586 resultaten.
Niet lullen maar poetsen
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
1.613 Een team met Molly, Noortje en Gravin
Ging ondergronds en vorderde gestadig
Victoria, de captain, groef krachtdadig
Het laatste stukje naar Station Rokin
Zo werd zes kilometer pijpenla
Geboord met zegen van Sint Barbara…
Contrexeville (gare SNCF)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
617 in Frankrijk zijn stations
waar geen treinen meer rijden
het loket blijft gewoon open
want je koopt er een
kaartje voor de bus
de rails weliswaar roestig
doch ze liggen er nog
alsof elk moment
de trein uit Vittel
binnen kan rollen…
Vrije val
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.243 Al sinds de ochtenddauw in touw
verbonden met een lijn verbeiden
aanwezig voor gezette tijden
routine lijkt in ogenschouw
De vreugde daar te staan, te staren
op langsvarend bries bravoure
aan zijde lokt het zijn retour
naar waar de wezens innig waren
Elke vezel voelt gerust
iedere tel verwacht de hang
herkenning in zichzelf te slaken…
Centraal Afscheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.290 voel ik de leegte
met gesloten deuren
het is goed
ik zal niet klagen
een stad als dit verdient nou eenmaal beter
maar toch wil ik je bedanken
dat jij de bakermat was van mijn reizen
en dat ik in jou dikwijls dacht
dat ik niet spoorde
als ik dronken in de nacht aankwam bij jou
en jij je poorten voor mij opende
Oud station…
Antwerpen Centraal
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.494 de wijzers in het groot radiant
leunden tegen het avonduur
ik had wat tijd en genoot riant
van het dampende clair-obscur
mijn gedachten spoorden naar de zon
felrood onder het glazen fries
bij de kiosk op het perron
plantte ik hijgend mijn valies
hier gonsde 't van gezelligheid
onder de hoge stalen hemel
wereldgeluiden stegen wijd…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 de stroomtrein vertrekt uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Hemelde gedachten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 ze aten in voorbijgaan
de kleuren van mijn roos
vraten aan mijn lach
in jou maar steeds verwachten
hun heimelijk plezier tochtte
koud door het centraal station
ik hemelde gedachten
kon die bocht helaas niet om
de stengel knakte
toen jij niet verscheen
jouw bloem mijn roos
en ik bleven alleen…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Ik volgde hen over ’t perron
- de vrouw, de man, het kind –
de trap af en uit het station…
Waar Amsterdam begint
scheen over het water de zon
en woei een voorjaarswind.…
op een stationnetje
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 reclameborden
als
windvangers
schaars
stationsmeubilair
in een
winderig exterieur
waar treinen
slechts
mondjesmaat
stoppen
en
de tijd
geen naam
mag
hebben…
Toiletjuffrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 Als reiziger ben ik vandaag geschrokken
Mijn juffrouw op het spoortoilet verdwijnt
Om 'nieuwe normen' wordt ze naar het schijnt
Met schoteltje en borstel doorgetrokken
De grote boodschap die NS ons gaf
Daar veeg ik kort gezegd mijn .... mee af.…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Daar zit een oude dakloos
in 't station verpakt.
Hij reist niet meer en woont nergens.
Hij zit enkel neer.
Te kort duurde het afscheid.
Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 nog zie ik hem
oud en bestoft
binnenkomen
langs het perron
in de drukkende
zomers hitte
ook de stilte
neemt weer
bezit met puf
kraak en schuif
rammelende
ketting geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren…
Armando
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.168 daar stonden wij
samen op een
Amsterdams perron
te wachten
op de stoptrein
naar Amersfoort
hij dichter/schilder/violist
een vanouds bekende
ik de dichter/machinist
de nog immer onbekende
niet de moed hem
aan te spreken
want ik herinnerde
mij tijdig
dat C.Buddingh'
ooit eens schreef:
"goden stoor je niet"
en misschien is het…
afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.300 zwijgend staan we op het perron
scheiden hier onze wegen
ik kijk naar jouw ogen
maar jij kijkt mij niet aan
we zouden voor altijd
vrienden blijven
je wilt nog wat zeggen
maar je trein komt aangereden
een vluchtige afscheidskus
maar ik laat je niet gaan
in mijn hart en gedachten
ben je voor altijd bij mij gebleven…
Wijs me
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
635 Wijs me naar welk station
ik moet gaan, om daar dan
de juiste richting te kiezen.
Het geluk te gaan zien in
het leven, help me om die
goede weg weer te vinden.
Zodat ik niet het verkeerde
spoor zal volgen en met de
goede trein verder zal reizen.…
aanslag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 in de metro zat je
en je schreef een gedicht
tussendoor op je ipad
het gerommel in de tunnel
in het donker van
het ene station in je
leven naar het andere
alvast het verlangen
naar een cappuccino
en wat kletsen in de kantine
en dat elke keer weer gelukkig
nog net voor die dodelijke knal…
Velours
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 dag oude vriend zei ik
net aan het station of
misschien dacht ik het
alleen
de weg wordt krap en
ik moet achter je gaan
lopen
ik herkende je aan je
jas
nu over je smalle
schouders als een
vaatdoek op een
houten stoel
het stof paste zich
aan je jaren aan…
'CARPE DIEM'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
835 maar wat als je zelf de dag
niet meer kan plukken
en je sterk afhankelijk bent
van het plukgedrag van anderen
dan komt als vanzelf het nauwelijks
te stuiten verlangen naar
het station waar mogelijk de trein
gereed staat naar niemandsland
waarvoor slechts alleen nog
maar enkeltjes bestaan...…
XLII - over (de) ijssel - 1928
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.067 onder het water
weerspiegelt de hemel -
vissen in vogels
dagen ploeteren
door minachting gegrepen
het andere mens
lemmerse griffier
gaat per koninklijk besluit
naar sint nicolaasga
er staat een bloem
op het perron van forum
en hij heet just
het trammetje
dat naar het eindpunt rijdt -
belemmerd en gekaapt…
Gooi Maar In M'n Pet
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
1.094 Er hangt in Warrington op het station
een bord dat, wegens de hoeveelheid mensen,
een kus verbiedt om goede reis te wensen.
Al vind ik dat het plaatje beter kon.
Sinds ik dit weet heb ik goed opgelet,
dat ik vóórdat ik kus m'n hoed afzet.…
Trein 01
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
778 reizigers kijken
onbeschoft
in de intimiteit
van de achtertuinen
langs het spoor
zij kijkt bleek
naar het vermoeide
ochtendgelaat
in het raam
met vluchtende achtergrond
één zak op het tafeltje
één zak in haar schoot
het station van Leuven
rukt haar weg
uit zijn dromen…
Gemiste trein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Achter het station strekt zich de polder uit.
Er staat een boom op het punt al haar bladeren
te laten vallen.
In de vroege novemberzon toont zij nog eenmaal
haar volle pracht.
Hij denkt aan treinen die hij wel gehaald heeft.
Wordt dan de boom.
Blij als een schoolkind met een geschonken uur.…
bij het graf kavanagh
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
649 Denk ik aan jou dan lig je niet in de natte klei
Van een kerkhof in Monaghan; ik zie hoe jij
In een laan tussen de populieren loopt
Op weg naar het station, of blij
Naar de tweede mis op een zomerse zondag –
Je komt me tegen en je zegt:
‘Vergeet niet voor het vee te zorgen !!!…
Mis je mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
2.285 lege stappen op het perron
een schaduw aan de horizon
wazig treingeel ergens ver
een hemelsblauwe ster
het doffe bonken van de trein
verstoord zijn mijn gedachten
alles is niet meer dan schijn
verweven in stille nachten
ver weg en toch dichtbij ben jij
en de trein rijdt langzaam voorbij
denk je nog aan mij
mis je mij…
De stad van de toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Ooit toonden ze beelden
over de stad van de toekomst.
Doorgaans bots je dan op plaatjes met
blauwe luchten,
lachende gezichten,
jonge gezinnen.
Weelderig groen tussen de huizenrijen.
Zij lieten voetgangerszones zien
waarin ouderen zich soms
wankelend voortbewogen.
Er liep zelfs iemand achter een rollator,
zomaar op straat.
Dat vond ik…
Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam
gedicht
2.7 met 33 stemmen
17.980 boerderijen
met gulle hand
over het oude land
uitgestrooid
een beekje
een hooiberg
een tractor
in de verte
koeien vredig
zonder doel
van het ene hier
naar het andere
op het centraal station
fiets gejat en nee ik heb geen euro
is er gelukkig weinig meer van te merken
------------------------------------
uit: 'Planeet jeugd', 2003…
Voor A.
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.435 in zijn hoofd dreunt een trein
de cadans van het leven
nog eenmaal met haar
dat ritme beleven
nog eenmaal met haar
de wereld ontdekken
het station binnenrijden
en nooit meer vertrekken
met haar de toekomst inglijden
nog eenmaal de vrijheid tegemoet
in zijn hoofd dreunt de trein
waarmee zij is verdwenen, voorgoed…
Storing
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
736 Het treinverkeer heeft ruim een halve dag
Rond Amsterdam volledig stilgelegen
De nacht op het station viel bitter tegen
Voor wie van kou en spanning wakker lag
Een back-up zette 's ochtends grotendeels
Het leven voor die lui weer op de rails…
Vertrektijden
gedicht
3.5 met 2 stemmen
740 Ik zie op het perron
twee mensen lekker kussen.
Er klinkt een schril gefluit
Dat zit er even tussen.
Het is de conducteur
Hij kijkt op de seconde
Het resultaat: twee
openstaande monden.
Was ik een conducteur,
ik lette niet op tijden.…