25015 resultaten.
Poldert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Poldert
de wind boldert
als je stolpert
langs het kanaal
de Lammertsweg
is recht
als een lineaal
in de vlagen verkoldert
Poldert.
Poldert
ben je bezoldigd
tot ideaal
woonplek totaal
geen saai gehucht
onder waaiende lucht
ben je bedonderd
je wordt honderd
dat wordt bevorderd
in Poldert.
Poldert
verwondert
de naam betekent
moerassige…
Tempel van ijdelheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
355 Ze schrijven zichzelf tot genie,
elk punt een kroon, elk komma goud.
Hun lofzang vult de flora,
als onkruid groeit hun woord.
Ze citeren elkaar als profeten,
hun roem past in een post.
Wie twijfelt aan hun grootheid
wordt doodgezwegen — of geloosd.
Hun zinnen stinken naar schijn,
hun geest naar ijdel festijn.
Ze bouwen lege tempels,
en…
o vroege morgen
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
634 raakt men door je vertolkingen
in mond van honger schrijden ze voort
over jouw wegen van begaanbaarheid…
friends for ever
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
6.479 op de weg van jouw bestaan
hier ver vandaan
is die ene vriend
die het verdient
om ook te kunnen leven
om al je liefde aan te geven
geef me jouw hand mijn vriend
ik laat je nooit meer gaan
jij de rots van mijn bestaan
in een wereld vol onzekerheid
was jij het die me hebt bevrijd.…
Wrakhout
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.648 Dan valt de doffe roffel
van verse regen op de roef.
Men put hier uit een diep
verleden; een sterk verhaal
in droeve onvertaalde taal.
Ik hoor. Een druppel zoekt
zijn weg op de beslagen ruit.
Het rotten zet maar door.
Mos groeit in de reten
van deze wrakke schuit.…
Wrakhout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 Dan valt de doffe roffel
van verse regen op de roef.
Men put hier uit een diep
verleden; een sterk verhaal
in droeve onvertaalde taal.
Ik hoor. Een druppel zoekt
zijn weg op de beslagen ruit.
Het rotten zet maar door.
Mos groeit in de reten
van deze wrakke schuit.…
Verdwaald
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
765 Heb toen een bocht genomen,
En nu de weg verleerd.
Ergens ben ik afgeslagen,
Weet nu niet precies meer waar.
Zou het herkennen als ik het zien zou,
Maar hoe kom ik daar?
Ergens ben ik afgeslagen,
Wist toen wel waar ik zat.
Ergens, niet ver van hier,
Ligt mijn oorspronkelijke pad.…
Geweld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
925 Buiten, ver van het zonlicht
Mijn ogen springend open
Een flinke flits van een bliksemschicht
Kapot en geslopen
Regen druppels rennen weg
Laat het stoppen
ik wil me niet verstoppen
Het einde is in zicht
zie ik daar in de verte weer licht?
De bui is over
Ik buig me voorover…
Te zwaar, en dus te licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Last die de kracht
Ver te boven gaat
Alle evenwicht verdwenen,
Gewicht dat onophoudelijk
Op mijn schouders drukt
En niet meer te dragen is -
Ik word licht in mijn hoofd
En kom zonder dat ik ook
Maar ergens op reken
Mijn eindoordeel tegen,
Ik word te licht bevonden,
En ga dus nu voorgoed
Op weg naar het licht…
Over leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
665 Als gapend gat
een steen op het pad
ver gezocht
niet weg te denken
wat er onderliggend
speelde
emmers vol
fijnkorrelig zand
ooit geschept
een kinderhand
rustplaats
voor de schijndood
houdt het levend
asfalt wacht
betonnen muren
bikkel bikkelhard…
Besef
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
630 Alle vreselijke pijn
valt soms weg
door het besef,
dat jij nu 'jij’ niet bent.
De stilte in de morgen
schreeuwt pijnlijk
in mijn hart.
Ver van jou vandaan.…
Fragmenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
671 Wat kan nu weg
wat moet blijven
wat mist het hoofd
raakt het hart
of is pas over een aantal jaren afgesloten
om dan te verdwijnen
Fragmenten van ver
en dichtbij verleden
gaan door handen
stuk voor stuk
blijven korter of langer hangen
in een moeizaam proces
dat opruimen heet…
Vogelvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Jij vloog weg van mij
op geen vleugels gedragen,
onze vlucht was voorbij
in de dood verslagen.
Nog in het winterlicht
een toekomst beloofd.
Met de lente in zicht,
nieuw licht al gedoofd.
Nu ben ik vleugellam,
poets geen veren meer.
Toen jouw einde kwam,
stortte ook ik hard neer.…
Je bent al thuis...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Het is een stem die me laat weten:
Vraag nooit naar de weg naar huis!
Stop met vragen naar het onbekende.
Je was hier al voordat je vertrok!
Je bent al thuis.…
Jouw weg, Zijn weg?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 Het willen volgen van Zijn weg,
Zonder onbegrip willen vertrouwen,
Op Zijn plan, Zijn doel met jou….…
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Ver van Zeeluinen, onthecht van zijn
geliefde duinen zweeft het mannetje
Piggelmee ergens hoog boven de
Atlantische oceaan. Stevig omklemmen
hem vuurvogelklauwen; hoort hij zich
hoog in de lucht slingerend zijn grootste
angsten uitslaan.
Op weg naar het ongewenste; op weg naar
het onbekende.…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee, zei je, het is nu genoeg
en het doet me ook allemaal zo’n zeer
Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg
Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer.
Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…
Even dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Kon ze maar even haar hoofd
in de handen van jouw schoot leggen.
Jouw kom als drager
van haar
beleven
voelen
gedachten.
Opgerold in foetus houding
omringd door helende energieën...
vloeibaar baarmoedervocht
waarvan elke trilling
als een golf
haar celgeheugen zuivert
van aardse pijnen.
Luchtclusters lichten op
ontrafelen de knopen…
Dat ik je mis...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
669 Stromen van tranen,
van vreugde van blijheid.
Soms ontroerend soms droef.
Opgedroogd en weggegleden
in de stroom van de tijd.
Wat is gebleven?
Een enkele traan,
vergoten in het donker van de nacht.
Een vleugje hoop
op een weerzien, misschien.
Dat is, wat er is.
Dat ik je mis...…
Gnosis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 En dan
heb je de Boeddha gedood;
Dan weet je alles
wat je weten moet
en je weet ook
dat dat er niet toe doet;
Je kent de weg
naar de waarheid,
maar je weet ook
dat elke weg je daarheen leid;
Je beseft dat hoe ver
of lang je de weg ook gaat,
je tegelijkertijd aan het begin
en aan het einde staat;
Je ziet glashelder in
dat nog…
Verse Lente - een lente vers
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
1.108 Een zwaluw scheert met een tulp in zijn bek
de zware baard van het voorjaar.
Herders flikflakken over het hek
van de dam zijn de lammeren hoorbaar.
Krokussen deinen verrukt op de maat
van wat kwinkelerende vinken.
Een bakkersjongen loopt fluitend op straat
zijn neus en zijn bolletjes blinken.
Dan valt de regen, die zalige regen
het klatert…
Verlangen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.767 Was je maar thuis gebleven,
Ik hoop dat je dadelijk weer voor me staat
We moeten allebei niet bang zijn voor gevaar
We moeten iets maken van ons bestaan,
Hoe ver we ook van elkaar weg zullen gaan,
Ik blijf altijd bij je en sta altijd voor je klaar.…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 we gaan door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in…
langsrazend staal in plastic lichtgewicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
711 ze vlogen op
verjoegen zicht
langsrazend staal
in plastic lichtgewicht
lichtgeraakt
de vleugel haakt
en fladdert in
een zielloos togen
geen bumper is verbogen
maar als een coryfee
neemt snelheid de
gebroken vrijheid mee
de vogel vlucht
een vleugel weg
en op de baan
zijn veren zo vergaan…
stroomopwaarts
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Jouw bloed
van slag geraakt
lijkt te strijden met zichzelf
onder zachte dwang
stroomt nu het oude weg
voor vers
dat stap voor stap
zijn loop aanvaarden leert
een eigenwaarde vindt
zich in het gangenstelsel
van dit nieuwe leven hecht
dan herboren
kloppend voor mijn deur zal staan…
visioen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Hoe snerpend knarst de schaduw,
En kwijnt het wit weg,
Zo ver als de reis kort is,
Zo diep is het gapende gat,
Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets,
Aan haken hangen ogen,
En in de starre stilte gaan zij voorbij,
Wie zou nu durven geloven,
Dat hij daar later zat.…
Nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
764 Een duik in het duistere niets
geen verantwoording noch schaamte
voor mijn vlucht uit het geraamte
van orde, schijn, het "menselijk" zijn
ben oneindig klein
een waarnemer van reacties
en chemische interacties
in het lichaam dat mij vervoert
sta even stil, ontroerd
leef in een wonder
weg het gedonder
van een ver verblindend iets.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.221 Ik wil weg, ver hier vandaan,
Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan.
Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet,
Even geen problemen of ellende in het verschiet.
Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar,
Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.…
queeste
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 al zoveel eerder
dreef je weg
op de rug
van warme winden
waar vind ik je terug
in dat bodemloze land
zonder het lichaam
dat ik ken
je glimlach
in je ziel verborgen
verloopt tijd daar
in eendere uren
zal ik je weten
je voelen van ver
of zal ik blijven dwalen
eeuwig lang…
ogen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
782 rozenfeeën
blazen zacht
vergeten dromen
in haar nacht
vaag verlangen
heldere beelden
dragen
het morgenlicht
zingen
jouw lied
jouw gezicht
ver, verder weg
van haar
tot ze
alleen
nog kan dromen
van feeën
in een nacht
vol blaadjes
van zingende
rozen…