11458 resultaten.
Kinderliedje
netgedicht
2.7 met 116 stemmen
12.081 Ze is lichtvoetig
een windstreling
zo wuift ze weg
en plukt sterren
op het gazon
het gras kietelt
blote voetjes
is het daarom
dat ze lacht en rent
van bloem
naar bloem het gezoem
van bijen
op de achtergrond
een lauwe zomer
in een groot blauwtje
is het daarom
dat ze humt en zingt
kleine wijsjes
met een zoen van moeder
in…
Avondblues
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
799 Blijf bij me als de avond valt
met de pijn en de koude nacht
tot na de dromen die weer komen
Over de wind die de bloemen striemt
tot ze hun kopjes maar laten hangen
sommigen voor altijd geknakt
anderen slechts tijdelijk gebogen
Over de vlinders met gekrulde tong
die begerig naar nectar zoeken
in gebogen of geknakte bloemen
vermoeid…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 Het licht heeft de vele bloemen
in de tuin met overgave gekust.
Mijn hart verlangt ernaar
om op deze mooie ochtend
de vele bloemen in de tuin
te gaan strelen met mijn ogen.…
Gaven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
657 In het levenswater van de rivier
vind ik bomen en bloemen stromend
in zachte tint verwijld het in woorden
langs de waterkant
daar, in vele talen gehuld
beelden, bloemen, gaven
en stilte omhullend
laat de wind me dragen naar mijn huis
een grijze flard waait over
lost op in een uitgestrekte hand
van overgave
en brengt het levenswater…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.…
Kerstgedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 mijn meesteres
schikt de muziek het best als we
in kerstgedachten het bloeien van
de goddelijke bloem verwachten…
Dwarrelt nog jouw lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 er bloeiden
altijd bloemen
uit je vingers
handen droegen
een kleurrijk boeket
overgoten
met licht
uit je ogen koos
de natuur jou
als ideale set
in een choreografie
waarin de dood
op kousenvoeten
verscheen en leven ook
van bloemen verdween
zacht doofden kleuren
verschraalden geuren
van wat ook jouw
aanwezigheid was in de acte…
PAARDE(N)BLOEMEN
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
4.088 bloeiende planten in aspirinebuisjes
de paardebloem is ónze favoriet
vergeet niet de vergeet mij nietjes
verzamelen op zijn jan-boerenfluitjes
de meester spoort ons kregelig aan
Tineke heeft al vijf soorten zoals je ziet
de paardebloem is echter ónze favoriet
nietszeggend breekt het weekend aan
nog tracht de leerkracht ons gevoel
voor…
je bloeit bloemen op het feest
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.164 met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen van het glas
met speelse
woorden weer je
iedereen heel netjes af
je bloeit bloemen…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
bloeide bloemen voor de dood
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.316 groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar het beetje
aandacht dat het leven je nog bood
versteende langzaam zonder warmte
bloeide bloemen voor de dood…
zie bloemen van ijs
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
valt de lust neer als ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte…
de bloemen bloeien dood
netgedicht
3.2 met 133 stemmen
51.458 de bloemen bloeien dood
verschieten in de mooiste kleuren
vlammen op in rood
vervliegen in de wildste geuren
eenmalig springt het zaad
voor even het seizoen ontstegen
een korte sluimering
dan kiemt het volgend leven
ik loop de cirkel
aan de binnenkant
maar zij spiraalt omdat
ineens de ronding faalt
ik nader wat mij is gegeven
ben…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
*Passie-bloem-vrucht*
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
619 Vol verwachting
zijn mijn gedachten
groot de beproeving
lang duurt het wachten.
Uit liefde geboren
ongeduld wordt beloond
blaadjes verloren
is het de vrucht die ze toont.…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Fietsen stuk, de mandoline bleef heel
Jaren stond ze
Met haar ranke steel
Daar, in uw te kleine kamer
En we dronken nog koffie
Langzaam werd later
Verhalen nam ik mee -
Dan wordt het middag
Alles hapert tot u stopt
U verslaat de tijd
en gaat hem voorbij
Fietsend met uw mandoline
Bloemen plukken in de wei
En kunt u Opa zien
Snoepen…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
Het delicate bloem-schikken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
785 vanwaar komt die tocht
onder het verhullende gordijn
dat ooit werd gestopt met
oude vergankelijkheid op stok
De bloemstukken van weleer.
je graag zien zet me
in tochtig warme lijnen
in de zacht wervelende verbinding
van onze tegenstellingen
niettemin
het tegendraadse in ‘het houden van’
dat soms moeilijk te dragen is
het te dragen…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte bloemen…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
een graf vol bloemen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.168 je groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar aandacht
kreeg niet wat leven bood
versteende langzaam zonder warmte
bloeide bloemen voor de dood…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.
Kwetsbaarheid van leven onthult alle…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Paarde(n)bloem
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
803 ik ben een paardebloem
en verguld met mijn familie
het weidegras
ik worstel tussen stenen
of kom boven in uw gazon
in mij vloeit melk en honing
geel gekroond zetel ik
wereldwijd als kruidenkoning
ik ben een aandachtstrekker
voor de wetenschapper
mijn grijze haar verwaait
zwevende zaden
worden alom verspreid
men zal weten van het teken…
Danste tussen bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 ik danste tussen bloemen
alleen of samen in de wei
geen aangeleerde passen
mijn geest was nog volledig vrij
later moest ook ik gaan leren
waar de wereld over gaat
zij kozen alle lesstof
bepaalden hoe ik over zaken praat
heb hun denken mij geëigend
het vrije is toen geblokkeerd
maar ik wil weer die zeven sloten
omdat ervaren mij meer…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 nu moet ik gaan: de bloemen sterven,
martinus, en het donkert al.
als ik je weer ontmoeten zal,
zal ik mijn naam in jouw huid kerven.
dan zal ik zingen van de zwarte dag
en van de schaduw die wij moesten delen
en van de vloek die sprong in onze kelen
en van het mes dat in jouw handen lag.…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…