4016 resultaten.
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Op een dag, het was al laat in de morgen,
begaf ik mij naar het noorden,
waar tuinen bloeiden, een enkel insect snerpte,
en in het algemeen alles zeer voorjaarsachtig aandeed.
Het regende licht, de lucht was fraai grijzig,
het landschap omvatte een groot deel van de wereld.
Mijn vriendin omvatte veel meer,
ze was een bewegend Ravenna,
een…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 Ze zag
de bloedrode winterzon
koninklijk verdrinken
in de omhelzing
van horizongolven.
Ze stond daar maar...
in het besluit
van haar laatste afscheid.
Ze plukte nog één keer
breekbare, grauwe schelpen
en duizelig
liet ze het onschuldige strand
voor het allerlaatst
als los zand
door haar vingers glippen.
En terwijl ze,
met ogen…
Vlinders
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.052 Vreemde Gevoelens
Onderdrukken Heeft Geen Zin
Ik Blijf Aan Je Denken
Ik Krijg Je Niet Meer Uit Mijn Hoofd
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Je Wil
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Van Je Hou
Maar Dan Kan Ik Bezig Blijven
Dus Blijf Ik Bij; Ik Ben Van Jou
Ik Wil Nooit Meer Bij je Weg
Voor Altijd Bij Je Blijven
Mijn Leven Met Je Delen
Ik…
tegen de zon in kijken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
744 het gras is groen
de lucht is blauw
ik kijk tegen de zon in
en ik zie jou
tranen bij de afwas
het witte sop
om de oren
alles weer schoon
en droog
vanmiddag
mezelf
geschoren
babi pangang bij het eten
een dag om nooit meer
te vergeten…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Op een roze wolk gevonden in toevalligheid.
Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid.
Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden.
Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden.
Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen.
Nu diezelfde ogen, dik, van pijn en verdriet,…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 Kleine kinderhandjes, dragen nu het leven
Zo zwaar en zo ondraaglijk
Niet om gevraagd, maar toch gegeven
Papa en mama, een vage schim van toen.
De warmte, de liefde, die omhelzing en die zoen.
Gegrepen door dieren, in een menselijk gewaad.
Soldaten met wapens, vertolking van het kwaad.
Alleen draag je het leven, waar je in werd gedragen.
Bij…
spijtig
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
775 Pas na de hitte van de strijd,
bekoelde pas je woede
En voelde je de pijn van spijt,
hoewel je zelf niet bloedde.…
Grieks
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
734 Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende
Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende
Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen
Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen
De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt
Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.
De boom, zo vol met appels is keihard…
pro peuk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
855 Wanneer het leven bij 't ontwaken je hart nog steeds doet slaan, waarom zou je bij de koffie dan je peukie laten staan?
Tot aan je laatste hartslag beleef je telkens pret, bij het opsteken en roken van shag of filtersigaret.
Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden,
hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…
erfenis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.003 Warme trieste tranen, verlaten vele ogen
Belang in jou is groot, vooral in jouw vermogen.
Bedankt hoor lieve opa, 't was leuk dat je er was.
Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas.
Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan.
Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan.
Die natte trieste ogen, werden snel weer droog,
bij het tellen…
leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Aan het einde van mijn avontuur
Heb ik lief en leed gegeven
En overzie ik pas mijn levensduur
Mijn god, wat duurde dat maar even..…
ik mis je...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
928 Als schoonheid water was, was jij de oceaan.
Was liefde een seconde, zou jij altijd bestaan.
Was houden van 1 kilo, dan woog ik vast een ton.
Gemis een zonnestraaltje, dan was jij als de zon.
Mijn lieve vrouw en dochter, gemis als daaglijks leed.
Maar als we er voor knokken, is straks ons gezin compleet.…
Wil het ooit weer wat zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
859 Het is teveel:
De leegte van de bladeren in de winter
Het teveel aan sneeuw dat
onbeschreven de velden
en de wereld uitwist
tot niets
Daar kan ik tot komen; tot niets,
want niets van mijn verlangen
komt meer tot mij
Ik wijs de winter af; de dood;
de stilte, de leegte daarbij
Deze witte winter, dit blanco blad
ik zal haar moeten…
De aarde uit mijn ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 - ik droomde dat ik
ondergronds leefde
dat regenwormen
en emelten mijn
buren waren met
wie ik dagelijks
het gesprek aanging
het waren conversaties
die 'k plezierig vond
want ik hoefde me niet
constant te verdedigen,
we lieten elkaar in
de eigen waarde,
de regenwormen,
de emelten
en ik,
Nu is mijn gelukzalige
droom voorbij,…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
jaargetijde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.808 Ik kan me verbeelden
een geduldig landschap te zijn,
dat in de winter wacht op andere tijden.
De werkelijkheid is anders.
Het is meer een stervend landschap
in de herfst, dat een strenge winter wacht
en dan moet lijden.…
FEBRUARI-GEVOEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 De winter bereikt haar doel
in wat wij ervaren
als het februari-gevoel
want dan pas krijgt
de lente zin
eerst lekker schaatsend
de winter in!…
Seizoen winter
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
913 De winter valt,
Als een koude deken
Vergaren voor slechtere tijden
Geen overschot, buiten niet te mijden
De winter valt,
Water van vloeibaar naar vast
Een eendje vastgeklonken
onaangenaam verrast
De winter valt,
De dagen korten
Wederom wat minder tijd
Totdat de lente weer bevrijdt…
Harde winter
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
1.016 Ik ben winterkoud
de sneeuw vlokt schier oneindig
het haardvuur is goud…
Hollandse winter...
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.253 Schrale winden, snerpende kou,
oostenwind schuurt het vlakke land,
rijping op koestige wilgen,
glazige lagen op waterschap,
landschap in sneeuwjacht,
wazige contouren van huizen en kerken,
in het vierde jaargetijde,
van een echte winter in holland...…
Winternacht...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.018 De dauw in een winternacht,
legt een deken over het landschap,
rijping in fonkelende kristallen,
weerspiegelen in het maanlicht,
verlengen grillige takken,
met glazige ijspegels,
sterren schitteren aan een luchtgewelf,
tegen een gitzwart decor,
de horizon heeft de honneur,
van waterdampen in vlokvorm...…
winternacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.949 zie haar stappen
in het wit
maagdelijk vlies
van moeder aarde
zal zij snappen
hoe het zit
ondraaglijk verlies
van grote waarde
streel haar voeten
koud als ijs
bevroren door
gebrek aan aandacht
ik zal boeten
verdiende prijs
volg haar spoor
tot waar de maan wacht…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
wintervlinders
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
4.954 Soms, gaat midden in de Winternacht
de hemel open
en fladderen witte vlinders
Van God
naar jou en mij
Vullen een moment de lucht
met lichte vrolijkheid
Soms, want wintervlinders zijn zeldzaam…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek…
Winterse harten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
670 Winterse koude
bedekt herfstige harten
met een ijstapijt.
Een ijskoude sneeuw
Verwarmt bevroren harten
gloeiend in het rood.
Doorwinterde sneeuw
verkilt gebroken harten
eeuwig in de tijd.…
Witte vergezichten
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.515 laten we gaan slapen
de wind die langs de ramen raast
brengt witte vergezichten
in vroege uren zal het tuinpad
spoorloos zijn en moeten ogen
wennen aan een ander licht
een smetteloze droom
(gedempt)
ligt morgen voor het rapen…
kleinood
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.295 peuterig prutswerk
verkleumde vingers
in winterwarme wanten
krakend kruipend
zwoegend zoekend
over beukennootjestapijt
schaarse schotel
schorre stem
valse noot…
Winterse nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
862 Kleine witte vlokjes
sieren de straat
in dit nachtelijk uur
op de tweede dag van kerst
ongerept
glinsterend wit
ik geniet
van het serene beeld
mijn lijf rilt
van koude…
Winter 04.01
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.016 Er is een probleem dat we diep of betrekkelijk delen
wintertraag spelen en spinnen
vlassige nekharen een web
van rusteloosheid, onvoorspelbaarheid
geen winterslaap
bevroren zee in het schilderij
mijn jas wappert
mijn compagnon heeft het koud en ik ben ziek
blind en doof trekken we voort
de winter door
waarvan het begin
net zo vaag…