Alle inzendingen over winter

4016 resultaten.

Sorteren op:

De dame als landschap

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
Op een dag, het was al laat in de morgen, begaf ik mij naar het noorden, waar tuinen bloeiden, een enkel insect snerpte, en in het algemeen alles zeer voorjaarsachtig aandeed. Het regende licht, de lucht was fraai grijzig, het landschap omvatte een groot deel van de wereld. Mijn vriendin omvatte veel meer, ze was een bewegend Ravenna, een…

Winterrood

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Ze zag de bloedrode winterzon koninklijk verdrinken in de omhelzing van horizongolven. Ze stond daar maar... in het besluit van haar laatste afscheid. Ze plukte nog één keer breekbare, grauwe schelpen en duizelig liet ze het onschuldige strand voor het allerlaatst als los zand door haar vingers glippen. En terwijl ze, met ogen…

Vlinders

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.052
Vreemde Gevoelens Onderdrukken Heeft Geen Zin Ik Blijf Aan Je Denken Ik Krijg Je Niet Meer Uit Mijn Hoofd Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Je Wil Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Van Je Hou Maar Dan Kan Ik Bezig Blijven Dus Blijf Ik Bij; Ik Ben Van Jou Ik Wil Nooit Meer Bij je Weg Voor Altijd Bij Je Blijven Mijn Leven Met Je Delen Ik…
Rob de Winter30 augustus 2007Lees meer >

tegen de zon in kijken

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 744
het gras is groen de lucht is blauw ik kijk tegen de zon in en ik zie jou tranen bij de afwas het witte sop om de oren alles weer schoon en droog vanmiddag mezelf geschoren babi pangang bij het eten een dag om nooit meer te vergeten…

Stukgeslagen liefde

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Op een roze wolk gevonden in toevalligheid. Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid. Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden. Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden. Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen. Nu diezelfde ogen, dik, van pijn en verdriet,…

kinderhandjes

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 643
Kleine kinderhandjes, dragen nu het leven Zo zwaar en zo ondraaglijk Niet om gevraagd, maar toch gegeven Papa en mama, een vage schim van toen. De warmte, de liefde, die omhelzing en die zoen. Gegrepen door dieren, in een menselijk gewaad. Soldaten met wapens, vertolking van het kwaad. Alleen draag je het leven, waar je in werd gedragen. Bij…

spijtig

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 775
Pas na de hitte van de strijd, bekoelde pas je woede En voelde je de pijn van spijt, hoewel je zelf niet bloedde.…

Grieks

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt. De boom, zo vol met appels is keihard…

pro peuk

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
Wanneer het leven bij 't ontwaken je hart nog steeds doet slaan, waarom zou je bij de koffie dan je peukie laten staan? Tot aan je laatste hartslag beleef je telkens pret, bij het opsteken en roken van shag of filtersigaret. Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden, hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…

erfenis

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Warme trieste tranen, verlaten vele ogen Belang in jou is groot, vooral in jouw vermogen. Bedankt hoor lieve opa, 't was leuk dat je er was. Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas. Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan. Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan. Die natte trieste ogen, werden snel weer droog, bij het tellen…

leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Aan het einde van mijn avontuur Heb ik lief en leed gegeven En overzie ik pas mijn levensduur Mijn god, wat duurde dat maar even..…

ik mis je...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
Als schoonheid water was, was jij de oceaan. Was liefde een seconde, zou jij altijd bestaan. Was houden van 1 kilo, dan woog ik vast een ton. Gemis een zonnestraaltje, dan was jij als de zon. Mijn lieve vrouw en dochter, gemis als daaglijks leed. Maar als we er voor knokken, is straks ons gezin compleet.…

Wil het ooit weer wat zijn

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 859
Het is teveel: De leegte van de bladeren in de winter Het teveel aan sneeuw dat onbeschreven de velden en de wereld uitwist tot niets Daar kan ik tot komen; tot niets, want niets van mijn verlangen komt meer tot mij Ik wijs de winter af; de dood; de stilte, de leegte daarbij Deze witte winter, dit blanco blad ik zal haar moeten…

De aarde uit mijn ogen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
- ik droomde dat ik ondergronds leefde dat regenwormen en emelten mijn buren waren met wie ik dagelijks het gesprek aanging het waren conversaties die 'k plezierig vond want ik hoefde me niet constant te verdedigen, we lieten elkaar in de eigen waarde, de regenwormen, de emelten en ik, Nu is mijn gelukzalige droom voorbij,…

Hibernia regina

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
NACHTVORSTIN wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum ener sterrenwemelende vrieskraakheldere rozevingerige polaire dageraad op een wintertintelende ochtend in de zuidelijke hemisfeer van een bevroren planeet…
Maxim11 januari 2024Lees meer >

jaargetijde

hartenkreet
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Ik kan me verbeelden een geduldig landschap te zijn, dat in de winter wacht op andere tijden. De werkelijkheid is anders. Het is meer een stervend landschap in de herfst, dat een strenge winter wacht en dan moet lijden.…
Henny Blaak7 september 2005Lees meer >

FEBRUARI-GEVOEL

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
De winter bereikt haar doel in wat wij ervaren als het februari-gevoel want dan pas krijgt de lente zin eerst lekker schaatsend de winter in!…

Seizoen winter

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 913
De winter valt, Als een koude deken Vergaren voor slechtere tijden Geen overschot, buiten niet te mijden De winter valt, Water van vloeibaar naar vast Een eendje vastgeklonken onaangenaam verrast De winter valt, De dagen korten Wederom wat minder tijd Totdat de lente weer bevrijdt…
Gizmo6 november 2003Lees meer >

Harde winter

netgedicht
4.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Ik ben winterkoud de sneeuw vlokt schier oneindig het haardvuur is goud…
Hans29 september 2002Lees meer >

Hollandse winter...

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.253
Schrale winden, snerpende kou, oostenwind schuurt het vlakke land, rijping op koestige wilgen, glazige lagen op waterschap, landschap in sneeuwjacht, wazige contouren van huizen en kerken, in het vierde jaargetijde, van een echte winter in holland...…
Jeffry Bonnet30 november 2002Lees meer >

Winternacht...

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.018
De dauw in een winternacht, legt een deken over het landschap, rijping in fonkelende kristallen, weerspiegelen in het maanlicht, verlengen grillige takken, met glazige ijspegels, sterren schitteren aan een luchtgewelf, tegen een gitzwart decor, de horizon heeft de honneur, van waterdampen in vlokvorm...…
Jeffry Bonnet23 december 2002Lees meer >

winternacht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.949
zie haar stappen in het wit maagdelijk vlies van moeder aarde zal zij snappen hoe het zit ondraaglijk verlies van grote waarde streel haar voeten koud als ijs bevroren door gebrek aan aandacht ik zal boeten verdiende prijs volg haar spoor tot waar de maan wacht…

winterkinderen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.318
wat weten jonge dichters van de kou ze zijn nog in de lente van hun leven ik zie het prille dons nog aan ze kleven ze gissen slechts naar wanhoop en berouw hun winter is een heerlijk sleetjerijden een zweven op de gladgeschaafde noren de pijn beperkt tot tintelende oren geen flauw benul van ongeneeslijk lijden toch zullen jonge dichters…

wintervlinders

netgedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.954
Soms, gaat midden in de Winternacht de hemel open en fladderen witte vlinders Van God naar jou en mij Vullen een moment de lucht met lichte vrolijkheid Soms, want wintervlinders zijn zeldzaam…

De winter staat stil

gedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 20.252
Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd als een klok die zich spiegelt in ijs het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft in een klok die niet loopt, in het vlees dat bestaat als sneeuw voor de zon en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog gelenigd in vlees en keek…

Winterse harten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Winterse koude bedekt herfstige harten met een ijstapijt. Een ijskoude sneeuw Verwarmt bevroren harten gloeiend in het rood. Doorwinterde sneeuw verkilt gebroken harten eeuwig in de tijd.…

Witte vergezichten

netgedicht
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.515
laten we gaan slapen de wind die langs de ramen raast brengt witte vergezichten in vroege uren zal het tuinpad spoorloos zijn en moeten ogen wennen aan een ander licht een smetteloze droom (gedempt) ligt morgen voor het rapen…

kleinood

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.295
peuterig prutswerk verkleumde vingers in winterwarme wanten krakend kruipend zwoegend zoekend over beukennootjestapijt schaarse schotel schorre stem valse noot…
Jandeb18 december 2005Lees meer >

Winterse nacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Kleine witte vlokjes sieren de straat in dit nachtelijk uur op de tweede dag van kerst ongerept glinsterend wit ik geniet van het serene beeld mijn lijf rilt van koude…
Almaresáre27 december 2005Lees meer >

Winter 04.01

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Er is een probleem dat we diep of betrekkelijk delen wintertraag spelen en spinnen vlassige nekharen een web van rusteloosheid, onvoorspelbaarheid geen winterslaap bevroren zee in het schilderij mijn jas wappert mijn compagnon heeft het koud en ik ben ziek blind en doof trekken we voort de winter door waarvan het begin net zo vaag…
wiron mostert26 februari 2004Lees meer >