10625 resultaten.
VERDER ZIEN
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
207 Aanschouw Jezus' kruis,
waar de wreedste foltering
met spot hoogtij viert;
de achterzijde ervan
straalt vol mildheid en zegen.…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad,
waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw;
de toekomst lees ik in een oud gebouw—
steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad.
Het zwarte lood schraapt niet aan mijn stenen huid;
heel soms hangt er een laken voor mijn oog,
toch zie ik wel de drukte van het betoog—
dat ik ze binnen liet, was een…
Zacht
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.379 Zacht is je blik
een boodschap
van tranen die
niet vluchten
en veranderen
in de woorden
die ik
vind waar
ons afscheid weer
begint…
Open ogen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
868 Mensen die
dichten
zijn mensen,
die hun ogen
open hebben,
waardoor
ze zien
wat er om
hen heen
gebeurt...…
ogen
hartenkreet
3.4 met 44 stemmen
3.470 Ziet gij niet, hetgeen mij boeit
mijn verdriet en mijn bitterheid
dat wat mij doet wenen
of wat mij blij maakt.
Waarom zijt gij zo blind
voor wie ik ben.
Voel mijn tranen.
Voel mijn geluk.
vertrouw in mij,
opdat ik in u kan vertrouwen…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
2.258 zij voelt zijn woorden
met haar hand op zijn lippen
hij bewondert haar schoonheid
met zijn armen om haar heen
en ik ben sprakeloos
door hun intense liefde
zij doof, hij blind
ik zwijgzaam
en alleen…
kijken
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.261 Dingen zien,
als voor de eerste keer.
Objecten waarnemen,
ook al heb je ze herkend.
Vormen betasten,
waar niemand ooit enig vorm vindt.
Sterren vangen,
waar duisternis behoort te zijn.
Zonder enige twijfel
kan niemand mij dit leren.
Niemand, behalve jij.…
Ik zie je.
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
3.212 Mijn blik dwaalt naar buiten.
Jij bent niet bij me,
maar ik zie je buiten.
Ik zie je in de fladderende vogels.
Ik zie je in de stralende zon,
misschien ook in de wolken.
Ik zie je in de ritselende bomen.
Jij bent niet bij me,
maar ik voel je.…
VERHEUG U IN DE NEVEL NIET
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.255 De zuivre lucht, die niemand ziet,
Ziedaar hetgeen uw kracht moet sterken,
Niet wat zich zien en tasten doet:
’t On-zichtbre doet ons ’t meeste goed.
-------------------------------------------------
uit: Gemengde Gedichten (1874 - 1880)…
Vol van ruimte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.071 Ik zie mezelf
Alleen en schrijvend
Voor me, een half beschreven vel
Met in mijn glas nog een bodem bier
Mensen om mij heen
Zien zij mij wel? Of niet?…
Laat me zo
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.675 Concludeer me weg
Met je hokjesgeest
Vlak me uit
Met een gum van spot
Dik me aan
Met vette streken
Plaats me
Met jouw wil
Diep me uit
Met wiskundige halen
Bestempel
Met al je kracht
Bereken me leeg
Met logica
Oordeel zachtjes
doch maak mij niet kloppend…
Vanuit een Ooghoek
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.204 Het zicht door half gesloten ogen
Vaag maar vol verdraagzaamheid
Zacht en vredig ingetogen
Onzichtbaar in aanwezigheid
Kleuren als een silhouet
Op mijn netvlies vormgegeven
Geborgen in een amulet
Meer in't zicht dan toegegeven
Wie het ziet zal minder dromen
Puur en echt maar onvolmaakt
Zachtjes laat ik tranen stromen
De traan…
De ontdekking
gedicht
3.4 met 149 stemmen
37.092 Als je goed om
je heen kijkt
zie je dat alles
gekleurd is…
Paardenbloem
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
902 Ooit zag ik echt een paardenbloem.
Langdurig en intens. Haar ontstaan,
omhoogkomen, zwellen, opengaan.
Haar stralenpracht.
Ooit zag ik een paardenbloem,
van de wereld door zoveel levenskracht.…
Van vreemde origine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 ik zag haar lopen
in de cape met bont
van vreemde origine
mijn verlangens
plaveiden het pad
dat zij nog had te gaan
plotseling stopte ze
draaide zich om
zonder gezicht
slechts de voering
verwaaide lichtjes
in excuserend gebaar
toch kende ik haar
had de voetstap gemeten
maar het gezicht vergeten
ze liep door
naar de gekozen…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
ik kijk !
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
784 aangeslagen zien
dat wil ik niet meer
verblijven in kassen
als cellen van de ziel
met een verkrampte
atmosfeer
en oogleden
als verkreukte jassen
nee, zo zet ik mijzelf
voortaan niet neer
ik heb de engel in mij
te lang bereden…
nageslacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
830 zwaar, het slijk van aneengeklit mensdom
rottigheid, een immense brei van kwaad
hij schoof er zijn schouders onder en droeg
droeg door de dood
striemen in zijn gezicht
gruwelijk, onmenselijk van aanblik
stootte door tot het licht
trok uit zondig slib
een nageslacht vrij
zij aan wie niets is verteld
zien
kennen…
fotograferen
hartenkreet
2.4 met 24 stemmen
6.952 Je loopt ergens
gewoon ergens
je ziet iets
iets dat je boeit
iets dat je leuk vindt.
Je pakt je fototoestel
bekijkt het beeld
door de zoeker zie je.
Je drukt op de ontspanknop
en je ontdekt iets
de camera was fout
ingesteld.…
Woods
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.580 Geluk zit niet in zwijgen,
in tranen of verdriet
in dat je nooit meer langskomt
me überhaubt niet ziet
en nooit meer samen praten
tot midden in de nacht
geen mooie krullenkop
die stralend naar me lacht
Nee, geluk zit niet in zwijgen
niet in tranen, of verdriet
Maar dat er iemand is
die het mooie in je ziet…
Horen, zien en zwijgen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.614 'Le soleil brille sur Paris'
zei de dame van het nieuws op FIP
na de meldingen van files
voor de Porte d'Orléans om
acht uur vijf-en-veertig in de morgen
en na het vioolconcert
zag ik onder 'prochains titres':
Elvis Costello 'allmost had a weakness'…
Een wonder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
373 zacht danste
geluid op
golven stilte
hun wisselingen
schreven wat
stukjes atmosfeer
waarvan de
kleuren het uur van
de dag bepaalden
in subtiel
onderscheid waren
zelfs dagen in bereik
daar waar
leven het ritme in
hartslag vertaalde
soms dacht ik
geluiden te zien
maar na analyse
bleek het
niet te verklaren
een wonder misschien…
Blind
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.464 Ik leg mijn handen voor je ogen
stt, nee, zeg maar niets
ik neem je mee naar een andere wereld
waarin niemand iets ziet
Loop met mij over het gras
voel de zonnestralen op je gezicht
en probeer mijn wereld maar te zien
ook al zijn je ogen dicht
Laat me je leren voelen
hoe de kleuren van mijn wereld
je omarmen met hun warmte
of laten rillen…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik donker de dagen
in afnemend licht
wis langs mijn ogen
voel teruglopend zicht
door een onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in…
Hier
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
667 De lucht heeft het druk
maar hier op de grond
groeien mos en herderstasje
tussen de stadse steentjes
voor wie het wil zien
in de grond van de zaak
oneindige onbestuurbaarheid…
Scherpte
gedicht
2.8 met 62 stemmen
19.737 Scherpte
snijdt verbazing uit,
het oog kleurt open
wat het tegenlicht
verhult, de dingen
zijn zichzelf, ze
staan voor niets
dan taal, hun raadsel
is verheldering die zich
met dichtheid vult.
-------------------------------------
uit: 'Als het dichtklapt', 2005.…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, op d'Oceaan gevaren,
Als de avondzon in 't koelend nat verzonk,
De zeemeermin zich wieglen op de baren,
Wijl 't deinend goud haar groene vlecht doorblonk?
Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw…
Trompe l'œil
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
756 Wimperbrauw
wenkt wapperend,
ogen knippen uit
en aan het licht.
Blikken blozen,
dolen en
zienderwijze
verslecht het zicht.
Beeldig troebelt
de liefde
blind.…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
De verte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 zo af en toe
kijk ik de hemel af
weet niet waarom
wat ik daar zoek
inspanning brengt
alles dichterbij
duidelijk en klaar maar
met ontspanning kom ik daar
het geeft ruimte
in mijn overvolle geest
niets benoemen en gaan
waar ik nooit ben geweest
ontdekken wat
niet eerder is gezien
misschien een weten dat
wij al eeuwen zijn vergeten…