijn er andere mysterieuze krachten waardoor onze paden zich nu scheiden Ik laat mij daardoor niet afleiden Jij blijft dezelfde zoals ik jou…

Maanlicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Soms loop ik in het duister Dan weer in het licht ik voel de koude regen Verfrissen mijn gezicht Kijk ik dan omhoog En aanschouw ik dan de maan Wil ik roepen, lieve mensen Zie dan aan Dat in dit duister Een lichtstraal neerdaalt Zodat een ieder Nimmer meer verdwaalt Volg daarom met vaste tred Het door Hem verlichte pad Pas dan…
Erik W24 januari 2014Lees meer >

Na deze woeste vlagen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
heb donkere wolken gepakt maak de wereld kil en nat met tal van sombere buien nog kaatsen flinters licht in zwarte plassen waar ik spetterend doorheen wil raggen om met nietsontziende golven het pad te schonen van eeuwig moe en altijd ongemak opgelucht vlucht ik na deze woeste vlagen met sprankjes hoop de perspectieven in voel…
wil melker4 februari 2014Lees meer >

Verbondenheid

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
samen in de milde oktobermaand van ons leven met een wirwar van wegen hebben we een pad gebaand we proefden rozen in zachte liefde wijnen met gevangen zomers zo zorgeloos, zonnedromers soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde steeds omarmden we onze kinderen herkenden hun vreugde en pijn die we niet konden verhinderen al was…

Daar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Het kan toch nog niet over zijn, zo abrupt en onverwachts Gestaag gaat de bus verder richting stad Maar ik ben nog daar, waar de regenboog het canyon raakt en 't pad die weidse lus haakt in het landschap Vlak, onder de gletsjer Wil geen pot met goud maar lopen nu de storm is uitgeraasd De knisperende zwarte lava als basterdsuiker…
Sanne5 september 2014Lees meer >

SNEEUW....VOORZICHTIG!

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Wij zetten nu voorzichtig onze voeten in sneeuw neer Niet langer meer willen we uitglijden bot of been breken Wij zetten voorzichtig schoen voor schoen De prent,afdruk zegt wat over de maten van onze onderdanen Besneeuwde paden straten en lanen die wij belopen, begaan Na uitglijers zullen we gaan opstaan: standpunt, ponteneur…

WIJ GAAN SCHEIDEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
dus bewust ziet dat je niet alles zonder meer kan Dan doe je bepaalde dingen niet, zei ik laatst tot de overbuurman Als je overtuigd bent van ’t feit dat niet alles op één hoop moet Dan heb je later niet zo’n spijt; word je voor uitwassen behoed Als je dit alles nu beslist bevat dan kun je veel nood vermijden Dan kies je voor het goede pad…
Ton Rijkers8 februari 2015Lees meer >

De hemel te zien

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
het guurt de bomen in het vlakke land zijn mijlenver weg ze lijken te verdrinken in de regens aan een grijze horizon ik dwaal steeds verder de leegte in die mij bang en angstig maakt panisch hol ik langs het pad dat buigt en oplost na een flauwe bocht tot ik struikel val in grint en gras voel het met mijn handen zand tussen…
wil melker21 februari 2015Lees meer >

Karkas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Het enige wat restte is een kaal karkas wat nu al weken het pad ontsiert. Begrijpen doe 'k het niet, wat deden ze nou dan toch verkeerd? Kabaal verstoorde de morgenstond, inmiddels twee maanden geleden, de bomen staan nog net als toen, kaal, een karkas gelijk. Die mooie bomen zijn hun prachtige takken en bladeren kwijt!…
An Terlouw25 februari 2015Lees meer >

Winter wortelt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
De paden zijn hagelwit bedekt, krakend onder voeten, op steeds dezelfde route, wordt het ijs gespekt. Vlokken vallen. Vertraagde ijskristallen wervelen wollig en woelig langs mijn raam, Ik gaap, in winterslaap. Koning winter geeuwt, totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…

In plaats van

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 593
~ ~Ben je mal~ zei tante Leentje, waarop ze haar nicht bezwoer: ~Mijn kachel rookt, de goudvis drinkt en Hector blaft me af en stinkt en Kareltje mijn ouwe kat gaat bijna elke nacht op pad. Dus Annemiek zoals je ziet een man in huis ontbeer ik niet.~…

Nog vol uniciteit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 402
ik herkende de kleuren van stenen die jij legde op mijn pad vaak bijzondere vormen waarvan sommige verborgen in het hoge gras voelde hoe wind jouw woorden langs mij waaide lieflijk als een spelend kind je zinnen bloeiden diep van binnen schoonheid in hun kwetsbaar zijn je lach ontdekte ik pas toen ik voor het eerst jouw kleine…

Is 't nog ver?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
we wandelden door het bos ik, aan de hand van mijn vader tot de schemer van bomen schimmen maakte dan lijken alle paden op elkaar staat de auto bij elk dwaallicht 'een stukje rechtdoor en dan links, nog even, we zijn er zo' de dood van blinde wegen ging geduldig aan ons voorbij de zondag is al lang in een zachte doek gewikkeld…
Iniduo13 oktober 2015Lees meer >

Worsteling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
Zo ploeg je voort in wind en regen door restanten van oude wervelstormen die zich willen laten horen en voelen zuigende modder waar doorheen je worstelt het vertraagt en houdt je steeds weer vast immer bang voor scherpe punten en de pijn die je met kwetsbare blote voeten riskeert zacht zand op een makkelijk pad onder een verwarmende zon…
geeraardt22 februari 2016Lees meer >

gevallen dorp (1916-2016)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
op een open plek in het bos waar het dorp was het cafe, de smederij en de vele boerderijen daar ligt de dood net onder de oppervlakte verbergt de aarde de vele lichamen van de doden onder de grond in het dorp staat geen boom overeind de verwoeste bodem is een maanlandschap met diepe kraters waarin nu zeldzame padden leven elke…
J.Bakx27 februari 2016Lees meer >

Vredig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Hoe vredig kan het dwalen tussen graven zijn zoekend naar geliefden de dood in namen uitgehouwen verweerde muren omsluiten liefdevol hun dierbaren stille najaarswolken hangen zwaar van regen over aangeharkte paden zelfs de stille wijsheid van de oude bomen traag bewegend in najaarswind laat troostende woorden los het zijn woorden…

Het wonder van de verwondering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
Het wonder van de verwondering over de verbijzondering te mogen leven met de genade uit die ene hand; dat zich richt naar de zonestand immer hellend tegen een schok bestand in de berusting dat meer niet hoeft en nimmer verder zal helpen; in het besef dat het goed is zoals het is in dat leven dat knispert over dat pad, dat vrolijk slingert over…

Clematis.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Clematis, 'k heb met eigen hand Voor menig jaar, u hier geplant, Clematis, maar nooit heeft mijn jeugd Uw violette bloei verheugd, Clematis, zeg, hoe is 't dan, dat Ik nu van morgen, op mijn pad, Clematis, stil bleef staan, Daar, tussen blanke acerblâen, Clematis, mij uw bloesempracht Verraste, op 't onverwacht?…

Nevelige waas

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Nevelige waas bedekt de ochtend met natte dauw reeën lijken te zweven, vogels fluiten met ontzag bederf geeft mulle aarde in het bladrijke pad en tussen de bomen hangend op het vochtig gras, zo zacht legt de stilte een laagje rond de tederheid van de dag april toont haar laatste stuipen met reeds bekoorlijke lentekleuren en tussen…

Ho, ho ik ben bezig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
wat waren zijn laatste woorden dan ik ben zo blij voor jou blijf op je hoede voor de charme van mooie volzinnen dankbaarheid is nu op zijn plaats dus toch een doorbraak in je leven dus altijd weer pieken en dalen vertel verder, waar was je gebleven wees trots op je leven samen dus weer op pad voor ik het vergeet, wil ik je nog vertellen…

Peinzend door de seizoenen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Nog denkend aan die vele jonge jaren Stoeiend, rennend door het veld ‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan Maar geloofde nog in eeuwige jeugd Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen ’t Is voorbij, de lente en de zomer De natuur duidt thans het herfsttij Nu loop ik hier als oude dromer Mijmerend over de tijd van toen Op dat pad…

Onnavolgbare verschijning

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Je vage blik helderder dan ooit Al mijn emoties waren gekooid Gedoofd en verdord Mijn levenszender voorgoed gestoord Alle paden dichtgegroeid en verlaten Mijn hart een verzameling gaten Je vult die gaten met je onbegrensde talent Als ik nu verga heb ik gekend jouw ontelbare onnavolgbaarheid die mijn gloeiende hoofd verleidt te denken in zinderende…

winterlicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
van het volgende pad geen weet dolende in het rond zij heeft zich in het wit gekleed als stilzwijgend verbond naderend in het doffe licht maagdelijk zelfs, nog onbetreden gebukt onder vers gewicht zomaar uitgegleden wat doet eigenlijk nog zeer?…
Iniduo10 december 2017Lees meer >

vrees

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
wat ik vrees is de waarheid van mijn gedachten, ze struinen onbeholpen op zoek naar die ene nacht waar ik niet zal spreken tegen de duisternis met zijn verlaten paden telkens is er die ene til, het honk dat me het uitvliegen belemmert, mij herinnert aan een metgezel die als verstekeling in me huist te graag breng ik mijn waarden ter…
elze6 april 2018Lees meer >