12647 resultaten.
Platteland
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
730 Weilanden geuren
Naar gier en ontwaakt leven
Zwaluwen dansen…
Zeemonsters
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Tijgerbekken
bijten in het zand
van het strand
Laat zonlicht
oogt
tussen
de wolken
Grommend beest
Fietsklem
Haaientand
rechtop
in het zand
Schuim bijt in
mijn schoen
Callantsoog…
Witte Zachte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.061 Witte zachte
blauwe Hemel
op Aarde
Blanke
schoonheid
maagdelijk
beroerd
betreden
Glad
gerimpeld
in de Wind
Striemen
van de Helm
Huid van
Moeder Aarde
Stort me op
haar
Ontvang mijn tranen
Ontvang mijn vuur
Ontvang mijn liefde…
Heide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Heide
Rood bruine huid van
Moeder Aarde
Stekelig zacht
Nodigt uit
tot rust
tot liggen
tot koesteren
tot gestreeld worden
Diep oerverlangen
Nooit voldoende
tot de dood
tot ik het mezelf geef
Tot ik het jou vraag
te geven aan mij
Zo
ik aan mezelf
In verbinding te zijn
met mij
met jou
Nu hier
Dan daar
op jouw heide…
Lila gekroond
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 de sering staat in bloei
veilig is de inhoud lila gekroond
tegen een helderblauwe lucht
vogels zingen nog steeds lovend hun lied
met liefdevolle aard over de aarde
er is vrede in hen
met magie en beweging
(wolken vliegen rustig over het jaargetij,
met nooit een onvertogen woord)
en ik voel me blij, rond mijn vaste stappen
waar 'k mijn…
Met open armen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
589 met open armen verwelkom ik
regendruppels die mij raken
langzaam ronddraaiend in cirkels
spetteren gemiste druppels op
en raken mij alsnog
opgaand in hemelse water dans ik me vrij…
Avond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
664 Op de top
van mijn leven
Rechte lijnen
achter me
Ronde welvingen
lokken me
Ondergaande zon
Zacht avondlicht
Zilver zee
Glanzend meer
Stille avond
Met jou…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
Bij elke aanraking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.227 Bij elke aanraking
Ze zeggen dat planten
niet kunnen voelen.
Toch tuiniert mijn geliefde
met heel veel aandacht en
grote zorgvuldigheid.
Bij elke aanraking
van de groene blaadjes
is hartstocht aanwezig en
elke beweging
van haar is
een dans van
genegenheid en
zorgzaamheid.
Zelfs als ze
doornige struiken verzorgt
maakt ze…
Waterkant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
599 De schoonheid van dit groene woud
brengt mij tot ontroering
en merk dat de natuur mij aanzet
tot ontvoering, want..
ik zou u allen willen leiden
naar deze plek aan het water
en met u ongestoord gaan zitten
denkende aan later...
om het beeld vast te houden
ik wil het terugzien keer op keer
want morgen is het er misschien
niet meer!…
De Verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Ik zie je stralen
Mijn blikt ankert
buigt
zwenkt
Jij fier groen
Vijf kanten steel
draagt
je scherm geel
open
tuurt de hemel…
de geschenken van een bloem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 geuren zo fijn
en zo zacht
als een kussen
kleuren vol pracht
en verschil
vele momenten
met stilte
en genot
ze zitten helemaal vol
uren en uren
uit zo'n
kleine bol…
DE DAG STOND STRALENDE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.245 De dag stond stralende, gesponnen klank,
De hemel lag, schedel van God, vol wonderen,
De zee zette zich om, en goot zich uit,
En joeg zich op, en stond, en bolderde.
Het was al vreugd', een mild geraas ging uit
Van golven, die de castagnetten sloegen,
Van wolken, die het zijd gewaad verschoven,
Van onzichtbare strijkers door het Ruim.
De…
Moeder Aarde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
693 stille stappen
laten huizen van persoonlijkheden achter
relaxed in de regen
ontdek ik met eigen ogen
het weelderige weidelandschap
van Friesland
tussen mijn vingers
gloeien gekozen woorden
het begeleid de pen
gebogen op papier
van het moment van beelden
om het leven
op de geur van regen
zintuigen trillen, ik weet het
en ik weet waarom…
schemergedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
608 nog in het vroege langzaam
kleurend uur gedompeld
wacht ik geduldig op wind en
vuur bij wat onzegbaar blijft
haast tastbaar in mijn schoot
geworpen
wat zich schoorvoetend baren
laat
louter in schemerige woorden
schuilen wil
in zachte geluiden nog wazige
beelden geborgen…
bizar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
568 ze woont in een droom
gekneld tussen zomer en herfst
er hangt een geknakte zonnebloem
aan de binddraad na het laatste onweer
hij krijgt een binnenplekje in een vaas
terwijl ze kastanjes uit haar zakken schudt
wordt er gerild door merg en been…
Niet ver van de obelisk...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Niet ver van de obelisk, door een graaf
eens opgericht als hommage aan Napoleon,
ligt een bos, met hier en daar wat mos.
Beuken uit zaadjes van vóór de Franse tijden
zijn uitgegroeid tot gigantische wezens.
Die woudreuzen dreunen daar in F-majeur,
met een berk, her en der, als versierings-triller.
De donkergroene sparren verdiepen als een…
De vergeten tuin
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.261 we wieden niet,
maken distels en brandnetels tot bondgenoot,
storen ons mateloos
aan het zevenblad en heermoes
volgen slaafs onze eigen paden
en raken hopeloos verstrikt in
hagewinde en klimop
schoorvoetend banen we ons
een weg en rusten uit
op het groene bed van mos en varens
hier regeert de waanzin,
haalt wanorde, orde in
ontredderd…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 Rond lig je daar in de herfststilte
Bruin grijs in je volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend…
Tronen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik leg mijn oor te luister
op de golven van de zee
met hun intrigerende verhalen
lokken ze mij moeiteloos mee
over het huizenhoge deinen
het laag gelegen domein
met haar ontelbare schatten
waar ik graag onderdeel van wil zijn
word ik meegenomen
tot verre diepte aan de hand
genietend van prachtig koraalrif
betoverende kleuren in onderwaterland…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Kleurrijk overreden
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 dankzij kleurrijk overreden kon het protest de boom in
zo ontdeden zij zich één voor één gestaag van hun jas
ieder jaar weer had het veel voeten in de aarde voordat
alle neuzen dezelfde kant op keken
het naakte welzijn is hun wel bekend toch schitteren
ze liever vol ornaat, niet om elkaar de loef af te steken
maar om in volheid te stralen…
Eikenhanden
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
449 ingeslikte woorden
niet rijp voor het daglicht
bekruipen langzaam
de schaduw op de muur
die toeneemt naarmate
opkomend zonlicht speelt
met de grote eik voor 't raam
wiens handen angstvallig
vasthouden aan wat ooit was
kussen de laatste bladeren
zachtjes de grond…
Wonderschone waaiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 daar de wind vrij spel heeft
kust kwik zachtjes het vriespunt
de avond legt zich neer na volledige
overgave aan de ondergaande zon
in het holst van de nacht
ontstaan wonderschone waaiers
worden bloemen geboren
die nimmer zullen geuren
beperkte houdbaarheid doet
niets af aan hun fonkelende pracht
die schittert in het ochtendlicht
totdat…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
IJsboeket
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 ik kus de bloemen op de ramen
om hun schoonheid te beamen
ik heb de vaas al neergezet
tot ze opnieuw gaan bloeien
op het glas zullen groeien
zal ik ze rangschikken tot en met
tot ze ooit zullen vergaan
was de reden van hun bestaan
schitteren als 'n fragiel boeket…
De dagvorstin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
416 de dagvorstin kust me wakker
ze oogt winters in de morgen
voelbaar ingeboet aan kracht
schijnt ze uit volle borst
laatste bladeren zoeken naarstig
houvast om hun trouw te offreren
aan hem die hen voortbracht
kleurrijke herfst ligt ondergedompeld
in een zee van ijskristallen
witte walm steekt af tegen de dageraad…
Licht in donker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Licht in mij
als de sneeuw buiten
in deze donkere avond
vloeien in elkaar over
De kracht van de golven in mij
in het verlangen naar jou
als vrouw
in je volle kracht
te meten met mijn machtige
smachten
De golven die op het strand beuken
het zilver zonlicht besmeuren
In mij naast elkaar
in vervloeiing
in mijn zijn
in en zonder jouw…
Gevat
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.019 Model achter glas
bevriest ondanks minirok
toch niet helemaal…
Zwerftocht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
711 klein en fragiel ben je
betoverend jouw
schoonheid
dwarrel je ingetogen
over velden en wegen
niet wetend waar
jij je neervlijen zou
zachtjes kus je
Moeder Aarde…