4389 resultaten.
Feit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
733 wanneer hij
die de roman van de mensheid schrijft
zijn kladblaadjes zal versnipperen
hoe kris kras door elkaar
zullen aarde en sterren
neerdwarrelen
hoe flakkerend zullen de elementen
in vuur opgaan
wanneer de inkt op is
zal adem stokken
alleen de leeuw rijst levend op
uit geschreven bloed
een bruid in zijn kielzog.…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Opgetild (sonnet)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
742 Als in het schijnsel van het dageind
-daar in die flauw oranje wenstenlucht-
ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht
uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt,
als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd
terugtrek uit de drukte en geducht
de poort vergrendel, kom ik met een zucht
van opluchting weer thuis waar stilte schijnt.
Daar zweven…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
Klem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
686 zeg laten we gedachtenbergen zijn
die openspatten nu het koeler is
in dansend schuim vol blinkend lakvernis
en drijven op een aarden kruikje wijn
en laten we ook springen in de schijn
van schepen niets en nergens vrijdag vis
want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris
kom laten we een gat zijn in een brein
want denken sterft…
drijven
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.301 drijven
is evenwicht vinden
loslaten wat spant
vertrouwen op
dobber en dragen
van water en hand
niet vragen
toch lachen
want
drijven
is bevrijd zijn
zweven - niets doen
genezen van
wanen en tranen
om dingen van toen
en zonder spanen
roeien
op weg naar een zoen
van God…
De bladtrein (sonnet)
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
11.665 De trein staat klaar, nog maagdelijk, gereed
om vleugelslag van woord en klankendans
langs blanke sporen, over hoge schans
te voeren naar dat land waar ik van weet :
daar triomfeert het licht in koningskleed,
in absolute waarheid, liefdeglans.
Geschreven tekens vinden hun balans,
Zij worden werelden op bladzijbreed
papier. En hier staan…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Het zeetje zingt mijn denken bij elkaar,
de noordenwind speelt pizzicato op
het schuim van elke geile golvenkop
die smaragdgroen weer liggen gaat. Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.
Het zeetje springt de jaren…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
Sabbatsrust
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
700 't Is avond in de beukenbomen. Vind
ik wat ik tevergeefs ging zoeken in
de late middagdrukte - moe van zin -
verlangend naar wat stilte als een kind
dat jengelt om een snoepje en begint
te huilen - snottebellen van zijn kin ?
't Is avond nu en liefste, ik bemin
het kraken van je voetstap op het grint
van mijn verlangend hart dat…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Er crawlt een liedje door mijn koortsig brein
een vredeliedje, melodietje, met
wat spetters bergfris water, natte pret
en sintels erg wit klaterlicht vol schijn-
tjes hemelblauw waar vissen vrij in zijn.
Er waait een vlinder langs de zware tred
van malende gedachten. Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten…
Toen ontplofte dat ook nog
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 er oerknalde wat
soep met aminozuren
vloeide uit
tot prachtige luchten
harmonieuze landschappen
aromatische bloemengeuren
op een azuurblauwe bol
ik er midden op
god, ongelooflijk
En God
tilde het deksel van de pot
snoof
mompelde :
gut, wat brouwen ze nu
moet daar wijsgerig
wiskundig denken uit voortkomen ?
de vrije…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 We zullen zacht, zo zinloos zwijgen bij
het zuchtend hijgen van een mens die sterft:
te vele vragen voor wie wijsheid derft.
Vergleden dagen trekken ras voorbij
de leegte loenst in lonkend jaargetij.
Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…
De dorsvloer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 Het ritme van de slaande vlegels dorst
het graan ja klopt het koren vrij van kaf
de zwoegers zwaaien zweten op dan af
weer op weer af tot lost de zemelkorst
het overbodig afval moet geschorst
geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft
ruw op de harde dorsvloer afgestraft
met slaande stoten dansend op de horst
in diepe grond van je bestaan…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 die morgen toen
U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen
-krachtig kolkte het water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg. Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg. Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op,kwam in de ban
van watermassa’s die…
Drie mannen bij Mamre
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
726 Wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij
te gaan, drie mannen bij het eikenbos
van Mamre, schud uw moede schoenen los,
schuil in de schaduw van die tent van mij.
Wat water wast het zand van woestenij
en witte hitte weg - ik haal een gros
fijn meel voor brood met boter en een tros
van dadels bij gebraad en stoverij.
Daar in het eikenbos…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 mijn liefste wandelt graag langs rosse herfst
en ritselende voetstappen hij wiegt
zo graag op wind die door de bomen vliegt
en buitelt uit een tij dat langzaam sterft
hij ziet hoe zoete zomer snel bederft
een laatste liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste…
Touched
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 je aanraking vloeit mij aan als een tsunami van geluk
pluk de wierook uit mijn kelk zodat de geuren
opfleuren voor het raam van je heerlijke naam
je vloeit mij aan, mijn god, als een elixir van leven
beven de schaduwen van de wereld niet van angst
hun vangst is onherroepelijk –geboeid tot de dood
maar rood loopt je bloed mijn slagaders in…
nageslacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
830 zwaar, het slijk van aneengeklit mensdom
rottigheid, een immense brei van kwaad
hij schoof er zijn schouders onder en droeg
droeg door de dood
striemen in zijn gezicht
gruwelijk, onmenselijk van aanblik
stootte door tot het licht
trok uit zondig slib
een nageslacht vrij
zij aan wie niets is verteld
zien
kennen…
Kerstwensen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.156 hij kwam ...
in zelf-gecreëerde huid
zelf-gekozen armoede
als een lam
tot slachting aangeduid
hij bloedde
uit liefde, hij
had je lief
die god in dat kind
met die herders en zo
nam het initiatief
heeft je bemind
tot in de dood ... en zo
hij leeft, hij
schreeuwt in een stal
‘t is hier plaats om
te worden geboren
tussen piek en…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 hij bakent zijn gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers…
Bede (sonnet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
807 Van ’t westen resten enkel streepsgewijs
wat slierten, perzikkleurig ingevuld.
Als straks de lakse dag is uitgebruld
- geen gierende geluiden in het grijs
van schaduwwegen, enkel nog een wijs
beklijvend zwijgen dat geen klanken duldt –
och, toon me dan dat gij nog spreken zult
en openbreken in een paradijs
van oosterlicht, kom, laten wij…
We eten zo gezellig samen ... (sonnet)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.504 alleen mijn woorden weten niet de weg
langsheen de rijst met ratatouille en worst
ze blijven steken ergens in de borst-
streek, breken stuk bij nader overleg
of eigenlijk verdwijnt al wat ik zeg
in de tomatensaus die wordt gemorst
jouw letters los in de gratin gekorst
bereiken niet mijn brug, mijn overweg
ik leefde nochthans jaren…
Tachtig jaar (sonnet)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.301 de laatste avond van de maand april
besloot hij heel zijn leven op papier
te zetten bij een goed glas patersbier
dus eerst zocht hij in 't laadje naar zijn bril
greep toen een pen en met een zenuwtril
in stramme vingers vond hij een manier
om oude anekdotes met een zwier
aaneen te rijgen tot een laatste wil
ik wil, zo zei hij met…