782 resultaten.
Open boek
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
884 Een vaas barst bloemen
puur en bloedrood dansen ze
voor mijn gelaat, een wind
van wiegende stelen
bewegen bewonderende vingers
tot voorzichtig knippen en plakken
om maar vooral niets te missen
van het jonge koren parend
op een willekeurige zomerdag.…
Haast u, lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Barst weer open,
maak dat ik door uw aprilweiden kan lopen,
dat ik mij aan uw meibloesem vergaap.
Dat uw viooltjesgeuren mij verdwazen,
dat 'k uw paardenbloempluizen weg kan blazen,
dartel, als een verliefde knaap.
Hijs uw kleurige bloemenvlaggen,
laat uw vogelbazuinen schallen.
Haal mij uit mijn winterslaap.
Haast u, lente!…
Examenstress
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.501 Morgen heb ik een examen
en ik barst al van de stress,
want ik moet nog heel wat leren
voor de Nederlandse les.
Moederlief wil enkel praten
over goede resultaten.
Pa houdt ook niet van een vijf.
Ik weet met mezelf geen blijf.
Ach, ik wil niet overdrijven,
maar ik haat m'n eigen taal.…
O, 't naderen van de nieuwe lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
736 En knoppen barsten juichend open aan de bomen.
Ik wou wel dat het net zo juichen kon in mij.
Maar ik verloor mijn lentedromen.
Ontluiken werd steeds meer
ontluistering voor mij.…
Diffuus is het licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
498 een hand
in de golven
de arm gebogen
vingers gespreid
een wenk zonder
lichaam en ogen
schuim tart
het zicht diffuus is
het licht onvoorspelbaar
er zijn geen
passanten die mijn
angst kunnen delen
ik spring
wil die hand
vingers gespreid
duik tot mijn longen
gaan barsten adem zee
maar haar ben ik kwijt…
WK
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 We zijn geplaatst we moeten er maar heen
Er wordt nu eenmaal 'n WK gehouden
We barsten (maar niet heus) van 't vertrouwen
Wat zei Louis ook weer 5-3-2-1 ?
Hoop dat mijn oude brulschort me nog past
Roy Donders hoeft voor mij niet uit de kast.…
geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 vanzelfsprekend was
niet weten hoe het anders
hoe het meer of minder kon
geluk en treurnis zijn nu
het weten van verschil
geluk barst uit de voegen van de knel
als niets er meer toe doet dan
kleuren van verwondering
en stilte
vlak voor de poorten van de hel
ik houd de adem in
als het spektakel gaat beginnen
het is nog niet te laat…
Op zo'n moment (fragment)
gedicht
5.0 met 27 stemmen
12.235 Op zo'n moment
barst een hart
van onder tot boven.
Er valt een stilte
uit de lucht.
Dat is de tolk
van groot verdriet.
Niemand ziet
de engel die
een paar keer
langskomt en
geduldig knikt.
Pas op: een engel
bedoelt het goed,
maar verder
kan zo'n wezen
weinig doen.
-----------------------------
uit: 'Iemands lief', 2013.…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen
of ik laat ze barsten…
rollercoaster van liefde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.127 Jij legt met dartel
geluk een rollercoaster
van liefde aan
in mijn buik
vreugde schroeft
naar een salto
en valt dan
duizelingwekkend diep
je hand trippelt
om mijn middel
roert in mijn hart
zweept het op
je ogen kietelen
in mijn hoofd
daar barst het lachen
langs elke kier
naar buiten en
dieper naar binnen…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
Scheve tongen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
888 tenen krommen
in aangeprate schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
iets te hooggespannen
ogen verloren glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
Mortel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
960 Terwijl hij praat
in zinnen die
afscheid nemen
maakt een grimlach
ogen dood
zwart wit spalkt
zachte kleuren
met een foto
eens glanzend
ingelijst
barsten breken
verleden tijd en
splijten groeven
en weer begroet
één rode roos
de eerste lentedag…
Rake klappen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 hij heeft met
eindeloos geduld
zijn bestaan gevuld
in buigzaamheid
de seizoenenrij in
overleven doorlopen
pas later heeft
volwassen kracht de
eerste weerstand opgebracht
tussen buigen
en barsten kreeg hij
vaak rake klappen
een herfststorm deed
hem uiteindelijk knappen
zijn geduld heeft onze haard gevuld…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Wichelroedde naar kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 hij schreef
zijn scherven
bracht ze als glas
dacht de vorm
van kristal te gaan erven
in de toon klonk de barst
hij polijstte
de scheuren dacht
mat transparant
wichelroedde naar kleuren
maar zag en vond
geen oorzakelijk verband
presenteerde zijn schrijven
klinkend als klok maar
uurwerk en wijzers waren kapot…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
poelifinario
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
549 We lachen ons te barsten
maar zijn de humor kwijt.
De naam Poelifinario
die men het prijsje gaf.
Als Toon het nu zou horen ,
draaide hij om in`t graf…
donker zwijgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 een kind staat stil en zacht
in de tuin van donker zwijgen
een stoet van beelden trekt dwars
door het kinderlichaam voorbij
in de warreling van de zwarte nacht
scheidt het stilzwijgen haar van de dingen
het barsten tot scherven
de waanzin van woorden
een kind gehavend
in de tuin van donker zwijgen
stil en zacht…
Leer van een kreng
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.659 tenen krommen
in stukgeschopte schoenen
zoeken een uitweg
dwars door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid in stukken
ingesnoerd door veters
-te hooggespannen-
ogen hebben glans verloren
ongeringd rafelen ze
de bijna uiteengereten
flarden bij elkaar
ongepast
barsten vellen
in blaren uit…
Nieuwe mogelijkheden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10.328 Om zich weer opnieuw op te richten
maar niet te barsten.
Trots trotseert hij tegenslagen.
En draagt nieuwe vruchten.…
Helder moment
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.023 Tijdens het avondmaal verviel je
in een starend zwijgen
waaruit je plotseling ontwaken kon
om in vrolijk lachen uit te barsten.
Toen je op een middag zei
dat je dacht je verstand
verloren te hebben,
viel je hopeloos neer
in een fauteuil
met verwarring in je handen.…
ONZEGBAAR
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 De herfst, in goud gevat
laat zich van zijn
mooiste kant zien
De bomen barsten uit
in kleuren waarvan
dichters de woorden
ongeschreven laten
de taal zichzelf
nog uit moet vinden
om te beschrijven
schilders hun palet
mengen in dromen
Ogen drinken gretig
dompelen in
een bad vol goud
het hart…
Ondingen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.036 tenen krommen zich
in verlopen schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
net te hooggespannen
ogen verliezen glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
Nachtvlinder
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.185 de wind fluit
een wiegelied
langs roerloze takken
die zoeken naar de maan
neem me mee
zingt het zwijgend kind
neem me mee
handen volgen barsten
in het koude raam
takken worden vingers
die zoeken naar de maan
stil zingt de stem
van het zwijgend kind
wiegend op de wind…
Marionetten theater
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
945 We begrijpen steeds meer
van de schepping
het ontstaan van leven
en onze plaats erin
voelen emoties die sturen
vanuit dierlijk verleden
terwijl we denken over
vrije wil te beschikken
kijkend naar de mens
die zich belangrijk vindt
z'n rol niet kent
wordt de drang groot
in lachen uit te barsten…
Als storm.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Barsten zullen nooit helemaal
meer helen maar probeer het
mooie van het leven te gaan zien.
Klim weer omhoog uit het dal
kijk naar de regenboog hij zal
je leven weer verder gaan kleuren.…
Een berg van glas
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 je wenkte naar me
op een berg van glas
herkende vaag je lach
maar je ogen
reflecteerden kleuren
ik wist dat jij het was
in glinsteringen onbereikbaar
een koele schoonheid
zonder scherf of barst
heb me toch aan jou gesneden
je glazen huis was nog niet af
mijn woorden braken glas
het warme rood heeft
eindelijk kunnen zeggen
hoeveel…
de dood in sepia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 onze ogen
registreren
verkleurde
barakken
wachttorens
het prikkeldraad
diepe barsten
in droge
grond kerven
sporen in
beladen
aarde
vanuit de
dakgoot
fladdert een
mus naar de
plas water
in de modder
een kraai
ontwijkt het
aangekoekte
leed onze
zintuigen ruiken
de sepia dood…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…