Alle inzendingen over ver weg

25015 resultaten.

Sorteren op:

Poldert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Poldert de wind boldert als je stolpert langs het kanaal de Lammertsweg is recht als een lineaal in de vlagen verkoldert Poldert. Poldert ben je bezoldigd tot ideaal woonplek totaal geen saai gehucht onder waaiende lucht ben je bedonderd je wordt honderd dat wordt bevorderd in Poldert. Poldert verwondert de naam betekent moerassige…

Tempel van ijdelheid

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 355
Ze schrijven zichzelf tot genie, elk punt een kroon, elk komma goud. Hun lofzang vult de flora, als onkruid groeit hun woord. Ze citeren elkaar als profeten, hun roem past in een post. Wie twijfelt aan hun grootheid wordt doodgezwegen — of geloosd. Hun zinnen stinken naar schijn, hun geest naar ijdel festijn. Ze bouwen lege tempels, en…

o vroege morgen

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 634
raakt men door je vertolkingen in mond van honger schrijden ze voort over jouw wegen van begaanbaarheid…
klaes17 februari 2007Lees meer >

friends for ever

hartenkreet
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 6.479
op de weg van jouw bestaan hier ver vandaan is die ene vriend die het verdient om ook te kunnen leven om al je liefde aan te geven geef me jouw hand mijn vriend ik laat je nooit meer gaan jij de rots van mijn bestaan in een wereld vol onzekerheid was jij het die me hebt bevrijd.…
griet15 september 2002Lees meer >

Wrakhout

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.648
Dan valt de doffe roffel van verse regen op de roef. Men put hier uit een diep verleden; een sterk verhaal in droeve onvertaalde taal. Ik hoor. Een druppel zoekt zijn weg op de beslagen ruit. Het rotten zet maar door. Mos groeit in de reten van deze wrakke schuit.…

Wrakhout

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Dan valt de doffe roffel van verse regen op de roef. Men put hier uit een diep verleden; een sterk verhaal in droeve onvertaalde taal. Ik hoor. Een druppel zoekt zijn weg op de beslagen ruit. Het rotten zet maar door. Mos groeit in de reten van deze wrakke schuit.…

Verdwaald

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 765
Heb toen een bocht genomen, En nu de weg verleerd. Ergens ben ik afgeslagen, Weet nu niet precies meer waar. Zou het herkennen als ik het zien zou, Maar hoe kom ik daar? Ergens ben ik afgeslagen, Wist toen wel waar ik zat. Ergens, niet ver van hier, Ligt mijn oorspronkelijke pad.…

Geweld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 925
Buiten, ver van het zonlicht Mijn ogen springend open Een flinke flits van een bliksemschicht Kapot en geslopen Regen druppels rennen weg Laat het stoppen ik wil me niet verstoppen Het einde is in zicht zie ik daar in de verte weer licht? De bui is over Ik buig me voorover…
Egroot12 april 2013Lees meer >

Te zwaar, en dus te licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
Last die de kracht Ver te boven gaat Alle evenwicht verdwenen, Gewicht dat onophoudelijk Op mijn schouders drukt En niet meer te dragen is - Ik word licht in mijn hoofd En kom zonder dat ik ook Maar ergens op reken Mijn eindoordeel tegen, Ik word te licht bevonden, En ga dus nu voorgoed Op weg naar het licht…

Over leven

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
Als gapend gat een steen op het pad ver gezocht niet weg te denken wat er onderliggend speelde emmers vol fijnkorrelig zand ooit geschept een kinderhand rustplaats voor de schijndood houdt het levend asfalt wacht betonnen muren bikkel bikkelhard…
Inte Feelders14 februari 2016Lees meer >

Besef

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
Alle vreselijke pijn valt soms weg door het besef, dat jij nu 'jij’ niet bent. De stilte in de morgen schreeuwt pijnlijk in mijn hart. Ver van jou vandaan.…
Gustaf Kreuz30 september 2016Lees meer >

Fragmenten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
Wat kan nu weg wat moet blijven wat mist het hoofd raakt het hart of is pas over een aantal jaren afgesloten om dan te verdwijnen Fragmenten van ver en dichtbij verleden gaan door handen stuk voor stuk blijven korter of langer hangen in een moeizaam proces dat opruimen heet…
geeraardt23 oktober 2017Lees meer >

Vogelvlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Jij vloog weg van mij op geen vleugels gedragen, onze vlucht was voorbij in de dood verslagen. Nog in het winterlicht een toekomst beloofd. Met de lente in zicht, nieuw licht al gedoofd. Nu ben ik vleugellam, poets geen veren meer. Toen jouw einde kwam, stortte ook ik hard neer.…

Je bent al thuis...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Het is een stem die me laat weten: Vraag nooit naar de weg naar huis! Stop met vragen naar het onbekende. Je was hier al voordat je vertrok! Je bent al thuis.…

Jouw weg, Zijn weg?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Het willen volgen van Zijn weg, Zonder onbegrip willen vertrouwen, Op Zijn plan, Zijn doel met jou….…
Marianca28 februari 2011Lees meer >

De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
Ver van Zeeluinen, onthecht van zijn geliefde duinen zweeft het mannetje Piggelmee ergens hoog boven de Atlantische oceaan. Stevig omklemmen hem vuurvogelklauwen; hoort hij zich hoog in de lucht slingerend zijn grootste angsten uitslaan. Op weg naar het ongewenste; op weg naar het onbekende.…

Regie tot in de dood

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Nee, zei je, het is nu genoeg en het doet me ook allemaal zo’n zeer Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer. Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand nu ben ik nog vervuld van passie en geest Zomaar van de een op de andere dag in beland Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…

Even dragen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Kon ze maar even haar hoofd in de handen van jouw schoot leggen. Jouw kom als drager van haar beleven voelen gedachten. Opgerold in foetus houding omringd door helende energieën... vloeibaar baarmoedervocht waarvan elke trilling als een golf haar celgeheugen zuivert van aardse pijnen. Luchtclusters lichten op ontrafelen de knopen…

Dat ik je mis...

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
Stromen van tranen, van vreugde van blijheid. Soms ontroerend soms droef. Opgedroogd en weggegleden in de stroom van de tijd. Wat is gebleven? Een enkele traan, vergoten in het donker van de nacht. Een vleugje hoop op een weerzien, misschien. Dat is, wat er is. Dat ik je mis...…
Antje17 januari 2023Lees meer >

Gnosis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
En dan heb je de Boeddha gedood; Dan weet je alles wat je weten moet en je weet ook dat dat er niet toe doet; Je kent de weg naar de waarheid, maar je weet ook dat elke weg je daarheen leid; Je beseft dat hoe ver of lang je de weg ook gaat, je tegelijkertijd aan het begin en aan het einde staat; Je ziet glashelder in dat nog…

Verse Lente - een lente vers

netgedicht
4.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Een zwaluw scheert met een tulp in zijn bek de zware baard van het voorjaar. Herders flikflakken over het hek van de dam zijn de lammeren hoorbaar. Krokussen deinen verrukt op de maat van wat kwinkelerende vinken. Een bakkersjongen loopt fluitend op straat zijn neus en zijn bolletjes blinken. Dan valt de regen, die zalige regen het klatert…

Verlangen

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.767
Was je maar thuis gebleven, Ik hoop dat je dadelijk weer voor me staat We moeten allebei niet bang zijn voor gevaar We moeten iets maken van ons bestaan, Hoe ver we ook van elkaar weg zullen gaan, Ik blijf altijd bij je en sta altijd voor je klaar.…

nieuw

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
we gaan door met bouwen kloven en schaafwondjes doen niet zeer het kasteel wederopgebouwd met een punt zo hoog als de wolken waar liefde zal spreken in vertaling gezongen door tolken van ver iedereen is welkom bij de oplevering van het kasteel de weg is lang maar als u goed kijkt heel ver daar aan de horizon ziet de toren al blinken in…

langsrazend staal in plastic lichtgewicht

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
ze vlogen op verjoegen zicht langsrazend staal in plastic lichtgewicht lichtgeraakt de vleugel haakt en fladdert in een zielloos togen geen bumper is verbogen maar als een coryfee neemt snelheid de gebroken vrijheid mee de vogel vlucht een vleugel weg en op de baan zijn veren zo vergaan…
wil melker9 februari 2003Lees meer >

stroomopwaarts

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Jouw bloed van slag geraakt lijkt te strijden met zichzelf onder zachte dwang stroomt nu het oude weg voor vers dat stap voor stap zijn loop aanvaarden leert een eigenwaarde vindt zich in het gangenstelsel van dit nieuwe leven hecht dan herboren kloppend voor mijn deur zal staan…

visioen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Hoe snerpend knarst de schaduw, En kwijnt het wit weg, Zo ver als de reis kort is, Zo diep is het gapende gat, Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets, Aan haken hangen ogen, En in de starre stilte gaan zij voorbij, Wie zou nu durven geloven, Dat hij daar later zat.…

Nacht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 764
Een duik in het duistere niets geen verantwoording noch schaamte voor mijn vlucht uit het geraamte van orde, schijn, het "menselijk" zijn ben oneindig klein een waarnemer van reacties en chemische interacties in het lichaam dat mij vervoert sta even stil, ontroerd leef in een wonder weg het gedonder van een ver verblindend iets.…
James Turnip18 november 2006Lees meer >

Verdwijnen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Ik wil weg, ver hier vandaan, Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan. Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet, Even geen problemen of ellende in het verschiet. Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar, Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.…
Elsa27 april 2009Lees meer >

queeste

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.105
al zoveel eerder dreef je weg op de rug van warme winden waar vind ik je terug in dat bodemloze land zonder het lichaam dat ik ken je glimlach in je ziel verborgen verloopt tijd daar in eendere uren zal ik je weten je voelen van ver of zal ik blijven dwalen eeuwig lang…
rietvr29 juni 2009Lees meer >

ogen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 782
rozenfeeën blazen zacht vergeten dromen in haar nacht vaag verlangen heldere beelden dragen het morgenlicht zingen jouw lied jouw gezicht ver, verder weg van haar tot ze alleen nog kan dromen van feeën in een nacht vol blaadjes van zingende rozen…
i28 januari 2011Lees meer >