Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

Dromenland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Mijn open jas hield ik stevig vast alsof ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde stralen Eindelijk kon ik weer ademhalen Bleef even…

Verder uit de kust

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
ik groef koel zand legde dat op warme eindeloze benen met liefdevolle hand we waren op het strand verbrandden voeten in de gang naar zee zij fluisterde verkoeling golven namen ons snel mee steeds verder uit de kust hitte werd met schuim geblust daar dreef je aan mijn handen in het spaarzame oranje pas toen braken voor mij alle banden…

Zeemeermin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Even vlug trok jij een ander plan zwom aan land rekte je uit toen de zon haar warmte en licht aan je gaf jij glinsterend mooie water fee het zoute water droop van je af maar de golven wenkten je terug je riep nog kom het kan ik liep met je mee maar bleef op het strand en dacht was ik maar een zeemeerman…

Slanke vingers reiken

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 652
zag je hand voelde je slanke vingers reiken naar mijn woorden ik raakte je wel in een verkeerd bereiken we golfden maar niet op slag ik overspoelde met kracht en gevoel jouw woorden en weet dat ik dat niet zo maar bedoel mijn vloed bracht de hoogte van springtij toch ben ik blij dat jouw kust mij trotseerde in elkaars woorden…

zeelied

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
golven vol gebrul spatten schuimend en vlokkend lachend scheert een meeuw…

onverzettelijk

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding…

De smaak van overgaaf

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 783
voor mij verglijdt de horizon en jij in lagen trillend wit mijn kleur verschiet de lust vergiet in heftig samenzijn uiteengespat in dol vergeten hoe het was de smaak van overgaaf de hitte is nu weggeëbd ik kleum van kou verschiet tot grauw en weer verglijden horizon en jij gescheiden zijn we vrij…

Je bloeide geel

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
zag je gezicht blij in de duinen pakte je hand toen ik jouw liefde wist je bloeide geel ik liep de sporen van elkaar bekoren je gaafde heel bent zelf gekomen heb je niet genomen want samen waren we zoveel…

Avondrood brengt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
een rode gloed betovert een stille avond na geflirt tussen zon en zee wordt de horizon één met rustig kabbelend water fenomenale kleuren, weerspiegelingen van roodoranje geboren uit liefde van natuurelementen drijven eindeloos mijn geheugen legt vast al dit moois op mijn netvlies voor eeuwig gebrand!…

Je koude lijf

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
je rotst en brandingt veel te vroeg je koude lijf golft al de warme kusten zag het schuim waarin je overslagen rusten toen zij de hete stranden kusten met de afgelopen winterkou de onverlaat die nog een pootje baadt trekt zich snel weer terug de kilte is door tijdgebrek van lentes zon nog niet gevlucht…

Schuim in overslag

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 744
ik nam het water golfde je zacht toe je spatte schuim in overslag en gaf toen langzaam toe je liet je gaan en drijven op het zout van vele tranen we bleven samen toen vloed het eb liet staan hebben zon genoten zagen boten buitengaats in alle richtingen verdwijnen stuurloos voelde ik je helemaal de mijne…

Geelt de duinen weer

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
je geelt de duinen weer ik zoek de bloemen die je raakten op de foto's die we maakten van ons paradijs ik loop de route na waar jij in diepe dalen het konijnbewegen feilloos achterhaalde mij het jonge leven wees in de warmte waar wij dwaalden gaf geel de richting aan maar niemand weet waarom wij draalden op de plaats die liefde…

De driftende wind

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
het zand schreef je naam op een stormachtig strand zon en de wind wisselden kleuren we speelden als kind sprongen van duinen struinden langs dennen koelden ons voeten in spaarzame vennen voelden het noeste zagen de knoesten ruwweg geknot door zeewind en tijd ook jouw naam blijft trotseert eb en vloed de driftende wind tekent…

MAANLICHT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Een zeemeeuw sloeg de zilverveder, Dreef door het zilver van de heemlen, En bleekte weg in 't zilverscheemlen Boven de zee van licht doorglommen, Waar kleine slaaprige golfjes zwommen.…

In de sluis

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Ik hoor de winden lopen Buiten langs de vrije reê - Aanstonds gaan de donkre deuren open Op de morgenlichte zee!…
P.C. Boutens17 november 2016Lees meer >

De mooiste

snelsonnet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Hij staat dik honderd jaar in storm en regen, Maar zijn rood-wit is Ameland nu kwijt. Door ongekende creativiteit Lijkt Ameland het aards niveau ontstegen. Nu is bereikt waarnaar steeds werd gestreefd: Dat Ameland gewoon de mooiste heeft.…
Wim Overweg24 november 2016Lees meer >

Staartte vol majeur

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
we zijn met volle zon vertrokken zij en ik de hond erbij kreeg snel blaren zonder sokken want jij was er voor zonde gods niet bij zocht je op de paden in zomers bloemenrij voelde al van verre ons bankje was niet vrij zag konijnen zonnebaden in een winter vol mineur maar een mager vosje staartte vol majeur de lucht is nu betrokken…
wil melker16 februari 2007Lees meer >

Duinden in pannen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.044
je bedekte mijn kust waar ik rotste in strijd met de zee zacht nam je vloed het geelwitte zand met zich mee we glooiden in strand betreedbaar voor velen duinden in pannen om elkaar stil te strelen toen kwam de storm onverwacht tussenbeide terwijl wij al zomerslang vrijden jouw zand is verdwenen toch rots ik niet meer en verwacht…
wil melker12 februari 2007Lees meer >

De zomer van morgen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
mijn voeten stranden en verzanden in een zuigende zee ik wil met je mee in het dansen over golven springen in het schuimend wit zie je gezicht in de zomer van morgen je stralende blik zonder zorgen voel weer je huid in de warmte van zon smeer de gevaarlijke stralen eruit jij dook meteen in de koelte van water ik kwam maar…
wil melker14 januari 2007Lees meer >

Keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
een gloed van passie gleed langs mijn gezicht verschrikt zei ik je naam je keek me licht bewolkt aan we zijn gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht en zag hoe jij de tijd vergat ogen stralend in verhalen we zochten rust een uitkijkpunt de zee…
wil melker1 november 2006Lees meer >

golft bloot in blauw

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 708
bloemen slierten tussen geurig groen trillen kleur in spiegels water bloei verlopend in groei omhoog hang naar licht gebogen loof verdwaasd pluk ik in rood en blauw mijn bloemenzee rood golft bloot in blauw de koele ondertoon voor jou je kijkt me aan met het verwelken van de dag zie ik je gaan…
wil melker3 oktober 2006Lees meer >

strandwandeling

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
ik luister… hoor enkel wat ik horen wil rumoerigheid trekt stilaan weg gouden zand waait op verblijdt een kind zeewater speelt een spel met de wind ik luister… hoor enkel alleen nog maar de zingende wind dans met mij hoor aan mijn lied kom morgen terug vergeet mij niet!…

borsten bruinen tepels donker

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
springen over golven hete voeten van het strand spetters koelen de verbranding schonen ook het plakkend zand borsten bruinen tepels donker lokkend naar de zon gericht warmte zindert langs de duinen zeewind koestert het verhit gezicht mensen staan te juichen de branding is het zomerfeest zij zijn winnaars in het schuim voor even weer…

Aan de kust

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Als een vuurtoren aan de oceaan Gelijk 'n adembenemend imposante sirene die mij telkens doet verstenen vast in het heden, nooit vergaan mijn schepen op de woeste zee die het leven mij heeft gegeven zolang ik haar, perfect in licht geschreven of in levenden lijve van dichtbij mee mag maken, een minuut of tien, een halve dag gelukkig met…
Noble Steed30 september 2017Lees meer >

mijn stenen bruiden

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
ik weet mijn stenen bruiden koketterend met basalt de lustigste van allen is vastgezet in warm asfalt ze lokken zee in eb nog heel verlegen golven samen nieuw gebied dat met vloed meer kansen biedt daar ruist de branding weer het nieuwe lied van komen en van gaan onder springtij bij een volle maan uitgeteld na lange uren spat…

Haverklap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
ik doorkruis telkens mijn zee wissel woorden met eb en vloed ik heb windeieren gelegd en een strand geoogst schepen vallen achter de einder verdwijnen zonder troost de mast verdwijnt als laatste Moeder Aarde, klamp mij aan welk schip daagt de branding uit?…
Iniduo12 oktober 2017Lees meer >

ogen diepten vergezichten

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 526
wandelen op strand ogen diepten vergezichten je vingers lagen in mijn hand we raapten schelpen langs de vloedlijn golven zongen een verlopen lied je hoefde me niets meer te zeggen keek intens verliefd we zijn naar huis gelopen vlinders wolkten met ons mee we hebben van elkaar genoten verkoeling kwam alleen van zee…

was koud aan onze voeten

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
alle volheid kwam want dat was echt de zomerzon die ons verbond in samen blijven heeft in het zand op strand door wind van zee onze liefdessporen laten schrijven…

Draagkracht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Zij beweerde dat de grond onder haar voeten Zou verschuiven als zij dwaalde En de wereld om haar heen Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte Dus zij droomde over werelden van engelen En speelde tussen wolken Die al druppelend verdwaalden Tussen ver verlaten volkeren Tot de wolken zeeën werden En het water haar gedaante verder…
Mae24 november 2017Lees meer >

Onbereikbaar blauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik draai zwaai naar en aai de golven dompel in het witte schuim dat weg flitst van de rafelige kammen die zich kuivend verheffen naar het onbereikbaar blauw van de hemel terugvallend hun draai eindelijk weer vindend uitlopend op rul zand van het strand waar ronde schelpen hun laatste gebeden murmelen tussen scherplange…