5895 resultaten.
Mijn trui.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Ze zat weer eens te breien.
't Werd een trui van nieuwe wol,
van restjes op de markt gekocht.
Met vooral veel groen en geel,
maar ook veel and're kleuren -
paars, oranje, wit,
rose, rood en heel veel blauw -
breide ze, recht en averecht.
Ik zat erbij te kijken,
hoe de trui van nieuwe wol
elke dag een beetje meer zijn vorm kreeg
en hoe…
Versierster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 'Wil jij', zo vroeg ze aan een arme buur,
van mij een ongehuwde moeder maken?'
Hij schrok ervan en was er eerst op tegen,
doch later kwamen beiden tot een deal:
Hij zou z'n zak en zij d'r spaarpot legen.
Hij schonk een joch voor 't zuur verdiende loon.…
volwassenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.405 waar je 's nachts met wat geluk de
wemeling van een snelweg hoort verdampen
waar je moeder, die met haar poten
in de modder staat, je terugjaagt naar het leven,
omdat je, zoals ze me toefluistert,
nergens beter bent.
------------------------------------
uit: 'Omdat ik ziek werd', 2008.
*) wemeling: het krioelen…
mama
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.547 Mama,
Als kind uit jou geboren en als kleuter opgebloeid,
Als tiener goed ontwikkeld en tot vrouw nu opgegroeid.
Ik was niet altijd redelijk en had soms geen gelijk,
de woorden die we hadden, noemde jij vaak stom gezeik.
Nu vele jaren later, weet ik echt wat jij bedoelde,
ik heb nu kinderen van mezelf en weet wat jij toen voelde.
Zij…
Voor moeder heb ik nooit geleerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Voor moeder heb ik nooit geleerd...
Dat was de titel van het boek dat ik ooit schrijven zou...
De twijfel bij het opvoeden en doe ik het wel goed ?
Nu zie ik mijn kinderen en denk
Het boek is al geschreven
Het is een bestseller geworden !…
Vermogend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 Langs de grens
van al haar kunnen
droeg ze zorgen
voor haar kind
alleen
met de weldaad
van het leven
waar reclames niet
zo houdbaar bleken
in de toonkast
van haar
ontoereikendheid
gevangen
sliep ze jaren
van haar idealen
in de kaders
van besef
dat de aanhef
van haar rijkdom
met geborgenheid
in zicht
niet langs
de…
Ik man
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 zou weleens
willen voelsprieten
en ervaren
hoe een moeder zich voelt
met haar kind
het grootste wonder
der geboorte uit haar lichaam
eigen geworden vlees en bloed
eeuwig verbond van bescherming
het intens liefhebben
waar zelfs de grondvester
in al zijn overgave
geen weet van heeft…
Ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.037 Het hart nog ontbloot
stromen beelden snel terug
in verdwijnende dromen.
Vóór mij
de dag
nog leeg,
nog zonder pijn.
Wie ben ik
voor jou vandaag,
mijn bloed?
Nog voel ik
je eerste adem
op mijn buik,
mijn huid nog druipend
van verse liefde.
Nu jouw woede
mes op mijn keel,
geen geruststellende gedachte.
Of toch?
Kijk, je kinderfoto…
Was ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
823 Was ik maar de dochter die ik nooit was
De liefde die ik nooit gaf
Was ik maar de moeder die kon geven
Dat wat zij zelf nooit had gekregen
En stel als, ik vraag me af
Stel je voor, dat ik zo was
Zouden dingen anders zijn?
Zou duidelijk worden, ja, alles kwam door mij?…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Hier sta ik dan, op de sokkel der moederschap.
In mijn linkerhand draag ik de macht van het maken.
In mijn rechterhand de kracht van het breken.
Over mijn schouders hangt de mantel der onfeilbaarheid.
Deze zware last zal er zorg voor dragen, dat ik spoedig ten onder ga.
Ogen die doordrongen zijn van rekenschap, kijken mij beschuldigend aan…
Vleugels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.583 Deze plaats heet Moeder....
Daar gekomen, rust gevonden.
De euforie, dit mirakel aanschouwen op aarde.
Hemelse geluiden uit lichte harten.
Nergens, maar hier te vinden....…
OUDERSCHAP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.215 Nee, ik heb geen carriere
nee, ik heb geen netwerk
nee, ik heb geen salaris
ik heb kinderen
ik ben ouder: moeder, vader
ik krijg huishoudgeld
ik heb het wel druk, maar
ik voel geen stress
ik voel samenleving
wij zijn gelukkig zo
wij voelen gemeenschap
wij houden het graag zo!
en jij?…
Twee lichtjes zijn je ogen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.206 Twee lichtjes zijn je ogen, mijn kindekijn!
Die stralen zo diep in het harte mijn,
Dat alles blij licht wordt daarbinnen;
Dán juicht het er luide, dán vrediglijk stil,
Of mijn hart al maar loven en minnen wil,
Al maar loven en minnen!
Twee grijpertjes zijn er je handenpaar,
Die stoeien en grijpen en houden maar;
Je speelse bloemhandjes, mijn…
Mijn beeld van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Jij bent de vrouw
die ik het langste ken
vroeger altijd voor mij in touw
er was nooit een rem
Nu op dit moment
wat was je gisteren helder
uitbundig goed gemutst
vandaag weer meer geklutst
De slaap die je overmant
na deze enerverende week
het is alsof ik van mijn kant
in de rem fase van jouw leven keek
dank je wel lieve…
de foto
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
558 ( voor mijn broer )
ze zaten precies voor het schilderij
het was ze niet opgevallen
ze kwamen om een drankje te nuttigen
zelfs toen de foto werd gemaakt
zagen ze het later pas
het schilderij op de achtergrond
wuivende klaprozen
in een uitgestrekt veld
een enkele kerstboom
blauwe korenbloemen
het enige wat er aan ontbrak
was de Adelaar…
een gebroken familie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.142 de nacht geeft alle ruimte
om te piekeren
niets kunnen we doen enkel
onze handen vouwen
je strijd is gestreden
God heeft je naam geroepen…
pas acht jaar
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.022 och, hij was toch nog maar acht jaar
zijn gezichtje was zo smal geworden
haar hart ging naar hem uit
ze wilde hem in haar armen nemen
en wiegen, als was hij een baby
verdriet te groot voor woorden
hij begreep dat Mamma dood was
de wereld stond op zijn kop.
thuis werd er niet meer gelachen
iedereen vroeg maar hoe het ging
kroelden…
VERSCHEIDEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.812 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.
Verweer dat bij de open kist verstomt…
De Klokkenmaker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
819 Alleen de moeders,
van de klokkenmakers,
van de ideologen en
van de soldaten weten.
Zij kijken allen op de klok,
die ook mensenliefde slaat,
en weten machteloos,
hoe laat het is.…
Jeugdherinnering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 een auto rijdt
een moedereend
bijna zo plat
als een dubbeltje
veertjes dwarrelen
op in het schijnsel
van de koplampen
van een volgende auto
er valt niet veel meer
te redden hier
hooguit kun je haar
aan de kant leggen
twee kuikens
aan de overkant
dribbelen zenuwachtig
heen en weer
ze waggelen naar
hun moeder toe
het…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 over het gangbare grof knerpend
grindpad van het oude kerkhof
als gebogen menselijke zerken,
op weg naar het o zo diepzwarte
graf waarin zij tegen haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder…
Onderweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 In de bus,
achter mijn rug,
speelt een moeder
met haar kind:
Waar ben je?
Waar ben je?
Een schaterende lach.
Waar ben je?
Waar ben je?
In die kamer,
op die dag.
Moeder ziek op bed,
met uitgestrekte armen
haar zoon verwelkomend.…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 In de ochtend van de bedaagde dag
zie ik mijn oude moeder in mijn grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven
Al heeft ze deze aarde verlaten
ze houdt je voor altijd in de gaten
Je bent nog steeds met haar samen
In je hart zal ze altijd blijven wonen
Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen
Je moeder is niet verdwenen
Kijk in de spiegel jij bent het wonder
dat zij het leven heeft gegeven
Jij…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
(kanker 16) so far so good
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 het is goed nieuws
de tumor vreet niet verder
in jouw lijf
maar wel in mij
toch ben ik blij dat
alles weggenomen bleek
te zijn
mijn pijn -zwaar ondergeschikt-
wikt elke mogelijke slag
om elke mogelijke arm
en warm
lach ik je toe…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?
tot aan mijn laatste snik
blijft alles dat een wonder lijkt
me boeien
in…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 Mijn kleine moeder met je rode haar,
Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd,
Een dominee heeft, galmend, aan de baar
Enkele verzen uit Godswoord gezegd.
Ik was een kind van nog geen veertien jaar;
Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht
Tegen mijn tranen, want het stond zo raar
En buurman had: wees dapper vent, gezegd.…