Alle inzendingen over eerste sneeuw/hagel/gladheid weer

39105 resultaten.

Sorteren op:

In duizend geuren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
penselen zijn nog hard haren stram en ongeordend door de lange winterslaap het doek lijkt grauw geworden door het helle wit van sneeuw uit reeds voorbije dagen maar als het zacht pastel de eerste krokus opent in het prille groen dan ruik je leven dansen kwasten weer in het warme licht van zon straalt linnen in een nieuw beginnen…

Bomen in skelet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
het leven stilt waar bomen in skelet nog rillen onder de noordooster vlokt zacht de eerste sneeuw zij dartelt in het luchtig vallen op de koude schrale wind bewonderd door een spelend kind haar lach brengt weer de vrolijkheid in een witte wereld terug waar stilte van de schepping heerst in het wissen van de sporen zal de winter…
wil melker13 november 2012Lees meer >

IJsbaan

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Voetje voor voetje Stoep is ijsbaan geworden Sokken om schoenen…

Kleurden halveringstijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
was vonden wij in je eerste stap het pril groen groeien tussen gebroken winterse boeien…
wil melker21 november 2019Lees meer >

Sneeuw

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 988
om te bedenken Dat hij morgen weer op kantoor zit In zijn nette pak met zijn kopje koffie Ja, ik kan wel blijven kijken Naar de prachtige sneeuw Ik blijf het mooi vinden Om mijn voeten te horen knarsen Als ik door de witte straten loop Van mij mag ze nog even blijven Sneeuw maakt de wereld witter en schoon Als ze weg is, is alles weer zo…
Elmire13 januari 2010Lees meer >

Weer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Storm siddert op de plassen windvlagen draaien een loer en de schoongewassen hemel kleurt voorzichtig parelmoer Woedende wolken kolken de hagel ratelt neer het huivert in mijn oksels dit is echt hondenweer Dan weerkaatst de zon weer schel de natte straat klimaatverandering en een wereld die ondergaat Zonder remmingen giet het weer…

zonder titel (1)

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
de kleine gestalte die met slanke handen bezwerend zwaait naar de eerste violist die zich stampvoetend naar de cellist begeeft die in overgave oor oog handen biedt aan zowel Addio caro als aan il cattivo de slechterik die kleine man niet bang voor de storm en zijn lot de hagel die het prille graan verbrijzelt als de hemel…
J.Bakx17 januari 2026Lees meer >

Geen weer

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 894
Ik droomde dat er geen weer was: akelig stil om me heen geen hagel, storm of regen geen mens die wat zei in de straat waar het meestal over het weer gaat. Na het journaal Erwin Kroll met excuses: vandaag geen weer helaas alleen een kort filmpje hoe het weer ook weer was.…

Voor mij...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Zijn lange armen zwiepen soms alle kanten uit, in hagel storm en regenvlagen. Nu staat hij rustig, wat verfrommeld uit te hijgen. Een eenzame tak bovenop wiegt zachtjes heen en weer, alsof hij zegt: “Och, och.” Alle jaren die ik hier woon, staat hij er al. In de morgen is mijn eerste blik voor hem.…
Antje12 juni 2021Lees meer >

nood-weer

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.581
regen is niet hard genoeg de hagel nacht en dag schuint langs het venster dat ik niet sluit maar open laat mijn vogeltje dat schuilt doorwaak de duisternis met koude pootjes…
klaasje19 november 2004Lees meer >

Wissel weer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Groeven in het akkerland Gedroogd in hete zon Onkruid overwoekert Waar geen gewas gedijt Hete Bliksem, hagel Regent op het balkon Zomer in het land Belgisch als altijd…
Ditheke23 juni 2023Lees meer >

Verwachting

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Laten we er zijn als er sneeuw ligt Laten we er zijn bij de eerste lentedag de eerste bloem het vroege ochtendlicht Laten we onder de bomen gaan liggen Laten we er zijn op een zomeravond aan zee Laten we gekleurde bladeren zien vallen Laten we in de wind gaan staan en in de regen Alles stroomt Alles uit de tijd gelicht en vol betekenis…

Ergens in de polder

netgedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.859
De polder verschuilt zich onder een dikke laag sneeuw het ondiepe meer dat vroege vlokken spiegelde is niet meer zichtbaar in de ijzigste kou van maart breekt het ijs we spreken af na de sneeuw als de klei weer water draagt vol rimpelingen in de wind…

Tegengas

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 899
Gek toch, zelfs wanneer je hoedt voor narigheid, je raakt de sneeuw, alsook ’t weer, niet kwijt,…
Johanna22 december 2010Lees meer >

Ik mis een schoen.

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.167
Er kwamen stormen, regenvlagen Sneeuw en hagel. Wij waren jong en sterk, We deden trouw ons werk. De linker ging wat lekken, De rechter trok wat krom. Ach ja, wat kon het schelen, We lachten er maar om. Het lekken werd steeds erger, Hij kon niet meer gelapt. En op een donk're avond, Is hij eruit gestapt.…
Antje1 november 2010Lees meer >

Het grote iets

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Regen en zon, hagel en sneeuw wisseling van weer wisselen van de eeuw we vieren dat we iets geworden zijn, maar: Zijn vergeten dat we ooit ontstaan zijn: uit het grote niets, dat kleine ontkiemde zaadje al dan niet in liefde, tot aan het allerlaatste plaatje! Het grote niets, werd het grote iets!…

Mevrouw Julia doet de ramen open

gedicht
3.6 met 67 stemmen aantal keer bekeken 22.355
Mevrouw Julia doet de ramen open en ze weet geen woord voor de lucht die haar wangen aanraakt en de zon heeft de kleur van honing en ze weet vandaag gaat het gebeuren en ze denkt maar eerst blijf ik nog even staan. - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…

de vorst die jij voorspelde

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.693
ik wilde sneeuw maar er viel regen in de vorst die jij voorspelde we zouden spelen in de witte wereld van mijn helden daar gaan waar niemand is geweest, terugkijken op je sporen is een feest de eerste zijn in niemandsland het ijs waar water strandt het vlaagt vandaag weer troosteloosheid ik had me zo verheugd op kou in winters landschap…
wil melker27 januari 2005Lees meer >

winters tafereeltje

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
de tuinen en daken schijnen sprookjesachtig wit kunnen je vertellen wie er zoal is langs geweest. het sneeuwtapijt laat sporen na een roodborstje en de kat ze kunnen het niet ontkennen dat ze er even waren... de kat lag nog te loeren het roodborstje zag ik wegvliegen een gebeuren, een verhaal spontaan ontstaan... in 't wit van de natuur…

Het heilzame effect van sneeuw

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 353
Zeker ook sneeuw. Maar sneeuw doet meer: alle geluiden verdoffen, een geluidsscherm rond en om. Een veilige cocon van isolement én geborgenheid. Ik glij zo zacht naar diepere lagen in mezelf. Nog even, dan haalt de dooi me brutaal weer naar de oppervlakte.…

In kolenzwart

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 373
waar ogen in kolenzwart wittige stilte schitteren wolkt de condens van je warme lach zijn vrolijkheid over de pas gevallen sneeuw die straks het fundament zal zijn van het nog te bouwen sneeuwen huis nog herinneren wij ons het dwarrelend wit van de lange winter de ijskoude handen en het bevroren haar weer zullen wij getuige…
wil melker6 november 2022Lees meer >

Een tint geschil

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ja, ik was bijna weer in het dal dichtbij de groene weiden! Daar liep ik in een luchtaanval tinten grijs niet te vermijden Deze wolken als nooit tevoren vlogen me met hagel om de oren Het werd nog voor er iets zou bloeien een gevecht in plaats van stoeien…

kerstkater

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
de hemel is wat overstuur men rekent op pijp met stelen op jan hagel uit de ton zeven meter zonder zicht men krijgt het wit voor ogen jasses ben nog straal bezopen heb vrijvrij voor een glijpartij…

Libera me

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Wintertijd hagel slaat bij vlagen ongenadig toe binnenshuis Libera me de bariton drijft zijn stem naar buiten zijn hele lijf een drift Libera me is er een mooier zwijgen dan luisteren…
vancoillie10 december 2012Lees meer >

Keramiek in Pulchri

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Haasje overspelen en ontdekken dat er verschillen zijn, wie de haas en wie de over Christina Branco zingt een fado Er klinkt gedruis van buiten terwijl gaslicht sterker wordt in juni valt hagel op koepelruiten…

Winter

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Je ziet weer de bomen door het bos, en dit licht is geen licht maar inzicht: er is niets nieuws onder de zon En toch is ook de nacht niet uitzichtloos,zolang er sneeuw ligt is het nooit volledig duister, nee, er is de klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal donker wordt. Zolang er sneeuw is, is er hoop.…
Jan Oudejans22 december 2004Lees meer >

bloemlezing in de tuin

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 747
het zwijgen van het puin hij rolt wat verder, valt terug tegen alles wat pijn doet en uit het leven meegebracht totdat ook hij zich vastklampt mijn hart wordt koud en onrustig -het weer slaat om hagel haalt bloemen uit de tuin -…

In wit

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
Wandelend door het bos, zag ik de sporen van Fazant en Vos, in de sneeuw waren ze gebleven, met sporen van meer leven. De sneeuw door de zon beschenen, was ’s avonds weer verdwenen, de herfstkleuren waren teruggekeerd, de natuur had weer een nieuw schilderij gecreëerd.…
Jan A. Jansen25 november 2008Lees meer >

Mooie, mooie wereld

hartenkreet
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Kil en kaal, weer wachtend op de eerste zonnestraal. Nu komt de kou, adem wordt een wolkje van mist, bij iedere uitstoot van lucht, een zichtbare zucht. De winter is gekomen, sneeuw bedekt het land, nog steeds wachtend op de eerste warmte van het jaar, Moeder Natuur´s warme hand.…

Als levens franje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 426
zelfs aan de hellepoort wenkten je handen liet je lach de zonde door als levensfranje jij wees het grijs de weg die met knallen was belegd en waar jouwers nog misnoegen grauwden hen was hemel beloofd maar zelfs onder de regenboog konden zij geen zon en warmte vinden versteende hagel vernielde vruchten zij grepen weer mis…
wil melker5 januari 2022Lees meer >