3362 resultaten.
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als een vogel in de lucht,
vliegen, heel ver weg,
duiken, als in een vrije vlucht
door dalen, over bergen,
oceanen en steden.
Landen, pas als jij het wilt,
eten als je honger hebt,
vliegen, heel ver weg.
Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.…
Onze dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb
met jou de
vlucht genomen
hebben er eindelijk
voor gekozen
te gaan voor
onze dromen
te lang
zijn wij nog
kind gebleven
vertelden anderen
hoe wij moesten
leven op het uit
gestippelde pad
wij kenden elkaar
spraken al snel
dezelfde taal
hadden eigen
wijze ideeën over
het allerhande van de
wereld en omstreken
wij zijn…
Vleugels te jong gestorven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.837 ‘k Was voor jou
niet meer dan
je kind,
je eigen kind,
dat sprak over
de dood,
omdat jij,
in je vlucht,
mijn vleugels brak…
vleugels te jong gestorven…
Die versnellend krulden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 langzaam
liet ik de
emoties los
die versnellend
krulden naar het
einde van het
leren stuk
van de zweep
zij knalde
gaten in de lucht
door een vlucht
die te snel was
voor het blote oog
het foeteren
veranderde
in snelle drift
met de vloek
als lokaal
taalgebruik
waarbij het tempo
van de slagen stevig
werd opgevoerd
in een exercitie…
Hoogtevrees
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
898 Vluchten naar de zolder of dankbaar naar beneden
Twijfel, moraal – ik ken ze allemaal
In tegenstelling tot de reden
Het hoe en waarom van deze gruwelijke dualiteit
Want wat is nu helemaal
Een eindig leven in de eeuwige tijd…
LENTEWENS
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.088 laat me jouw lente zijn
en nooit meer
zonder liefde
je winterluiken
sprankel ik
vol kleuren lucht
en licht
en als je vlucht
dan dartel ik
mijn tere bloesems
op je huid en streel je
ogen dicht
laat me toch lente zijn
en nooit meer
zonder jou
ontluikend zal
mijn middagzon
je zoete kussen
stralen
en intussen
zoem ik dan
de luchtkastelen…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
1.4 met 18 stemmen
1.565 De oude sering staat krom gebogen
te wachten op het nieuwe leven
dat de lente hem belooft te geven
als de nachtvorst is vervlogen
Ik kijk dromend naar de boom en zucht
weer komt er een nieuw voorjaar aan
waarvan ik vraag hoe die zal vergaan
omdat mijn winter er niet voor vlucht
Te lang heeft de kou mij in zijn macht
ik ben vergeten hoe…
alleen leren slapen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.153 Stilletjes lig ik onder de dekens
Ik peins, pieker en slaak een zucht
Verstopt onder de lakens is het veilig
Maar ik weet dat ik vlucht
Voor de donkere nacht daarbuiten
En wat daar op mij wacht
Om mij op een onbewaakt moment
Mee te sleuren in de nacht
Ik draai van zij naar zij
Krijg het erg benauwd
Mijn huid vertoont rode vlekken
En mijn…
Vacuüm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.092 het heeft geen vormen als onttrokken lucht
zonder enig volume dus zonder maat
en met niets dan louter vacuüm in staat
om alles mee te zuigen in zijn vlucht
naar een bestemming een blij toekomstbeeld
geloof is goed vertrouwen ook op kracht
maar onbenoemd blijft het de sterkste macht
onzichtbaar en onhoorbaar en verdeeld
namen geven is gewoon…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.369 ‘Hoogste tijd’, zo dacht het blad
- al turend in de grauwe lucht -
‘ik heb mijn seizoenen nu gehad
ben klaar voor de finale vlucht
Krijg kramp in al mijn nerven
mijn huidje wordt al droog
val ik nu in duizend scherven
of zweef ik naar de regenboog ?’…
Goudvink
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
932 Haar vleugels zwegen
terwijl zij de vlucht
naar vrijheid proefde
werd het zweven haar
haast onmogelijk gemaakt
vlinderend van kleur
naar kleur penseelde
zij reeds gevlogen
dagen in haar zelf
gekozen eenzaamheid
ver voorbij de laatste
ets pende zij haar weg
terug knipoogde bekoorlijk
naar de regenboog die
kleurrijk haar toekomst…
Vleugellam
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
967 Een zakenman uit Amsterdam
dacht: aan mijn naam te horen
ben ik sinds ik op aarde kwam
voor 'n hoge vlucht geboren.…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 Over de toppen van de horizon
vomeert een regenbouw dauw
slaapt verder
in het bekken van de rust
Vreemde kabouter
gniffelt onbezorgd over
zijn terracotta kluis ziet
grijnzend onweer verschijnen
Ongrijpbare cupido
voor geldwolven
springt energiek recht
uit zijn klaveren bedje
voelt de eerste druppels al
en vlucht naar binnen
Donderwolk…
onze huismeid voor de fijne deeltjes
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
967 bij ons thuis
aan de fluwelen
burgwal heerst
de huismijt
vooral rond de matras
waart zij en masse
baart echte schijt
voor prikkelbaarheid
men kan de kont
niet keren
of er is voeling
met haar fijne deeltjes
gehoest geproest
in slaap gesoest
ze blijft komen
tot in noeste dromen
vluchten kan zeer wel
met een sterk gestel
slaapt…
matig u
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
716 ergernis
tot het de strot uitkomt
aanbid uw kwelgeesten
noem uw nederigheid
geloof in het ware der woorden
eerbiedig ze als uzelf
nijg gelaten moede hoofden
neem très au serieux d’authoriteit
in majeure minzaamheid
erkent uw minderheid
tegen getal grof gebral
regels zijn voor bestwil
algemeen strekt het belang
neem in droom de vlucht…
Ypenburg
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
710 de dreiging is passé, de vrede won
het westen heeft geen oostenwind te duchten
lawaaierige vogels staakten vluchten
hun landingsbaan werd los- en laadperron
de nieuwe tijd kent andere geruchten
het monotone heien is bon ton
de voertaal is een zwierig bouwjargon
er groeit een prille wijk met laaglandluchten
een hof van Eden zonder wrange…
Ontoerekeningsvatbaar
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.008 Behoed mij
voor de fout die ik maken ga
Volledig ontoerekeningsvatbaar
Als ik je vraag
Alsjeblieft ga
Luister niet naar mij
wanneer die tijd zich voordoet
negeer gewoon mij woorden
Want het komt heus goed
Sla niet op de vlucht
mijn liefde spreekt verkeerde taal
Ga niet bij me weg
al eis ik dat helemaal
Volledig ontoerekeningsvatbaar…
Je zit te vaak in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.224 Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten
Dan weer ben je weg en laat me verwachten
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart
Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.
Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast,
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hierbeneden vast.…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik vlucht…
oorlog
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.595 Waarbij haar eigen zelf
verdwijnt, vlucht.
Geen controle is nog mogelijk
in de verwarring van het gevecht.
Vreemde is zij in deze wereld
met niets herkenbaars meer
en totale
leegte is haar deel.
Onbegrip en verwarring
scheppen onbegrepen pijn .
Zij verdwaalt op deze wereld
bij het zoeken naar wie ze is.…
Orgastische feesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
777 ik voelde al
aan de voorzichtige
vlucht van je handen
de zacht tedere
lentewind in
zijn prille vleugjes
vaak lichtten
in vervreemding
de eerste kleuren
op waar de zon
haar koesterende
warmte geeft
daar geuren
plotseling lieve
orgastische feesten
die de boodschappen
van steeds grotere
evenementen delen
hangen seizoenen
hun wassen…
Grote mensen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.517 En niemand die me zei dat sterven
vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog
naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet:
een salto voor de nieuwe vlinders -
Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude
licht waar al haar pijn blijft spoken.…
Beslist
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
785 Soms valt een vogel uit de lucht
fladderwiekend met de vleugels
valt hij hulpeloos met een zucht
van veren neer, de laatste vlucht
voltooid. Wie trok er aan de teugels
van het gericht dat ieder ducht?…
De aarde bloeit
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 schapenwolkjes dribbelen in de lucht
kondigen de komst van lammetjes aan
steeds meer blauw verschijnt spontaan
door de steeds warmere voorjaarszucht
lenteklokjes tingelen nog onbevrucht
met harten die verwachtingsvol open gaan
ze voelen zich voor even nymfomaan
als ze de bijen lokken in hun vlucht
maar als alles eenmaal groeit
de nieuwe…
In vredesnaam
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.222 stop de stroom van kwaad bloed
mensen in angst, in brandende steden
op de vlucht voor het geweld dat woedt
Er huist in de mens dat wrede
de reden dat hij steeds weer vechten moet
O oorlog, word vrede!
stop de stroom van kwaad bloed
Dat mag bovendrijven de rede
en een geloof dat wonderen doet
O oorlog, word vrede!…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 ik heb de
massa’s gezien
blij de gezichten
vlaggen en leuzen om
de aandacht te richten
het samen
verbroedert
een leider die moedert
zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt…
Slapeloosheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.252 Vlucht ik naar mijn warme kamer
Voel de stilte van de nacht
Drink de thee en zit en wacht
tot het licht de angst verjaagt.…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 ik rook ziltige lucht
proefde het zout der aarde
zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand…