Alle inzendingen over spijt

Vergeven is ook energie weggeven, die je angstvallig, zelfs gewoontegetrouw als vanzelfsprekend, bijna, maar vooral boosaardig vasthield, tot een breekpunt van inzicht en mededogen; zie je, dat je jezelf bijna al die tijd, had voorgelogen.…

Haar hoofd woog aan mijn borst, het haar viel al bezijden, Een glimlach was haar mond, die schromend bleef en teer... Wee mij! toen zonk dit beeld; de dageraad was véér, Die 'k had nabij gedroomd sliep vèr van mij gescheiden. 't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’ Ik rees van 't slaaploos bed, de liefde zou mij leiden.…

Het veld was modder. Ik meed de wegen. Regen waste het avondlicht schoon. Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog om de verte tegen te spreken. Ik had zoveel jeugd bij te benen, angst stuwde op in mijn bloed, kreeg snelheid, werd overmoed. De wind hield zijn honden geketend. Haas is een hartslag op lopers, een springveer door hoepels van…

Hoe zult gij hier kunnen rusten? Al de onnut gespaarde lusten Stromen nog met zacht geruis Door uw ongerepte leden, Die nu met hun heerlijkheden Zijn besloten in dees kluis. Altijd hebt gij u onthouden Aan onmachtigen; ach, de oude Koning, die gij bijstand bood, Had geen kracht meer in zijn lenden Om op jeugds reeds lang ontwende Wijs…

Ik weet dat een kans vaak het leven van een eendagsvlieg leeft en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is als de duisternis van de dag je gegroet heeft. Op mijn kalende hoofd zie ik de spijt dat ik voorbij heb laten gaan die ene gelegenheid om je te laten verstaan wat bij mij na al die tijd als een dans van vuurvliegjes boven een stille…

Je mag het weten Ik ben je niet vergeten Ik heb je laten gaan Maar ik kan niet stil blijven staan De wereld is als een lopende band Je kan niet stoppen Je moet verder gaan Je kan niet blijven waar je bent Kon ik maar terug in de tijd Dan was alles anders Dan was ik blijven staan Samen met jou…

Mijn vroegere hoofd. Ik was zondig. En vroeger had ik nog een hoofd. Nu glijden mijn vingers de laatste jaren over iets anders op mijn hals. Ik heb geen gedachten meer in mijn hoofd. Dat is een verschrikkelijke straf. Hoewel ik iedereen weer liefheb. Een bed is door de voorzienigheid aan mij geschonken. Omdat mijn hoofd er niet meer is maar…

Geen vergeving kon hij vinden voor hem zelf. Zij was buiten de drang en de dwang en niet achter de stang. Niet achter zijn stangen. Hij zocht haar maar kon haar niet meer vinden. Achter stang in de vergetelheid. Zonder gezicht en zonder naam meer in de wereld. Alleen voelde hij zich beklemd achter stangen. Hij kwam niet meer achter stang…

In deze wanhoop Die ik begonnen was Vraag ik mezelf weer af Hoe dit afloopt Ik hoor de stilte Van de storm die komt Heb ik mijn ziel verwond In deze ijzeren kilte Een klap in mijn gezicht Liet mij weten dat ik het wist De afloop van dit leven Is niets meer om voor te geven Ik loop hier met mijn zorgen Hier over straat in de kou Komt…

Al de jongens van haar klas vielen voor ‘t meisje schoon Omdat ze zo bekoorlijk was plaatste ze zich op een troon Toen zij in haar spiegel zag bespeurde ze er al ‘t schoon Evenwel met één oogopslag wijzigde het gedragspatroon Nòg schoner moest ze zijn dus lipstick volgde al snel Haar en ogen, plus haar lijn konden fraaier, snap je wel…

zoeken,twijfel,angst en pijn waar wil ik het liefste zijn? gemiste kansen goed of slecht kom ik op mijn plek terecht loslaten, vallen, onzekerheid komt een einde aan de strijd en spijt…

Spijt, spijt, wat is dat nou precies? Een naar gevoel van binnen, heb ik iets fout gedaan? Spijt is er niet zomaar, spijt zorgt voor verdriet, want verdriet heb je als het je zo spijt. Spijt, maar waarom, waarom heb ik nou spijt? Komt het door mij, komt het door jou, komt het door ons allebei? Actie, ja actie, ik had actie…

Ik wil hierover schrijven maar kan het niet ergens tussen de hoge dijk en de brede rivier op zacht glooiend zand vol verkruimelde kracht karig begroeid met weerbarstig gras en eenzelvige bloemen staat een kleine groep lage kromme bomen door beeldhouwende wind beknot bij een donkergroen huisje wiens dak en vensterranden felrood glanzen…

Wakker lig ik naast je, ik pieker me suf.  Ik worstel met mezelf en mijn gedachten, ik maakte dit bijna stuk.  Onbegrip ligt er naast je, ik weet ook echt niet waarom.  Je bent het mooiste wat me is overkomen dit jaar, waarom doe ik zo dom. Verdriet ligt er naast je, bij elke ademhaling een traan.  Jij met je mooie blauwe ogen, de laatste die…

Ik haat dat ik je ken. Ik haat je ogen, je haar, je stem. Ik haat het woord ‘misschien’. Ik haat je in mijn dromen. Ik haat je ten alle tijden. Ik haat om te vermijden. Ik haat, ik haat, ik haat. Ik haat je te ontdekken. Je mag meteen vertrekken! Ik haat het zo, je maakt me kwaad. Ik haat de minuten en de uren. Hoe lang gaat dit nog…

Het spijt me dat ik ben, zoals ik ben. Het spijt me dat ik op deze wereld besta Het spijt me dat ik alles in jouw ogen verkeerd doe Het spijt me... ik loop weg, ik ga. Het spijt me dat ik niet ben wie je wilde dat ik was Het spijt me, mijn ma…

Nooit heb ik je lippen gekust Zo eindeloos lang was mijn zwerven, nooit heb ik je lippen gekust, nooit aan je boezem gerust. Nooit heb je alles gezegd, zo eindeloos lang was mijn zwerven, nooit heb ik je alles gezegd, noch mijn hand op je lokken gelegd. Nooit riep ik door lach of door taal, zo eindeloos lang was mijn zwerven, nooit riep…

De spijt wordt steeds groter zelfs als ik stil sta, al is het maar even en een weekje probeer normaal te leven wordt de spijt alsmaar groter. Verre van achter de rug kijk ik op alles terug maar die verschrikkelijke spijt raak ik met de tijd niet kwijt de enorme schaamte laat me alleen nog slapen want alleen in mijn dromen durf ik nog dicht…

totale amnesie kan mijn stuipen nog wat rekken vitrificatie van een vol decennium allicht stop de mutilatie van dat fijn en rozig wicht dat koningskind geworpen in een schoot met duizend vlekken die yoghurt maakt op jeans en broek en zwarte pantalon laat mij leven nog heel even ook al braak ik steen geworden zaad in een hoerige salon waar de…

Met heel mijn hart Maak ik een nieuwe start Ik heel mijn hart Ben niet meer verward Bevrijd me van verdriet en pijn Mag nu voor altijd mezelf zijn Koester mijn lieve kleine ik Ook al ben ik nog wat dik Ik vergeef Ben blij dat ik leef Een ontvankelijk hart altijd Bevrijd me van gevoelens van spijt Laat schuldgevoelens en schaamte los Geef…

Wanneer zeg je sorry? Hoe laat je weten dat het je spijt? Laat je het merken, ook als je het niet begrijpt? Durf ik je aan te kijken wanneer mijn onbegrip torenhoog is? Kan ik de stilte doorbreken wanneer een ieder van ons in z'n eigen verte staart? Is het de sorry om het goed te maken? De sorry van de compassie? Of is het de sorry van de blijvende…

In een woestenij van leven En op prairies van de tijd Blijven die post-its aan me kleven Die ik toch zo graag vermijd Rijzend uit het zand der dagen Tot op het kunstgras van mijn lot Blijft hij aan mijn poten knagen, Zodat m’n vrijheid wordt beknot; Gister mijn wijze uit het oosten, Mijn raadgever; in alles heilig Die me kon redden en…

ik draag een masker 24 uur per dag 7 dagen in de week. probeer me altijd en overal te beheersen en voor iedereen dan ook altijd klaar te staan. ik luisterde altijd naar iedereen zijn verhalen, om hulp te bieden maar ook om er zelf van te leren. maar toen, toen werd het mij te veel en m'n masker ging kapot. alles werd me te veel en alles kwam…

In een groep van zeven Hier en daar een veeg Met schilderen is het beleven De aanbieding die ik kreeg Een luid gelach Een zwempak lenen Dat is wat je mag Een tot mijn tenen Zwemmen zonder badpak Naakt mag je niet zwemmen Later in het water een glijdende zak Korte pijpjes; zonder remmen Een walrus als gebogen aal Klom op en af…

Wat flauw, Dat woordje berouw, Vooruit met de geit, Zeg liever: "ik heb spijt, Ik nam het niet zo nauw". Zo geef je ruimte aan het feit van eigen onachtzaamheid.…

Geluidshinder lekt mijn oren uit voor het binnenkomt gaat liggen op een met voelhorens gevuld matras stamelend blijft het onverstaanbaar bezwangerd door ongrijpbare prikkels rijp voor een legende vroeger loog hij nooit.…

Als in een waas Loop ik rond Elke keer weer Zak ik door de grond Waarom nu ineens? Dat onweerstaanbare verlangen Wat en waar ben ik De laatste tijd geweest? Ik moet bij je zijn Maar dat kan niet meer En dat doet zo verschrikkelijk pijn Ik zou alles willen geven Om ons weer te beleven Weer vrolijk zijn, en blij, gelukkig, jij vlakbij…

Pas na de hitte van de strijd, bekoelde pas je woede En voelde je de pijn van spijt, hoewel je zelf niet bloedde.…

mijn geweten is niet schoon mijn geweten is heel vies het is stoffig daar diep in mij een plek waar de zon  nooit schijnt ik wil het schoon ik wil het schoon poetsen met mijn tandenborstel was het maar zo makkelijk als het poetsen van mijn tanden.…

Een ster: een klompke ijs tussen mijn hete tanden... Terwijl ge onzichtbaar zijt, o zee, die nauwelijks hijgt; terwijl mijn hart gelijk een oude zuster zwijgt, komt deze stipte oneindlijkheid mijn lippen branden. – Mijn nachten waren ene mand vol droom aan droom; mijn dagen, ’t vast getal der appelen die zwellen in elke boom-gaard en aan elke…