5636 resultaten.
Sprookje
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.536 Van de prachtige vlaktes
breng je me tot in de wolken zo hoog,
uit jouw wereld wil ik niet ontsnappen,
jij bent, wie ik beoog.…
Bloemendaal aan zee
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.108 Regen striemt
wind waait mij
langs de vloedlijn
loodzware wolken drijven
aangespoelde schelpen
verhalen hun reis
vogels duiken hun vlucht
zweven op de thermiek
van de zoute lucht
golven slaan mijn hart aan stukken
snijdende pijn ebt weg
in de ruis van de golven…
Achteraf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.082 dat de maan haar
stralen beweegt
is omdat ik
in jouw hoofd
woorden leg
zonder zou
ik niet komen
je blaast ze
liever zoet
verzint namen
in overvloed
gaandeweg
zonder zou
jij niet komen
dat de wolken
heel laag hangen
haast doorzichtig
is omdat verlangen
zo leeg is door
je honger naar pijn
mijn pijn
ik vraag niet…
Niet te verwoorden
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.623 Mijn leven is veranderd
ineens een andere draai
het komt écht door jou
dat ik naar liefde zwaai
Een prachtige rode draad
van liefde zo heerlijk zoet
wandelt nu door mijn leven
het voelt puur en erg goed
De wolken kleuren helder
de lucht klaart hemelsblauw
het is niet te verwoorden
hoe zielsveel ik van je hou…
Onzichtbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het zicht ontroofd
de muziek gedempt
Eenzaamheid
hangt als een klamme deken
om mij heen
Voetstappen verlaten
verdwijnen in de mist
bewimpelen onuitgesproken woorden
In dit van god verlaten land
loop ik in de wolken
met mijn gehele zijn
Versluierd voor elkeen
slechts vergezeld
door fragiele flarden
als stille getuigen…
Zonneklaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Alle angsten voorbij bij de waterkant
in een vreemde stad
waar narcissen groeien
zonlicht de dag breekt
eeuwig zwijgend in het universum
van verlangen
liefde heeft nieuwe woorden nodig
waar wolken in gekte zweven
zonneklaar
nieuwe gedachten
het leven samen zingen.…
vingers op glas
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
935 ik heb een raam zonder sterren
of zonder enige waarde
van jou tot mij
en woorden, woorden
om te vertellen
dat wat ik ben
niet meer is
tussen steen en wolken
vond je mijn naam om m’n ziel
te overtuigen
de vorm van
een open zicht
en diep zo diep
breken vingers
de zomer alvorens
die in mij kon dringen
en leeg zo leeg
wieg…
Windgeurig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.664 Liever
had ik
deze ene keer
de wind niet mee
gehad
Haar
heerlijke geur
kon ik helaas
net niet meer bijhouden
daardoor
Voor
mij uit
werd ook meegevoerd
wat haar laatste woorden
waren
Ach
was ik
zelf de wind
zodat er niets verloren
ging
Ik
vormde wolken
van haar woorden
verpakt in sensuele goddelijke
geuren…
Winter in Sapporo
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
666 Het trage landschap
stroomt bleek langs mijn lichaam
ijzige bomen wringen hun
klauwen door de nevel
als wilden zij de loden wolken
openscheuren
één onbesneeuwde vogel splijt
ver boven mij de koude
eenzaam zwart in het
wit van de winter
door de mist van mijn adem
klinkt zijn schreeuw.…
wind, wacht op mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.300 uit duizend ramen
huil ik jou
met ogen voorbij
de dood, gezwachteld
in het afscheid
heb ik je lief
zei je
jouw naam tussen
mij en morgen
zo droomde ik
de wintersterren
op reis naar
lichtbevroren
regen
wind volgde
de vlindergevouwen woorden
en ik huil
verzamel jou
in alle wolken van dit leven…
wilg en water
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
779 en weer
getuigt de nacht
de dagen voorbij
de gezichten in het licht
bedrieglijk in de jij – vorm
ik keek mee
en naar de wonden
boven wenkbrauwen
rook de geur, de worsteling
van uitgespuwde woorden
het geluid trok naar de wolken
met een kind, hand in hand
het regende wilgenbladeren,
in de diepte, dagenlang…
Tot morgen
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
846 In het ochtendwit ben je opgestaan
en je hebt toen je mantel van licht aangedaan
om in stralend geel aan de hemel te staan
en gehuld in oranje de nacht in te gaan
Ik heb je gezien heel vroeg al vanmorgen
en toen je vanmiddag de planten verzorgde
ik zag ook hoe wolken zich voor je verborgen
ga nu maar slapen, we zien elkaar morgen…
Derde persoon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.390 Ik wreef een spiegel in een donzig hoefblad
Je vroeg of je erin kon zien
hoe wolken glijden langs de zon
Ik wreef een spiegel in een donzig hoefblad
stak er twee boterbloemen door
en lachend zei je ''Spiegelbeeld''
Je wreef een spiegel in een donzig hoefblad
stak er drie boterbloemen door
Zonder geluid scheurde het uit.…
planning
netgedicht
2.2 met 1875 stemmen
157.502 hoe je de dagen kon vullen
gezelschap plande
het alleen zijn schuwde
(door de blauwe einder
breken grillige wolken
vol verhalen
maar zoveel uren in een dag
tegen jezelf praten
verveelt al vlug )
hoe je ook na het afscheid
ging en toch bleef
nooit zo nabij geweest was
of hoe een bevend kaarsje
uitdooft
in een spetterend vuurwerk…
Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
977 Draag mijn dierbare doden voor u uit
Draag mij in de schemering
Van't alledaags bestaan
Draag mij, als ik dans
in licht en schaduw
van voorgoed verloren jaren
Wij zien malkander terug
Boven het water, op de brug
Wie weet waarheen de wolken waaien?
Het Leven is een lange omweg naar de dood....…
Dringend gewenst
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Weggaan heeft iets van blijven
je weet van terugkomen
en daarna opnieuw vertrek
Denk aan de benenwagen
niet aan auto of trein
vertrouwen op eigen kracht
Hoeveel kilometer loopt een mens
zodra hij weet dat hij voortdurend
op het lichaam bouwt
De grenzen liggen bij dromen
van wolken en water
dat in zee samenkomt…
Als diamantjes
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.755 wanneer ik jou lees
blijven mijn woorden steken
ze zweven rond in mijn hart
gedachten ontspruiten
genietend van elke beweging
die zonnewarmte doet opstijgen
in hoogtes van gewichtloosheid
laat ik het op mij inwerken
roep en mompel van alles
maar jouw woorden tollen als diamantjes
op wolken zo zacht door mij heen……
een onbekende morgen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
792 wat als niets gebeurt
en gesloten wolken zwart gekleed
blijven
omdat ze alles weten
en ik zelden slaap in wit
of dat ik de lengte
van mijn vingers meet
in een te korte naaktheid
de afgebeten nagels
inclusief
mijn ogen blijven
toch te klein en kijken
doe je wereldoud
wat als ik sterf
in een onuitgenodigd woord
op een…
Vergezichten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
915 Meeuwen verliezen zich
in beeldende wolken
vormende een stoet
van witte vergezichten.
In de verte zinkt de zon
in zee, in nacht, in andere handen.
En de regen, zij valt
met regelmatige tred
op het ritme van haar hart.…
Jij bent jij.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.526 Kijk liever naar de klavers
in het het jonge gras
kijk naar de bomen,
de vogels, de wolken!
Hoor de wind
langs de bladeren kolken
En misschien
is de wind wel mijn adem,
misschien
is mijn adem wel jouw bloed.…
Eeuwige zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
757 Starend
Naar Uw machtig firmament
Uitgestrekte armen
Trachtend wolken te raken
Als waren het mijn vrienden
Beeld ik mij in
Hoe daar bij U
Onnavolgbaar ver weg
Dan werkelijk het paradijs is
De eeuwige zon
Ontembare vreugden
Geen onnodige pijnen
Geen reden tot tranen
-
Uw onmetelijke liefde
-
Als de zon hier ondergaat
Kom mij halen
-…
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
Morfine Versje
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.148 Wolken morfine vertroebelen
de vensters en de lichten van de stad.
Pijn is een helder baken.
Een wrede slang penetreert mijn penis.
Nog ratelen mijn nieren
als de kettingen van een geest,
maar morgen zal hun gruis
het porselein bekrassen.…
Onnozele rivier
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
593 Grauwe wolken en
Holle zinnen
Ze martelen mij
Alsmaar door
Oneindige vloed van
Onnozelheid
Onguurheid
Bedorven en
Bestolen
Mijn eer
Mijn ziel
Ontnomen
De blauwe knikker
Ademt door
Gelijktijdig met de seconden
Die als stekende dolken
Genadeloos mijn voertuig doorboren
En de rivier van gal
Stroomt geruisloos voorts…
je bent er niet
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
750 Vandaag zag ik de zon opgaan
mogelijk nooit zo mooi
ik lette daar toch niet zo op
nu jij bent weggegaan
goed dat er wolken zijn
waar de zon zich in verstopt
en in de grijze regen
naar wat verkoeling zoekt
maar wat de zon ook denkt of doet
dat is me om het even
net als de klokken in het dorp
en t ontwaken van het leven…
Dag vol hemelwater
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
450 Snelle auto's
grote plas
vele druppels
op regenjas
paraplu's vliegen
in de wind
flinke plassen
stampend kind
donkere wolken
volle maan
vroege avond
lichten aan
kachel hoger
winter pret
en vanavond
vroeg naar bed…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
Ljouwert in de ochtendmist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 Boven de wolken
zullen we elkaar ooit tegenkomen.
We gaan zwarte Friese paarden bestijgen,
over onze gewonnen oorlogen
en mooie vrouwen praten.
Ik zeg je geen vaarwel
maar
tot ziens, grote vriend !
In memoriam
meneer D.…
het is wat het is
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.435 hij zou begrijpen
dat door je vingers glipt
wat je handen niet vast kunnen houden
wanneer alles om je heen lijkt te zwijgen
hij zou je toefluisteren
dat het een wordt met de wolken
dat lied - dat van verlangen zingt
en bladeren van bomen schudt
ik ben daar ook - zou hij je zeggen
zo beroerd door de adem van de wind
roept alles jouw…